Tibetan
བྱུང་ན་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་གླིང་དུ་མོས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཁྲུས་བྱེད་པ་ལ་ནད་པར་མོས་པ་དང་གོས་ལྷག་གམ་གྱོན་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་བགོ་བ་དཀར་པོའམ་ཀོ་ལྤགས་སོགས་ལ་སྤྱོད་དགོས་བྱུང་ན་ཕོངས་པས་ཉམ་ཐག་པར་སྲོག་བསྲུང་བའི་སླད་དུ་གནང་བ་ཡིན་སྙམ་དང་རིན་པོ་ཆེར་རེག་དགོས་པ་བྱུང་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཆོད་པའི་དོན་ཡིན་པ་དང་སེམས་ཅན་གསོ་བའི་སླད་དུ་གནང་བར་བསྒོམ་ཞིང་གནང་བ་ཡང་མེད་ལ་བཀག་པ་ཡང་མེད་པ་དག་ལ་གང་ཉེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྩི་དགོས་ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲ་ཕལ་ཆེན་སྡེ་པ་དང་། །གནས་བརྟན་པ་དང་མང་པོས་བཀུར་བ་སྟེ། །སྡེ་པ་བཞི་ཀའི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །སྟོན་པའི་བཅས་པས་མ་ཁྱབ་མི་སྲིད་པས། །བསླབ་པ་ཀུན་ལ་དབང་ཐོབ་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཕལ་ཆེན་སྡེ་པ་དང་། གནས་བརྟན་པ་དང་མང་པོས་བཀུར་བའོ། །དེ་ལས་དང་པོ་ལ་གྱེས་པ་བདུན་ནི་གཞི་ཡོད་པ། འོད་སྲུང་བ། ཆོས་སྲུང་བ། མང་དུ་ཐོས་པར་སྨྲ་བ་ལ། སྟོན་པ་གོས་དམར་ཅན། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་བདུན་ནོ། །ཕལ་ཆེན་པ་ནི་བྲམ་ཟེ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོའི་བརྒྱུ་པ་སྟེ་དེ་ལས་གྱེས་པ་ལྔ་ནི། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ། གངས་རིར་གནས་པའི་སྡེ། བཏགས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེའོ། །གནས་བརྟན་པ་ནི། རིགས་སྨྱིག་མ་མཁན་ཀཱ་ཏྱ་ནའི་བརྒྱུད་པ། དེ་ལས་གྱེས་པ་གསུམ་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ན་གནས་པའི་སྡེ། འཇིགས་མེད་རི་ལ་གནས་པའི་སྡེ། གཙུག་ལག་ཁང་ལ་གནས་པའི་སྡེའོ། །འདྲེག་མཁན་གྱི་རིགས་ཉེ་བར་འཁོར་བའི་བརྒྱུད་པ། དེ་ལས་གྱེས་པ་གསུམ་ནི། ས་སྒྲོག་རིག་ཀྱི་སྡེ། སྲུང་བ་པའི་སྡེ། གནས་མ་བུའི་སྡེ་སྤྱི་དྲིལ་བས་ཉན་ཐོས་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་དེ། དེ་དག་རྣམ་པ་མི་མཐུན་ཀྱང་རབ་བྱུང་སྟེ་ལྔའི་སྤྱོད་པ་དང་འབྲེལ་ཞིང་སྟོན་པའི་བཅས་པས་མ་ཁྱབ་པ་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སོ་ཐར་གྱི་བསླབ་སྡོམ་ཇི་བཞིན་བླངས་པ་ཚུལ་བཞིན་མ་བསྲུངས་ན་རྩ་ལྟུང་ལྟ་བུའི་ངོས་ནས་འཆབ་མེད་ལ་བསླབ་པ་སྦྱིན་ནས་ཕྱིར་བཅོས་སུ་ཡོད་ཀྱང་། སོ་ཐར་གྱི་རང་འབྲས་མཐར་ཐུག་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་མ་ཐོབ་བར་དུ་ཕམ་པའི་དངོས་གཞི་ལྷག་མེད་དུ་ཟད་མི་ནུས་པས་རྣམ་གྲོལ་ཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་འགྱང་བ་ཉིད་དེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། དམ་ཆོས་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་ལ། །ཐོས་པ་མྱུར་དུ་བརྗེད་པར་འགྱུར། །ས་
Chinese
如果遇到必须在声音不悦耳的地方享受，或者同样地，洗浴时需要病人允许，或者必须穿戴剩余的衣服或不适合穿戴的白色衣服或皮革等，应该想到这是为了保护贫困潦倒之人的生命而允许的。如果必须接触珍宝，应该想到这是为了供养三宝和救护众生而允许的。对于没有允许也没有禁止的事情，应该尊重那些接近和随顺的事情。根本：一切有部、大众部和上座部，以及大众敬奉部，所有这四个部的戒律，不可能不在导师的规定范围之内，因此，可以获得所有戒律的权力。这里说的是一切有部、大众部、上座部和大众敬奉部。其中，第一个部派分出的七个部派是：说一切有部、贤护部、法护部、多闻部、说本师部、赤衣部、分别说部这七个部派。大众部是婆罗门贤护大尊者的传承，从中分出的五个部派是：东山部、西山部、雪山部、说假部、出世部。上座部是甘蔗种姓的迦旃延的传承，从中分出的三个部派是：住在胜林园的部派、住在无畏山的部派、住在寺院的部派。饮光种姓的近圆的传承，从中分出的三个部派是：说一切智部、守护部、住子部。总共加起来，声闻部有十八部。虽然这些部派各不相同，但都与五种出家行为有关，而且不可能超出导师的规定。因此，如果追随导师，如法受持别解脱戒，却没有如法守护，那么就像根本堕一样，没有隐瞒地给予戒律，虽然可以补救，但在没有获得别解脱的最终果位——阿罗汉果位之前，失败的本体无法完全耗尽，因此获得解脱将会延迟很久。《律经》中说：正法不会被听闻，听闻也会迅速被遗忘。
English
If one has to enjoy in a place with unpleasant sounds, or similarly, when bathing, one needs the patient's permission, or if one has to wear leftover clothes or white clothes or leather, etc., that are not suitable to wear, one should think that it is allowed for the sake of protecting the lives of the poor and destitute. If one has to touch precious jewels, one should think that it is allowed for the purpose of offering to the Three Jewels and saving sentient beings. For things that are neither allowed nor forbidden, one should respect those that are close and in accordance with them. Root text: The Sarvastivadins, the Mahasanghikas, the Sthaviras, and the Mahasammatas, all four sects, all the precepts of these sects, it is impossible that they are not covered by the Teacher's regulations, therefore, one can obtain the authority over all the precepts. This refers to the Sarvastivadins, the Mahasanghikas, the Sthaviras, and the Mahasammatas. Among them, the seven sects that branched out from the first are: the Sarvastivadins, the Kasyapiyas, the Dharmaguptakas, the Bahusrutiyas, the Tapaniyas, the Samkrantikas, and the Sautrantikas. The Mahasanghikas are the lineage of the Brahmin Mahakasyapa, from which five sects branched out: the Eastern Mountain Sect, the Western Mountain Sect, the Snow Mountain Sect, the Prajnaptivadins, and the Lokottaravadins. The Sthaviras are the lineage of Katyayana of the Sugarcane clan, from which three sects branched out: the sect residing in Jetavana, the sect residing on the Fearless Mountain, and the sect residing in the Monastery. The lineage of Upagupta of the Draksayana clan, from which three sects branched out: the Sarvastivadin sect, the Dharmaguptaka sect, and the Vatsiputriya sect. Altogether, there are eighteen Sravaka sects. Although these sects are different, they are all related to the five pravrajya practices, and it is impossible that they are not covered by the Teacher's regulations. Therefore, if one follows the Teacher and takes the Pratimoksha vows as prescribed, but does not protect them properly, then like a root downfall, one gives the precepts without concealment, and although it can be remedied, the essence of defeat cannot be completely exhausted until one obtains the ultimate fruit of Pratimoksha, the state of Arhat, therefore, the attainment of liberation will be delayed for a long time. The Vinaya Sutra says: The Dharma will not be heard, and what is heard will be quickly forgotten.
Tibetan
ལམ་རྟོགས་པ་ཡོངས་མི་སྐྱེ། །ཞེས་དང་། བསྲུང་བའི་ཕན་ཡོན་ནི་ཚེ་འདིར་ནད་དང་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་དང་། ཕོངས་པ་ལས་ཐར་བ་སོགས་ཕན་ཡོན་མང་ཞིང་། ཕན་ཡོན་དེ་དག་དོན་གཉེར་གྱི་ཆེད་དུ་བསླབ་པ་བླང་ན་འཇིགས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཕྱི་མ་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་ནས་བསླབ་པ་བླང་ན་ལེགས་སྨོན་ཏེ། དེ་གཉིས་པོས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་མ་ཡིན་ཀྱང་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་འབྲས་ཙམ་ཐོབ་པའོ། །འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་བཞིན་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་བསླབ་སྡོམ་བླང་བ་ཉན་ཐོས་རང་སའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ལ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་ན་རེ་རེ་ཐར་པ་རིགས་བརྒྱད་གང་ཡིན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོར་ཐར་པ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཡང་ད་ལྟ་བསྟན་པ་མར་འགྲིབ་ལ་ཉེ་བའི་དུས་འདིར་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པར་རློམས་པ་དག་ཀྱང་མ་དུལ་ཞིང་མ་བསྡམས་པ། ངེས་འབྱུང་དང་རིང་བ། ཁྱིམ་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལ་དགའ་བའི་དུས་འདིར་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་བར་དུ་བསླབ་པ་སྣ་གཅིག་བསྲུང་བའི་ཕན་ཡོན་ཀྱང་བསྐལ་པ་ཡང་དར་ལ་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བསྲུངས་པ་དང་མཉམ་ཞེས་གསུངས་པས་ན་དེང་དུས་བསྙེན་གནས་དང་བསྙུང་གནས་སོགས་ཀྱང་ཁྱད་གསོད་མི་བྱེད་ཅིང་ཉམས་ལེན་བྱེད་པ་གལ་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །རྩ་བ། མྱ་ངན་འདའ་བར་བསྔོ་བས་ལྷག་པའི་ཁྲིམས། །གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པས་བྱང་སྡོམ་ལ། །དབང་བསྐུར་རྣལ་མ་ཐོབ་ན་སྔགས་སྡོམ་སྟེ། །གསུམ་རྫོགས་བསླབ་བྱ་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་མང་། །ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ། །གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་ཡིན། །ནང་འགལ་བྱུང་ན་གོང་མ་གཙོར་བཏོན་པ། །སྔོན་བྱོན་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལ་གྲགས། །འོག་མའི་རྣམ་པ་འགལ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་། །གནོད་པ་སྤོང་དང་ཕན་འདོགས་དགོས་པ་མཐུན། །གང་ཞིག་འགལ་ན་གནང་བར་མི་སྲིད་ལ། །གནང་ན་འགལ་བར་མི་སྲིད་དེ་ཆོས་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་སེམས་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་དང་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལས་སྤོང་སེམས་ཀྱིས་སྡོམ་ཞིང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པ་ནི་སོ་ཐར་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་རྒྱུན་ཆགས་པར་སྡུད་ཅིང་གཞན་ཕན་བསྒྲུབ་པ་ནི་བྱང་སྡོམ། དེའི་སྟེང་དུ་སྔགས་ཀྱི་དབང་སྐུར་རྣལ་མ་ཐོབ་ན་སྔགས་སྡོམ་སྟེ། དེ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བསྔོས་པས་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གསུམ་ཀ་རྫོགས་པ་དག་ལ་བསླབ་བྱ་དང་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་མང་ཞིང་། དེ་དག་ངོ་བོ་གཅིག་ནའང་ལྡོག་པ་ཐ་
Chinese
“道路证悟不生起。” 并且，守护的利益是今生从疾病和国王的惩罚，以及贫困中解脱等利益很多。为了追求那些利益而受戒，如果仅仅为了来世天人的安乐果报而受戒，那是良好的愿望。但这二者都不能从轮回中解脱，仅仅获得暂时的安乐果报。了知轮回的自性是痛苦，以出离心受持学处和戒律，是声闻自宗的宗义。如果被大乘菩提心所摄持，那么无论是八种别解脱戒中的哪一种，都会转变为菩萨的别解脱戒。而且，现在正值教法衰落的时期，那些自诩进入教法的人，也是未调伏且未约束的，远离出离心，喜欢追随在家人的时期，即使在一天之中守护一种学处的利益，也等同于在劫初时圆满守护一切学处。因此，现今的近住和斋戒等也不应轻视，修行非常重要。根本是：以回向寂灭胜别解脱戒，以成办利他为菩萨戒，获得真实灌顶为密咒戒，三者圆满学处功德皆众多。本体一而侧重各异，存在于一个人的相续中。如果发生内在矛盾，以上者为主，这是先前贤哲成就者们的传统。下者的形态虽然显得矛盾，但避免损害和利益他人的必要性是一致的。如果有什么相违，是不可能开许的。如果开许了，就不可能有相违，这是法性。也就是说，对于那些以舍弃之心从烦恼和不善的方面约束心相续，并且以声闻的菩提为目标的，是别解脱戒。将一切善法持续不断地聚集起来，并且成办利他，是菩萨戒。在此之上，如果获得真实的密咒灌顶，那就是密咒戒。也就是，以回向寂灭而殊胜的戒律，以及以成办利他而圆满菩萨的三种戒律，具有无尽的学处和功德。这些戒律虽然本体相同，但侧重
English
"The path of realization does not arise." Furthermore, the benefits of guarding are many, such as liberation from illness, the king's punishment, and poverty in this life. If one takes vows for the sake of pursuing those benefits, it is a vow of protection from fear. If one takes vows merely for the sake of the happiness of gods and humans in the next life, it is a good aspiration. However, neither of these two leads to liberation from samsara, but only to temporary happiness. Knowing that the nature of samsara is suffering, and taking vows and precepts with the mind of renunciation, is the tenet of the Hearer's own school. If it is grasped by the Great Vehicle's Bodhicitta, then whichever of the eight types of individual liberation vows it may be, it will be transformed into the Pratimoksha vow of a Bodhisattva. Moreover, now is the time when the teachings are nearing decline, and those who boast of entering the teachings are also untamed and unrestrained, far from renunciation, and fond of following householders. In this time, even the benefit of guarding a single precept for a single day is equal to guarding all the precepts completely in the age of resurgence. Therefore, nowadays, practices such as Upavasa and fasting should not be despised, and it is extremely important to practice them. The root is: Superior discipline is exceeding by dedicating to passing away from sorrow. Accomplishing benefit to others is the Bodhisattva vow. Obtaining genuine empowerment is the mantra vow. The three complete, the precepts and qualities are all numerous. In essence one, but with different aspects. It abides in the continuum of one person. If internal contradictions arise, the higher one is emphasized. This is known as the tradition of the wise and accomplished ones of the past. Although the form of the lower one appears contradictory, the necessity of avoiding harm and benefiting others is consistent. If something is contradictory, it is impossible to allow it. If it is allowed, it is impossible for it to be contradictory, that is the nature of things. That is to say, for those who restrain their mind-stream from afflictions and non-virtuous aspects with the mind of renunciation, and who aim for the Bodhi of the Hearers, it is the Pratimoksha vow. Continuously gathering all virtuous dharmas and accomplishing benefit to others is the Bodhisattva vow. On top of that, if one obtains a genuine mantra empowerment, that is the mantra vow. That is, the discipline that is superior by dedicating to passing away from sorrow, and the three vows of the Bodhisattva that are complete by accomplishing benefit to others, have endless precepts and qualities. Although these vows are the same in essence, they have different