Tibetan
ཚོགས་པ་དང་མི་འབྲལ་བའི་སྨོན་སེམས་བྱས་ན་དགེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རྩ་བ། བཏང་སྙོམས་ངོ་བོ་བྱམས་སྡང་འབྲལ་བ་སྟེ། །ཕྱོགས་དང་རིས་ཆད་མཉམ་པ་ཉིད་བརྡལ་ནས། །དགྲ་དང་གཉེན་དང་བར་མའི་འདུ་ཤེས་གསུམ། །ཕན་འདོགས་ཡུལ་ལ་མཉམ་པར་རབ་ཏུ་སྤྱོད། །རྣམ་པའི་དམིགས་བཅས་དམིགས་མེད་རྩི་ཡིས་སྦྱར། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་གོང་གསལ་གྱི་ཚད་མེད་པ་གསུམ་པོ་དེ་སྒོམ་པའི་ཡུལ་ལ་བྱམས་པའི་གཉེན་དང་སྡང་བའི་དགྲ་གཉིས་ཀར་ཆགས་སྡང་བྲལ་བ་སྟེ། མཐུན་ཕྱོགས་དང་འགལ་ཕྱོགས་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བརྡལ་ནས་དགྲ་དང་གཉེན་དང་བར་མ་གསུམ་ལ་མཛའ་འཁོན་བར་མའི་འདུ་ཤེས་གསུམ་སྤངས་ནས་ཕན་འདོགས་ཡུལ་ལ་བསམ་སྦྱོར་མཉམ་པར་རབ་ཏུ་སྤྱད་ཅིང་། རྣམ་པས་དམིགས་བཅས་ནི་ལུས་ངག་གི་ལས་དང་དམིགས་མེད་ནི་བསམ་པའི་ལས་ཀྱི་རྩི་ཡིས་སྦྱར་ནས་མཐུན་པར་བྱ་ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། འདོད་པའི་བྱམས་པ་སེར་སྣའི་སྙིང་རྗེ་དང་། །ང་རྒྱལ་དགའ་བ་གཏི་མུག་བཏང་སྙོམས་དང་། །ཐར་པའི་ལམ་མིན་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞིའི། །ཕྱོགས་དང་ཉེ་བ་དམིགས་བཅས་རྣམ་པར་སྤང་། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་རང་གི་བུ་དང་ཉེ་དུ་མཛའ་བཤེས་སོགས་ལ་བྱམས་ཤིང་གཞན་ལ་ཅང་མི་སེམས་པ་ནི་བྱམས་པ་ལྟར་ཡང་ངོ་བོ་འདོད་ཆགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གིས་བདག་པའི་རྟ་ཁལ་སོགས་སྙིང་རྗེ་ནས་འཁོལ་མི་འཇུག་ཅིང་གཞན་དག་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་འདྲ་བའི་སེར་སྣའོ། །རང་དང་རང་ཕྱོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་ཞིང་གཞན་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་དགའ་བར་བརྫུས་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ཕྲག་དོག་ལའང་ཉེའོ། །གཞན་ལ་ཕན་གནོད་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་ཁ་རོག་ཏུ་སྡོད་པ་ཁོ་ན་ནི་བཏག་སྙོམས་འདྲ་ཡང་གཏི་མུག་གི་ས་པ་ཡིན་པས་ཐར་ལམ་རྣལ་མར་མི་འགྲོ་བའི་སྐྱོན་ནི་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་ཞེས་འཇིག་རྟེན་མེས་པོའི་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མེད་བཞི་ཡིན་པར་བསྟན་ནས་དེའི་ཕྱོགས་དང་ཉེ་བ་དམིགས་བཅས་རྣམ་པར་སྤངས་དགོས་པར་གདམས་པའོ། །རྩ་བ། འདི་ན་ཞི་བའི་ལམ་དང་འབྲེལ་བ་ཡི། །དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི། །རྣམ་པའི་བསྒོམ་ཚུལ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བས། །ཁྱད་ཆོས་ལྡན་པའི་ཚད་མེད་བཞི་རུ་འདོད། །ཅེས་པ་ནི་འདི་ན་ཞི་བའི་ལམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཚད་མེད་བཞི་ནི་དམིགས་པའི་ཡུལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་མེད་དུ་བྱས་ཀྱང་། དེ་
Chinese
如果发愿不离开僧团，就会变成善事。根本：舍的自性是远离慈爱和憎恨，断绝偏袒和宗派，扩展平等性，对利他的对象平等地行事。以有相和无相的精华调和。这是说，舍的自性是对上面所说的三个无量，在修习的境上，对于慈爱的亲人和憎恨的仇人，都要远离贪恋和憎恨。对于顺方和逆方，不分彼此地扩展平等性，对仇人、亲人和中间人这三种人，舍弃爱憎和中立的三种观念，对利他的对象，在思想和行为上都要平等地行事。以有相的对境，就是身语的作为，和无相的对境，就是思想的作为的精华调和，使之和谐。根本：贪欲的慈爱，吝啬的慈悲，傲慢的欢喜，愚痴的舍，不是解脱道，四梵住的偏颇和接近都要舍弃。这是说，对于自己的儿子、亲戚、朋友等慈爱，而对其他人却毫不关心，这虽然像是慈爱，但其自性却是贪欲。同样，对于自己拥有的马匹等，因为慈悲而不让其劳作，而对于其他人却相反，这是类似于慈悲的吝啬。对于自己和自己一方的圆满、安乐和幸福修习欢喜，而对于其他人却并非如此，这是伪装成欢喜的傲慢和嫉妒。对于他人既不利益也不损害，只是沉默地待着，这虽然像是舍，但却是愚痴的处所，因此不能成为真正的解脱道。这种过失就是四梵住，是指世间造物主一派的四无量，指出了要舍弃其偏颇和接近，这是教诲。根本：在此与寂静道相关的，所缘的对境是所有众生，显现而无自性的法性，从这种观修方式的力量中，产生菩提心二种，因此被称为具有特点的四无量。这是说，在此与寂静道相关的四无量，虽然对所缘的对境所有众生都无差别地对待。
English
If you make a vow not to leave the Sangha, it will turn into a good deed. Root text: The nature of equanimity is to be free from love and hatred, to cut off partiality and sectarianism, to expand equality, and to act equally towards the object of benefiting others. Harmonize with the essence of the form and the formless. This means that the nature of equanimity is to be free from attachment and hatred towards both loving relatives and hateful enemies in the object of cultivating the three immeasurables mentioned above. Towards the favorable and unfavorable sides, without distinguishing between them, expand equality, and towards the three types of people, enemies, relatives, and intermediaries, abandon the three concepts of love, hatred, and neutrality, and towards the object of benefiting others, act equally in thought and behavior. Harmonize the essence of the form, which is the action of body and speech, and the formless, which is the action of thought, to make them harmonious. Root text: The love of desire, the compassion of stinginess, the joy of arrogance, and the equanimity of ignorance are not the path to liberation, and the biases and approximations of the four Brahma-viharas should be abandoned. This means that loving one's own son, relatives, friends, etc., while not caring about others at all, although this seems like love, its nature is desire. Similarly, not allowing one's own horses, etc., to work out of compassion, while doing the opposite to others, is stinginess that resembles compassion. Cultivating joy for the perfection, happiness, and well-being of oneself and one's own side, while not doing so for others, is arrogance and jealousy disguised as joy. Neither benefiting nor harming others, but simply remaining silent, although this seems like equanimity, it is the place of ignorance, and therefore cannot become the true path to liberation. This fault is the four Brahma-viharas, which refers to the four immeasurables of the worldly creator's school, pointing out that one should abandon its biases and approximations, this is the teaching. Root text: Here, related to the path of peace, the object of focus is all sentient beings, the nature of reality that appears but has no inherent existence, from the power of this way of contemplation, the two Bodhicittas arise, therefore it is called the four immeasurables with characteristics. This means that the four immeasurables related to the path of peace here, although all sentient beings are treated equally as the object of focus.
Tibetan
ལ་བདེན་ཞེན་དང་དངོས་འཛིན་སོགས་མ་ཡིན་པར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྩིས་ཟིན་པ་ནི་རྣམ་པའི་བསྒོམ་ཚུལ་དེ་ཉིད་གེགས་དང་གོལ་ས་མེད་པར་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལུགས་ལས་ཁྱད་ཆོས་ལྡན་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ཚད་མེད་བཞི་ལྟ་བུར་འདོད་ཅེས་པའོ། །རྩ་བ། སྒོམ་ཚུལ་གོ་རིམ་ཅན་དང་ངེས་པ་མེད། །དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་སྐྱེ་བར་སླ་ལ་གཏད། །འོན་ཀྱང་བྱམས་བསྒོམས་ཆགས་པའི་རྟེན་གྱུར་ན། །ཉེ་རིང་བྲལ་བའི་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པར་སྤོ། །ཞེས་པ་ནི་བྱམས་པ་བསྒོམས་པ་དེ་རང་གི་གཉེན་བཤེས་ལྟ་བུའི་ཕྱོགས་རིས་ཅན་དུ་ཤོར་ནས་ཆགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་ན་བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པས་དེའི་སྐྱོན་ལས་གྲོལ་ལོ། །རྩ་བ། དེ་ཉིད་རྨོངས་ནས་ལུང་མ་བསྟན་གྱུར་ན། །སྙིང་རྗེར་སྤོས་པས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་འགོག །ཅེས་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སེམས་དེ་ཕན་མེད་གནོད་མེད་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གྱུར་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པས་བཏང་སྙོམས་ཐ་མལ་འགོག་གོ། །རྩ་བ། །སྙིང་རྗེ་སྟོབས་ཞན་རིས་སུ་ཆད་པ་ན། །དགའ་བར་སྤོས་པས་དམན་སེམས་སྐྱེ་བ་འགོག །ཅེས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཡང་ཉེས་ཅན་ཁོ་ན་ལྟ་བུ་ལས་ཀུན་ལ་མི་སྒོམ་པའི་ཉི་ཚེ་བ་ཕྱོགས་ལྷུང་ཅན་དུ་གྱུར་ན་དགའ་བ་སྒོམས་པས་དམན་སེམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ། །རྩ་བ། དགའ་བས་སེམས་རྒོད་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་གྱུར་ན། །བྱམས་སོགས་མཐའ་དབུས་བརྗེས་ནས་སྤེལ་མར་བསྒོམ། །ཞེས་པ་ནི། གཞན་གྱི་བདེ་འབྱོར་ལ་དགའ་བ་བསྒོམས་པས་སེམས་གཡེང་སྐྱོན་དུ་གྱུར་ན། །བྱམས་པ་དང་དགའ་བ་སྙིང་རྗེ་དང་བཏང་སྙོམས་སྤེལ་མར་བསྒོམ་པ་དང་ཐོད་རྒལ་དུ་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱིས་གེགས་ལས་གྲོལ་བར་གསུངས་སོ། །རྩ་བ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་རྣམ་སྨིན་མངོན་པར་མཐོ། །འདོད་པའི་ལྷ་མིའི་ལུས་དང་ངེས་ལེགས་གཉིས། །རྒྱུ་མཐུན་བྱེད་པས་དེ་འདྲ་མྱོང་བས་ན། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བྲལ་ཞིང་བདེ་བ་འཐོབ། །དབང་གིས་ཡིད་འོང་བདེ་དགའི་ཡུལ་ལ་སྤྱོད། །བྱེད་པ་བཞི་པོ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་ཡི། །དོན་གཉིས་འབྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་འཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུས་གནས་སྐབས་སུ་ལྷ་མིའི་ལུས་རྟེན་འགྲུབ་ཅིང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ཤིང་གཞན་ལའང་ཕན་པ་དང་། མཐར་ཐུག་ངེས་ལེགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་གྱིས་རྟག་ཏུ་
Chinese
如果不是执着于真实和实有等，而是将显现而无自性的法性视为如幻，那么这种观修方式就会变得强大，没有任何障碍和错误，从而成为生起两种菩提心的原因，因此它与世俗的观修方式不同，被认为是像观世音菩萨的四无量心一样。根本偈：观修方式不一定有次第，专注于容易生起的对境。然而，如果修习慈爱变成贪恋的所依，就转为修习远离亲疏的舍心。这是说，如果修习慈爱变得偏袒自己的亲友，成为贪恋的所依，那么修习舍心就能从那个过失中解脱。根本偈：如果它变得愚昧无记，就转为修习悲心，以阻止痛苦的因果。这是说，如果舍心变得无益无害的无记状态，那么生起大悲心就能阻止平凡的舍心。根本偈：如果悲心力弱而有所偏颇，就转为修习喜心，以阻止产生低劣之心。这是说，如果悲心也只是针对罪人，而不是对一切众生修习，变得短暂而偏袒，那么修习喜心就能成为对治低劣之心的对治法。根本偈：如果喜心使心散乱，成为散乱的对境，就将慈爱等次第颠倒，交替修习。这是说，如果修习对他人安乐富足的喜悦使心散乱成为过失，那么通过交替修习慈爱、喜悦、悲心和舍心，或者通过超越次第地修习等方式，就能从障碍中解脱。根本偈：如此修习，异熟果报显现，获得欲界天人的身体和究竟的利益，以随顺因的方式，体验到这些，就能远离不顺之方，获得安乐。凭借（四无量心的）力量，享受令人满意的安乐喜悦之境。四种作用变得强大，就能获得成办二利的功德。这是说，如此修习，以异熟果的方式，暂时能获得天人的身体作为所依，圆满二资粮，也能利益他人；究竟而言，究竟的利益也会自然成就。以随顺因的方式，总是
English
If it is not clinging to truth and reality, but considering the nature of phenomena, which appear but are without inherent existence, as illusory, then this method of contemplation becomes powerful, without any obstacles or errors, and thus becomes the cause for generating the two aspects of Bodhicitta. Therefore, it is different from worldly contemplation methods and is considered like the four immeasurables of Avalokiteśvara. Root verse: The method of contemplation does not necessarily have a sequence, focus on the object that is easy to arise. However, if practicing loving-kindness becomes the basis for attachment, then switch to practicing equanimity, which is free from near and far. This means that if practicing loving-kindness becomes biased towards one's own relatives and friends, becoming the basis for attachment, then practicing equanimity can liberate one from that fault. Root verse: If it becomes ignorant and non-committal, then switch to practicing compassion, to prevent the cause and effect of suffering. This means that if the mind of equanimity becomes a state of non-committal, neither beneficial nor harmful, then generating great compassion can prevent ordinary equanimity. Root verse: If compassion is weak and biased, then switch to practicing joy, to prevent the arising of inferior thoughts. This means that if compassion is only directed towards criminals, and not practiced towards all beings, becoming short-lived and biased, then practicing joy can become an antidote to inferior thoughts. Root verse: If joy makes the mind agitated and becomes an object of distraction, then reverse the order of loving-kindness, etc., and practice them alternately. This means that if practicing joy towards the happiness and prosperity of others causes the mind to become distracted, then by alternately practicing loving-kindness, joy, compassion, and equanimity, or by practicing in a way that transcends the sequence, one can be liberated from obstacles. Root verse: By contemplating in this way, the ripening result becomes manifest, obtaining the body of gods and humans in the desire realm and ultimate benefit. By acting as a conducive cause, experiencing such things, one can be separated from unfavorable conditions and obtain happiness. By the power (of the four immeasurables), one enjoys the pleasing realm of bliss and joy. The four actions become powerful, and one will obtain the qualities of accomplishing the benefit of oneself and others. This means that by contemplating in this way, as a result of ripening, one can temporarily obtain the body of gods and humans as a basis, perfect the two accumulations, and also benefit others; ultimately, the ultimate benefit will also be naturally accomplished. By acting as a conducive cause, always