Tibetan
་སྐབས་ཡོད་དོ། །སེམས་སྟོབས་ཆེས་པོས་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་དཔེར་མཚོན་ནས། །རྣམ་པའི་ཉེས་པའང་དོན་ལ་དགེ་བ་ཡིན། །རྒྱུ་འབྲས་མཐུ་ཅན་བསམ་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར། །ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ལ་གནང་བའི་སྐབས་མེད་དེ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་སོ་ཐར་ནི་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་ཡང་བཅས་པ་མི་འདྲལ་ལ། བྱང་སེམས་ནི་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། འགྱུར་བར་རིག་པ་དང་། རང་གི་དགེ་བ་གོང་འཕེལ་དང་གསུམ་བརྟགས་ནས་གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་ཀྱང་ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བ་བདུན་པོ་ལས་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ནི་ནམ་ཡང་སྤྱོད་དུ་ཆོག་པར་མ་གསུངས་སོ། །ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བ་བདུན་ཇི་ལྟར་གནང་ན། ཚོང་པ་མང་པོའི་སྲོག་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་བསད་པ་ལྟ་བུ་ནི་གཞན་ཕན་ཁོ་ནས་དང་དུ་བླངས་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀྱང་མཆོད་སྦྱིན་མི་ནུས་པ་ལ་བརྐུས་ཤིང་ཕྲོགས་ནས་བཀྲེས་པས་ཉམ་ཐག་པ་ལ་སྦྱིན་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཁྱེའུ་སྐར་མ་ལ་དགའ་བ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་ལ་ནགས་ཁྲོད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པའི་མཐར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་བྱོན་པ། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ཞིག་འདོད་པས་གདུངས་ནས་བྲམ་ཟེ་ཆགས་སྤྱོད་ལ་བསྐུལ་ཡང་མ་ཉམ་པར་དུས་དེ་ཉིད་དུ་འཆི་བར་བརྩམས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་དབང་གིས་ཆགས་པ་སྤྱད་པས་ཚངས་པའི་གནས་སུ་སྐྱེས་པ་དང་། གསོད་ངེས་པ་དེ་ལས་ཕྱིར་རྫུན་སྨྲ་བ་མི་བདག་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་ལྟ་བུ་དང་། སྡིག་གྲོགས་ཀྱི་དབང་གིས་ངན་འགོར་འཁྲིད་པ་ལས་ལྡོག་ཕྱིར་ཕྲ་མས་དབྱེ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་སྐྱོབ་ཕྱིར་རམ་ཆོས་ལ་འཇུག་ཕྱིར་ངག་འཁྱལ་གྱིས་འབྲིད་པ། སྡིག་པ་ལས་བཟློག་ཕྱིར་ཚིག་རྩུབ་སྨྲ་བ་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་པས་གཞན་དོན་ཁོ་ནས་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་བཀག་པ་དག །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནས་གནང་བ་དག་འགྲོ་བའི་བློོ་རིམ་དང་ནུས་པ་ལ་དགོངས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩ་བ། དེ་ལྟ་ནའང་རྒྱལ་སྲས་སྡོམ་པ་ལ། །རང་དོན་ཞི་བདེ་གཉེར་དང་བྱ་དཀའ་སྤང་། །གཞན་ཕྱིར་ཕན་པ་མི་བསྒྲུབ་གང་དང་གང་། །ལྟུང་བའི་རྒྱུ་རུ་གཅིག་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་གནང་བཀག་གི་གནས་གང་ལའང་རང་རང་གི་བློ་མཐུན་ལ་དཔགས་ནས་དགག་སྒྲུབ་རིགས་མ་བརྟགས་པར་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བླང་བ་བཞིན་དུ་རང་དོན་ཞི་བདེ་གཉེར་བ་དང་། བྱ་དཀའ་བ་སྤངས་ནས་གཞན་གྱི་ཕྱིར་ཕན་འདོགས་མི་སྒྲུབ་གང་དང་གང
Chinese
有允许的时候。以强大的心力，像黑人拿着短矛，以婆罗门童子星宿为例，形式上的罪过实际上是善事。因为是以具有因果之力的思想所为。对于意三业是没有允许的时候的。也就是说，即使是别解脱戒也会为了利他而改变，但制定的戒律是不能违越的。菩萨为了利他，以及认识到改变，以及自己的善业增长这三者进行衡量之后，虽然有允许的时候，但身语的七种不善业中，意的三种不善业是任何时候都不允许做的。身语的七种不善业如何允许呢？为了救很多商人的性命，船长以大悲心杀死拿着短矛的黑人，这完全是为了利他而接受的。虽然享受圆满的受用财富，但对于不能做供养布施的人，偷盗抢夺之后布施给被饥饿折磨的人。以及婆罗门童子星宿喜欢在八万二千年里在森林中梵行，最后到城市里乞食。一个商人的女儿因欲望而痛苦，劝诱婆罗门行淫，但婆罗门没有动摇，决心立刻死去，因为慈悲心的驱使而行淫，因此转生到梵天。以及为了避免必死无疑的情况而说谎，比如人主做供养布施。以及因为恶友的势力而被引入恶道，为了扭转这种情况而使用离间语。以及为了从悲伤中解救或者为了引入佛法而用绮语诱导。为了从罪恶中扭转而说粗恶语等等，这些都表明完全是为了利他而做一切不善业。因此，从小乘的律藏中所禁止的，大乘中所允许的，要知道这都是考虑到众生的根器和能力。根本颂：即使如此，在菩萨戒中，追求自身寂静安乐和舍弃难行，以及为了他人不去做有益之事，无论是什么，都被说成是堕落之因。也就是说，对于允许和禁止的任何情况，都要根据各自的意愿，不考虑是否符合道理，就像受持菩萨戒一样，追求自身寂静安乐，舍弃难行，以及为了他人不去做有益之事，无论是什么
English
There are times when it is allowed. With great mental strength, like a black man with a short spear, exemplified by the Brahmin boy Star, formal sins are actually good deeds. Because it is done with the thought of having the power of cause and effect. There is no time to allow for the three mental actions. That is to say, even the Pratimoksha vows will change for the sake of benefiting others, but the established precepts cannot be violated. Bodhisattvas, for the sake of benefiting others, and after measuring the recognition of change, and the increase of their own good deeds, although there are times when it is allowed, among the seven non-virtuous deeds of body and speech, the three non-virtuous deeds of mind are never allowed to be done. How are the seven non-virtuous deeds of body and speech allowed? In order to save the lives of many merchants, the captain killed the black man with a short spear with great compassion, which was completely accepted for the sake of benefiting others. Although enjoying complete wealth and enjoyment, for those who cannot make offerings and alms, stealing and plundering and then giving to those who are suffering from hunger. And the Brahmin boy Star liked to practice Brahmacharya in the forest for 82,000 years, and finally went to the city to beg for food. A merchant's daughter was suffering from desire and persuaded the Brahmin to commit adultery, but the Brahmin did not waver and resolved to die immediately. Because of the drive of compassion, he committed adultery, and therefore was reborn in the Brahma realm. And lying in order to avoid certain death, such as the lord of men making offerings and alms. And being introduced into evil paths by the power of evil friends, using divisive speech to reverse this situation. And using frivolous speech to induce in order to save from sorrow or to introduce into the Dharma. Speaking harsh words to reverse from sin, etc., these all show that all non-virtuous deeds are done entirely for the sake of benefiting others. Therefore, what is prohibited in the Hinayana Vinaya, and what is allowed in the Mahayana, it should be known that this is all considering the faculties and abilities of sentient beings. Root verse: Even so, in the Bodhisattva vows, seeking one's own peace and happiness and abandoning difficult practices, and not doing beneficial things for others, whatever they may be, are said to be the cause of downfall. That is to say, for any situation of permission and prohibition, one should follow one's own wishes, without considering whether it is reasonable or not, just like taking the Bodhisattva vows, seeking one's own peace and happiness, abandoning difficult practices, and not doing beneficial things for others, whatever they may be.
Tibetan
་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར་བ་ལ་གཅིག་པར་གསུངས་པའོ། །འདི་ལྟར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཞེ་སྡང་གིས་གཞན་སྲོག་གཅོད་པ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིསཡིན་ན་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། སྙིང་རྗེས་མི་གསོད་པ་ལྟུང་མེད། །གཞན་ལ་ཕན་ཀྱངམི་གསོད་པ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ལ། སེར་སྣས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བསམ་པ་དག་པས་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད། གཞན་གནོད་ཀྱི་ཕྱིར་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ལ། ནད་པར་ཕན་མི་འདོགས་པ་ལྟུང་བ། དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བརྩེ་སེམས་ཀྱིས་ནད་གཡོག་བྱེད་པ་ལྟུང་མེད། དེ་ལ་ནད་གཡོག་ཡོད་བཞིན་དུ་རང་གི་དགེ་སྦྱོར་བཤོལ་ནས་ནད་གཡོག་ལ་འཇུག་པ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །རྣམ་དཀར་དང་མ་འབྲེལ་བར་ས་བརྐོ་རྩྭ་འདྲེག་སོགས་དོན་མེད་ཀྱི་ལས་བྱེད་པ་ཉེས་བྱས། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་ལྟུང་མེད། དྲན་པས་མ་ཟིན་བཞིན་པ་ལ་རི་མོ་འབྲི་བ་སོགས་ཕྱོགས་མཐུན། དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཟིན་པར་བྱ་བ་བསླབ་བྱ། བསླབ་བྱ་དྲན་ནས་ཕྱིར་མཆོས་ཤིང་ལྡོག་པ་ཕྱིར་འཆོས་ཤིང་ལྡོག་པ་ཕྱིར་བཅོས་ཏེ་ལྔའོ། །རྩ་བ། དང་པོའི་ལས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། །བློ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤྱོད་གཙོ་བས། །ཐོག་མར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་དག་པར། །གཞན་གཉིས་གཙོ་བོར་གཉེར་ན་བར་ཆད་མང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། །ཁྱད་པར་ཅན་དོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་བཤད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སྐྱོན་དང་ཉེས་དམིགས་སུ་ཤེས་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་དགེ་སློང་གི་རྟེན་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ལས་དང་པོ་ལས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དང་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གཉིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་སྟོབས་སུ་འགྱུར་དཀའ་བས་རང་གི་ཉོན་མོངས་པ་བསྲུང་བ་གལ་ཆེ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣ་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལས་དང་པོའི་ལས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྔོན་དུ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟན་པར་བྱས་ནས། རིམ་བཞིན་བློ་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤྱོད་པ་གཙོ་ཆེ་བས་ཀུན་གྱི་ཐོག་མར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་དག་བར་དུ་གཞན་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དག་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གཉིས་གཙོ་བོར་གཉེར་ན་བར་ཆད་མང་བར་འགྱུར་བས་ན། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཁྱིམ་པ་ལས་ཁྱད་པ
Chinese
無論如何，據說成為墮落之因是相同的。如此，在律儀戒方面，以嗔恨殺害他人性命是墮落，以利他心則是墮落的影像，以慈悲心不殺生則無墮落。利益他人卻不殺生則是無墮落的影像。在積累善法方面，吝嗇而不給予是墮落，以利他心不給予是墮落的影像，以清淨的意念給予則無墮落，為了損害他人而給予則是無墮落的影像。在利益有情方面，不幫助病人是墮落，為了成辦大事而背離則是墮落的影像，以慈愛心照顧病人則無墮落，即使有照顧病人者，自己停止善行而投入照顧病人則是無墮落的影像。與善法無關而挖地、拔草等做無意義的事是惡作。如果是善的方面則無墮落。在沒有憶念的情況下畫畫等是相似之處，以正念和正知來攝持是應學之處，憶念應學之處後返回、轉變，返回調整、轉變、返回調整，共有五種。根本：最初的業力菩薩們，由於智慧以上升為主，首先在律儀戒不清淨時，如果主要修持其他二者，則障礙多。出家的菩薩是，特殊的，在《經莊嚴論》中宣說。這是說，即使是凡夫俗子，也認識到煩惱的過患和罪過，因此捨棄家庭而出家，在比丘的所依上清淨律儀戒。為什麼呢？因為從最初的業力來說，積累善法和利益有情二者如字面般變得強大是很困難的，所以守護自己的煩惱非常重要。這三種律儀，對於最初的業力菩薩們來說，首先要使律儀戒堅固，然後逐漸地，由於智慧以上升為主，因此首先在律儀戒不清淨之前，如果主要修持其他積累善法和利益有情二者，則會有很多障礙。因此，出家的菩薩比在家
English
In any case, it is said that becoming a cause of downfall is the same. Thus, regarding the discipline of vows, killing others out of hatred is a downfall, while doing so with altruistic intention is an image of downfall. Not killing out of compassion is without downfall. Benefiting others without killing is an image of no downfall. In accumulating merit, being stingy and not giving is a downfall, while not giving with altruistic intention is an image of downfall. Giving with pure intention is without downfall, while giving to harm others is an image of no downfall. In benefiting sentient beings, not helping the sick is a downfall, while turning away to accomplish great things is an image of downfall. Caring for the sick with loving-kindness is without downfall, and even if there is someone caring for the sick, abandoning one's own virtuous practice to engage in caring for the sick is an image of no downfall. Engaging in meaningless activities such as digging the earth and cutting grass without connection to virtue is a misdeed. If it is on the side of virtue, there is no downfall. Drawing pictures etc. while not being mindful is a similar aspect. What should be learned is to be mindful and aware. Remembering what should be learned and turning back, transforming, returning to adjust, transforming, and returning to adjust, there are five in total. Root text: For the first karmic Bodhisattvas, since the mind mainly engages in higher and higher practices, if the discipline of vows is not pure at the beginning, and the other two are mainly pursued, there will be many obstacles. The ordained Bodhisattva is, especially, explained in the Ornament of the Sutras. This means that even ordinary beings, recognizing the faults and shortcomings of afflictions, renounce their homes and become ordained, purifying the discipline of vows on the basis of a Bhikshu. Why? Because from the first karma, it is difficult for both accumulating merit and benefiting sentient beings to become powerful as they are in the literal sense, so it is said that protecting one's own afflictions is very important. These three disciplines, for the first karmic Bodhisattvas, first make the discipline of vows firm, and then gradually, since the mind mainly engages in higher and higher practices, if the discipline of vows is not pure at the beginning, and the other two, accumulating merit and benefiting sentient beings, are mainly pursued, there will be many obstacles. Therefore, the ordained Bodhisattva is more special than the householder.