Tibetan
་ཚེ་ཉིན་མཚན་གཉིས་ཀར་ཁ་བ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་བབས་ནས་འགྲོ་ལམ་སྟོར་རྒྱུ་ཙམ་བྱུང་སྐབས་རྫོགས་ཆེན་ནས་ཕྱག་མཛོད་སོགས་མང་ཤས་ཞིག་ཆིབས་བསུ་ལ་བྱོན་ཞིང་དེ་ནུབ་ཉེ་སྐོར་དེར་ཞག་ས་ཕོག་ནས་སང་ཞོགས་དབོན་བསྐལ་བཟང་སོགས་དཔོན་གཡོག་ཁ་ཤས་ཕེབས་འཕྲལ་ཐེག་ནས་དགོན་དང་ཉེ་སར་སླེབས་ཚེ་སེར་ཕྲེང་མཇལ་དཀའ་བ་ལྟ་བུས་བསུས་ནས་ནང་དུ་ཕྱིན་ཚེ། ༧རྫོགས་ཆེན་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རིན་པོ་ཆེ་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་བཞུགས་པའི་གཡས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྲི་ལ་འན་བུ་སྡོད་དགོས་ཚུལ་གསུངས་བཞིན་བསྡད་ཅིང་། དུས་དེར་མཇལ་དར་མཚོན་བྱེད་དུ། ལྷ་རྫས་སྔོན་འགྲོས། རྟ་ཆིབས། རོལ། གོས་ཆེན་ཁ་ཤས། ལིང་སྣ་ཚོགས། རས་དེ་མཚུངས། གཅན་ལྤགས་ཁ་ཤས། དངུལ། ༣ཿ སོགས་ཕུལ་འཕྲལ་བཟའ་བཏུང་སྣ་ཚོགས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་མཐར་སྡོད་གནས་སུ་བག་ཕབས་ནས་བསྡད་ཅིང་། སྐབས་དེར་དཔོན་སློབ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་མཇལ་ཚེ་བྱུང་རྒྱལ་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ངོམ་བཞིན་བཞུགས་པར། རྟ་གཅིག །དངུལ་གཅིག །གོས་ཆེན། ལིང་། རས། གཅན་གཟན་ལྤགས་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཁ་ཤས་ཕུལ་སྐབས་གང་ཅིའི་གསུངས་འཕྲོས་མང་དུ་གནང་ཞིང་ཐུགས་མཉེས་ཚུལ་མཛད་བྱུང་བ་བཀའ་དྲིན་གྱི་མཆོག་ཏུ་མཐོང་བཞིན་གསོལ་བ་འདེབས་ཀྱིན་བསྡད། དགུན་དེར་དང་པོ་དཔག་བསམ་འཁྲི་ཤིང་དུ། ༧ སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རིན་པོ་ཆེར་ཀློང་སྙིང་གི་ཚེ་དབང་ཁ་ཤས་ཀྱི་ཆོས་སྒོ་ཕྱེ་ཚུལ་གྱིས་རིམ་བཞིན་དུ་སྐུ་གོང་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་བཀའ་དྲིན་ཐོབ་རིགས་ལས། ཕུར་པ་ཡང་གསང་བླ་མེད་ཀྱི་དབང་ལུང་། ཀློང་ཆེན་མཛོད་བདུན། སྨིན་གླིང་སྡོམ་གསུམ་སོགས་དང་། སྐུ་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ་ནས་ཐོབ་པའི་ཉི་གྲགས་ཆོས་སྐོར་ཐོབ་རིགས་ཕལ་ཆེ་བ། གཞན་ཡང་མཁྱེན་བརྩེ་རིན་པོ་ཆེའི་བཀའ་གཏེར་གྱི་ཆོས་འགའ་ཞིག་བཅས་དབང་ལུང་རྣམས་ཕུལ་ཞིང་། དུས་དེར་སྐུ་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་ཕེབས་བྱུང་བར་མཇལ་དར་རྟེན། དར། གོས་ཆེན། ལིང་། རས། དངུལ། ༡ཿ སོགས་རྣམ་གྲངས་ཁ་ཤས་འབུལ་ལམ་ཞུས། སྐབས་དེར་གོང་འོག་མ་ངེས་པ་ཞིག་ཏུ་ནུ་རྒྱུད་ཕུར་གྱི་དབང་བསྡུས་ཞིག་འབུལ་སྐབས། ངེད་རང་དུས་རྒྱུན་སྐྱུར་དད་ཆེ་སྐྱོན་གྱིས་ར་རོ་ནས་དབང་བཤད་སོགས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཐོན་པར་བླ་རྒོད་གྲ་རྒོད་རྣམས་ཀྱིས་དབང་གི་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱི་ཀུན་སྤྱོད་དང་ཀུན་སློང་བར་ཕོག །རང་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞིའི་ངོས་འཛིན་དང་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གོ་བ་ཙམ་ཡང་མ་ཆགས་བཞིན་དུ། རྙེད་པ་ཚོལ་ཕྱི
Chinese
那段时间日夜不停地下雪，几乎要迷失道路时，佐钦寺派了管家等许多人前来迎接，当晚就在附近的地方住宿，第二天早上顿·噶桑等一些官员仆人立刻赶来接走，到达寺院附近时，受到了难以见到的黄色队列般的迎接，进入寺内时，第七世佐钦仁波切以一种看似与世无争的姿态坐在右侧的法座上，并说“安布应该坐在这里”，当时，作为见面礼，首先献上了神圣的物品、马匹、乐器、一些丝绸、各种绫罗绸缎、同样的布匹、一些兽皮、银子3两等，之后享用了各种食物，最后才安顿下来。当时，官员和僧人拜见转世仁波切时，他展现出一种随意的姿态，献上了一匹马、一两银子、丝绸、绫罗绸缎、布匹、野兽皮毛等几样物品时，他说了许多话，并表现出非常高兴的样子，我们认为这是极大的恩德，一边祈祷一边待在那里。那年冬天，首先在如意树下，第七世转世仁波切以开启《龙钦心髓》的一些长寿灌顶的方式，陆续地接受了前世尊者所赐予的恩德，特别是金刚橛甚深无上灌顶、《龙钦七宝藏》、敏珠林三律仪等，以及从曲钦仁波切那里得到的尼扎法类的大部分，还有钦哲仁波切的一些教言和伏藏法，都献上了灌顶和传承。当时曲钦仁波切也来了，献上了见面礼，哈达、丝绸、绫罗绸缎、布匹、银子1两等几样物品。在那段时间里，在一次不确定先后顺序的努系金刚橛的合集灌顶中，我因为长期的酸涩信仰的过失而昏聩，没有如法地进行灌顶讲解等，上师和僧众们对灌顶的事前、正行、事后的行为和动机都感到不满。甚至在我还没有对自宗的见、修、行、果四方面有所认识，对基、道、果的理解都还没有建立的时候，为了寻求利益
English
During that time, it snowed continuously day and night, almost causing us to lose our way. Dzogchen Monastery sent stewards and many others to greet us. We stayed overnight in the vicinity, and the next morning, Dpon Kalzang and some officials and servants immediately came to pick us up. As we approached the monastery, we were greeted by a yellow procession that was difficult to behold. Upon entering, the 7th Dzogchen Rinpoche, with an attitude of seeming detachment from the world, sat on the right side of the throne and said, "Anbu should sit here." At that time, as a greeting gift, we first offered sacred items, horses, musical instruments, some silks, various types of satin, similar cloths, some animal skins, and three silver coins. After enjoying various foods and drinks, we finally settled down in our residence. When the officials and monks met the incarnate Rinpoche, he displayed a casual demeanor. When we offered a horse, one silver coin, silk, satin, cloth, wild animal skins, and other items, he spoke at length and seemed very pleased. We regarded this as the greatest kindness and stayed there while praying. That winter, first at the Wish-Fulfilling Tree, the 7th incarnate Rinpoche, in the manner of opening the Dharma gate of some Longchen Nyingtik longevity empowerments, gradually received the blessings bestowed by the previous incarnation, especially the Vajrakilaya Yangsang Lamé empowerment, the Seven Treasures of Longchenpa, the Mindroling Three Vows, and most of the Nyida Dharma cycles received from Kyabje Rinpoche, as well as some teachings and terma of Khyentse Rinpoche. All these empowerments and transmissions were offered. At that time, Kyabje Rinpoche also came, and we offered greeting gifts, such as khatas, silk, satin, cloth, and one silver coin. During that time, in a Nü lineage Vajrakilaya condensed empowerment, the order of which was uncertain, I was muddled due to the fault of long-term sour faith, and the empowerment explanations and so on were not properly delivered. The lamas and monks were dissatisfied with the conduct and motivation of the preliminary, main, and subsequent activities of the empowerment. Even before I had any understanding of the view, meditation, conduct, and result of my own tradition, or even a basic understanding of the ground, path, and fruition, I was seeking gain.
Tibetan
ར་དབང་བཤད་རེ་བློར་བཟུང་ནས་ནེ་ཙོའི་ཤེས་པའི་སྟོང་སྦོས་ཀྱིས་འན་བུ་ལ་སྨོད་སྐུར་འདེབས་པ་དག་ཐོས་ཚེ། བྱིས་པའི་གཏམ་ལ་རྒན་རིམ་ཚོས་རྩིས་གདབ་མེད་པ་བཞིན་ཅི་མི་སྙམས་པའི་ངང་དུ་བཞག་གོ །སྐབས་འདིར་བཀའ་འགྱུར་རིན་པོ་ཆི་གདན་འདྲེན་ཐུབ་མིན་གྱི་བློ་སྐྱེས་པ་ན་ཡོན་འབུལ་ཅི་འདུག་བལྟས་པས་དངུལ་རྟེན་མེ་ལྔ་ལས་མི་འདུག་ཀྱང་གཉིས་བཙལ་ནས་བདུན་དུ་བྱས་དེ་དང་རྟ་དྲེལ་སོགས་གང་ཡོད་རྣམས་པར་ཁང་དུ་ཕུལ། དེ་ནས་དབྱར་ཁ་དེར་ཡོངས་ཤར་དུ་ལྷ་ཁང་གསར་བཟོའི་ས་འདུལ་དུ་འགྲོ་དགོས་ཚུལ་སྐུ་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ་ནས་བཀའ་ཕེབས་བཞིན་ཕྱིན་པས་ཟླ་ཆུ་ཆེ་སྐབས་ལ་ཐུག་པས་ཞག་གཉིས་གསུམ་ཞིག་ལ་ཆུ་ཁར་སྡོད་དགོས་བྱུང་ཡང་། འཕྲལ་དུ་ཆུ་ཕྲི་བར་དོན་ནས་ཕར་ཁར་ཕྱིན་དུས། འགྱུར་མེད་ཡོན་ཏན་དཔོན་གཡོག་སྔོན་ནས་དེར་སླེབས་ཀྱང་མཆོད་ཡོན་གྲོས་མ་འགྲིགས་ནས་ལྷ་ཁང་གི་དོན་ཐོག་ཁེལ་མ་བྱུང་འདུག་པས། ངེད་ཅག་དང་དེ་གཉིས་དཔོན་སྡེ་ཚང་མར་སྔོན་དུས་ནས་ཆོས་འབྲེལ་ཡོད་སྟབས་ཀྱིས་སྐད་ཆ་མང་དུ་ལབ་པར་ཁ་ལ་མཉན་ནས་ལྷ་ཁང་བཞེང་རྒྱུའི་ཆད་ཐོ་བྱས་ཤིང་། ས་འདུལ་ཆེད་དབལ་ཆེན་འདུས་པའི་བུམ་སྒྲུབ་དང་སྤྱི་བསང་བརྔན་སྦྱིན་སོགས་རྒྱ་ཆེན་བྱས། སྐབས་དེར་ས་མིག་ཏུ་མཁའ་འགྲོའི་མེ་མཆོད་ཁ་ཤས་བླུགས་ཤིང་ཆོས་ཁྲིམས་དང་གྲོས་བསྡུར་བྱས་ཚེ། རྩིག་རྨང་གི་རྡོ་རྙེད་དཀའ་ཚུལ་སོགས་ལབ་རེས་བྱས་པས་དེ་ནུབ་རྨི་ལམ་དུ་རྡོ་རིང་མི་ཙམ་ཞིག་གི་སྟོད་ཆར་སློབ་དཔོན་ཟ་ཧོར་མའི་སྐུ་ཞིག་དང་། སྨད་དུ་རྟ་པ་ལག་ན་བ་དན་དང་། མགོར་ལ་ཐོད་བཅིངས་པ་ཞིག་འབུར་དོད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འདུག་པ་དེ་འདྲ་ཞིག་བྱིས་པ་ལོ་ལྔ་ཙམ་གྱིས་བཏེགས་ནས་ངའི་གམ་དུ་བཞག་པ་ཞིག་རྨིས་པ་ནངས་སྔ་གྲ་བ་ཚོར་ལབ་རྗེས་ཉི་དྲོས་སྐབས་སུ་ཁང་ལས་པ་ཚོས་རྟགས་དེར་ས་ཅུང་ཟད་ཞིག་བརྐོས་པའི་འོག་ནས་རྡོ་ཤིང་ལེབ་འདྲ་མོ་སྣ་ཚོགས་རིང་བ་དང་ཐུང་བ་མཐུག་སྲབ་ཅི་རིགས་མང་དུ་བྱུང་བ་དཔེར་ན་རྡོ་རྣམས་སྔར་སྦེད་ཡོད་པ་ཁ་ཕྱེ་བ་ལྟར་བྱུང་ནས་དཀའ་ཚེགས་མེད་པར་རྩིག་རྨང་འགྲུབ། དེར་བློ་ཚོན་གྱི་བུམ་སྒྲུབ་ལ་ཕྱིན། ཞིང་དཀར་སློང་དང་རྙེད་ཚོལ་བྱས་པས་མར་རྒྱ་དྲུག་བརྒྱ་དང་། ཆུར་སྒྲོ་བཅུ་གཉིས་ཐུད་རྒྱབ་གཅིག་ཙམ་བྱུང་བ་ཁང་ལས་བ་དཔོན་གཡོག་ཚོར་སྤྲད་ནས་ཁྲོམ་ཟའི་ནང་དུ་ཕྱིན་ཞིང་། སེམས་ཉིད་ཚང་གི་བུམ་སྒྲུབ་དམར་སྟོན་དང་མ་འདྲེས་པ་ཞིག་བཙུགས་པ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱག་ལེན་ཐེབས་ཁུལ་བྱས་
Chinese
将拉让巴的说法铭记于心，听到有人以无知的空虚诽谤安布时，就像对待孩童的戏言，长辈们不会认真对待一样，我只是不以为然地置之不理。这时，我想到能否迎请《甘珠尔》大藏经，查看可以供养的财物，发现只有五枚银元，于是又设法找到两枚，凑成七枚，连同马匹、骡子等所有财物，都供养给了印经院。之后，那年夏天，按照大喇嘛仁波切的指示，我必须前往永夏进行新建寺庙的奠基仪式。正赶上汛期，不得不在河边停留了两三天。后来，设法疏通了河水，到达对岸时，姜梅云丹主仆早已到达那里，但由于供养事宜没有谈妥，寺庙的建设事宜尚未确定。我们和他们两家主仆，从前就有着宗教上的联系，所以我们说了许多话，他们也听得进去，最终确定了建造寺庙的计划。为了奠基，我们举行了盛大的宝瓶法会，聚集了勇猛的大力神，以及共同的烟供、祭祀等仪式。当时，我们在地基中倒入了一些空行母的火供，并进行了宗教法律和协商。在讨论地基石料难以寻觅等问题时，那天晚上我做了一个梦，梦见一块约一人高的石碑，上半部分是扎霍尔玛上师的形象，下半部分是手持旗帜的骑马者，头上戴着骷髅冠，以浮雕的形式呈现。一个五岁左右的孩子举着它放在我身边。第二天早上，我把这个梦告诉了僧人们，中午时分，工人们在那个标记的地方稍微挖掘了一下，从下面挖出了各种形状的石板，有长有短，有厚有薄，种类繁多，就像石头原本就被埋在那里，现在被打开了一样，毫不费力地完成了地基的建造。之后，我们去了洛宗的宝瓶法会。通过化缘和搜寻，我们得到了六百斤酥油，十二罐奶渣，以及一袋奶酪，全部交给了寺庙建设的负责人和工人们，然后去了集市。我们设立了一个与森尼仓的红色布施宝瓶法会不同的法会，尽力使其成为一个具备前行、正行、后行的完整仪轨。
English
Bearing in mind the words of Ra Wang Shay, when I heard people slandering Anbu with the empty boasting of a novice's knowledge, I simply dismissed it, just as elders do not take children's talk seriously. At this time, the thought arose of whether it would be possible to invite the Kanjur Tripitaka. When I looked to see what offerings I had, I found that there were only five silver coins. So I managed to find two more, making seven, and offered them, along with whatever horses, mules, and other things I had, to the printing house. Then, that summer, as the Great Lama Rinpoche had instructed, I had to go to Yongshar for the groundbreaking ceremony for the new temple. It happened to be the time of the great monsoon floods, so we had to stay by the river for two or three days. Later, we managed to divert the water and reached the other side. Gyurme Yonten and his entourage had already arrived there, but because the offerings had not been agreed upon, the matter of the temple had not been settled. Since we and those two masters and servants had religious connections from the past, we spoke a lot, and they listened, and finally we made a plan to build the temple. For the groundbreaking, we held a grand vase ritual, gathering the powerful deities, as well as a common smoke offering, offerings, and other rituals. At that time, we poured some dakini fire offerings into the foundation, and when we discussed religious laws and consulted, we talked about the difficulty of finding stones for the foundation. That night I had a dream in which I saw a stone pillar about the size of a person, with an image of the teacher Zahorma on the upper part, and a horseman holding a banner on the lower part, and a skull crown on his head, all in relief. A child about five years old lifted it up and placed it next to me. The next morning, I told the monks about this dream, and at noon the workers dug a little in the place where the mark was, and from underneath they found many stone slabs of various shapes, long and short, thick and thin, as if the stones had been buried there before and were now being opened up, and the foundation was completed without difficulty. After that, we went to the vase ritual of Lotson. Through begging and searching, we obtained six hundred jin of butter, twelve churns of curd, and a bag of cheese, which we gave to the temple construction supervisors and workers, and then went to the market. We established a vase ritual that was different from the red offering vase ritual of Semnyi Tsang, and we tried to make it a complete ritual with preliminary, main, and concluding parts.