Tibetan
དད་དུ་ཡོད་ཅིང་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་སོ་སོར་གནས་པ་ཡིན་ཞིང་ནང་འགལ་བྱུང་ན་གོང་མའི་གོང་མ་གཙོར་བོར་བཏོན་ཞེས་པ་སྔོན་བྱོན་གྱི་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལ་གྲགས་པ་ཡིན་ཞིང་། འོག་མ་སོ་ཐར་དང་འགལ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་གོང་མ་དང་མཐུན་ཏེ་གནོད་པ་སྤང་བ་དང་ཕན་འདོགས་པ་དགོས་པ་མཐུན་ཞིང་གང་ཞིག་གསུམ་ཀ་དང་འགལ་ན་གནང་བ་གཏན་ནས་མི་སྲིད་ལ་གནང་ཕྱིན་འགལ་བར་མི་སྲིད་པ་དེ་ཆོས་ཅན་ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་པ་ལ་ལྟུང་བ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཕྱོགས་མཐུན་ཉེས་བྱས་སུ། །འགྱུར་བའི་མྱོས་བྱེད་སྔགས་ཀྱི་དམ་རྫས་སུ། །སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུའི་རྟོག་ཚོགས་ལྷར་ཤར་བས། །གཞི་དང་བསམ་པ་གཉིས་ཀ་གཞན་དུ་འགྱུར། །དགེ་སློང་མ་ཡིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིན། །ཐབས་བྲལ་ཆགས་སྲེད་ཉོན་མོངས་མཐུས་ནོན་མིན། །སྣང་བ་མཐའ་དག་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། །སྤྱད་བྱའི་དམ་རྫས་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་དུ། །འདུ་ཤེས་གནས་འགྱུར་གང་ལ་གནང་བ་ཡིན། །སོ་སོ་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །དགེ་སློང་དང་ནི་དགེ་འདུན་ལ་བྱིན་ལས། །ཡི་དམ་ལ་ཕུལ་ཚོགས་ཀྱང་ཡར་ལྡན་འགྱུར། །བསླབ་པའི་ཆ་ཤས་གཞན་ལའང་དེ་ཡིས་འགྲེ། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཆང་གི་བཏུང་བ་ནི་ཉན་ཐོས་པ་ལ་ལྟུང་བ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལའང་ཕྱོགས་མཐུན་དུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་མྱོས་བྱེད་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དམ་ཚིག་གི་རྫས་སུ་གསུངས་པ་བཞིན། དེ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་རིམ་གཉིས་ལ་གོམས་པ་དག་གི་རྟོག་ཚོགས་ལྷར་ཤར་བས་ན་གཞི་དང་བསམ་པ་གཉིས་ཀ་ཐ་མལ་ལས་གནས་འགྱུར་ཕྱིར། སོ་སོ་ཐར་པའི་དགེ་ཚུལ་སློང་དང་བྱང་སེམས་འདུལ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཐབས་དང་བྲལ་བཞིན་ཆགས་སྲེད་དང་ཉོན་མོངས་ཁོ་ནས་མཐུས་ནོན་པ་ཡང་མིན་ཞིང་། །སྣང་བ་མཐའ་དག་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གསལ་ཞིང་སྤྱད་བྱའི་མྱོས་བྱེད་རྫས་ཀྱང་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་མལ་གྱི་འཛིན་རྟོག་འདུ་ཤེས་གནས་འགྱུར་བ་གང་ལའང་གནང་བ་ཡིན་ཞིང་། དེའི་དོན་ཡང་སོ་སོ་ཐར་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་སློང་དང་ནིདགེ་འདུན་བསམ་སྤྱོད་ཐ་མལ་ལས་མ་འགྱུར་བའི་ཚོགས་ལ་བྱིན་པ་ལས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ལ་ཕུལ་བས་ཚོགས་ཀྱང་ཡར་ལྡན་དུའགྱུར་ཞིང་བསླབ་པའི་ཆ་ཤས་གཞན་རྣམས་ལའང་དེའི་འགྲེས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། འོན་ཀྱང་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་དགག་དགོས་ཚང་། །ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་པས། །གནད་ཀྱིས་
Chinese
确信存在并且存在于一个人的相续中，各自安住，如果发生内在矛盾，则以上者的上者为主，这是过去智者成就者们的传统中所说的。下者似乎与别解脱相违，但与上者相符，因为避免损害和给予利益是相同的，如果与三者都相违，则绝对不可能允许，如果允许了，则不可能不相违，这就是法性。根本偈：如此声闻堕罪和，菩萨相似恶作中，变为迷醉咒之誓物，享用之士觉受众显现为天，基与发心二者皆转变，非是比丘非菩提萨埵，无方便贪欲烦恼力所胜，一切显现天与坛城及，所用誓物甘露之自性，于何者意识转位而允许？别解脱与菩提萨埵之，比丘及僧伽作布施胜，供养本尊会供亦增上，学处之部分其余亦以此释。这是说，如此酒的饮用对于声闻来说是堕罪，对于菩萨来说也是相似的恶作，但迷醉物在密咒的时候，就像说是誓言的物质一样。如此如理享用的士夫，对于二次第串习者们的觉受众显现为天，因此基与发心二者从庸常中转变。既不是别解脱的比丘，也不是菩萨的持律者，同样也不是没有方便而被贪欲和烦恼所胜者。一切显现都明观为天和坛城，所用的迷醉物也从甘露的自性中，将庸常的执着分别意识转变，对于这样的人才允许。那意思也是，对于别解脱和菩提萨埵的比丘和僧伽，没有从庸常的思维行为转变的僧众作布施，比供养本尊，会供也会增上，学处的部分其余的也用这个来解释。就是这样。根本偈：然而自相不杂遮止需具足，体性转位功德亦增上，要点是
English
It is said in the tradition of past scholars and accomplished ones that if there is faith and it abides in the continuum of a person, abiding separately, and if internal contradictions occur, then the higher of the higher is taken as primary. Although the lower appears to contradict the Pratimoksha, it is in accordance with the higher, because avoiding harm and giving benefit are the same. If something contradicts all three, then permission is absolutely impossible, and if permission is given, it is impossible not to contradict, that is the nature of phenomena. Root verse: Thus, for the Hearers, it is a downfall, and for the Bodhisattvas, it is a similar misdeed. The intoxicant that transforms into the substance of vows in Mantra, when used by a person whose conceptual gatherings arise as deities, both the basis and the intention transform into something else. It is not a Bhikshu, not a Bodhisattva, not without skillful means, not overcome by the power of attachment and afflictions. All appearances are clear as deities and mandalas, and the substance of vows to be used is of the nature of nectar. To whom is the transformation of consciousness allowed? Giving to the Bhikshus and the Sangha of the Pratimoksha and the Bodhisattva is superior to offering to the Yidam. The Tsok also becomes increasing. The other parts of the training are also explained by this. This means that drinking alcohol is a downfall for the Hearers, and a similar misdeed for the Bodhisattvas, but intoxicants, in the context of Mantra, are said to be substances of vows. Thus, for a person who properly uses it, whose conceptual gatherings arise as deities due to familiarity with the two stages, both the basis and the intention transform from the ordinary. It is neither a Bhikshu of the Pratimoksha nor a holder of discipline of the Bodhisattva, and likewise, it is not someone without skillful means who is overcome by the power of attachment and afflictions. All appearances are clear as deities and mandalas, and the intoxicant to be used is transformed from the nature of nectar, transforming the ordinary clinging and conceptual consciousness. Permission is given to such a person. The meaning of that is also that giving to the Sangha of the Pratimoksha and the Bodhisattva, the Bhikshus and the Sangha, who have not transformed from ordinary thoughts and actions, is superior to offering to the Yidam deity, and the Tsok also becomes increasing. The other parts of the training are also to be understood by this explanation. That's it. Root verse: However, self-nature, non-mixture, prohibition must be complete, essence transformed, qualities also increasing, the key is
Tibetan
མི་འགལ་དུས་སྐབས་གཙོར་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་ནི། སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་བླང་བའི་ཡུལ་ལེན་པའི་བསམ་པ། ལེན་བྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་རྣམས་རང་རང་གི་ལྡོག་མ་འདྲེས་པའི་སྒོ་ནས་དུས་ཐ་དད་དུ་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཕྱིར་རང་རང་གི་ལྡོག་པ་གཞི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་འཛིན་པས་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པའོ། །དགག་དགོས་ཡོངས་རྫོགས་ནི། དགག་བྱ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་དགོས་པ་ནི་དེས་མི་འཆིང་བར་རང་ལམ་སོ་སོར་གཅིག་པའི་ཚུལ་སོ་ཐར་དུ་སྤོང་། བྱང་སེམས་སུ་བསྒྱུར། །སྔགས་སུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ནི་ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་རགས་པ་དང་། ནང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རྒྱུན་དང་བཅས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ཡང་། གཟུང་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་འཛིན་སེམས་ཀྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པས་ཉོན་མོངས་པ་དགྲ་བཞིན་སྤོང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ནང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རྐྱེན་གྱིས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་བདེན་གྲུབ་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཕྱི་ཡུལ་དུ་འདོགས་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་དང་། གཞན་དབང་ཡིན་པས། ཡོངས་གྲུབ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡུལ་ཤེས་གཉིས་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་དུ་སྦྱོངས་བསྒྱུར་བྱེད་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྱུར་བ་ལ་མི་རྨོངས་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣལ་མ་མཐོང་བས་སྤང་བླང་ལས་འདས་པའི་དོན་རྟོགས་པའོ། །མདོར་ན་ཉན་ཐོས་པ་བདེན་གཉིས་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟ་བས་སོ་ཐར་གྱིས་སྤོང་བ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེས་སྦྱང་བ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་དག་ཅིང་གྲོལ་བས་དེ་གསུམ་ཀས་རྒྱུད་གཅིག་དེའི་མི་དགེ་སྡོམ་པར་གཅིག་གོ། །དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་པས་རྣལ་འབྱོར་པའི་བྱ་བ་མི་བྱ། རྣལ་འབྱོར་པས་གྲུབ་པའི་བྱ་བ་མི་བྱ། གྲུབ་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བྱ་བ་མི་བྱའོ། །ཞེས་པའང་གལ་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །རྩ་བ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་དཔྱད་པ་ཞུགས་པ་རྣམས། །གནས་འགྱུར་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དང་། །གཅིག་ལ་གཞི་མི་མཐུན་དུ་འདོད་པ་དང་། །གསུམ་ཀ་རྫས་འགལ་གོང་འཕེལ་འདོད་པ་དང་། །གཏོང་ཐོབ་མཚམས་ནས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་། །དོང་རྩེ་བརྩེགས་བཞིན་མ་འདྲེས་འདོད་པ་དང་། །ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་རིམ་ཅན་ཚོགས་པ་ལྟར། །རང་འོད་མ་ཉམས་ནུས་པའི་ཁྱད་ཞུགས་འདོད། །ཅེས་པ་ནི་
Chinese
所谓“不违背时机主要应用”，是指于此，自相不混淆，即受持三种律仪的所缘境，受持之意乐，受持之仪轨等，以各自不混淆之方式，唯于不同之时确定，因此各自之体性并非基相同，且执持各自之相，故自相不混淆。应断尽一切者，所断为烦恼，所需为不被其束缚，各自之道唯一之方式，于别解脱中舍弃，于菩萨中转变，于密咒中作为道。其中，声闻乘是以外境粗大之所取，及内能取之具有相续之识，了知无自性，故决定从轮回中解脱，然以所取境之极微，及能取心之刹那，承认为实有，故如仇敌般舍弃烦恼。菩萨乘是以内能取之识，仅为因缘所生之错乱显现，然于实义中非为真实成立，以外境之施设为遍计所执，及依他起性，因此，以证得圆成实之智慧，了知境识二者为无生，从而将烦恼和分别念修习转变为法性。金刚乘是不迷惑于将烦恼分别念转变为本尊和智慧，特别是以见到法性之真实义，而证悟超越取舍之义。总之，声闻乘以二谛视为实有，故以别解脱而舍弃，菩萨乘以世俗谛视为实有，以空性和悲心而修习，密咒以五种智慧之自性而清净解脱，故此三者皆为同一相续，彼之不善皆为律仪。此外，初学者不应做瑜伽士之行，瑜伽士不应做成就者之行，成就者不应做一切智者之行。此说亦极为重要。根本颂：对于已进入成就之边际的观察者们，认为处所转变本体为一，认为一者之基础不相同，认为三者皆为实体相违增上，从舍弃获得之界限而分别，认为如堆叠之尖端般不混杂，如日月星三者次第聚集，认为自光不减损，加入能力之差别。此说为
English
The saying, "Primarily use the non-contradictory timing," refers to the fact that there is no mixing of self-characteristics. The objects of taking the three vows, the intention to take them, and the rituals of taking them are determined at different times in a way that does not mix their respective characteristics. Therefore, their respective natures are not based on the same foundation, and they are grasped as separate characteristics, so there is no mixing of self-characteristics. As for what needs to be completely abandoned, what is to be abandoned is affliction, and what is needed is not to be bound by it, but to abandon it in individual liberation in a way that each path is one, to transform it into the bodhisattva path, and to make it the path in mantra. In this regard, the Hearers realize that the external, coarse objects of grasping and the internal, grasping consciousness with continuity are without self-nature, so they are certain to be liberated from samsara. However, because they consider the subtle particles of the grasped object and the momentary consciousness of the grasping mind to be truly existent, they abandon afflictions as if they were enemies. Bodhisattvas, on the other hand, know that the internal, grasping consciousness is merely an illusion arising from conditions and is not truly established in reality. However, the imputation of external objects is the completely conceptualized and other-powered nature. Therefore, with the wisdom that realizes the perfectly established nature, they know that both objects and consciousness are unborn, and thus they train and transform afflictions and conceptual thoughts into the nature of reality. The Vajra Vehicle is not confused about transforming afflictions and conceptual thoughts into deities and wisdom. In particular, by seeing the true meaning of the nature of reality, they realize the meaning that transcends acceptance and rejection. In short, the Hearers view the two truths as substantially existent, so they abandon them through individual liberation. Bodhisattvas view conventional truth as substantially existent, so they train it with emptiness and compassion. Mantrayana purifies and liberates it as the nature of the five wisdoms. Therefore, all three are the same continuum, and their non-virtues are the same as vows. Furthermore, beginners should not engage in the activities of yogis, yogis should not engage in the activities of accomplished ones, and accomplished ones should not engage in the activities of omniscient ones. This saying is also extremely important. Root text: Those who have engaged in examining the limits of accomplishment believe that the transformation of places is one essence, that the basis of one is not the same, that all three are substantially contradictory and increasing, that they are distinguished from the boundary of giving up and obtaining, that they are non-mixing like stacked peaks, and that like the sequential gathering of the three, sun, moon, and stars, they believe that their own light is not diminished and that the difference in abilities is added. This saying is