Tibetan
ས་ནི་གཉིས་ཀ་ཆ་མཉམཔ་ལས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་སོ། །དེ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་ཚེ་ཆོས་རྣམས་མཁའ་དབྱིངས་ལྟར་འོད་གསལ་ལ་གོ་འབྱེད་པའི་ཆ་དེ་ལྷག་མཐོང་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་དུ་མའི་དམིགས་པ་ཅན་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གཡེང་ངན་པའི་རྟོག་དཔྱོད་རྣོན་པོ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུས་དང་དབུས་ཙམ་དུའང་མི་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་དང་དེའི་རྩལ་ལས་འགྲོ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཐབས་སོ། །དེ་ཡང་མཉམ་གཞག་ཏུ་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཞི་གནས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཚོགས་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆིངས་སུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅིངས་ན་བསམ་གཏན་དེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་མ་བྲལ་བའོ། །ད་ནི་ཕར་ཕྱིན་ལྔ་ཀའི་འབྲས་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། རྩ་བ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་བསླབ་པའི་ངེས་འབྱེད་ནི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་། །དངོས་དང་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བམ། །ཐོས་དང་བསམ་པ་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི། །ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་ལྷག་མཐོང་ཡང་དག་འགྲུབ། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་དོན་མ་འཁྲུལ་པར་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ནི་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང་། དེའི་ངེས་འབྱེད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་སྟེ་བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་དངོས་སམ། དམན་པའི་ཤེས་རབ་དང་། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་ལྷག་མཐོང་ཡང་དག་པ་འགྲུབ་པའོ། །རྩ་བ། ཉོན་མོངས་ཚོགས་འཇོམས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཤེས། །སྲིད་པའི་གྲོང་ལས་མྱ་ངན་མེད་པར་འདའ། །སྦྱིན་སོགས་རྣམ་པ་དྲུག་པོའང་གོང་ནས་གོང་། །ཁྱད་ཞུགས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་བརྟེན། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་དོན་ལ་བརྩོན་པ་དེས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དངོས་དང་རྒྱུད་ནས་འཇོམས་པར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་དང་ཆོས་ཅན་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བ་ཡོངས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀྱང་ཤེས་ལ། དེ་ལྟར་ཤེས་པས་སྲིད་པའི་གྲོང་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པ་དག་ལའང་དུབ་ཁ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་འདའ་ཞིང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཕར་ཕྱིན་རྣམ་པ་དྲུག་པོའང་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་ཞུགས་པ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འཕགས་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་རྒྱུ
Chinese
地是两者平等中观察一切。因此，如果非常平等地安住，那么诸法如虚空般光明，并且通达的方面就是无垢胜观。具有多种对境的心之散乱恶劣的分别念，不是各别自证智。对此，不执著一切二法之中和唯中之甚深智慧，及其力量所缘众生之大悲是方便。也就是在等持中，以禅定的自性止观和智慧的自性胜观之智慧来成办二者的系缚，如果系缚精进波罗蜜多，那么禅定就能成办具足一切殊胜，如是说。此亦不离六度。现在是五度之果的智慧波罗蜜多。根本：增上智慧学处的决择是，等持之加行所生，或由体和后得所生之智慧，或由闻思修所生之，三种智慧能成办真实胜观。此是说，对此不紊乱地辨别法相部的所说义，是增上智慧学处的体性。其决择是等持之加行，即由禅定所生，远离一切障碍之真实智慧，或下劣之智慧，以及由听闻、思维和修习所生之三种智慧能成办真实胜观。根本：摧毁烦恼众，知法与有法，从有之城，无忧而度脱。布施等六种，亦从上而上，殊胜入智慧波罗蜜多所依。此是说，如是依靠三种智慧而精进于义，就能从体性和相续上摧毁烦恼，并且也知晓法性深奥和有法于错乱境中显现的一切事物的实相。如是知晓后，对于被忧愁所困的有之城，也能毫不疲惫地完全度脱，并且布施等六度也从上而上地殊胜融入，即依靠智慧波罗蜜多的圣法而获得果位。总之，因
English
The ground is that which sees all from the equality of both. Therefore, if one abides in perfect equality, then the dharmas are luminous like the sky, and the aspect of understanding is flawless vipashyana. The sharp conceptualization of the mind's negative distraction, which has various objects, is not individual self-awareness. For this, profound wisdom that does not grasp the middle or just the middle of all dualistic dharmas, and great compassion that focuses on beings from its power, is the means. That is, in samadhi, the nature of samatha, which is the nature of meditation, and the wisdom of vipashyana, which is the nature of wisdom, accomplish the union of both. If the paramita of diligence is bound, then that meditation will accomplish the attainment of all perfections, it is said. This itself is inseparable from the six paramitas. Now, the prajnaparamita, which is the fruit of all five paramitas, is: Root: The ascertainment of the training in higher wisdom is born from the application of samadhi, or the wisdom that arises from the entity and subsequent attainment, or the three wisdoms that arise from hearing, thinking, and meditating, accomplish correct vipashyana. This means that the nature of the training in higher wisdom is to thoroughly distinguish the meaning of the Abhidharma Pitaka without confusion. Its ascertainment is the application of samadhi, that is, the actual wisdom that arises from meditation and is free from all obscurations, or the inferior wisdom, and the three wisdoms that arise from hearing, thinking, and meditating, accomplish correct vipashyana. Root: Destroying the multitude of afflictions, knowing dharma and dharmata, passing from the city of existence to the state without sorrow. The six types of generosity, etc., also from higher to higher, enter into the excellence of relying on the prajnaparamita. This means that striving for meaning through the three wisdoms in this way destroys afflictions from their essence and continuum, and also knows the profound nature of reality and the reality of all phenomena that appear in confused states. Knowing in this way, one can completely transcend the city of existence, which is oppressed by sorrow, without fatigue, and the six paramitas, such as generosity, also enter into excellence from higher to higher, that is, one attains the result by relying on the noble dharma of the prajnaparamita. In short, the cause
Tibetan
་འབྲས་བསླུ་མེད་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་དག་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་འབྱེད་པ་དང་། སྟོན་པ་དང་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་རག་ལས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་མཐར་ཐུག་ལ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པ་དང་། ཐེག་པ་གོང་འོག་དང་བདེན་གཉིས་དང་དྲང་ངེས་གཉིས་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀྱི་གནང་བཀག་ལ་གང་ཟག་གཞན་ལ་འགལ་ཡང་ཤེས་རབ་ཅན་ལ་མིའགལ་བ་སོགས་འཕགས་ཆོས་མང་ངོ་། །སྔོན་གྱི་སྦྱིན་འབྲས་ལས་རྒྱལ་པོ་སོགས་ཀྱི་གནས་ཐོབ་ཀྱང་ཤེས་རབ་མེད་ན་མྱུར་དུ་ཉམས་དམའ་བར་འགྱུར་རོ། །རྩ་བ། དེའང་འདི་ན་སོསོའི་སྐྱེ་བོའི་སར། །ཐོས་པ་ལས་བྱུང་ཤེས་རབ་མ་བསྟེན་ན། །བསམ་དང་བསྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་གནས་མིན་འཁྱམས། །ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་རུ་གསུངས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་གང་ཟག་གིང་གི་རྒྱུད་འཕགས་པ་ཡིན་ན་སྔོན་གོམས་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོས་བསམ་གྱི་དོན་ཤེས་སླ་སྲིད་ཀྱང་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་མ་ཐོབ་བར་བརྩོན་པ་གལ་ཆེའོ། །དེའང་འདི་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་སེམས་ཉོན་མོངས་་ཅན་ཡིན་ན་དེ་ལྟའི་དམན་སར་གནས་སྐབས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་མ་བསྟེན་ན་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་གནས་མིན་དུ་འཁྱམས་པ་ནི་བྱིས་པ་ཤེད་ཡ་བྱེད་པས་མི་ཆེན་གྱི་ལད་མོ་བྱས་པ་དང་འདྲ་བས་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་རུ་གསུངས་བཞིན་འབད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བསྟན་ལ་མ་དད་པ་རྣམས་ཚར་གཅད་ཕྱིར་སྒྲ་དང་གཏན་ཚིགས་རིག་པ་དང་། དད་པ་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་བཟུང་ཕྱིར་བཟོ་དང་གསོ་བ་རིག་པ་དང་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་ཕྱིར་ནང་རིག་པ་འཚོལ་བ་རྣམས་ཡིན་ལ་དེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡིན་ན་དེར་འཐུས་མོད་ཀྱི་དོན་ལ་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྱི་དང་མངོན་གྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་མ་ནོར་བར་སྟོན་ཕྱིར་དྲང་ངེས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ནི། རྩ་བ། གཞལ་བྱའི་ཆོས་ལ་འཇལ་བྱེད་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །དྲང་ངེས་གཉིས་དང་ལྡེམ་དགོངས་རྣམ་བཞིར་གཞལ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་ཉིད། །རྣམ་ཐར་གསུམ་དུ་གནས་པ་ངེས་དོན་ཡིན། །ཆོས་ཅན་སྣང་ཚོད་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །རིགས་པས་གཞལ་ནས་སྒྲོ་བཏགས་དྲང་བའི་ལམ། །གཉིས་པོ་དྲང་དོན་གང་ལ་རྟོན་མི་རྟོན། །ཤེས་དེ་གསུང་རབ་བལྟ་བའི་ལྡེ་མིག་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་གཞལ་བྱའི་ཆོས་ནི་འཁོར་འདས་སུ་འཛིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཤེས་བྱེད་
Chinese
对于不虚的果报获得定解，能够区分法与非法；对于导师和教法的功德生起定解，并且一切功德都依赖于善知识；对于世间的行为和究竟目标感到厌倦，对于缘起获得稳固的定解；对于上下乘、二谛、二理（不了义和了义）、显密二者的开遮，虽然对于其他人来说是相违的，但对于有智慧的人来说并不相违等等，这些都是殊胜的佛法。即使因为往昔布施的果报而获得了国王等的地位，如果没有智慧，也会迅速衰退。根本颂：于此各自异生位，若不依止闻所生，思与修持之功德，漂泊非处不得定，闻所生慧说为因。这是说，如果某人的相续是高尚的，凭借往昔的串习力，或许容易理解听闻和思维的意义，但在未获得四种正知之前，努力非常重要。再者，于此各自的异生是指心怀烦恼者，在这种低劣的境地，如果不依止听闻所生的智慧，那么思维和修持的智慧就会漂泊于非处，就像小孩逞强模仿大人一样，因此应当像所说的那样，努力以听闻的智慧为一切之因。因此，为了制服不信仰佛教的人，需要学习声明和因明；为了摄受有信仰的人，需要学习工巧明和医方明；为了自己能够通达一切，需要寻求内明。如果这一切都是为了获得佛果，那当然很好，但为了从总相和现观的角度无误地宣说无我的真如实相，就需要建立二理（不了义和了义）的分别。根本颂：所量之法以能量智，衡量二理与四意。诸法之本体即真如，安住三解脱为了义。有法显现入道故，以理衡量立诠说，二者了义依不依，知彼乃是观经钥。这是说，所量之法是指执着于轮回和涅槃的世俗之境，而衡量
English
Those who have attained certainty in unfailing results can distinguish between Dharma and non-Dharma; they generate certainty in the qualities of the teacher and the teachings, and (know) that all qualities depend on the virtuous friend; they become weary of worldly conduct and ultimate goals, and they have a firm conviction in dependent origination. Regarding the acceptance and rejection of the higher and lower vehicles, the two truths, the two meanings (definitive and provisional), and the two (systems of) sutra and tantra, although they are contradictory to other individuals, they are not contradictory to those with wisdom, and so on. These are many superior Dharmas. Even if one obtains the position of a king, etc., due to the results of past generosity, if one lacks wisdom, one will quickly decline. Root verse: In this place, in the position of ordinary beings, if one does not rely on the wisdom arising from listening, the qualities of thinking and meditating will wander in the wrong place. The wisdom of listening is said to be the cause of all. This means that if the mind-stream of a person is noble, they may easily understand the meaning of listening and thinking due to the power of past habits, but it is very important to strive until one has obtained the four correct knowledges. Furthermore, in this case, an ordinary being is one whose mind is afflicted. In such an inferior state, if one does not rely on the wisdom arising from listening, then the wisdom of thinking and meditating will wander in the wrong place, just like a child trying to act tough and imitating an adult. Therefore, one should strive as it is said that the wisdom of listening is the cause of all. Therefore, in order to subdue those who do not have faith in the teachings, one needs to study grammar and logic; in order to guide those who have faith, one needs to study craftsmanship and medicine; and in order to know everything oneself, one needs to seek inner knowledge. If all of this is for the sake of attaining Buddhahood, then that is certainly good, but in order to unerringly explain the suchness of selflessness from the perspective of general characteristics and direct perception, it is necessary to establish the distinction between the two meanings (definitive and provisional). Root verse: The object to be measured is measured by the wisdom that measures, the two meanings and the four intentions. The essence of all phenomena is suchness, abiding in the three liberations is the definitive meaning. Because phenomena appear to enter the path, they are measured by reason and established as the path of provisional expression. Knowing which of the two is definitive and which is not to be relied upon is the key to viewing the scriptures. This means that the object to be measured refers to the conventional realm that is grasped as samsara and nirvana, and that which measures