Tibetan
མོ། །སེམས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་འགག་པ་མི་གནས་པ་བསྒོམ་མོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནི། མཉམ་བཞག་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་བསྒོམ་མོ། །ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད་སྐྱེས་པ་རྒྱུན་གཅོད། དགེ་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད། སྐྱེས་པ་གོང་དུ་སྤེལ་ལོ། །ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི། ཞི་ལྷག་ཟུར་འབྲེལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་བསྒོམས་པས་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་དོན་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འདུན་པ། བརྩོན་འགྲུས། །སེམས་པ། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞིའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ལམ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དྲོད་དང་། རྩེ་མོ་དང་། བཟོད་པ་དང་། ཆོས་མཆོག་བཞིར་གནས་པ་ལ། དྲོད་རྩེ་གཉིས་སུ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་བསྒོམ་སྟེ། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ། དྲན་པའི་དབང་པོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། །བཟོད་ཆོས་གཉིས་སུ་སྟོབས་ལྔ་བསྒོམ་སྟེ། དད་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་གོང་ལྟར་བསྒྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་ལམ་ཆ་བཞི་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་བཅུ་གཉིས་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་ཆུང་ངུ་དང་། བཟོད་པ་འབྲིང་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་སྟེ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བ་སྦྱོར་ལམ་མོ། །ལམ་དེ་ལ་འོག་མ་ལས་འཕགས་ཆོས་ལྔ་ཡོད་དེ། སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་དང་། སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དང་། རྟེན་གྱི་གཉེན་པོ་དང་། ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོ་སོགས་ལྔའོ། །ཆོས་ཉིད་དངོས་སུ་མཐོང་ཚེ་མཐོང་ལམ་སྟེ། མཐོང་ལམ་གྱི་རྟེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཡིན་ཏེ། དྲན་དང་ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །དགའ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་དང་ཏིང་འཛིན་དང་། །བཏང་སྙོམས་འདི་བདུན་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་སྟེ། །ཞེས་བཤེས་སྤྲིང་ལས་སོ། །འདིའི་ཚེ་སྒྲིབ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བ་ཡང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཕར་ཕྱིན་ལྔའི་སྒྲི་པ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། ཤེས་རབ་ལ་འཁོར་གསུམ་བདེན་ཞེན་དང་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ངོ་བོ་གཟུང་འཛིན་དུ་གྱུར་པ་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཀ་ལས་གྲོལ་བའོ། །དེའང་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོག་མར་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་སྤང་བྱ་ས་བོན་དང་བཅས་འགག་པ་དུས་མཉམ། སོ་སོར་རྟོགས་པ
Chinese
མོ། 心念住是，自性空，后得时无灭无住修习。法念住是，等持等性，后得时修习如幻八喻。中等资粮道，未生之不善法不生，已生之断绝。未生之善法生起，已生之增长。大资粮道，四神足是，止观双运之等持，修习心一境性，成就眼等神通等义。即欲、精进、心、观之四等持。无分别智与见道结合，是加行道之体性。道之自性住于暖、顶、忍、胜法四者。暖、顶二者修习五根，即信根、精进根、念根、定根、慧根。忍、胜法二者修习五力，即信力等如上转变。如是加行道四分之智，以小中大三分之别，称为十二决定胜分。即暖、顶二者小，忍中，胜法大，即于彼生获得见道是加行道。此道有胜于下者五法，即破斥之对治，断除之对治，所依之对治，延长之对治等五者。亲见法性之时是见道，见道之所依是七觉支，即念及择法精进，喜及轻安与禅定，舍此七者是菩提之支分。如《亲友书》所说。此时亦从二障解脱，布施等五度之障，悭吝等是烦恼障，智慧之三轮执实及无覆无记之体性，成为能取所取是所知障，故从二者解脱。即最初获得过去之智慧时，彼时当断之与种子一同灭尽，同时证得
English
Mo. The mindfulness of the mind is to meditate on emptiness in its nature, and on non-cessation and non-abiding in the subsequent attainment. The mindfulness of the Dharma is to meditate on equality in equipoise, and on the eight similes of illusion in the subsequent attainment. In the middling accumulation path, unwholesome dharmas that have not arisen are not generated, and those that have arisen are cut off. Wholesome dharmas that have not arisen are generated, and those that have arisen are increased. In the great accumulation path, the four legs of miraculous power are the samadhi of combined calm and insight, and by meditating on the one-pointedness of mind, the meaning of the eye and clairvoyance and miraculous powers, etc., is accomplished. These are the four samadhis of aspiration, effort, mind, and investigation. Joining non-conceptual wisdom to the path of seeing is the characteristic of the path of joining. The nature of the path abides in the four: heat, peak, forbearance, and supreme dharma. In heat and peak, one meditates on the five faculties: the faculty of faith, the faculty of effort, the faculty of mindfulness, the faculty of samadhi, and the faculty of wisdom. In forbearance and supreme dharma, one meditates on the five powers: the power of faith, etc., transforming as above. Thus, the wisdom of the four parts of the path of joining, with the distinction of small, medium, and large, is called the twelve aspects of definite emergence. That is, heat and peak are small, forbearance is medium, and supreme dharma is large, so the path of joining is when the path of seeing is born in that very life. That path has five superior dharmas compared to the lower ones: the antidote of refutation, the antidote of abandonment, the antidote of reliance, and the antidote of prolongation, etc. When one directly sees the nature of reality, it is the path of seeing. The basis of the path of seeing is the seven branches of enlightenment, which are mindfulness, investigation of dharma, effort, joy, pliancy, samadhi, and equanimity. These seven are the branches of enlightenment, as stated in the "Friendly Letter." At this time, one is also liberated from the two obscurations. The obscurations of the five perfections, such as generosity, and miserliness, etc., are the afflictive obscurations. The three circles of wisdom, the clinging to truth, and the unlabelled and unspecified nature, becoming the apprehended and the apprehender, are the obscurations of knowledge, so one is liberated from both. That is, when one first obtains the wisdom of the past, at that time, what is to be abandoned, together with its seeds, ceases simultaneously, and one realizes individually.
Tibetan
འི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་གཉིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་སྔོན་མེད་པའི་དགའ་བ་རྒྱ་ཆེན་ཐོབ་པས་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །འདིའི་དུས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་བརྒྱའི་ཞལ་མཇལ་བ་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཤེས་པ་དང་རང་ཉིད་ཀྱང་སྤྲུལ་པ་བརྒྱ་འགྱེད་པ་དུས་བསྐལ་བརྒྱར་སྟོན་པ། སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་གནས་བརྒྱ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་འཇུག་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ལ་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བ། སེམས་ཅན་བརྒྱ་སྨིན་པར་བྱེད་པ། ཞིང་ཁམས་བརྒྱ་གཡོ་ཞིང་འོད་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པ། ཆོ་སྒོ་བརྒྱ་འབྱེད་ཅིང་ལུས་བརྒྱར་སྟོན་བཞིན་དེ་རེ་རེ་ལ་འཁོར་དེ་ལྟས་བསྐོར་བ། སྲིད་པ་ཕྱི་མར་འཛམ་གླིང་ལ་དབང་བའི་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེ་བ་འཛིན་ནུས་པ་དང་། བསམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་གཞན་ཡང་འཛིན་པར་བཤད་དོ། །འདིའི་དུས་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལྡན་ཏེ། ཡང་དག་ལྟ་དང་འཚོ་དང་རྩོལ་བ་དང་། །དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་ངག་དང་ལས་མཐའ་དང་། །ཡང་དག་རྟོགས་ཉིད་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད། །ཅེས་བཤེས་སྤྲིང་ལས་སོ། །དེ་ཡང་ཕར་ཕྱིན་བཅུའི་དྲི་མ་བཅུ་སེལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ས་བཅུར་བཞག་ཀྱང་། ཕྱིན་བཅུ་རང་རང་གཙོ་བོར་སྤྱོད་བཞིན་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པའོ། །དེའང་བསྒོམ་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་གྱིས་དབྱེ་བས་དགུ་སྟེ། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སོགས་འོག་མ་ཀུན་ལ་དེའི་འགྲེས་ཀྱི་ས་བཅུ་དང་ཕྱིན་བཅུ་སྦྱོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ས་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བའོ། །དེ་གསུམ་ཀའི་རྣམ་སྨིན་ནི། དང་པོས་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་དང་། །གཉིས་པས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན། །གསུམ་པས་མཚེ་མའི་ལྷ་རྒྱལ་གྱི་སྐྱེ་བ་འཛིན་ཏོ། །འབྲིང་གི་ཆུང་ངུས་ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བ། འབྲིང་གི་འབྲིང་ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ། འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བའོ། །དེ་གསུམ་གྱིས་ཀྱང་། དང་པོས་དགའ་ལྡན་དང་། གཉིས་པས་འཕྲུལ་དགའ། གསུམ་པས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། །ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ། ཆེན་པོའི་འབྲིང་ས་དགུ་པ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ས་བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། དེ་གསུམ་གྱི་དང་པོས་ལྷ་ཆེན་ཚངས་པ། གཉིས་པས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ། གསུམ་པས་གནས་གཙང་ལྷའི་བདག་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་གཉིས་པའི་སྐབས་ཡོན་ཏན་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང་། གསུམ་པར་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས། བཞི་
Chinese
以智慧现量证悟二种无我，获得前所未有之广大喜悦，故为极喜地。此时，于一刹那间，知见百佛之面并受其加持，自身亦化现百身，于百劫中示现。于前后百处，智慧之观照融入。融入并起于百种等持。成熟百种有情。震动百种刹土并以光芒照亮。开启百种仪轨之门，示现百身，且每一身皆有眷属围绕。于后世，能获得统治赡部洲之国王的转生，并说能随心所欲地获得其他转生。此时具足八支圣道，即：正见、正命、正精进，正念、正定、正语、正业、正命。正知正念乃是道的八支。如是出自《亲友书》。又，虽然观待于遣除十度之十种垢染而安立十地，然亦为十度各自主要行持，同时亦成办其余诸度。彼亦以修道小、中、大三种区分而有九种，即小之小为二地离垢地，乃持戒波罗蜜多等下下皆知其配属之十地与十度。小之中为三地发光地，小之大为四地焰慧地。彼三者之异熟为：初者为金轮王，二者为帝释天，三者为双生子之天王。中之小为五地极难胜地，中之中为六地现前地，中之大为七地远行地。彼三者亦：初者为兜率天，二者为乐变化天，三者为他化自在天之国王。大之小为八地不动地，大之中为九地善慧地，大之大为十地法云地。彼三者之初者为大天梵天，二者为大梵天，三者为净居天之主。其中，二地之时有功德一万二千，三地时有功德十二万，四
English
Through wisdom, directly realizing the two types of selflessness, one obtains unprecedented great joy, hence the Extremely Joyful Ground. At this time, in a single instant, one knows that one has seen the faces of a hundred Buddhas and received their blessings, and one's self also emanates a hundred bodies, demonstrating for a hundred eons. The wisdom gaze enters a hundred places, both before and after. One enters and arises from a hundred samadhis. One ripens a hundred sentient beings. One shakes a hundred buddhafields and illuminates them with light. One opens a hundred doors of ritual and manifests a hundred bodies, each surrounded by retinues. In future lives, one can obtain rebirth as a king ruling Jambudvipa, and it is said that one can also obtain other rebirths at will. At this time, one possesses the Noble Eightfold Path, namely: Right View, Right Livelihood, Right Effort, Right Mindfulness, Right Concentration, Right Speech, Right Action, and Right Mindfulness. Right knowledge and right mindfulness are the eight branches of the path. This is from the 'Friendly Letter.' Furthermore, although the ten grounds are established in relation to removing the ten stains of the ten perfections, they are also the ten perfections, each primarily practiced while also accomplishing the remaining perfections. These are also divided into nine types by the three divisions of the path of cultivation: small, medium, and large. The small of the small is the second ground, the Stainless Ground, which is the perfection of discipline, etc. One should know how to combine the ten grounds and ten perfections, with each lower one being associated with it. The small of the medium is the third ground, the Illuminating Ground; the small of the large is the fourth ground, the Radiant Intelligence Ground. The complete maturation of these three is: the first is a golden wheel-turning king; the second is Indra, the lord of the gods; the third obtains rebirth as a twin-born god-king. The medium of the small is the fifth ground, the Very Difficult to Train Ground; the medium of the medium is the sixth ground, the Manifest Ground; the medium of the large is the seventh ground, the Far-Going Ground. These three also become: the first, the Tushita heaven; the second, the Delightful Emanation heaven; the third, the king of the Other-Controlling Wielding Power heaven. The large of the small is the eighth ground, the Immovable Ground; the large of the medium is the ninth ground, the Good Intelligence Ground; the large of the large is the tenth ground, the Cloud of Dharma Ground. The first of these three becomes the great god Brahma; the second, the Great Brahma; the third, the lord of the Pure Abode gods. Among these, at the time of the second ground, there are twelve thousand qualities; at the time of the third ground, there are twelve myriads;