Tibetan
པལ་གྱི་སྒམ་པོར་སླེབས་སོ། དེར་བླ་མར་གནང་བ་ཞུས་ནས་ངེད་ཅག་ཁ་ཤས་སྒྲུབ་ཕུག་དེར་ཞུགས་པ་ལ་ངའི་ཁུ་བོ་དགེ་རྒན་ཞིག་ཡོད་པ་ཁང་ཆུང་གཅིག །གྲོགས་གཅིག་དུས་མཁྱེན་ཕུག །ང་རང་འོད་གསལ་ཕུག །གཞན་རྣམས་བཀྲ་ཤིས་ཁང་། དེ་རྣམས་སུ་བསྡད་ནས་ཁྲིད་ཀྱི་སྦྱངས་པ་རྣམས་གང་ནུས་ཀྱི་འབད་ཁུལ་བྱས། དེ་དུས་ཇའི་བཏུང་བ་རི་བོང་གི་རྭའི་རྗེས་སུ་སོང་བས་ངེད་ཅག་བདུན་པོ་ལ་ཕོར་བ་བཅུ་རེ་ཙམ་ལས་མ་ཐོབ་མོད་ཀྱང་། ཁུ་བོ་དགེ་རྒན་གྱི་ཙམ་ཁུ་འཐུང་ནས་ཁམས་ཉོག་ནས་ཤི་ལ་ཐུག་པ་ལྟར་འདུག་པས་ང་རང་གི་ཐོབ་སྐལ་ཁོང་ལ་གཏད། ང་རང་རྩམ་པའི་བཏུང་བ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཀྱང་ལོ་གཞོན་སྟབས་ཀྱིས་སྐྱོན་ཆེར་མ་བྱུང་། དེའི་སྐབས་ཤིག་ཏུ། དྭགས་པོ་དང་དགེ་ལུགས་གཉིས་ཀའི་ཆོས་ལ་བསླབས་པ་གྲུབ་མཐའི་ཕྱོགས་འཛིན་ཆེ་བའི་བླ་མ་ཞིག་བྱུང་བ། དེ་ཉིད་གཤེགས་ཚེ་གདུག་འདྲེ་མ་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ནས་དཀོར་བདག་གི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པ། དེ་ག་རྨི་ལམ་དུ་སྟོན་པའི་སྐུ་སྨུག་ནག་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་འདུག་པའི་གམ་དུ་ང་ཡང་སླེབས་པས། ཁོས་སྐུ་དེ་སྤྲིན་གྱི་ཀློང་དུ་སླེབས་ལ། ཁད་ཀྱི་ཆེན་པོར་གྱུར་ནས་ལག་པས་ཉི་མ་བླངས་ནས་རུམ་དུ་བཅུག་ཚུལ་དང་། ང་ལ་འཇིགས་རྔམ་ཆེན་པོ་བྱེད་འདུག་པར་ང་རང་གུར་དྲག་གི་བསྐྱེད་རིམ་གཅིག་ཡོང་དུ་རེ་ནས་རྟོག་པ་སྤྲོས་ཀྱང་བསྐྱེད་རིམ་འཇིགས་སྐྲག་གིས་ཕྲོགས་ནས་མ་བྱུང་། ད་ནི་གསོད་ངེས་སུ་འདུག་པས། ང་རང་མིན་པ་ཁོས་སུ་ཡང་གནོད་མི་ནུས་པའི་སྨོན་ལམ་ཞིག་འདེབས་དགོས་སྙམ་ནས་དེ་ལྟར་བྱེད་གྲབས་བྱས་པ་དང་མཉམ་དུ་ཁོ་སྐུ་ཆུང་ངུ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ནས་སྐྱེངས་ཚུལ་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་རྨིས་ཡང་སྐབས་ཤིག་ཏུ་ང་རང་དུས་མཁྱེན་ཕུག་པར་གནས་འབྲེལ་བྱས་ནས་བསྡད་པས། ཉེ་འཁོར་དེར་སྒམ་པོའི་ཆུ་མིག་ནག་པོར་ཀླུ་བཙན་མ་རུངས་པ་ཞིག་གནས་པ་ཡིན་ཞེས་གླེང་བ་དེ་ཡོད་པས༑ ཉིང་འཁྲུལ་དུ། ཕག་ཆུང་ངུ་མང་པོ་ཞིག་ང་ལ་རྒོལ་དུ་འོང་བ་ལ། ངས་རྒོལ་ལན་ཨེ་ཐུབ་ནན་དུ་བལྟས་ཀྱང་གཅིག་ཐུབ་དུས་གཅིག་མ་ཐུབ་པར་ཡུན་རིང་ཞིག་སོང་ནས་ཕན་ཚུན་གཉིས་ཀ་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་ལ་ཐུག་ཙ་ན། ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་མི་སྐད་སྨྲ་བ་ཆ་ལུགས་སོགས་མི་དང་ཚུལ་མཐུན་ཞིག་འདུག་པ། དེ་ན་རེ་ཁྱོད་ལ་ཉམས་ད་པ་མ་གཏོགས་སྙིང་ནས་གནོད་པ་མ་ཡིན། ད་མ་འོངས་པའི་དུས་སྐབས་ཞིག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྷ་ཁང་ཞིག་བཞེངས་དགོས་འདུག་པས། དེ་དུས་ངེད་ཅག་གིས་གྲོགས་བགྱིད་དོ་ཞེས་ཟེར་ནས་ན་བུན་ཡལ་བ་ལྟར་གྱུར་པ་དང་གཉིད་
Chinese
到达了帕（Pal）的岗波（Gampor）。在那里向喇嘛请求允许后，我们一些人进入了那个修行山洞，我的叔叔是一位老师，住在一个小房间里。一位朋友住在都钦（Duskhyen）山洞，我住在哦色（Osal）山洞，其他人住在扎西康（Trashikhang）。我们住在那些地方，尽力修习口传的教导。那时，茶的饮料像兔子角一样稀少，我们七个人每人只得到大约十个碗，但是叔叔老师喝了糌粑茶后，感觉不适，好像要死了一样，所以我把我的那份给了他。我只依靠糌粑饮料，但因为年轻，所以没有发生太大的问题。在那时，有一位学习了噶举派和格鲁派两种教法的喇嘛，他非常执着于宗派偏见。他去世后，转生成了一个恶毒的魔鬼，以护法神的身份存在。在梦中，他化现为一个黑褐色的身体，我也来到了他的面前。他让那个身体升到云端，变得非常巨大，用手拿起太阳放进怀里，对我进行恐吓，我希望能够生起一个猛烈的本尊生起次第，但生起次第被恐惧夺走了，没有成功。现在看来肯定要被杀死了。我想我必须祈祷一个除了我之外，他无法伤害任何人的愿望，正当我要这样做的时候，他变成了一个小小的身体，显得很害羞。有一次，我和都钦山洞建立了联系并住在那里。据说在那附近，岗波（Gampor）的黑水泉里住着一个凶猛的龙王。在迷糊中，许多小猪向我冲来，我仔细观察我是否能抵抗，但有时能抵抗一个，有时不能抵抗，持续了很长时间，双方都陷入了不知所措的境地。他们当中有一个会说人话，服装等都和人一样。他说，你只是受到了惊吓，实际上并没有受到伤害。在未来的某个时候，你必须建造一座寺庙，到那时我们会提供帮助。说完就像雾一样消失了，然后就醒了。
English
I arrived at Pal Gampor. There, after asking the lama for permission, some of us entered that practice cave. My uncle, who was a teacher, stayed in a small room. A friend stayed in the Duskhyen cave, I stayed in the Osal cave, and the others stayed in Trashikhang. We stayed in those places and tried our best to practice the oral instructions. At that time, tea was as rare as rabbit horns, and we seven only got about ten bowls each. However, my uncle, the teacher, felt unwell after drinking tsampa tea, as if he was about to die, so I gave him my share. I relied only on tsampa drink, but because I was young, there were no major problems. At that time, there was a lama who had studied both Kagyu and Gelug teachings, and he was very attached to sectarian bias. When he died, he was reborn as a vicious demon, existing as a protector deity. In a dream, he manifested as a dark brown body, and I also came before him. He made that body rise into the clouds, became very huge, took the sun in his hand and put it in his bosom, and threatened me greatly. I hoped to generate a fierce deity generation stage, but the generation stage was robbed by fear and did not succeed. Now it seemed certain that I would be killed. I thought I must make a prayer that he could not harm anyone but me, and just as I was about to do so, he became a small body and seemed very shy. Once, I made a connection with the Duskhyen cave and stayed there. It was said that nearby, in the black water spring of Gampor, lived a fierce Naga king. In a daze, many small pigs came to attack me. I carefully observed whether I could resist, but sometimes I could resist one, sometimes I could not, and it went on for a long time, until both sides were at a loss. Among them, there was one who spoke human language, and his clothes and appearance were similar to humans. He said, "You are only frightened, but you are not really harmed. In the future, you must build a temple, and at that time we will help you." After saying that, he disappeared like a mist, and then I woke up.
Tibetan
སད་དོ། དེ་ལྟར་གྱིས་སྒམ་པོར་ལོ་ངོ་གསུམ་ཙམ་ལས་སྡོད་མ་ཚུགས་པར་རང་ཡུལ་དུ་ཡིད་ཕྱོགས་པ་ལགས་སོ། ༧ དེ་ཡང་ཟླ་བོ་བླ་གྲྭ་དྲུག་པོའི་ནང་ན་བགྲང་བྱ་མཐོ་བ་ཁ་ཤས་ཡོད་པ་ས་ཆུ་མ་འཕྲོད་པ་དང་། བཟའ་བཏུང་ཞན་པས་ཤི་ལ་ཐུག་པ་བྱུང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་སྡོད་མ་ཚུགས་པ་ལས། ལོ་ཁ་ཤས་སྡོད་གྲབས་ཡིན་ཡང་ཐབས་མ་བྱུང་། དེ་དུས་གྲོགས་གཅིག་དང་ང་རང་གཉིས་གནས་དགོན་གཞན་ཞིག་ཏུ་བྲོས་ན་རོགས་ཚོ་ཕ་ཡུལ་དུ་ལོག་ཨེ་འགྲོ་སྙམ་ནས་དེ་ལྟར་ཐག་བཅད་ཀྱང་། ཁུ་བོ་དགེ་རྒན་རྐང་པ་དྲེག་གྲུམ་ལྟ་བུའི་ནད་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བས་འདོར་མ་ནུས་ནས་མཉམ་དུ་ཐེག་སྟེ་དབུས་རི་བར་སྐོར་གྱིས། ཡར་ལུང་གནས་གསུམ་རྟེན་གསུམ། བསམ་ཡས་ལྷ་ས་བཅས་ལ་མཇལ་ཕྱག་སྐོར་བ་བཅས། ད་ལྟའི་གནས་སྐོར་བ་ཚོས་ལུགས་འདི་ལས་འཕགས་མ་ནུས་པའི་ངང་ནས་ཕ་ཡུལ་ལྷ་མིན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསྙེགས་སོ། འདིར་སྨྲས་པ། སྔོན་སྨོན་མཐུ་ཡིས་དལ་རྟེན་གྲུ་བོ་ཆེ། རྙེད་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་མཚོར་སྒྲོལ་མཉན་པ་མཆོག །བླ་མའི་དྲུང་དུ་སླེབས་ཀྱང་ཕྱིར་ལྡོག་པ། འདི་འདྲ་བྱིས་པའི་ནང་ནས་ཐ་ཤལ་ལོ། ༧ དེ་ནས་ངེད་ཅག་རྣམས་བྱང་ལམ་བརྒྱུད་ནས་ལྟོ་སློང་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ་འཚོ་བ་བྱ་འཚོ་བཞིན་ལས་རྒྱགས་ཆས་ཀ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་དཱ་རི་དྲའི་མངོན་རྟོགས་ངོམ་བཞིན་འོངས་པ་ལ། ཁུ་བོ་དགེ་རྒན་ནད་བབས་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བའི་དོན་གྱིས་ལྷ་ས་ནས་བཟུང་འབྲི་ཆུར་མ་ཐུག་བར་ཆུ་ཆེ་ཆུང་གང་ལ་ཡང་ལྷམ་ཕུད་མ་བཅུག་པར་རང་གི་རྒྱབ་ཏུ་ཁུར་བ་དང་། ལྟོ་སློང་བཏུང་བ་ལས་གཞན་མ་རྙེད་དུས་ཀྱང་ཁོ་རང་ལ་སྟེར་རྒྱུའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་ཞིང་། སྟན་སྟོབས་པ་མལ་བཅའ་བ་སོགས་ད་ལྟའི་དུས་ཀྱི་མི་རྣ་གཞུང་སྲབ་པ་ཚོས་ཕ་མ་ལ་ཡང་དེ་འདྲ་མི་བྱེད་སྙམ་པ་ལྟ་བུའི་རོགས་རམ་བྱས་ཀྱང་། ལན་གཅིག་ཙམ་ཡང་དྲིན་ཡུས་བགྲང་བ་སོགས་མི་དགའ་བའི་རྣམ་འགྱུར་གྱིས་སུན་དབྱུང་མ་མྱོང་བ་ནི་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་དཔང་བཞག་ཆོག་པས། དེ་འདྲ་ལ་བསམ་ན་ད་ལྟའི་མི་རྣམ་རིག་བཀྲ་བ་ཕལ་ཆེར་ལས་རྣམ་ཐར་བཟང་ཤོས་སུ་འདུག་གོ །དེ་ནས་དགེ་རྒན་ཡང་བདེར་སོང་འཕྲལ། ཐག་ལུང་དགོན་པའི་གྲྭ་པ་ཚོས་བཙས་མ་བརྒྱབ་ཀྱིན་འདུག་པར་རོགས་བྱས་པས་རྩམ་པ་མང་དུ་རྙེད་པ་དང་། ཇ་མར་ཡང་བག་ཙམ་ལོན་པ་དགེ་རྒན་གལ་ཆེན་བྱས་བསྐུར་ཏེ་གྲོགས་པོ་རྣམས་དང་མཉམ་དུ་ཕ་ཡུལ་དུ་ཕྱིན། གྲོགས་གཅིག་དང་ང་རང་གཉིས་སྡེ་དགེའི་མངའ་ཞབས་ཀྱི་དགོན་པ་དང་། བླ་མ་སོགས་མཇལ་འདོད་པ་གྲོགས་རྣམས
Chinese
醒来吧！就这样在甘孜（甘孜藏族自治州）住了三年左右就没能住下去，心思都向往自己的家乡了。再者，六个同伴僧人中，有几位年事已高，因水土不服，饮食不习惯，生病濒临死亡，因为这些原因没能住下去。本来打算住几年，但没办法。当时我和一个朋友想，如果逃到其他寺庙，同伴们也许会回老家，就这样决定了。但是，因为叔叔老师得了像腿脚生硬的疾病，非常严重，没法抛弃他，所以一起带着他绕了卫藏一带。朝拜了雅砻三处圣地和三处佛像，桑耶寺和拉萨等地。现在的朝圣者们也没能超过这种方式，就这样回到了家乡拉敏的城市。这里说道：往昔的愿力使我们得到暇满人身大船，得到的同时也要从痛苦之海中解脱出来，要听闻佛法。即使到了上师面前，却又返回，这种人是孩童中最差劲的。之后我们从北方一路走来，仅仅依靠乞讨为生，像鸟一样生活，超越了一切的食物，炫耀着贫穷的证悟而来。因为叔叔老师的病情非常严重，从拉萨开始，直到到达雅砻江，无论大小河流，都没有让他脱鞋，一直背着他。即使除了乞讨的食物和饮料之外什么也找不到的时候，也努力为他提供。铺床叠被等等，即使是现在那些心胸狭窄的人，对父母也不会这样做，像这样帮助他。但是，一次也没有因为抱怨恩情等等不高兴的表情而感到厌烦，可以拿三宝作证。想到这些，现在那些聪明人大多不如他品德好啊。之后老师也安详地去世了。塔隆寺的僧人们正在播种，我们帮忙了，因此得到了很多糌粑，也得到了一些茶和酥油，把这些重要的东西留给老师，然后和朋友们一起回到了家乡。我和一个朋友想拜见德格地区的寺庙和喇嘛等等，但是朋友们
English
Wake up! Like that, I couldn't stay in Ganzi (Garzê Tibetan Autonomous Prefecture) for more than three years, and my heart was longing for my hometown. Moreover, among the six fellow monks, some were old, and because of acclimatization problems and unfamiliarity with the diet, they became ill and were on the verge of death. Because of these reasons, I couldn't stay. I had planned to stay for a few years, but there was no way. At that time, a friend and I thought that if we escaped to other monasteries, our companions might return to their hometowns, and we decided to do so. However, because my uncle, who was a teacher, had a very serious illness like stiff legs, we couldn't abandon him, so we carried him together and circled around the Ü-Tsang area. We paid homage to the three sacred sites and three images of Yarlung, Samye Monastery and Lhasa, etc. The current pilgrims have not been able to surpass this method, and thus we returned to the city of Lhamin in our hometown. Here it is said: The power of past aspirations has enabled us to obtain the great boat of leisure and endowment, and at the same time, we must be liberated from the sea of suffering and listen to the Dharma. Even if we arrive in front of the Guru, we return again, such a person is the worst among children. Afterwards, we came all the way from the north, relying solely on begging for a living, living like birds, transcending all food, flaunting the realization of poverty. Because my uncle's illness was very serious, from Lhasa onwards, until we reached the Yarlung River, we never let him take off his shoes in any river, big or small, and always carried him on our back. Even when we couldn't find anything other than begged food and drink, we tried to provide it for him. Making beds and so on, even the narrow-minded people of today would not do that for their parents, helping him like that. However, he was never annoyed by unpleasant expressions such as complaining about favors, etc., and the Three Jewels can be taken as witness. Thinking of these things, most of the clever people of today are not as good as him in character. Afterwards, the teacher also passed away peacefully. The monks of Taglung Monastery were sowing seeds, and we helped them, so we got a lot of tsampa, and also got some tea and butter, leaving these important things for the teacher, and then returned to our hometown with our friends. A friend and I wanted to visit the monasteries and lamas in the Dege area, but our friends