Tibetan
གཞན་གྱིས་གཡོ་སྒྱུ་ཁོ་ནས་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་གྱི་བུ་བུ་མོ་མཆིས་བྲང་བཅས་བསླངས་པས་དེ་དག་ལ་ཡིད་ཤིན་ཏུ་གཅུགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་སྙིག་འགས་པ་ལྟར་དུ་གྱུར་ནའང་གཏོང་སེམས་ལས་ལྡོག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བྱིན་པ་ལྟར་བདག་ཅག་གིས་མཆོདསྦྱིན་བྱེད་ཚེ་སྙིང་ལས་དང་འཇུངས་སེམས་ལ་ཁྲེལ་བརྟས་ནས་དམ་བཅའ་བ་ལ་གོམས་པར་བྱའོ། །ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་ནི་བྱ་དཀའ་བའི་གནས་ཏེ། མགོ་དང་མིག་དང་ལག་པ་དང་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་གཏོང་བའོ། །དེ་ཡང་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ས་སྤྱོད་དཔལ་གྱིཀ་སྡེར་གྱུར་ཚེ་རྐེད་སྐབས་མན་ཆད་ཆད་པའི་སློང་བ་པོ་ལ་སོག་ལེ་རྣོན་པོས་རང་གི་རྐེད་པ་འབྲེག་ཏུ་བཅུག་ནས་བྱིན་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་དུ་གྱུར་ཚེ་བྲམ་ཟེ་དྲག་པོའི་མིག་ལ་མགོ་བཅད་ནས་བྱིན་པ་ལ་སོགས་ལ་བསམས་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་བཙོན་འཚལ་ལོ། །རྩ་བ། འདི་ན་ཐོག་མར་གོམས་སུ་འཇུག་པ་རྣམས། །སེར་སྣས་བསྡམས་པའི་སྐྱེས་བུའི་ལག་པ་ནི། །གཅིག་ནས་གཅིག་ཤོས་སྦྱིན་པར་བསམ་པའི་སེམས། །ཡང་ཡང་སྤོས་པས་ཚོད་མ་ལ་སོགས་ལ། །བརྐམ་ཆགས་འཇིག་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་ལ་བསླབ། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཐོག་མ་ནས་སེར་སྣས་འཆིང་བ་དག་ནི་སྔོན་ཁྱིམ་བདག་འཇར་གེགས་ཅན་ཞིག་ལ་རང་གི་ལག་པ་གཅིག་ཏུ་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བཟུང་བ་གཅིག་ཤོས་སློང་བ་པོ་ཡིན་འདུན་གྱིས་དེ་ལ་སྦྱིན་ཚུལ་ཡང་ཡང་བསླབས་མཐའ་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེན་གཏོང་ནུས་པ་བྱུང་བ་ལྟར་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཚོད་མ་ལ་སོགས་དངོས་པོ་ཆུང་ངུ་སྦྱིན་་ལ་གོམས་སུ་བཅུག་པས་བརྐམ་ཆགས་འཇིག་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་ལ་བསླབ་དགོས་སོ། །ཞེས་སོ། །རྩ་བ། མི་འཇིགས་སྦྱིན་པ་གཞན་གྱི་སྲོག་བསྲུང་དང་། །འཇིགས་པའི་ཡུལ་བསྒྲལ་དབུགས་འབྱིན་གནས་ལ་དགོད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་མི་འཇིགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་འཇིགས་པས་སྐྲག་ཅིང་རྟབས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་སྦྱར་བ་སྟེ་འཇིགས་མེད་པའི་སར་བསྒྲལ་བའོ། །དེ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གཏོང་བ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་རང་གི་ཞོ་ཤ་ལས་སུ་འཁོར་བར་བྱས་ནས་གཞན་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །རྩ་བ། མི་ནུས་བཞིན་དུ་བབ་ཅོལ་ཆོ་ག་ཡི། །རྣམ་པར་སྦྱར་བའི་སྦྱིན་པའང་སྨད་པ་སྟེ། །སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་མ་དག་པར། །ལུས་དང་སྲོག་གཏོང་སླབ་བཏུས་ཉིད་ལས་བཀག །ཅེས་པ་ནི་དེ་ཡང་ཡར་མཆོད་མར་སྦྱིན་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ལུས་རིལ་པོའི་ཆ་ཤས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་གཏོང་མི་ནུས་བཞིན་དུ་བབ་ཅོལ་ཆོ་ག་ཡི་ཞེས་པ་ཆོས
Chinese
他人仅以欺骗手段，骗取一切解脱之子和女儿的财产，因此对他们产生极度贪恋的痛苦感受，如同心要裂开一般，即使如此，也要以不退转的布施之心给予，当我们进行供养布施时，要对自己的吝啬心和贪婪心感到羞愧，并习惯于发誓。最极的布施是难以做到的，即布施头、眼睛、手、脚等等。而且，当我们的导师化身为行持大地的吉祥天时，允许腰部以下残缺的乞丐用锋利的刀子割断自己的腰部并布施；当化身为月光国王时，割下头颅布施给凶恶的婆罗门之眼等等，想到这些，就要努力进行布施。根本偈颂：于此最初令其习惯者，吝啬束缚之士夫手，一从一向布施作意念，屡屡移转以菜蔬等物，贪著毁坏力增而修习。这是说，对于最初就被吝啬束缚的人，比如以前有一个吝啬的屋主，自己的一只手里拿着一点点东西，另一只手假装要给乞丐，反复练习，最终能够进行广大的布施，像这样，自己也要习惯于布施菜蔬等微小物，从而修习贪著毁坏力增。如是说。根本偈颂：无畏布施守护他命，怖畏之境解脱施予安乐处。这是说，无畏的体性，就是将那些因恐惧而害怕颤抖的人们，安置于大安乐之处，也就是从恐惧中解脱出来。因此，菩萨们要精通布施和方便，将自己的血肉转化为利益，从而修习给予他人无畏。根本偈颂：不能如是而为轻率仪轨，种种施设之布施亦受呵责，悲悯之心极不纯净者，身命布施于学集自身遮止。这是说，对于向上供养向下布施的总体，以及特别是身体全部或部分，从内心深处无法布施，却轻率地进行仪轨，这种种施设的布施也会受到呵责，对于悲悯之心极不纯净的人，在《学集论》中禁止布施身命。
English
When others, through deception alone, have taken away all the possessions of sons and daughters of liberation, and thus one experiences the suffering of extreme attachment to them, as if one's heart were about to burst, even then, with a mind that does not turn away from generosity, one should give. When we make offerings and give alms, we should feel ashamed of our own stinginess and greed, and become accustomed to making vows. The most extreme giving is difficult to do, namely, giving away one's head, eyes, hands, feet, and so on. Moreover, when our teacher manifested as the Glorious One Who Walks the Earth, he allowed a beggar whose body was cut off below the waist to cut off his own waist with a sharp knife and give it away; when he manifested as King Moonlight, he cut off his head and gave it to the eye of a fierce Brahmin, and so on. Thinking of these things, one should strive to give. Root verse: Here, those who are first made accustomed, the hand of a person bound by miserliness, from one to the other, the thought of giving, repeatedly moving to vegetables and so on, attachment is destroyed, strength increases, and one should train. This means that for those who are initially bound by miserliness, such as a miserly householder who holds a small object in one hand and pretends to give it to a beggar with the other, one should practice repeatedly, and eventually one will be able to give extensively. In this way, one should also become accustomed to giving small objects such as vegetables, and thus train in destroying attachment and increasing strength. Thus it is said. Root verse: Fearless giving protects the lives of others, liberating from fearful places, giving a place of comfort. This means that the nature of fearlessness is to place those who are frightened and trembling with fear in a place of great comfort, that is, to liberate them from fear. Therefore, Bodhisattvas should be skilled in giving and means, transforming their own flesh and blood into benefit, and thus train in giving fearlessness to others. Root verse: Performing careless rituals when one is unable, such giving is also criticized, for those whose minds of compassion are extremely impure, giving away body and life is prohibited in the Compendium of Trainings. This means that for the general practice of offering upwards and giving downwards, and especially for the whole or part of the body, if one is unable to give from the depths of one's heart, but carelessly performs rituals, such giving will also be criticized. For those whose minds of compassion are extremely impure, the Compendium of Trainings prohibits giving away body and life.
Tibetan
་བརྒྱད་ཀྱི་ཀུན་སློང་ངན་པས་གཞན་གྱིས་བསྟོད་བསྔགས་དང་གྲགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་ནས་སྦྱིན་གཏོང་གི་རྣམ་པར་སྦྱར་བའི་སྦྱིན་པའང་རྣམ་སྨིན་དམན་པའི་ཕྱིར་སྨད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ན་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་མ་དག་གི་བར་དུལུས་སྲོག་གཏོང་བའང་བསླབ་བཏུས་ཉིད་ལས་བཀག་པའི་དོན་ནི། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །རྩ་བ། ཁ་ན་མ་ཐོས་བསྐྲུན་པའི་སྦྱིན་པ་ཡང་། །གནས་མིན་སྨད་པའི་གནས་་ཏེ་བདོག་པ་ལ། །ཞེན་པ་བཏང་བ་སྦྱིན་པའི་ཚད་དུ་བཞེད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོས་བསྐྲུན་པའི་སྦྱིན་པ་ནི་གཏོང་བ་པོའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བསམ་སྦྱོར་མ་དག་པ་དང་། །སྦྱིན་རྒྱུའི་རྫས་རྐུ་འཕྲོག་བཅོམ་གསུམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་ནོར་རྫས་སམ། གཞན་གྱི་སྲོག་འཕྲོག་ནུས་པའི་མཚོན་ཆ་རྫས་ལ་སོགས་པ་དང་ཤ་ཆང་ཡང་མི་ཕན་ཞིང་གནོད་བཞིན་དུ་སྟེར་བ། དབུལ་ཕོངས་བོར་ནས་ཆེ་བཙན་ཕྱུག་སོགས་འཛོམ་པ་ལ་སྟེར་བ་སོགས་ནི་གནས་མིན་སྨད་པའི་གནས་ཏེ་སྦྱིན་ཡུལ་ལོག་པའོ། །དེ་ལས་རང་ཉིད་ལ་ཟས་ནོར་ཆེ་ཆུང་གང་བདོག་པ་དེ་ཡིས་ཆོག་ཤེས་པ་སྐྱེས་ནས་ཞེན་པ་བཏང་བ་ཡང་མཆོང་པ་དང་སྦྱིན་པའི་ཚད་དུ་བཞེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཟང་ཟིང་དང་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་ཆོས་སྦྱིན་གྱི་སྔོན་འགྲོར་སོང་ནས་ཆོས་སྦྱིན་ལ་འཇུག་པ་ནི། རྩ་བ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་དངོས། །མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཇི་བཞིན་འདོམས་པར་དཀའ། །རང་གི་ཉོན་མོངས་བསལ་བའི་ཆོ་ག་དག་། །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེས་གསུང་རབ་བཀླག་པ་ཡིས། །དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་གྲོལ་སྨོན་ལམ་གདབ། རང་རྒྱུད་གྲོལ་ནས་འགྲོ་བའི་སྐལ་བ་དང་། །རང་བཞིན་འཚམས་པས་གཞན་དོན་གཙོ་བོར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་གང་ཞེ་ན། སྣག་སྨྱུག་དང་གླེགས་བམ་སྦྱིན་པ་ཆུང་ངུ་། རང་སྐལ་དང་འཚམས་པའི་ཉན་རང་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་སྟོན་པ་འབྲིང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཡང་མོས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམས་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་དུ་རེ་བ་ལོང་བའི་ལམ་སན་ལོང་བས་ཁྲིད་པ་ལྟར་ཡིན་པས་ཇི་བཞིན་འདོམས་པར་དཀའ་ན། དེ་ལས་རང་གི་ཉོན་མོངས་བསལ་བའི་ཆོ་ག་དུག་གསུམ་གྱི་ཀུན་རྟོག་ལ་གཉེན་པོ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་པ་བསྟན་ཞིང་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེས་འགྲོ་རྣམས་བློས་མི་བཏོང་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་བཀླགས་པ་སོགས་ཀྱིས་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རང་རྒྱུད་གྲོལ་བའི་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་དང་། རང
Chinese
以八种世间法为动机，为了追求他人的赞扬和名声而进行的布施，因为果报低劣而受到呵斥。因此，在慈悲心尚未完全清净之前，即使是舍弃身体和生命，也被《学集论》所禁止，其原因是，伟大的布施和极大的布施是那些证得不生之法忍者的行为范围。根本颂：不闻不问而造作的布施，也是非处，应呵斥之处，对财物，舍弃贪执，视为布施的尺度。意思是说，所谓不闻不问而造作的布施，是指布施者的身语意三门不纯净，或者布施的物品是通过偷盗、抢劫、掠夺三种方式获得的财物，或者像能夺取他人性命的武器等物品，以及肉和酒，这些东西不但无益反而有害却仍然施舍。抛弃贫困者，而施舍给有权有势、富有等聚集的人，这些都是非处，是应呵斥之处，是错误的布施对象。因此，对于自己拥有的无论大小的食物和财物，都能生起知足，并舍弃贪执，这也应被视为跳跃和布施的尺度。像这样，物质布施和无畏布施成为法布施的前行，然后进入法布施。根本颂：法布施真实有三种，以信心行持如实教导难，清除自身烦恼的仪轨，以慈爱和悲悯读诵经文，种下解脱白法的祈愿，自身解脱后，以众生的根器和，自性相符而以利他为主。意思是说，什么是法布施呢？施舍笔墨和经书是小等的法布施，根据自己的能力和根器宣讲声闻缘觉和大小乘佛法是中等的法布施，宣讲不可思议的佛法是大等的法布施。而且，以信心行持的那些人，希望他人为自己宣讲佛法，就像盲人引领盲人一样，难以如实教导。因此，不如宣讲清除自身烦恼的仪轨，指出对治三毒分别念的共同和特殊方法，以慈爱和悲悯不舍弃众生的心态读诵佛经等，种下解脱白法的自身解脱的祈愿，并
English
Giving motivated by the eight worldly concerns, seeking praise and fame from others, is criticized for its inferior results. Therefore, even giving up one's body and life before the mind of compassion is completely purified is prohibited in the Compendium of Trainings, because great giving and extreme giving are the realm of those who have attained forbearance of the unborn dharma. Root text: Giving created without inquiry is also a non-place, a place to be condemned, abandoning attachment to possessions is considered the measure of giving. This means that giving created without inquiry refers to the giver's impure body, speech, and mind, or the wealth obtained through theft, robbery, and plunder, or weapons that can take the lives of others, as well as meat and alcohol, which are not only unhelpful but harmful, yet are still given away. Abandoning the poor and giving to the powerful, wealthy, and so on, is a non-place, a place to be condemned, a wrong object of giving. Therefore, for whatever food and wealth, large or small, one possesses, if one can generate contentment and abandon attachment, this should also be regarded as the measure of leaping and giving. In this way, material giving and fearlessness giving become the preliminary practices for dharma giving, and then one enters into dharma giving. Root text: Dharma giving is truly of three kinds, it is difficult to teach others to practice with faith, the rituals for clearing away one's own afflictions, reading scriptures with love and compassion, planting the aspiration to liberate the white dharma, after one's own liberation, according to the capacity of beings and, in accordance with one's own nature, one should prioritize benefiting others. This means, what is dharma giving? Giving pens and books is small dharma giving, teaching the Dharma of the Hearers, Solitary Realizers, and the Great Vehicle according to one's ability and capacity is medium dharma giving, and teaching the inconceivable Dharma is great dharma giving. Moreover, those who practice with faith hope that others will teach them the Dharma, just as a blind person leading a blind person, it is difficult to teach them as they are. Therefore, it is better to teach the rituals for clearing away one's own afflictions, pointing out the common and special methods for counteracting the thoughts of the three poisons, reading scriptures with a mind of love and compassion without abandoning beings, planting the aspiration for one's own liberation of the white dharma, and