Tibetan
ས་སློང་བ། གྲལ་རིམ་དུ་མ་ཕེབས་པར་འགྲིམ་དུ་འཇུག་པ་ལ་བཟློག་པའི། བསླབ་པ་ཧྲལ་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའི། ནགས་བརྟགས་པ་ལས་གྱུར་པའི་སོར་བཤགས་རྣམས་སོ། །ཉེས་བྱས་ལ་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པའི་སྡེ་ཚན་བརྒྱད་ལས་ཤམ་ཐབས་ཀྱི་བདུན། ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པ་ལྔ་གཡོགས་པ་སོགས་ལྔ། མཆོང་བ་སོགས་ལྔ། ལུས་སོགས་ལྔ། འདུག་པའི་སྡེ་ཚན་དགུ། ཟས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་བརྒྱད། ཟས་བཟའ་བའི་སྡེ་ཚན་དྲུག་གོ། །ཙུག་ཙུག་སོགས་ནི་ལྔའོ། །ཐ་དད་སོགས་ནི་ལྔའོ། །ལག་པ་སོགས་ནི་ལྔའོ། །ལྟུང་བཟེད་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ལ་འཕྱ་བ་སོགས་ནི་བཞིའོ། །ལྷུང་བཟེད་སོགས་ནི་དགུའོ། །ཆོས་བཤད་པའི་སྡེ་ཚན་ལ་འགྲེང་བ་སོགས་ནི་དྲུག་གོ། །མགོ་བོ་གཡོགས་པ་སོགས་ནི་ལྔའོ། །དོ་ཀེར་སོགས་ནི་ལྔའོ། །གླེང་ངན་སོགས་ནི་ལྔའོ། །མཁར་བ་སོགས་ནི་བཞིའོ། །སྒྲུབ་པའི་སྡེ་ཚན་ནི་བཞིའོ། །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ནི་ཉིས་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་བསྡུས་སོ། །དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ལྟུང་བ་འདི་ལྟུང་བ་གང་བྱུང་ཡང་མལ་སྟན་དང་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་དགེ་འདུན་རྒན་པོ་དང་བར་མ་དང་གཞོན་ནུའི་རྗེས་ལ་ལྷག་མར་བྱེད་པས་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ། །སོར་བཤགས་ནི་རང་རང་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་འོས་པ་ཡིན་པས་སོ། །མདོར་ན་དགེ་སློང་ལ་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་ཡོད་པར་ཤེས་འདོད་པ་དག་བདེན་གཉིས་ཤིང་རྟ་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྩ་བ། དགེ་སློང་མ་ལ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་བཞི། །སོ་སོའི་རྩ་བ་བཞི་བརྒྱད་ཕམ་པ་དང་། །ཉེས་བྱས་སྦོམ་པོ་ཕྱོགས་མཐུན་ཁྱད་པར་ཡོད། །ཕམ་པས་སྡོམ་པ་རྩ་ནས་གཏོང་བ་ཡིན། །ཕྱིན་ཆད་སོར་ཆུད་རུང་དང་མི་རུང་མཚམས། །འཆབ་སེམས་སྐྱེས་དང་མ་སྐྱེས་དག་ལ་རག །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་དགེ་སློང་མ་ལ་ཕམ་པ་བརྒྱད་ལྷག་མ་ཉི་ཤུ། སྤང་ལྟུང་སུམ་ཅུ་སོ་གསུམ། ལྟུང་བྱེད་བརྒྱ་དང་དགུ་བཅུ། སོར་བཤགས་བཅུ་གཅིག་ཉེས་བྱས་བརྒྱ་བཅུ་གཉིས་ཏེ་དགེ་སློང་ལས་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཅིག་ལྷག་པ་ལས་ཕམ་པ་བརྒྱད་ནི་དགེ་སློང་དང་ཐུན་མོང་བ་བཞི་པོའི་སྟེང་དང་། སྐྱེས་པ་ལ་རེག་པ། ལུས་བཀན་པ། འཆབ་པ་བཟློག་པ་བསྣན་པས་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལྷག་མ་ཉི་ཤུ་སོགས་ཀྱང་འགྲེལ་ཆེན་དུ་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་ཕ་མ་སུས་ཀྱང་ཕམ་པས་སྡོམ་པའི་རྩ་བ་འཇིག་པ་དང་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཕམ་འདྲའི་ཉེས་བྱས་དང་། དེ་ཡང་གསོར་རུང་མིན་ནི་འཆབ་སེམས་སྐྱེས་མིན་གྱིས་དབྱེའོ། །རྩ་བ། བསྲུང་བྱ་མི་ཤེས་བསྲུང་བར་རློམ་པ་མཚར། །ལྟུང་བ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་གསོ་སྦྱོང་སླ། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྒོ་བཞིའི་དང་པོའང་། །མི་ཤེས་པ་ཞེས་ཐོག་མེད་བཞེད་པ་ཡིན། །བསྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་གཞི་གསུམ་ཆོ་ག་དང་། །བཅུ་བདུན་བསླབ་བྱ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པའི་དང་པོ་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་སོགས་ཀྱི་བསྲུང་བྱ་རྣམས་ཇི་བཞིན་ཤེས་ཤིང་བླང་དོར་རྣམས་མ་འཛོལ་བ་ཞིག་དགོས་ཀྱང་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་བསྲུང་བར་རློམ་པ་ནི་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་ཞིག་གིས་སྟོབས་རྩལ་ལྡན་པ་གྱད་ཀྱི་ལད་མོ་བྱེད་པ་འདྲ་མོ་ནི་མཚར་བའི་གནས་ཙམ་ལས་དོན་ཐོག་ཏུ་ཁེལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྟུང་བའི་སྐྱོན་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཉམས་པ་གསོ་ཞིང་ཉེས་པ་སྦྱོང་བར་སླ་ཞེས་པ་དང་། དེ་ལ་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྒོ་བཞི་ནི་ལྟུང་མིན་ཤས་པ་དང་། བསླབ་པ་ཕུལ་ལམ་འབུལ་རྒྱུའི་བརྡའ་སྤྲད་པ་དང་། ཤི་འཕོས་དང་། མཚན་གཉིས་གཅིག་ཅར་བྱུང་ངམ་ལན་གསུམ་གྱུར་པའོ། །བསྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་གཞི་གསུམ་ཆོ་ག་ནི་གསོ་སྦྱོང་དང་། དབྱར་གནས་དང་དགག་དབྱེ་སྟེ་གསུམ་དུ་རྒྱས་འབྲེལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཅུ་བདུན་བསླབ་བྱ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་ཕམ་ལྷག་བདུན་པོ་སྤང་བླང་འཛོལ་མེད་དགོས་པ་དང་། དེའི་ཡན་ལག་གི་གཙོ་བོ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ནི། དགོན་པ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དང་། སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དང་། ཙོག་པུ་པ་ཉིད་དང་། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱིང་བ་པ་ཉིད་དང་། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་དང་། དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། ཤིག་དྲུང་པ་ཉིད་དང་། བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྩ་བ། འདི་ན་ཕམ་ལྷག་བཅུ་བདུན་མ་གཏོགས་པའི། །མི་རུང་ལོངས་སྤྱོད་བྱིན་གྱི་རློབ་པ་ནི། །དུས་མ་ཡིན་པར་ཁ་ཟས་སྤྱོད་དགོས་ན། །སྒྲ་མི་སྙན་པའི་གླིང་དུ་མོས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་ཁྲུས་ལ་ནད་པ་གོས་ལྷག་གམ། རུང་བ་མ་ཡིན་བགོ་བ་དཀར་པོ་དང་། །ཀོ་ལྤགས་སོགས་ལ་ཕོངས་པས་ཉམ་ཐག་པར། །སྲོག་བསྲུང་སླད་དུ་གནང་བ་ཡིན་སྙམ་དང་། །རིན་པོ་ཆེར་རེག་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང་། །སེམས་ཅན་གསོ་བའི་སླད་དུ་གནང་བར་བསྒོམ། །གནང་མེད་བཀག་པ་མེད་པ་རྗེས་མཐུན་བརྩི། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ན་ཕམ་པ་བཞི་དང་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་བསྡོམས་པས་བཅུ་བདུན་པོ་དེ་མ་གཏོགས་པའི། མི་རུང་བའི་བཟའ་བཏུང་གོས་སོགས་ལོངས་སྤྱོད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། དུས་མ་ཡིན་པར་ཁ་ཟས་བཏུང་བ་སོགས་ལ་སྤྱོད་དགོས་པ་
Chinese
阻止他人索要土地。阻止未按资历排序者进入。违犯学处后返回在家。以及由森林禅修引起的个别忏悔。违犯戒律有八个类别共一百一十二条，其中关于下裙的有七条。关于极度依恋家庭的有五条，如覆盖等。关于跳跃等有五条。关于身体等有五条。关于坐姿的类别有九条。关于食物的类别有八条。关于吃食物的类别有六条。蹲坐等有五条。不同等有五条。手等有五条。关于钵的类别，嘲笑等有四条。钵等有九条。关于说法，站立等有六条。遮盖头部等有五条。腰带等有五条。恶语等有五条。城堡等有四条。修行类别有四条。如此，比丘的戒律被归纳为二百五十三条。僧残罪是指无论犯了什么罪，床垫、食物等都由年长、中等和年轻的比丘们保留，因此称为僧残。个别忏悔是指应该各自忏悔。总之，想要了解比丘有二百五十三条戒律的人，应该参考《二谛车》。根本颂：比丘尼有三百六十四条戒律。各自的根本戒有四条和八条波罗夷，以及粗罪、随顺罪和特殊罪。波罗夷会从根本上放弃戒律。此后，是否可以恢复以及恢复的界限，取决于是否生起隐瞒之心。也就是说，比丘尼有八条波罗夷罪，二十条僧残罪，三十三条舍堕罪，一百九十条单堕罪，十一条个别忏悔罪，一百一十二条恶作罪，比比丘多一百一十一条戒律，其中八条波罗夷罪是在比丘共同的四条波罗夷罪的基础上，加上触摸男子、身体接触、阻止隐瞒等。其余的二十条僧残罪等也在《大疏》中有详细说明。因此，无论比丘或比丘尼，如果犯了波罗夷罪，就会毁坏戒律的根本，如果戒律不完整，就会犯下类似波罗夷罪的恶作罪。是否可以恢复，取决于是否生起隐瞒之心。根本颂：如果不知道应该守护的，那么守护是……
English
Preventing others from claiming land. Preventing those not ranked by seniority from entering. Returning home after violating the precepts. And individual confessions arising from forest meditation. There are eight categories of offenses, totaling one hundred and twelve, of which seven concern the lower garment. There are five concerning extreme attachment to home, such as covering. There are five concerning jumping, etc. There are five concerning the body, etc. There are nine categories concerning sitting posture. There are eight categories concerning food. There are six categories concerning eating food. Squatting, etc., have five. Different, etc., have five. Hands, etc., have five. Regarding the category of bowls, ridicule, etc., have four. Bowls, etc., have nine. Regarding teaching the Dharma, standing, etc., have six. Covering the head, etc., have five. Belts, etc., have five. Evil words, etc., have five. Castles, etc., have four. The category of practice has four. Thus, the precepts of a monk are summarized into two hundred and fifty-three items. A Saṃghāvaśeṣa offense means that whatever offense is committed, the bedding, food, etc., are left over by the elder, middle, and younger monks, hence the name Saṃghāvaśeṣa. Individual confession means that one should confess individually. In short, those who want to know that a monk has two hundred and fifty-three precepts should refer to the "Two Truths Chariot." Root verse: A Bhikṣuṇī has three hundred and sixty-four precepts. Each root precept has four and eight Pārājikas, as well as gross offenses, conforming offenses, and special offenses. A Pārājika will fundamentally abandon the precepts. Thereafter, whether it can be restored and the limit of restoration depends on whether the mind of concealment arises. That is, a Bhikṣuṇī has eight Pārājika offenses, twenty Saṃghāvaśeṣa offenses, thirty-three Niḥsargika Pācattika offenses, one hundred and ninety Pācattika offenses, eleven Prātidēśanīya offenses, and one hundred and twelve Duṣkṛta offenses, which is one hundred and eleven more precepts than a Bhikṣu. Among them, the eight Pārājika offenses are based on the four Pārājika offenses common to monks, plus touching a man, physical contact, preventing concealment, etc. The remaining twenty Saṃghāvaśeṣa offenses, etc., are also detailed in the "Great Commentary." Therefore, whether a monk or a nun, if they commit a Pārājika offense, they will destroy the root of the precepts, and if the precepts are incomplete, they will commit a Duṣkṛta offense similar to a Pārājika offense. Whether it can be restored depends on whether the mind of concealment arises. Root verse: If you do not know what should be protected, then protection is...
Chinese
自以为了不起真可笑！仅仅知道堕罪就能恢复戒律很容易！产生堕罪的四种门径中的第一种，就是无始以来认为的“不知道”。修持的学处是三种根本仪轨，以及十七种学处所包含的戒律。也就是说，对于别解脱戒中的最初的近事男、沙弥、比丘等所应守护的戒条，必须如实知晓，并且对于应取应舍之处不混淆，如果什么都不懂却自以为能守护，就像小孩子模仿大力士一样，只是徒增笑柄，实际上毫无用处。因此，仅仅知道堕罪的过患，就能轻易地恢复戒律，清净罪业。其中，产生堕罪的四种门径是：不知是否犯堕罪；已经舍弃或表达要舍弃学处；死亡；出现双重性别或改变三次性别。修持的学处三种根本仪轨是：布萨、安居和解制，这三者应从广略仪轨中了解。十七种学处所包含的戒律，也必须毫无混淆地取舍四根本罪和十三僧残罪。其主要分支是十二种修持的功德：住在寂静处，住在冢间，行乞食，一坐食，常蹲踞，不接受剩余食物，拥有三法衣，穿著毛毡衣，安住于根本，住在坟墓，住在虱堆旁，没有屋顶遮蔽。根本是：在此，除了四根本罪和十三僧残罪之外，对于不适宜的受用进行加持，如果需要在非时食用食物，或者喜欢在声音嘈杂的地方，同样，洗浴时病人需要剩余的衣服，或者穿著不适宜的白色衣服，以及对于皮革等因贫困而感到痛苦时，为了保护生命而允许，认为触摸珍宝是为了供养三宝，以及为了医治众生而允许。对于没有允许和没有禁止的事项，视为随顺认可。
English
How ridiculous to be self-important! It's easy to restore the precepts by just knowing the transgressions! The first of the four gateways to the occurrence of transgressions is considered to be "not knowing" from the beginning. The precepts for practice are the three fundamental rituals, and the discipline contained in the seventeen precepts. That is to say, for the initial upasaka, sramanera, bhikshu, etc. in the Pratimoksha vows, the precepts that should be guarded must be known as they are, and there should be no confusion about what should be taken and what should be abandoned. If one does not understand anything but pretends to be able to guard them, it is like a child imitating a strong man, which only adds to the laughter and is of no practical use. Therefore, just knowing the fault of transgression makes it easy to restore the precepts and purify the sins. Among them, the four gateways to the occurrence of transgressions are: not knowing whether a transgression has been committed; having abandoned or expressed the intention to abandon the precepts; death; the appearance of dual gender or changing gender three times. The three fundamental rituals of the precepts for practice are: Uposatha, Vassa, and Pravarana, these three should be understood from the detailed and concise rituals. The discipline contained in the seventeen precepts must also take and abandon the four root vows and the thirteen Sanghavasesa vows without confusion. The main branches are the twelve virtues of practice: living in a quiet place, living in a cemetery, begging for food, eating in one sitting, always squatting, not accepting leftover food, having three Dharma robes, wearing felt clothes, abiding in the root, living in a tomb, living next to a pile of lice, and having no roof covering. The root is: Here, apart from the four root vows and the thirteen Sanghavasesa vows, blessing the unsuitable enjoyment, if it is necessary to eat food at the wrong time, or liking to be in a noisy place, similarly, when bathing, the patient needs leftover clothes, or wearing unsuitable white clothes, and when suffering from poverty due to leather, etc., it is allowed to protect life, thinking that touching jewels is to offer to the Three Jewels, and it is allowed to heal sentient beings. For matters that are not allowed and not prohibited, they are regarded as conforming to approval.