Tibetan
ང་། གང་ཟག་གི་བདག་ནི་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རྫས་སུ་མེད་པར་འདོད། །མང་པོས་བཀུར་བའི་སྡེ་པ་སོགས་ནི་འདུས་བྱས་མཐར་འཇིག་པ་ཡིན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ་མིན་ཟེར་ཞིང་རྒྱུན་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་འདོད་ལ། ཕྱི་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཏགས་པའི་བདག་རྟག་པ་གཅིག་པུ་རང་དབང་ཅན་དེ་འདྲ་མེད་ཀྱང་སྤྱིར་ང་བདག་ཙམ་ཞིག་རྫས་གྲུབ་དང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད། །འདི་ལ་བདག་ལྟའི་སྐྱོན་གྱིས་ཐར་ལམ་མེད་པ་འདྲ་ཡང་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་ཐར་པ་འདོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ཡོད་པས་རིམ་པས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བྱེ་སྨྲ་འདི་ནི་མངོན་པ་སྡེ་བདུན་བཀར་འདོད་ཅིང་ལྟ་གྲུབ་རྣམས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུགས་སུ་ཁས་ལེན་དགོས་པར་བཞེན་ཅང་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་ངོས་འཛིན་པའོ། །རྩ་བ། དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཡིན་དེ་འདིར་ནི། །དོན་དམ་ཡོད་ཡིན་གཞན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡོད། །དེ་ཡང་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པ། །མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ངོ་བོ་རྟོག་གེར་མཐུན། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་བདེན་ཞེན་གྱི་ངོ་བོ་ནས་ཕྱི་དོན་དང་རང་རིག་གཉིས་ཀ་ཁས་ལེན་པའི་ཐེག་དམན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་བརྗོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དབྱེ་ན་ལུང་དང་རིག་པའི་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ལས། །དང་པོ་ནི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བཀར་འདོད་པའི་མངོན་པ་སྡེ་བདུན་པོ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་པོའི་བསྟན་བཅོས་སུ་འདོད་ནས་གྲུབ་མཐའ་དེ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་ཚད་མ་སྡེ་བདུན་ལ་སོགས་ནས་བཤད་ཅིང་མདོ་སྡེ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའོ། །གཞི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་གང་གི་བདེན་པར་འཇོག་པ་མི་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་བློ་ཀུན་རྫོབ་པ་སྟེ། དེས་དོན་རང་མཚན་གྱི་གནས་ལུགས་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སེམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤར་བའི་སྣང་ཡུལ་ལ་སྤྱི་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་པ་སྟེ། སྤྱི་མཚན་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་ཆོས་དང་བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ཐ་དད་དུ་མེད་པའི་ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་ལ། མངོན་སུམ་པའི་སྣང་བ་སྟེ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ལ་རང་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་ཅིང་། རང་མཚན་དང་། དངོས་པོ་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་རྣམས་ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་དུ་འདོད་པའོ། །མདོར་ན་སྤྱི་མཚན་ལ་སོགས་པ་སྔོན་མ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། རང་མཚན་ལ་སོགས་ཕྱི་མ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་མདོ་སྡེ་པའི་འདོད་ལུགས་སོ། །དེ་ཡང་གོ་བདེ་བར་བརྗོད་ན་ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་དང་ཡུལ
Chinese
我，认为有情的人我只是由概念安立，而没有实体。大众部等认为有为法最终会坏灭，但不是刹那坏灭，也认为有某种程度的常有事物。外道所安立的常、一、自在的我并不存在，但总的来说，我认为有一个“我”是实有和真有的。虽然这样有我见之过失，似乎没有解脱之道，但因为皈依三宝，并且有希求解脱的戒律、闻思修三学，所以会逐渐获得解脱。此说一切有部认为应尊崇《阿毗达磨》七论，并且必须按照论典的体系来承认见解和宗义，而且也将论典认定为《大毗婆沙论》。根本颂：凡具有作用能力者，于此即是胜义有，其余皆是世俗有。此以自相共相之体性而说，经部之宗义与正理相符顺。意思是说，从执著真实的自性出发，既承认外境，也承认自明自知，进入了宣说小乘宗义的补特伽罗，就是经部的体性。如果区分，则有随顺圣教和随顺理证两种。第一种是说一切有部所尊崇的《阿毗达磨》七论，认为是舍利子等七位阿罗汉的论著，并以此来执持宗义。后一种是依据《量理宝藏论》等进行阐述，并依靠经部来宣说宗义。将作为基础的世俗谛安立为真实的是，由非概念所安立的意识是世俗谛，因为它遮蔽了见到事物自相之实相。像这样，心中生起分别念的显现对境，被总相所遍及，总相与无实之法以及世俗谛，在周遍上是相同的。显现的现量，也就是六识的对境，被自相所遍及，自相与实有以及胜义谛，在周遍上是相同的。总之，将总相等前面的称为世俗谛，将自相等后面的称为胜义谛，这是经部的观点。如果说得更简单易懂，就是虚空等三种无为法和境。
English
I believe that the self of a person is merely a conceptual designation and has no substance. The Mahasanghika school and others believe that conditioned phenomena eventually perish, but not instantaneously, and they also believe in some kind of permanent entity. The eternal, singular, and independent self posited by non-Buddhists does not exist, but in general, I believe that there is a "self" that is substantially existent and truly existent. Although this has the fault of self-grasping, and it seems that there is no path to liberation, because of taking refuge in the Three Jewels, and having the discipline of desiring liberation, and the three trainings of hearing, thinking, and meditating, one will gradually attain liberation. This Vaibhashika school believes that the seven Abhidharma treatises should be revered, and that views and tenets must be accepted according to the system of the treatises, and that the treatises are identified as the Great Vibhasha. Root verse: Whatever has the ability to perform a function, that here is ultimately existent, the rest is conventionally existent. This is explained by the characteristics of self and generality. The tenets of the Sautrantika school are in accordance with reason. This means that from the nature of clinging to reality, both external objects and self-awareness are acknowledged, and the person who enters into explaining the tenets of the Lesser Vehicle is the nature of the Sautrantika. If divided, there are two types: those who follow the scriptures and those who follow reasoning. The first is the seven Abhidharma treatises revered by the Vaibhashika school, which are considered to be the treatises of the seven Arhats such as Shariputra, and they hold the tenets accordingly. The latter is explained based on the Treasury of Logic and other texts, and the tenets are explained based on the Sutra school. The basis, the conventional truth, is established as true by the non-conceptual mind, which is conventional, because it obscures the seeing of the reality of the self-characteristic of things. In this way, the appearing object of the conceptual thoughts that arise in the mind is pervaded by the general characteristic, and the general characteristic, the unreal phenomena, and the conventional truth are the same in pervasiveness. The manifest appearance, that is, the object of the six consciousnesses, is pervaded by the self-characteristic, and the self-characteristic, the real, and the ultimate truth are considered to be the same in pervasiveness. In short, the former, such as the general characteristic, is called the conventional truth, and the latter, such as the self-characteristic, is called the ultimate truth. This is the view of the Sautrantika school. To put it more simply, it is the three unconditioned phenomena such as space and the object.
Tibetan
་གཟུགས་སོགས་བཅུ་སྐྱེ་འཇིག་སོགས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་བཏགས་ཡོད་ཅེས་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་བདེན་པར་མེད་ཅིང་། གཟུགས་སོགས་ལ་རགས་རྒྱུན་དང་ཤེས་པ་ལ་རྒྱུན་བདེན་པར་མ་གྲུབ་འདས་མ་འོངས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་བཏགས་ཡོད་ཙམ་ཡིན་ལ་ད་ལྟ་བའི་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དང་། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་ཆ་མེད་བདེན་གྲུབ་ཡིན། །མིག་གིས་གཟུགས་དེ་མ་མཐོང་མིག་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་གཟུགས་དངོས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ་མིག་ཤེས་ལ་གཟུགས་སྣང་ཤར་བ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲགས་པ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་འཆར་བ་དེ་ལ་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་གཟུགས་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །མངོན་པ་སྡེ་བདུན་སོགས་ནི་བཀའ་མ་ཡིན་ཞིང་བྱེ་བྲག་བཤད་པ་སོགས་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པས་གྲུབ་མཐའ་ནི་མདོ་སྡེ་དང་བསྟུན་དགོས་པར་འདོད་དོ། །བྱེ་མདོ་གཉིས་ཀས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའི་སྡེ་སྣོད་འདི་རྣམས་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་། ཤེར་ཕྱིན་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོར་གྲགས་པ་འདི་རྣམས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་མ་ཡིན་ཞིང་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ནི་གང་ཟག་གི་ངོས་ནས་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱིས་གསུང་རབ་ཐ་དད་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ལ་སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་ནི་མཆོག་ཟུང་དང་རབ་འབྱོར་མ་འགག་པ་ལ་སོགས་པ། ལྷས་སྦྱིན་དང་དྲུག་སྡེ་ཡང་སྤྲུལ་པར་བསྡུ་བ་ཡོད་དོ། །ཉན་ཐོས་ཞི་བ་བགྲོད་པ་ནི་རང་ལམ་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་ལྟར་འཇུག་པ་དང་། གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པའོ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ཐོབ་ནས་སོ། །དེའང་ཉན་ཐོས་ལ་སོ་སྐྱེ་དང་ཐེག་ཆེན་གཉིས་ལས་འཕགས་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་གཉིས་འདོད་ཁམས་སུ་ལུས་རྟེན་མཚན་ཉིད་པ་བཟུང་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྤྱོད་པ་བསྒྲུབ་ལ། ཕྱིར་མི་འོང་ནི་སྤྲུལ་པའི་ལུས་ཀྱི་གཞན་དོན་བྱེད་ཅིང་། ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ཀྱི་ས་ཞིང་དག་པར་སྐྱེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་གཞན་དོན་བྱེད་པའོ། །སེམས་ཙམ་པ་ནི། རྩ་བ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཉིད་དེ་གང་ལས་གཞན། །གཉིས་མེད་ཤེས་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་རུ། །འདོད་པ་སེམས་ཙམ་པ་ཡི་གྲུབ་པའི་མཐའ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཕྱི་དོན་མེད་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཁས་ལེན་པའི་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དེ་ལ་སེམས་ཙམ་པའམ། རྣམ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དབྱེ་ན་སོ་སྐྱེ་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་པོར་མངོན་སུམ་སྣང་བའི་གཟུགས་སྣང་རགས་པར་གསལ་བ་འདི་ད
Chinese
色等十种生灭等不具足的有为法，说是假立，仅仅是心识假立，因此不是真实的。色等粗大相续和识的相续没有真实成立。过去未来的法也仅仅是假立，而现在的微尘和识的刹那，是无分真实成立的。眼睛没有看到色，眼识也没有真正见到色，而是眼识中生起的色相，被称为是色的行相，成为识知，认为在那显现的行相之外，有能产生行相的色等外境。 《阿毗达磨七论》等不是佛语，而且《大毗婆沙论》等有错误，因此认为宗义必须与经部相符。 经部和毗婆沙部都说，佛陀的教言只是为了声闻而说的这些论藏。而《般若经》等被称为大乘经典的这些，不是佛陀的教言，大小乘的差别是从补特伽罗的角度来区分的，经典没有不同。 他们还说，声闻中有化现的声闻，如大迦叶和具寿善现等，提婆达多和六群比丘也包括在化现中。 声闻趋入寂灭之道，是按照自己宗派所说的那样进入，而执持宗义，是大乘行者执持声闻的宗义。 转化为圆满菩提，是从获得加行道的忍位开始。 其中，声闻有凡夫和胜解行两个，从预流和一来果在欲界受持具有特征的身体，修持大乘的行持。不来果以化身做利他之事，在无余涅槃的清净刹土出生，受到佛陀的劝请而做利他之事。 唯识宗： 根本颂： 显现能取所取二者之境及有境， 即是世俗谛，此外无他物。 无二之智即是胜义谛， 此乃唯识宗之宗义。 意思是说，不承认外境存在，但承认真实成立的佛教宗义论者，被称为唯识宗或瑜伽行派。 分类上，对于凡夫相续的根识显现的粗大明显之色相
English
The ten forms, such as color, and conditioned phenomena that lack arising and ceasing, are said to be imputed, merely conceptualized by the mind, and therefore not truly existent. The gross continuum of forms and the continuum of consciousness are not truly established. Past and future phenomena are also merely imputed, while the momentary particles of the present and the momentary consciousness are indivisible and truly established. The eye does not see the form, and neither does eye-consciousness truly see the form; rather, the appearance of form in eye-consciousness is known as the aspect of form, which becomes known, and it is believed that there are external objects such as form that create the appearance. The seven Abhidharma treatises, etc., are not the words of the Buddha, and there are errors in the Vibhasha, etc., so it is believed that the tenets must be in accordance with the Sutra Pitaka. Both the Vibhasha and Sutra schools say that the Buddha's teachings are only these collections spoken for the sake of the Shravakas. And these Sutras of the Mahayana, such as the Prajnaparamita, are not the words of the Buddha, and the difference between the Great and Small Vehicles is distinguished from the perspective of the individual, and there is no difference in the scriptures. They also say that among the Shravakas, there are emanated Shravakas, such as Mahakashyapa and Subhuti, and Devadatta and the Group of Six are also included in the emanations. The Shravaka's path to peace is to enter as explained in their own path, and holding tenets is when a Mahayanist holds the tenets of the Shravakas. Transforming into perfect enlightenment is from obtaining the forbearance of the path of joining. Among them, Shravakas have two types: ordinary beings and those of the vehicle of accumulation; from Stream-enterers and Once-returners, they take a characteristic body in the desire realm and practice the conduct of the Great Vehicle. Non-returners perform the benefit of others with an emanation body, and are born in the pure land of the realm of no remainder, and are encouraged by the Buddha to perform the benefit of others. The Mind-Only School: Root verse: The objects and subjects that appear as the two, grasper and grasped, are the conventional truth; there is nothing else besides that. The non-dual wisdom is the ultimate truth; this is the tenet of the Mind-Only School. This means that those Buddhist tenet proponents who do not acknowledge external objects but acknowledge true establishment are called the Mind-Only School or the Yogachara School. In terms of classification, the gross and clear appearance of form that appears manifestly to the sense consciousness of the continuum of ordinary beings