Tibetan
དེ་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་སོ་སོ་རང་རང་གི་དཔྱད་པ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྡོམ་པ་འོག་མ་གོང་མར་གནས་འགྱུར་དང་དེ་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ཡོངས་གྲུབ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པས་རྒྱུད་གྲོལ་བ་ལྟར་དང་། གཅིག་ལ་གཞི་མི་མཐུན་པའང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དོན་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ནས་གཞི་མི་མཐུན་པར་གྲུབ་པའོ། །གསུམ་ཀ་རྫས་འགལ་གོང་འཕེལ་ནི། སྡོམ་གསུམ་རྫོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་དངོས་ཀྱི་བློའི་རིམ་པ་ལས་རང་རང་སོ་སོ་ན་ཡོད་དོ་སྙམ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་ངོར་རྫས་འགལ་བས་གོང་མའི་ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་འོག་མའི་སྡོམ་པ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་ཅན་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པར་གསུངས་པ་དང་། གཏོང་ཐོབ་མཚམས་ནས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི། བློ་ཆུང་དག་གྲོལ་དུ་འཛིན་པའི་གང་ཟག་དྲང་སྲོང་ཉི་མའི་ཤིང་རྟ་ཅན་ལྟ་བུདོན་ཟབ་མོ་རིང་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་བཟུང་ཕྱིར། ཐོག་མར་དེ་སྐད་བརྗོད་པས་གདོད་སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དགོས་དབང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྤྱོད་པ་ལྷོད་པ་དག་ལ་དགོངས་ནས་གསང་བ་དང་ཤེར་ཡེའི་དབང་བསྐུར་ཚངས་སྤྱོད་ལ་བཀག་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་གནས་དུས་ཀྱི་དགག་བྱ་དམིགས་བསལ་ལ་ངེས་པ་ཀུན་ནས་ཀུན་ཏུ་དེ་ལྟར་འདོད་ནས་སྡོམ་པ་གོང་མ་ཐོབ་ཕྱིར་འོག་མ་གཏོང་བའི་ཤེས་བྱེད་དགོད་ན་ནི་སྔགས་ཀྱི་དགེ་སློང་རྡོར་འཛིན་མི་འབྱུང་ཞིང་དབང་བཞི་མ་ཚང་ན་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་པ་དང་འགལ་ལོ། །དོང་རྩེ་བརྩེགས་ལྟར་གསུམ་ཀ་རྫས་མ་འདྲེས་པར་འདོད་པ་དང་། བཅས་ཁྲིམས་མི་སྲིད་དུ་སེམས་པ་དང་། འདུ་བྱེད་པ་དང་། སྨོན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་བར་དུ་དང་པོ་རྒྱུ་ཚོགས་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པ་བར་དུ་འགལ་བ་ལྟག་མི་སྤྲོད་པ། ཐ་མར་སྒྲུབ་སྡེ་གཅིག་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ཚང་བས་རྫས་ལྡོག་དང་དུས་གསུམ་དུ་གཅིག་པ་མེད་པས་འཐད་དུ་རུང་ངོ་། །ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་འཚོགས་པའི་དཔེས་ནུས་སྟོབས་ཆེ་ཆུང་གི་འོག་མ་བག་ལ་ཞ་བར་འདོད་པའི་དོན་ཡང་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བི་མ་ལས། སེམས་ཀྱིས་ལས་དེ་བྱ་བའི་སེམས་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རམ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྒོམས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །རྩ་བ། དེ་སོགས་རྣམ་པའི་ཁས་བླངས་མཐའ་དག་ཀྱང། །ཆོ་གའི་དུས་ལྟར་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་དང་། །བསྲུང་མཚམས་དུས་ན་དགག་དགོས་ཚང་བ་དང་། །གནས་འགྱུར་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་མཐུས་བྱེད་པའི། །སྤྱིར་བཏང་དམིགས་བསལ་ཕྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་སོགས་ཞེས་རྣམ་པའི་ཁས་བླ
Chinese
因此，各自宗派的立宗，都认为通过各自的见解，下部的律仪可以转为上部的律仪，并且认为这在本质上是相同的，就像通过大圆满的证悟而解脱相续一样。即使在一个事物上存在不相同的所依，虽然在智慧的意义上是相同的，但在概念的层面上，所依被认为是不同的。三者是物质相违的增上：拥有三种律仪的补特伽罗，实际上在心识的次第中，会认为它们各自独立存在，因为在认知上是物质相违的，所以上部的方便智慧不会压倒与下部律仪相违的法。从舍弃和获得的界限上进行区分：为了接纳那些心智狭小，认为解脱是独立存在的补特伽罗，比如拥有太阳战车的仙人，以及那些深奥的意义变得遥远的人们。最初这样说，就像是为了引导他们进入原始密咒一样。例如，考虑到那些需要极度放纵行为的人，秘密灌顶和智慧灌顶会禁止梵行。就像这样，如果认为在任何情况下，都必须对地点和时间的遮止对象进行特定的确定，为了获得上部的律仪而舍弃下部的律仪，那么就不会出现密咒的比丘金刚持，如果四种灌顶不圆满，就无法成佛，这与事实相违背。就像堆积的土堆一样，认为三者在物质上是不混合的。认为戒律是不可能存在的，以及执着于造作和愿望，在这两者之间，最初是从一个因缘集合中产生，中间是相互矛盾，互不让步，最终是同一个修法团体，因为具备三种法，所以物质是相异的，在三个时间中没有一个是相同的，因此是可以接受的。用日月星三者汇聚的比喻来说明，认为能量大小的下部被压制，其含义是伟大的导师毗玛拉说：因为了悟到心所造作的业，那个心是无自性的，或者如果修习一切法都是无自性的，那么就应该认为这才是完全清净的戒律。根本颂：彼等各种承诺之边际，如仪轨时各自不混杂，守护界限时需具足遮止，转依本体以智慧力成办，总说别说区分乃为差别。也就是说，彼等各种承诺。
English
Therefore, each school of thought, through its own investigations, believes that the lower vows can be transformed into the higher vows, and that they are essentially the same, just as the continuum is liberated through the realization of Mahayoga. Even if there are different bases for one thing, although they are the same in terms of wisdom, the bases are considered different on the conceptual level. The three are materially contradictory and increasing: the individual who possesses the three vows actually thinks that they exist separately in the order of consciousness, because they are materially contradictory in cognition, so the higher skillful means and wisdom do not overwhelm the qualities that contradict the lower vows. Distinguishing from the boundary of abandoning and obtaining: in order to accept those who are small-minded and think that liberation is independent, such as the sage with the sun chariot, and those whose profound meanings have become distant. Saying this at the beginning is like guiding them into the original mantra. For example, considering those who need extremely indulgent behavior, secret empowerment and wisdom empowerment will prohibit celibacy. Like this, if it is thought that in any case, specific determinations must be made for the objects of prohibition in place and time, and if it is argued that the lower vows should be abandoned in order to obtain the higher vows, then the Vajradhara monk of mantra will not appear, and if the four empowerments are not complete, enlightenment cannot be attained, which contradicts the facts. Like a piled-up mound, it is thought that the three are not mixed in substance. Thinking that precepts are impossible, and clinging to fabrication and aspiration, between the two, initially arising from a single collection of causes, in the middle they are contradictory and do not give way to each other, and finally they are the same practice group, because they possess the three dharmas, so the substances are different, and none of them are the same in the three times, so it is acceptable. Using the analogy of the gathering of the sun, moon, and stars to illustrate that the lower part of the energy is suppressed, the meaning is that the great teacher Vimala said: Because of realizing that the karma created by the mind, that mind is without self-nature, or if all dharmas are meditated upon as being without self-nature, then it should be considered that this is the only completely pure discipline. Root verse: All the limits of those various promises, like the time of rituals, are not mixed with each other, when guarding the boundaries, the prohibition must be complete, the transformation of the essence is accomplished by the power of wisdom, the general and the specific are distinguished as differences. That is to say, those various promises.