Chinese
即使觐见仁波切被浪费掉是不可避免的，但这是因为往昔愿力的强大。之后，再次前往佐钦的途中，多次给予前往昆钦尊者面前的教诲和指导。当双足安放在五狮宝座上时，嘱托了一些护法的生命，特别是正松绛布麦巴的预言，业缘力的星命，以及在护法殿的嘱托等，非常认真。请求加持和开示后，给了我一匹马，一把小小的彩伞，一个铁盒。详细汇报了内外密三方面的情况，并给予了很多口头教诲后，开始上路。绕着寺庙右绕一圈，到达前方时，遇到一个萨荣巴人扛着装满谷物的麻袋走来，认为这是对他来说，无论做什么事，事情都顺利的吉祥缘起。让铁匠达珍次仁打造一把优质的三叉戟，交给竹竿，拿着当手杖出发。商人的阿珠仓家准备了一个驮鞍，六套半茶具。格彭永仲次仁也一样，还有许多哈达、酥油等。秋顿次旺彭仓带着全家，请求了一些经文和灌顶，用牦牛驮鞍驮着两个茶箱，带了大量的酥油，在路途中提供了大量的帮助。之后，沿着小路逐渐前进，因为吉美洛萨在那里送行，所以在某个地方返回时，他非常不舍地流了很多眼泪，这让我非常感动。和其他几个朋友一起，穿过宗曲，逐渐向上走，到达乌姆多，在那里拜访了巴图喇嘛扎西仓的队伍，住了几天。在僧团里，有我的家乡人丹增和白玛，在那里详细地讨论了原因，他们两人答应去，但说需要稍微等待。当时，巴图卡珠彭仓因外病而一无所有，我们虽然认为他是供养处，但他的身相和法器都很差，作为布施处，连饮食方面的联系都没有。
English
Even if meeting Rinpoche is wasted, it is inevitable, but it is due to the power of past aspirations. Afterwards, on the way to Dzogchen again, he gave many teachings and instructions to go to the presence of Kunkhyen. When the pair of feet were placed on the five-lion throne, he entrusted the lives of some Dharma protectors, especially the prophecy of Drangsong Jangbu Mebar, the astrological power of karmic connection, and the entrustment in the Gonkhang, etc., very seriously. After requesting blessings and instructions, he gave me a horse, a small colorful umbrella, and an iron box. He reported in detail the internal, external, and secret situations, and after giving many oral instructions, he started on the road. After circumambulating the temple to the right, when he arrived in front, he met a Sarongba man carrying a sack full of grain, and he thought that this was an auspicious omen for him, that everything would go smoothly no matter what he did. He had the blacksmith Dakchen Tsering make a high-quality trident, gave it to the bamboo pole, and set off holding it as a cane. The merchant A-drub Tsang's family prepared a pack saddle and six and a half sets of tea utensils. Gephen Yungdrung Tsering did the same, and also many khatas, butter, etc. Chuton Tsering Phuntsang took his whole family, requested some scriptures and initiations, loaded two tea boxes on a yak saddle, brought a large amount of butter, and provided a lot of help along the way. After that, as he gradually advanced along the path, since Jigme Losal was there to see him off, when he returned at a certain place, he shed many tears of reluctance, which moved me very much. Together with some other friends, he crossed Zongchu and gradually went upwards, arriving at Umdo, where he visited the group of Batu Lama Tashi Tsang and stayed for a few days. In the Sangha, there were my fellow villagers Denzin and Pema, and after discussing the reasons in detail there, the two of them agreed to go, but said that they needed to wait a little while. At that time, Batu Kathub Phuntsang had been completely destroyed by external diseases, and although we considered him a place of offering, his appearance and Dharma instruments were very poor, and as a place of alms, there was no connection even in terms of food and drink.
Tibetan
མདོའི་ཆུ་ཁར་གླ་ཚེར་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཁྲོད་དུ་བསྡད་ཚེ་རྨི་ལམ་དུ་རྟ་བྲ་འཛི་སྒའ་སྔ་ཤད་དུ་སྨན་ཁུག་བཅིངས་པ་ལ་སྨན་པ་གཞོན་ནུ་སྣུམ་བག་ཆགས་པ་ཞིག་གིས་ཞོན་ནས། ངའི་གམ་དུ་སླེབས་པ་དང་བབས་ནས། ཕྱག་ཞེ་ས་བཅས་ཏེ་ང་རང་ཡུལ་འདིའི་ཕར་ཁའི་ངོས་ན་ཡོད་པ་ཟོ་དོར་བཀྲ་ཤིས་དབང་ཕྱུག་ཟེར་བ་དེ་ཡིན་སང་སྔ་མོ་ནས་ཡ་གིར་ཤོག་དང་དོན་ཞིག་ཡོད་དོ་ཟེར་བ་དང་ཆབས་ཅིག་འཛུམ་དམུལ་གྱིས་གར་སོང་ཆ་མེད་དུ་གྱུར་ཏོ། ནང་པར་རྨི་ལམ་ལ་ཚ་བཞག་ཅི་ཡང་མ་བྱས་ཀྱང་། རོགས་གཅིག་ཐང་སྟོད་དེར་ཕྱིན་པར་ཇ་སྒམ་ཞིག་རྙེད་དེ་ལོག་བྱུང་། གཞན་མགྲོན་པོ་སོགས་འགྲོ་འགྲུལ་འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་ཐག་རིང་དུ་སྣང་། ཉིང་འཁྲུལ་ཇི་བཞིན་ཐོག་ཁེལ་བྱུང་ཞིང་གཟུགས་མེད་ལྷ་འདྲེས་གཟུགས་ཅན་ལ་ཇ་མངོན་སུམ་སྤྲོད་པར་འཕྱང་མོ་ཉུག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། འོན་ཏང་ཇི་སྐད་དུ། མངོན་སུམ་མཐོང་ལ་སུ་ཡིས་བསྙོན་དུ་མེད། ཟེར་བ་དང་དོན་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། དེ་ནས་གྲོགས་གཉིས་དང་བསྡོངས་ནས་ངེད་ཅག་མི་ཟླ་ལྔ་པོ་མཆོད་རྟེན་དཀར་པོའི་གྲུ་བརྒྱབ་ནས་ཞག་ཁ་ཤས་སོང་བའི་སར་ཧོར་བྲག་མགོའི་འཇང་སྒང་བླ་མ་དཔོན་གཡོག་ཉི་ཤུ་སྐོར་དང་། ཏྲེ་བོའི་དྲུང་ཡིག་བློ་བཟང་ཚེ་རིང་། སྟོང་སྐོར་འབྲེ་ཡོམ་དཔོན་བཟའ་མི་གཉིས་ སོགས་ཁྱོན་བསྡོམས་དཔོན་གཡོག་བརྒྱ་སྐོར་ཞིག་དང་འཕྲད་ནས་མཉམ་པོར་འགྲོ་རྒྱུའི་གྲོས་བསྡུར་ཞིབ་ཏུ་བྱས་ནས་ཕྱིན་པས། དགེ་རྒྱས་མི་ལོག་རུ་བའི་ནང་ག་ཤེད་ཚུགས་ཕོག་པར་ཧོར་པ་བླ་མའི་མཛོ་གཅིག་རྐུ་ལ་ཤོར་བ་བློ་བཟང་ཚེ་རིང་དང་ངེད་རང་གཉིས་ར་མདར་ཕྱིན་ནས། ཉེར་སྐོར་གྱི་རུ་བ་དོགས་པ་སྐྱེས་ནས་ཡོད་སར་ཕྱིན་ནས་བསྡིགས་པས་འཕྲལ་དུ་མཛོ་བཤགས་པ་བཅས་ཚུར་གཏད་བྱུང་བས་གོ་ཆོད་ཀྱི་གྲལ་དུ་སླེབས། བླ་མས་སྔོན་ནས་ངོ་ཤེས་ཀྱི་འབྲེལ་ཡོད་པ་དང་། ཕྱིས་ཁོང་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་ཡིན། ཞེས་བདག་རྐྱེན་དགའ་མོ་བྱུང་། དེ་ནས་བཟུང་འགྲོ་སྡོད་ཀྱི་ཚོད་སོགས་བདག་ལ་བཀལ་བྱུང་། འོན་ཀྱང་ཁོང་པ་ཕལ་ཆེར་གྱི་རྐུ་འཕྲོག་བརྡེག་བརྡུང་སོགས་ལ་ཅང་མི་སེམས་པ་དང་བླ་གྲ་རྣམས་ལྷ་མིན་གྱི་གྲོགས་བཞིན་མཛའ་བའི་གོ་སྐབས་བྲལ་བར་སུན་ནས་སོ་སོར་བསྡད་ཀྱང་རེ་ཞིག་གཞན་དབང་གིས་མཉམ་འགྲོགས་བྱས་སོ། དེ་ནས་ནག་ཆུར་སླེབས་དུས་སྐུ་ཞབས་སི་ཏུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ས་སྐྱོང་སྡེ་དགེ་ནས་ཚོང་དཔོན་སྟག་རྒྱལ་དང་། དགེ་རྩེ་ཚེ་དབང་འབུམ་གཉིས་དབུས་གཙང་ཕྱོགས་སུ་ཚོགས་བསགས་ཀྱི་ཆེད་དང་། ཁྱད་པར་ཀུན་མཁྱེན་གདན
Chinese
在河边的许多蒺藜丛中居住时，梦见一位年轻英俊的医生，骑着一匹用药袋绑在马鞍前部的枣红色马。他来到我身边并下马，恭敬地说：“我是住在河对岸的索多扎西旺秋，很久以前就想让你过来，有些事情要谈。”说完，他微微一笑，消失得无影无踪。第二天，我没有特别在意这个梦。但一位朋友去了唐堆，找到一个茶箱带了回来。此外，客人等的旅途似乎很遥远。这完全应验了预言，无形的神灵以显形的方式赠送了茶。正如所说：“亲眼所见，谁也无法否认。” 看来确实如此。之后，我和两位朋友一起，我们五个人绕着白塔走了几天后，遇到了大约二十位霍尔扎科的江岗喇嘛和随从，以及哲波的秘书洛桑次仁，还有东科仲雍的夫妇等，总共大约一百位官员和随从。我们详细讨论了共同前进的计划，然后出发了。在格杰米洛的营地里，霍尔巴喇嘛的一头骡子被偷了。洛桑次仁和我去了拉达，对大约二十人的营地产生了怀疑，我们前去质问，他们立即承认并归还了骡子，这让我们成为了有用之人。喇嘛之前就认识我，后来我也帮助了他。我感到非常高兴。从那以后，他把旅行和住宿的安排都交给了我。然而，他们中的大多数人对偷窃、抢劫和殴打等行为毫不在意，僧侣们也失去了像天人一样友好的机会，感到厌烦，各自居住，但暂时还是在其他人的影响下一起旅行。后来到达那曲时，遇到了司徒仁波切，以及来自萨迦宗德格的商人达杰和格策才旺彭，他们是为了去卫藏地区积累功德，特别是为了遍知
English
While living among the many tribulus plants by the river, I dreamed of a young, handsome doctor riding a sorrel horse with a medicine bag tied to the front of the saddle. He came to me, dismounted, and respectfully said, "I am Zodor Tashi Wangchuk, who lives on the other side of this river. I have wanted you to come over for a long time, as there is something to discuss." With that, he smiled faintly and vanished without a trace. The next day, I didn't pay much attention to the dream. However, a friend went to Tangto and found a tea chest, which he brought back. Furthermore, the journey for guests and others seemed long. This completely fulfilled the prophecy, and the invisible spirits manifestly provided tea to the visible. As it is said, "What is seen with one's own eyes cannot be denied." It seemed to be true. After that, along with two friends, the five of us circumambulated the white stupa for a few days. We met about twenty Hor Zhakgo Janggang Lamas and their attendants, as well as Trewo's secretary, Lobsang Tsering, and the Dongkor Drenyom couple, totaling about a hundred officials and attendants. We discussed in detail the plan to travel together, and then we set off. In the Gergye Milog encampment, one of the Horpa Lama's mules was stolen. Lobsang Tsering and I went to Rada, became suspicious of the encampment of about twenty people, and went to question them. They immediately confessed and returned the mule, which made us useful. The Lama had known me before, and later I was able to help him. I felt very happy. From then on, he entrusted the arrangements for travel and lodging to me. However, most of them didn't care about stealing, robbing, and beating, and the monks were annoyed by the lack of opportunity to be friendly like gods, so they lived separately, but for a while, they traveled together under the influence of others. Later, when we arrived in Nagchu, we met Situ Rinpoche, as well as the merchant Takgyal from Sakya Dzong Dege, and Getse Tsewang Bum, who were going to U-Tsang to accumulate merit, especially for the Omniscient.
Tibetan
་འདྲེན་ཞུ་ཡིག་དང་གཞུང་སར་དེ་ལྟར་གྱི་སྙན་སྒྲོན་བཅས་ཀྱི་ཆེད་དུ་མངགས་འདུག་པ་དང་འཕྲད་པས། རྒྱུ་མཚན་རྣམས་སྟག་རྒྱལ་གྱིས་ལབ་བྱུང་བར། ང་ལ་ཡང་རྫོགས་ཆེན་ནས་དེ་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་ཡོད་ཚུལ་སོགས་ཇི་བཞིན་བཤད་པས་འདོད་པ་མཉམ་པས་རང་ཅག་མཉམ་དུ་འགྲོ་རྒྱུའི་གྲོས་བྱས། ཁོང་དང་སྔོན་སྨོན་གྱི་འབྲེལ་བཟང་མངོན་གྱུར་ཇི་བཞིན་ངེད་ཅག་ལ་ཕན་ཐོགས་གང་དྲག་གནང་། ངེད་ཅག་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཅིག་ལྟ་བུའི་ལྷ་སར་ཕྱིན་ནས། ཧོར་པ་བླ་མ་དང་ངེད་རང་རྣམས་སྦྲ་ནག་ཤོག་ན་གནས་ཚང་ཆང་མ་ཡོད་པ་ཞིག་ཏུ་བསྡད་པས་ཁོང་པའི་གྲ་བ་ཚོས་ཆང་མ་རྣམས་དང་བཞད་བྲོ་སོགས་ཀྱི་རྩེ་སྣ་མང་པོས་ཤིན་ཏུ་སུན་པར་གྱུར་ཡང་རེ་ཞིག་མཉམ་དུ་བསྡད། དེར་ཇོ་ཤག་གཉིས་ལ་སྙན་ཤལ་དང་། མར་མེ་བརྒྱ་མཆོད། ཕྱག་སྐོར་སོགས་གང་ནུས་བགྱིས། ༧ སྐུ་ཞབས་ཀུན་མཁྱེན་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐད་ཆ་ཀུན་ལ་དྲིས་ཀྱང་བཤད་མཁན་སུ་ཡང་མ་བྱུང་། ལྷོ་ཁ་ནས་ཡིན་པའི་དགེ་ལུགས་པའི་གྲྭ་པ་གཅིག་ན་རེ། ཁྱོད་རང་དྲི་རྒྱུས་བླ་མ་དེ་གཤེགས་ཚར་ཟེར་ནས་ལོ་རྒྱུའི་ཞིབ་མོ་བྱས་བྱུང་བས་སྙིང་ཐོན་པ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ཡང་། ཡང་ཅུང་ཞིག་མནོ་བསམ་བཏང་བའི། ཁོ་རང་བཤད་པ་ལ་ངེས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ནས་གསོལ་བ་ནན་ཏུ་བཏབ་ནས་ཕྱིར་ཉིན་གླིང་སྐོར་ལ་ཕྱིན་པའི་ལྷོ་ཁའི་སྒྲུབ་པ་བ་བག་དྲོ་ནུས་པ་ཞིག་སྔུན་ནས་གླིང་སྐོར་ལ་འགྲོ་ཡིན་འདུག་པའི་རྗེས་ཟིན་པར་བྱས་ཏེ། སྒྲུབ་ཆེན་ལགས་གང་ནས་ཕེབས་ལ་སོགས་དྲི་བ་བྱས་པས། ཁོང་ལྷོ་ག་ཤེད་ནས། ༧ མཁྱེན་བརྩེ་རིན་པོ་ཆེའི་སློབ་བུ་ཡིན་ཚུལ་སོགས་ཞིབ་རྒྱས་བཤད་བྱུང་། ངས་ཁོང་རང་གི་བཤད་རྒྱུ་དེ་ཡིན་མིན་དོགས་ནས་ཚོད་བསྒམ་པའི་དྲི་བ་ཐམས་ཅད་ཇི་བཞིན་བཤད་བྱུང་བའི་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་ནས་གནས་ཁང་དུ་ངེད་རང་གཉིས་མཉམ་པོར་འབྱོན་པར་ཞུས་ཏེ། དགའ་སྟོན་ལྟ་བུའི་ཇ་ཆང་སོགས་བཟའ་བཏུང་ཕུལ་ནས། ངེད་རང་ཚོ་༧ཀུན་མཁྱེན་དམ་པའི་སྐུ་དྲུང་བསྙེགས་པ་ཡིན་ཀྱང་། གྲྭ་པ་ཞིག་གིས་གཤེགས་སོང་བའི་ལོ་རྒྱུས་ལབ་པར་སྙིང་མ་དགའ་ཡང་ཉིད་ནས་སྐད་སྙན་དེ་འདྲས་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བ་སྐུ་དྲིན་ཆེ། ད་ཅིས་ཀྱང་ཇ་མར་མཚོན་ཙམ་གྱི་འབྲེལ་པ་ཞིག་བྱེད་དགོས་པས་བླུག་ས་ཅང་ཡོད་དམ་ཞུས་ནས་འབུལ་གྲབས་བྱས་པས་ད་ལྟ་ང་ལ་བླུག་ས་མེད་ཀྱང་དོ་དགོང་སང་ཉིན་གཉིས་གང་རུང་ལ་ང་སླེབ་ཡོང་། ངའི་བླ་མ་གཤེགས་སྨོན་བྱེད་མཁན་དེ་ལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱིས་བཀའ་ཆད་ཕོབས། ང་རང་བླ་མའི་དྲུང་ནས
Chinese
碰巧遇到了为了引荐信和向政府做同样报告而被派遣的人。斯达嘉（音译）讲述了原因，说他也有来自佐钦（音译）的同样的信件等等，因为意愿相同，所以我们商议一起去。他和往昔愿望的良好关系如实显现，尽力帮助了我们。我们所有人都像朝向一个方向一样去了拉萨。霍尔巴（音译）喇嘛和我们自己住在斯达纳（音译）地方的一户有青稞酒的人家，他们家的僧人们对青稞酒和玩笑等各种游戏非常厌烦，但还是暂时住在一起。在那里，向觉卧（音译）和夏格（音译）两尊佛像献了哈达，做了百盏灯供，磕头绕佛等等，尽力而为。向所有人打听第七世衮钦仁波切（音译）的消息，但没有人说。一位来自洛扎（今山南市洛扎县）的格鲁派僧人说：“你打听的那位喇嘛已经去世了。”详细地讲述了经过，我感到如同心脏被掏空一般的痛苦。但又稍微思考了一下，心想：他说的话有什么确定性呢？于是拼命祈祷，第二天去转经的时候，发现一位来自洛扎的修行人，看起来很和善，已经先去转经了，于是我跟了上去。我问他：“修行人，您从哪里来？”他详细地说，他来自洛扎一带，是第七世钦哲仁波切（音译）的弟子等等。我怀疑他所说的是否属实，于是试探性地问了他各种问题，他都如实回答了，我消除了疑虑，邀请他一起到住处。像过节一样，供养了茶酒等饮食。我说：“我们是去第七世衮钦（音译）圣者那里，但是一位僧人说他已经去世了，我心里很不高兴，但是您用如此悦耳的声音消除了我的痛苦，真是太感谢了。无论如何，总要建立一点像茶砖一样的关系，您有地方放吗？”准备供养的时候，他说：“我现在没有地方放，但是今晚或明后两天我会来的。诅咒我的喇嘛去世的那个人，愿三宝降下惩罚。我从喇嘛那里……”
English
I happened to meet someone who had been sent to write a letter of introduction and report to the government in the same way. Stagyal (transliteration) told me the reasons, saying that he also had a similar letter from Dzogchen (transliteration), and since we had the same intentions, we decided to go together. His good connection from previous aspirations manifested as it was, and he helped us as much as he could. All of us went to Lhasa as if heading in one direction. The Horpa (transliteration) Lama and ourselves stayed in a house in Dranag (transliteration) that had chang (barley beer), and the monks of that family were very annoyed by the chang and various games such as jokes, but we stayed together for a while. There, we offered khatas to the two statues of Jowo (transliteration) and Shakya (transliteration), made a hundred butter lamp offerings, circumambulated, and so on, doing whatever we could. We asked everyone about the Seventh Kunkhyen Rinpoche (transliteration), but no one said anything. A Gelug monk from Lhoka (present-day Lhozhag County, Shannan City) said, "The lama you are asking about has already passed away." He told the story in detail, and I felt pain as if my heart had been torn out. But then I thought for a moment, wondering if there was any certainty in what he said. So I prayed earnestly, and the next day when I went for a circumambulation, I found a practitioner from Lhoka who seemed kind and was already going for a circumambulation, so I followed him. I asked him, "Practitioner, where are you from?" He explained in detail that he was from the Lhoka area and was a disciple of the Seventh Khyentse Rinpoche (transliteration), and so on. I doubted whether what he said was true, so I asked him all sorts of probing questions, and he answered them truthfully, so I dispelled my doubts and invited him to come to my residence with me. Like a festival, I offered tea, chang, and other food and drink. I said, "We are going to the Seventh Kunkhyen (transliteration) Holy One, but a monk said that he had passed away, and I was very unhappy, but you have relieved my suffering with such a pleasant voice, thank you very much. In any case, we must establish a relationship like a tea brick, do you have a place to put it?" When I was about to offer it, he said, "I don't have a place to put it now, but I will come sometime tonight or tomorrow. May the Three Jewels punish the one who wished for my lama to pass away. I am from the lama's presence..."