Tibetan
ངས་མཐའ་དག་ཡོད་ཀྱང་སྡོམ་གསུམ་སོ་སོའི་ཆོ་གའི་དུས་ལྟར་རང་ལྡོག་སྟེ་རང་རང་གི་ལུགས་མ་འདྲེས་པ་དང་དགེ་བསྙེན་དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་གསུམ་གྱི་བསྲུང་མཚམས་སོ་སོའི་དུས་ན་དགག་བྱའི་ཉོན་མོངས་དང་དགོས་བྱའི་སྡོམ་པ་རྩ་ལག་ཐམས་ཅད་ཚང་བ་དང་། དེ་ཡང་སྡོམ་པ་གནས་འགྱུར་མིན་གང་ཟག་ལ་རག་ལས་ཤིང་དེའི་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིམཐུས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྤྱིར་བཏང་དང་དམིགས་བསལ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་ནི་བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ཡིན་ལ་སྡོམ་པ་མེད་ན་བསོད་ནམས་དང་ལྟུང་བ་གཉིས་ཀ་མེད་ཅིང་སྡོམ་པས་མ་བསྡམས་པ་ལ་བར་མ་དགེ་བ་སྟེ་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའོ། །རྩ་བ། གླེང་གཞི་གནས་འགྱུར་འདོད་ལ་ཕྱིར་བཅོས་མེད། །སོ་ཐར་ངོས་ནས་བྱུང་བའི་ལྟུང་བ་གཅིག །རང་ངོས་འཆོས་ན་གནས་འགྱུར་ཟིན་པས་འགལ། །གོང་མའི་ངོས་ནས་འཆོས་ན་དེ་ཉིད་ལ། །ལྟུང་བ་མ་བྱུང་ཕྱིར་བཅོས་མི་དགོས་བསྙོན། །ཞེས་པ་ནི་གླེང་གཞི་གནས་འགྱུར་འདོད་པའི་ལུགས་ལྟར་ན་དེ་ལ་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱི་དགོས་པ་མེད་པའི་དོན་ཡང་། སོ་ཐར་ངོས་ནས་བྱུང་བའི་ལྟུང་བ་གང་རུང་གཅིག་བྱུང་ན་དེ་ཉིད་སོ་ཐར་རང་ངོ་ནས་འཆོས་དགོས་ཟེར་ན་འོག་མའི་སྡོམ་པ་དེ་ཉིད་གོང་མར་གནས་འགྱུར་ཟིན་པས་ཕྱིར་བཅོས་བྱེད་པ་འགལ་ཞིང་གོང་མའི་ངོས་ནས་འཆོས་ན་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཉམས་ཀྱང་གོང་མ་ལ་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་བས་ཕྱིར་བཅོས་མི་དགོས་བསྙོན་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟར་ལས་བྱེད་པ་པོ་ནི་སེམས། དེ་ཉིད་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ནི་ལས། ལས་བཟང་ངན་ལས་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བས་དེ་དག་བླང་དོར་བྱེད་པའི་ཐབས་ནི་སྡོམ་པ་ཡིན་ན་ལམ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་གསུམ་ལྡན་དགེ་སློང་རྡོར་འཛིན་དུ་ཁས་འཆེ་བ་ཙམ་སྤྱིའི་རྣམས་ཀྱི་ངོས་ནས་སྡོམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་སོ་སོརའཛིན་ཅིང་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པས་གླེང་གཞི་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ཟག་སྡོམ་གསུམ་ནོད་ཚད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་འགྱུར་མཉམ་བརྡལ་དུ་མེད་དེ། ཟངས་རྡོ་ལ་ཟངས། རག་རྡོ་དང་ཞ་ནེ་ལ་སོ་སོར་བྱུང་བཞིན་འོག་མ་གོང་མར་གནས་འགྱུར་ཏེ་སྔགས་གཅིག་པུ་བསྲུངས་པས་ཆོག་ཟེར་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འོག་མ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ལྟུང་བ་དང་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྲུང་བར་བཤད་པས་གནོད་དོ། །རྩ་བ། ལུས་ངག་ལས་སྐྱེས་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་ནམ། །སྤོང་སེམས་རྒྱུན་ཆགས་ས་བོན་བདེན་ཞེན་ལྡན། །བསྒྱུར་དང་ལམ་འཁྱེར་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པར། །ཐེག་ཆེན་ལམ་ཞུགས་དབང་བསྐུར་ནོད་ནའང་། །གནས་འགྱུར་ཐོབ་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མིན། །ཞེས་པ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་པའི་སྡོམ་པ་ལུས་དང་ངག་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་ནམ་ཆགས་སྡང་སོགས་ཉེས་བྱས་སྤོང་སེམས་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་དཔེ་ས་བོན་ས་ལ་བཏབ་པ་བཞིན་བདེན་པར་ཞེན་པའི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་དག་བྱང་སེམས་ལྟར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མར་བསྒྱུར་བ་དང་ཉོན་མོངས་ལམ་ཁྱེར་སྔགས་གཞུང་ལྟར་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་བར་དུ། ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་དབང་བཞི་བསྐུར་བ་ནོད་པར་གྱུར་ནའང་། འོག་མ་གོང་མར་གནས་འགྱུར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཐོབ་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མིན་ནོ། །རྩ་བ། སྡོམ་པ་དག་པར་བྱེད་པ་འདུ་ཤེས་ཏེ། །འདུ་ཤེས་དག་བྱེད་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །དེ་ཉིད་དག་བྱེད་ཡེ་ཤེས་ལ་གོམས་ན། །བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ཆོས་ཅན་སྐྱེས་འཇིག་ཅན། །རང་མཚན་མི་འཛིན་ཐོབ་དང་ཤོར་བ་མེད། །ཐོག་མཐའ་བར་དུ་འགལ་བར་མི་གནས་པའི། །ངོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་གནས་འགྱུར་གྲུབ། །ཅེས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མ་དག་པ་དང་པར་བྱེད་པ་བསྐྱེད་རིམ་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པར་བསྟན་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱང་དག་བྱེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་གོམས་པར་གྱུར་ན། བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ནི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཆོས་ཅན་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་པས་རང་མཚན་ཏེ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་བསྲུངས་པས་ཐོབ་རྒྱུ་དང་མ་བསྲུང་བས་ཤོར་བ་གང་ཡང་མེད་ཅིང་། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་བར་པ་ཞེས་དུས་གསུམ་གྱི་གནས་གང་དུའང་འགལ་བ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བདེན་པ་མ་ཡིན་པས་གནས་འགྱུར་གྲུབ་ཅེས་པའོ། །རྩ་བ། གཞི་དག་བསམ་པ་གཉིས་ཀ་མངོན་གྱུར་ལྡན། །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་ལ། །གནས་ན་བྱེ་བྲག་བསྲུངས་ན་འཆོལ་བར་བསྲུང་། །ལྡན་ན་ཡར་ལྡན་འཆོས་ན་རང་ས་ནས། །ཉམས་པ་ཁོལ་བུར་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་བཅོས་གྲུབ། །ཅི་ཕྱིར་ཉེས་པ་བསྐྱེད་ན་གང་ཡང་འགོག །དགེ་དང་ཡོན་ཏན་བསྐྱེད་ན་གནང་བའི་ཕྱིར། །གནང་བཀག་ཚིག་གི་ལམ་ན་གནས་པ་མིན། །གང་ཟག་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་ནས་གྲུབ་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་བྱང་སེམས་རྣམས་སོ་སོར་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དང་བསམ་པ་ཡང་དེ་དག་རང་རང་གི་བླང་དོར་ལ་བསླབས་པ་གཉིས་ཀ་ནི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་ཅིང་མངོན་དུ་གྱུར་པར་ལྡན་ཅིང་། དེ་དག་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཙམ་གྱི་སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་སོ་ཐར་བྱང་སེམས་སྔགས་གསུམ་གནས་ན་བྱེ་བྲག་སོ་སོ་དང་བསྲུངས་ན་འཆོལ་བ་སྟེ་བསྲུང་གང་དཀའ་བ་དེ་ལྷག་པར་བསྲུངས་ལ་གཞན་གཉིས་ཀྱང་བྱི་དོར་བྱེད་བཞིན
Chinese
我虽然拥有一切，但三戒各自按照仪轨的时间自行返回，各自的规矩不混淆，并且在居士、沙弥、比丘三种戒律各自的守护期限内，所有应断除的烦恼和应持守的戒律根本支分全部具足。而且，戒律是否转变取决于个人，其本体依靠智慧的力量而实现。区分一般和特殊两种差别是关键。因此，三种戒律是制定的堕罪，没有戒律就没有功德和堕罪，没有被戒律约束的中间善行无法脱离轮回。根本：如果想要基础转变，则无需恢复。从别解脱方面产生的堕罪一个。如果自己恢复，则因为已经转变而矛盾。如果从上层方面恢复，则对于它，因为没有产生堕罪而辩称不需要恢复。这是说，按照想要基础转变的观点，则不需要恢复的意思。如果说从别解脱方面产生的任何一个堕罪，都需要从别解脱自身恢复，那么下层的戒律就已经向上层转变，因此恢复是矛盾的，如果从上层方面恢复，即使别解脱的戒律已经损坏，因为上层没有产生堕罪，所以辩称不需要恢复。像这样，行动者是心，心本身是善与非善的行为，从善恶行为产生苦乐，因此取舍它们的方法是戒律，如果进入道的具有三种身份的比丘自称是金刚持，那么从总体方面来说，因为各自持有三戒的特征，并且自行返回而不混淆，所以从一切基础到一切，凡是获得三种戒律的人，其相续中没有同时转变，就像铜矿石是铜，黄铜矿石和铅矿石各自出现一样，如果说下层向上层转变，仅仅守护一个密咒就足够了，这也是不合理的。因为轻视下层是堕罪，并且说要守护一切戒律，所以会造成损害。根本：身语所生的戒律是有色法吗？舍弃心相续的种子具有实执。在没有通过转变和道用的方法掌握的情况下，即使进入大乘道并获得灌顶，也难以获得转变的
English
Although I possess everything, the three vows each return according to the time of the ritual, and their respective rules are not mixed. Moreover, within the respective periods of protection for the three vows of layperson, novice, and fully ordained monk, all the afflictions to be abandoned and the vows to be kept, both root and branch, are fully complete. Furthermore, whether or not the vows transform depends on the individual, and their essence is realized through the power of wisdom. Distinguishing the difference between general and specific is key. Therefore, the three vows are prescribed transgressions, and without vows, there is neither merit nor transgression. Intermediate virtue, not bound by vows, cannot escape samsara. Root: If one desires a fundamental transformation, there is no need for restoration. One transgression arises from the perspective of individual liberation. If one restores it oneself, it is contradictory because it has already transformed. If one restores it from the upper level, then for that, because no transgression has occurred, one argues that there is no need for restoration. This means that according to the view of desiring a fundamental transformation, there is no need for restoration. If one says that any transgression arising from the perspective of individual liberation must be restored from individual liberation itself, then the lower vow has already transformed into the upper level, so restoration is contradictory. If one restores it from the upper level, even if the vow of individual liberation has been damaged, because no transgression has occurred on the upper level, one argues that there is no need for restoration. In this way, the actor is the mind, and the mind itself is good and non-good action. From good and bad actions, happiness and suffering arise, so the method of adopting and abandoning them is the vows. If a monk with three qualities who has entered the path claims to be a Vajra Holder, then from the general perspective, because each holds the characteristics of the three vows and returns on their own without mixing, there is no simultaneous transformation in the continuum of a person who has received the three vows from all foundations to all. Just as copper ore is copper, and brass ore and lead ore appear separately, it is also unreasonable to say that the lower transforms into the upper and that it is enough to keep only one mantra. Because disparaging the lower is a transgression, and it is said that all vows must be kept, it will cause harm. Root: Are the vows born from body and speech corporeal? The seeds of renunciation and continuous mind possess true clinging. Without mastering the methods of transformation and path application, even if one enters the Great Vehicle path and receives empowerment, it is difficult to obtain the transformation of
Chinese
不是金刚持。 意思是说，别解脱戒的戒律是从身语产生的，因此，对于有形之物或者贪嗔等恶行，要像把种子种在地上一样，持续不断地生起断除之心，对于具有执着于真实的过患，那些看似菩萨的人，在没有像咒语经典中那样，将梦和幻觉转化为利用烦恼为道的方法之前。即使进入大乘道，接受四种灌顶，也不是像字面意义那样，下者转为上者的金刚持。根本是：戒律清净在于认识，认识清净在于天瑜伽，彼之清净在于习惯智慧，所制堕罪法，具有生灭之法性，不执自相无得失，始终不居于矛盾，本体是世俗故，转变成立。 意思是说，首先要显示自己不净的认识，以及产生认识的是生起次第的本尊瑜伽，而且那本身也要习惯于清净的智慧。因为所制定的堕罪是身语之业，具有生灭的法性，所以不执着于自相，即不执着于事物和相状，因此，守护了也没有得到什么，不守护也没有失去什么。因为从开始到结束，在任何三时之中都不存在矛盾，所以本体是世俗，即不是真谛，所以转变是成立的。根本是：基础清净，发心二者皆具显现，以信欲行持的三戒具足，安住则有差别，守护则守护难守者，具足则增上具足，修补则从自位，将退失如糠秕般剔除故，修补成立。为何造罪则一切遮止，生善与功德则开许故，开许遮止不住于言词道，乃与补特伽罗相续相连而成立。 意思是说，对于居士、沙弥、比丘、菩萨等各自的身份要清楚，并且发心也要学习各自的取舍，这两者都要具备不隐瞒且显现的状态。对于那些仅仅以信欲行持的三戒具足的人来说，声闻戒、菩萨戒、密咒戒安住时各有差别，守护时要特别守护那些难以守护的，其他的两种也要像除糠秕一样进行修持。
English
Not a Vajra Holder. This means that since the vows of individual liberation arise from body and speech, one should continuously generate the mind to abandon misdeeds such as attachment and aversion to tangible objects, just like planting a seed in the ground. Those who possess the fault of clinging to truth, who appear to be Bodhisattvas, until they transform dreams and illusions into methods of utilizing afflictions as the path, as in the tantric scriptures. Even if one enters the Mahayana path and receives the four empowerments, one is not a Vajra Holder who has obtained the literal meaning of transforming the lower into the higher. The root is: Purification of vows lies in perception, purification of perception lies in deity yoga, purification of that lies in habituating to wisdom, the transgressions of precepts, having the nature of arising and ceasing, not grasping self-characteristics, without gain or loss, not abiding in contradiction from beginning to end, the essence being conventional, therefore transformation is accomplished. This means that one should first show that one's own impure perception, and what produces perception, is the deity yoga of the generation stage, and that itself should also become accustomed to pure wisdom. Because the prescribed transgressions are actions of body and speech, having the nature of arising and ceasing, therefore, not grasping self-characteristics, that is, not grasping things and appearances, therefore, there is nothing to be gained by guarding them, and nothing to be lost by not guarding them. Because there is no contradiction in any of the three times from beginning to end, therefore the essence is conventional, that is, not ultimate truth, so transformation is accomplished. The root is: The basis is pure, both intention and thought are manifestly possessed, with the three vows of practice through aspiration, abiding has distinctions, guarding guards against what is difficult to guard, possessing increases possession, mending mends from its own place, because defects are removed like chaff, mending is accomplished. Why? If creating faults, then everything is prohibited, if creating virtue and qualities, then it is permitted, permission and prohibition do not abide in the path of words, but are established in connection with the continuum of the individual. This means that one should be clear about the individual identities of lay practitioners, novices, monks, Bodhisattvas, etc., and that both the intention and thought should be trained in their respective acceptances and rejections, both of which should be possessed without concealment and in a manifest state. For those who possess only the three vows of practice through aspiration, the Pratimoksha, Bodhisattva, and Mantra vows have distinctions when abiding, and when guarding, one should especially guard those that are difficult to guard, and the other two should also be practiced like removing chaff.