Tibetan
་གི་འགྲོ་བ་སྐྱོབ་མཁན་རང་ཅག་རྣམས་ཡིན་དགོས་ན་ཤ་ཁྲག་གི་ལོངས་སྤྱོད་དོན་གཉེར་གྱི་དུད་འགྲོའི་རིགས་གསོད་པ་ལ་ཅི་མི་སྙམ་ན། ཡི་དྭགས་དམྱལ་བ་རྣམས་ལའང་ཕན་ཐོགས་ཆེན་པོ་ཨེ་བྱེད་དོགས། དེས་ན་སྒྲུབ་གྲའི་ཉེ་སྐོར་དུ་བཤས་བཤའ་བ། འཁོན་འཛིང་འཐབ་རྩོད། ཀུ་རེ་ཀྱལ་ཀ་བགད་མོ། ཀུ་ཅོ་སོགས་རང་གཞན་སུས་ཀྱང་མི་ཆོག་པའི་བཀའ་ཁྲིམས་དང་། ནང་དུའང་སྒྲུབ་གྲ་བ་སྤྱིར་ང་རྒྱལ་ཁེངས་སེམས་ཕྲག་དོག་འཁོན་འཛིན་སོགས་མེད་ཅིང་ཁྱད་པར་བླ་མའི་བཀའ་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདའ་བ་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་གནད་རྣམས་ཀྱང་དེར་འདུས་པ་མཁྱེན་མོད། འོན་ཀྱང་ཤེས་བཞིན་དུ་ཁྱད་གསོད་བྱེད་པ་དང་། མི་ཤེས་སྐྱོན་གྱིས་བླང་དོར་གོ་ལོག་སྤྱོད་པ་གཉིས་ལས་སྔ་མ་སྐྱོན་ཆེ་བ་ཡང་སུན་འབྱིན་པ་གལ་ཆེ། ལར་རང་རང་གི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་གཞན་ལ་གབ་པའི་རིགས་རྣམས་སུན་འབྱིན་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་ལས་བླ་མས་གསུངས་ཀྱང་སྡང་བར་མངོན་ཞིང་ལོག་ལྟའི་རྒྱུ་རུ་འགྲོ་བ་ཡང་སྲིད་པས་རང་ཁྲིམས་རང་ལ་འཛུགས་ཐབས་ཤིག་མ་བྱས་ན། སྒྲུབ་ཁང་དུ་ཕྱིར་མི་མངོན་པར་བཟླས་བརྗོད་ཅུང་ཟད་རེའི་ཁ་ཁྲལ་དང་། རྐང་གླིང་ཌ་དྲིལ་སོགས་ཀྱི་ལག་ཁྲལ་འཇལ་བ་ལྟ་བུའི་ལོ་ཟླའི་གྲངས་བརྩི་བ་རང་མགོ་རང་གིས་བསྐོར་ནས་བསྟན་འགྲོ་ཆབས་ཅིག་ཏུ་བསླུ་བའི་ལག་ལེན་ཡིན་པས་ཀུན་གྱི་ངོས་ལྐོག་སྙོམས་པའི་དམ་ཚིག་ལ་གཅེས་སྤྲས་མཛད་པ་གལ་ཆེ་ཞིང་། དེ་ཡང་རང་རང་སོ་སོ་སྒྲུབ་གྲར་འཚང་དོན་ལ་མོན་བསམ་ཞིབ་ཏུ་ཐོངས་དང་། སྤྱིར་འདུ་འཛི་སྤངས་ཏེ་རྣམ་པར་གཡེངས་བ་རྒྱུན་གཅོད་པའི་དོན་དང་། སྒོས་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ངེས་ཀྱི་ཆེད། ཉིང་དགོས་སེམས་རིག་གི་ཁྱད་པར་ཕྱེས་ནས་སེམས་ཉིད་ལས་སུ་རུང་བའི་དོན་ཡིན་ཚེ། བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་ངོ་སྙམ་པའི་གོ་བས་རྒྱས་འདེབས་བཞིན་དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟར་འཕྲོ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསྙེན་བསྒྲུབ་བཟླས་བརྗོད་ལྗགས་མ་རྡུལ་གྱི་བར་བྱས་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་དཀའ་བས་ན། བརྟན་ཆ་ཐོབ་ངེས་མ་བྱུང་བར་བཟླས་པ་དང་། མཉམ་བཞག་བསྲེ་བ་གཅིག་འགོ་མི་ཐོན་བཞིན་གཉིས་འགོ་མི་སྦྲེལ་བར། ཐུན་གྱི་དངོས་གཞི་གནས་ལུགས་ཁོ་ན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་། ཐུན་བར་རེས་འཇོག་ཚུལ་གྱི་བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་ལྟར་བྱས་ན་བོགས་སྐྱེད་ཆེ་བ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་རང་སྡེའི་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལུགས་སྲོལ་འདི་ལ་དུས་སྔོན་ཞིག་ནས་གནས་ལུགས་ལ་དམར་ཐག་ཆོད་མིན་སུས་ཀྱང་མཉམ་རྗེས་བསྲེས་ནས་བཟླས་བརྗོད་དང་སྟབས་གཅིག་ཏུ་མི་ཡེངས་པར་རློམ་པ་བྱེད་འདུག་ཀྱང་ལྷ་ས་མ་མཐོང་པར་དཀར་ཆགས་ལ་བྱང་ཆུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་དང་པོའི་ལས་ཅན་གྱི་སྐལ་བར་དཀའ་བཞག་སླབ་སྒྲུབ་མི་བྱེད་པར་རང་གིས་རང་ལ་མི་ཁྲེལ་བ་ཞིག་མ་བྱས་ན་རྗེ་བླ་མས། བྲག་ཕུག་ཡུན་རིང་གླ་བས་བཟུང་། བྱ་ནག་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པར་མཁས། གསུངས་པ་བཞིན་དང་། རྗེ་མི་ལ་དང་། སྒམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས། ལུས་ཚོང་དུས་ན་ཡོད་ཀྱང་སེམས་རི་ཁྲོད་ན་ཡོད་པ་ཞེས་དྲན་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་བརྟེན་པ་གལ་ཆེན་དུ་གདམས་པ་དང་། ལུས་རི་ཁྲོད་ན་ཡོད་ཀྱང་སེམས་ཚོང་དུས་སུ་འགྲིམ་པ་ཞེས་སྨྲ་བཅད་འདག་སྦྱར་ཁོ་ན་ལ་བརྩོན་ཚུལ་བྱས་ཀྱང་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་འཁྲུལ་པ་ནག་འབྱམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཤོར་ནས་མི་ཡེངས་བའི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངང་དུ་སྡོད་མི་ཐུབ་པ་ལའང་དྲན་པ་གལ་ཆེ་བར་གསུངས་བཞིན་སྒྲུབ་གྲར་གནས་ཕན་ཆད་དྲན་པ་ཁོ་ན་གཙིགས་སུ་བྱེད་པ་གལ་ཆེ་ཡང་། ལས་དང་པོ་པས་སེམས་བརྗེད་མི་ཉན་སྙམ་པ་གཟུང་འཛིན་གྱི་དྲན་པ། དེ་ལས་གོམས་པ་བརྟན་པས་རྩེ་གཅིག་ཆེན་པོ་མན་ཆོད་དུ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་མྱོང་དང་འབྲལ་མི་ཕོད་པ་ཉམས་ཞེན་གྱི་དྲན་པ། དྲན་པ་ཉིད་དྲན་རྒྱུའི་ངོ་བོར་རྫོགས་ཏེ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་རྟོགས་པའི་དྲན་པ། ད་དུང་ཀྱང་གཅིག་ལ་གཉིས་སུ་བལྟས་དེ་དམིགས་ཡུལ་ལ་གཏོད་པ་རྟོགས་པ་ཉམས་སུ་ཤོར་བ་སོགས་ཕྲ་ཞིབ་རྣམས་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་དགོས་ཤིང་། དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་བྷོ་ཊའི་ལྗོངས་འདིར་ཉམས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་གྱི་གྲུབ་རྟགས་མངོན་དུ་བྱུངབ་རྣམས་དང་། ཁྱད་པར་མི་ལས་སྒམ་པོ་པར། བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་དུས་སུ། ལུས་ངག་གིས་དགེ་སྦྱོར་མ་བརྩོན་ཞིག །མི་རྟོགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡལ་ཉེན་ཡོད། གསུངས་པ་ལྟར། དམ་པ་རྣམས་མགྲིན་གཅིག་དབྱངས་གཅིག་པ་ལྟར་ལགས་པས། སྒོ་གསུམ་གྱི་གཙོ་བོ་སེམས་ཡིན་པ་ཤེས་ཚེ། དེ་ཉིད་ཐུལ་བར་མཛོད་དང་། བསྐྱེད་རྫོགས་བཟླས་བརྗོད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་འབྲས་དེ་ལ་ཐུག་གདའ་འོ། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐར་ཐུག་རྒྱུ་དཀའ་མོད་དེ། ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས་ཚེ་གཅིག་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ལ། མདོ་རྒྱུད་མང་པོའི་མཁྱེན་རྒྱ་མི་འཚལ་གྱི། གསུངས་བཞིན། སྙིགས་མའི་དུས་ཀྱི་མི་ཚེ་ཡུན་ཐུང་འདི་ལ་ཤེས་བྱ་ནམ་མཁའི་ཕ་མཐའ་འདོམ་གྱིས་གཞལ་དཀའ་བར་ངེས་ཞིང་དེར་མ་ཟད་ཆགས་སྡང་དང་བསྲེས་པའི་ཐོས་བསམ་ཡང་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་གསུངས་ན་སྒོ་གསུམ་གྲོས་མཐུན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་གྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེར་བསླབ་པ་གཞིར་བཞག་ནས་དྲན་ཤེས་བག་ཡོད་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱོང་བ་ལྷོད་མེད་ཞིག་གལ་ཆེ། འདི་ལྟར་ཡང་ཟློས་ཀྱི་མང་དུ་འཆད་དོན་འན་བུའི་ཉམས་ལེན་དང་བསྟུན་པ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོ་རོག་ཏོམ་རི་གངས་རྣམས་སུ་ཉམས་ལེན་ལ་བརྩོན་པའི་ཐོག་མར་ཞག་བརྒྱ་ཙམ་དུ་དྲན་འཛིན་ཁོ་ནས་སེམས་ཉིད་གཅུད་ལ་དྲིལ་ཚེ་དང་པོ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་ཡང་ཡེངས་པ་མང་དུ་འགྲོ་ཞིང་མ་ཡེངས་པ་མི་སྲིད་པ་ལྟར་བྱུང་དུས། རང་གིས་རང་ལ་ཁྲིམས་བཅས་ཏེ། ཡེངས་པའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བའི་གཅུན་ཐབས་བྱས་པས་རིམ་བཞིན་ལྐོག་འགྱུ་ཇེ་ཉུང་དང་། ཡེངས་ཀྱང་ནག་འབྱམས་མ་ཡིན་པ་རེས་གསལ་རེས་འགྲིབ་མིག་ཁྲོལ་མས་བཀབ་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། སྔོན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད་དུ། བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་དགེ་སེམས་སྐྱེས་དུས་རྡེལ་དཀར་དང་། སྡིག་སེམས་ལ་རྡེལ་ནག་བཞག་པ། སྔ་མ་ནག་པོ་ཁོ་ན་དང་། རིམ་གྱིས་དཀར་ནག་ཕྱེད་མ། མཐར་དཀར་པོ་ཁོ་ན་བྱུང་བཞིན་ཇ་ཞལ་ཙམ་བཏུང་ཡུན་ལ་ཡང་དྲན་པ་ནན་དུ་གཅུན་པས་སྦྲུལ་བཅངས་ན་རྐང་ལག་མངོན་ཟེར་བའི་དཔེ་བཞིན་ཅི་ཞིག་ན་ཁམས་འདུས་ལྟ་བུའི་ལུས་ལ་ན་ཚ། སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པར་དཀའ་བ་བྱུང་ཞིང་། དེ་ཡང་དུས་གསུམ་དུ་དགྲ་གྱོད་ན་ཤི་གོད་གསུམ་གང་བྱུང་དང་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་རྟོག་ཚོགས་སེར་རྒོད་བབས་པ་བཞིན་བྱུང་ཞིང་ཡེངས་ལམ་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འགྲོ་བར་དབང་པོས་མངོན་སུམ་དུ་བལྟར་ཡོད་པ་ལྟ་བུའི་ལྷོངས་སྨྱོ་ལ་ཉེ་བ་བྱུང་སྐབས་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པའི་གཟུགས་སྒྲ་མངོན་དུ་བྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས། སྐད་ཅིག་ལ་རང་རིག་གི་ངོ་བོ་དྲི་མ་མེད་པ་དང་འཕྲད་ཅིང་གཟུང་འཛིན་སྤང་བླང་རེ་དོགས་ཐམས་ཅད་སྨག་རུམ་སྟུག་པོ་གློ་བུར་དུ་དངས་པའི་དཔེར་སོང་བ་ནི་དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཉམས་མྱོང་བྱས་པའི་རྟགས་མཚན་བྱུང་ཚུལ་མ་གབ་པར་བསྟན་པ་ཡང་། ནན་ཏན་བསྒོམ་ལ་བྱས་ན་རྟགས་མཚན་མི་འོང་བ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། སྙིང་རུས་བསྐྱེད་ན་ཡུན་ཐུང་ངུས་ཀྱང་རང་ཐག་རང་གིས་ཆོད་ངེས་འོངས་རྒྱུ་འདུག་ཅེས་བསྐུལ་མ་གདབ་པ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ཉམས་རྟོགས་དེ་གང་ཡིན་སུས་ཤེས་སྙམ་ན་སྟོན་པ་མངོན་སུམ་བྱོན་ནས་ཐེ་ཚོམ་བསླངས་ཀྱང་དོགས་པ་སྤུ་ཙམ་ཡང་སྐྱེ་རྒྱུ་མེད་པའི་དཔེ་ནི། བྱིས་པ་ཞིག་ཞག་ཉུང་ཤས་ཕ་མར་ཕྲལ་བ་གློ་བུར་དུ་ལྷན་ཅིག་འཛོམས་པ་བཞིན་སོམ་ཉི་ཡོད་པར་མི་གདའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཆགས་སྡང་གིས་བསྐྱེད་པའི་རྟོག་ངན་མུ་སྦྲེལ་གྱི་
Chinese
如果说我们自己应该是救护有情众生的人，那么对于为了追求血肉享受而杀害的畜生之类，又作何感想呢？对于饿鬼地狱的众生，又能有多大的利益呢？因此，闭关院的附近，禁止宰杀牲畜、争斗打架、开玩笑、喧哗等任何自他都不能容忍的行为。内部也一样，闭关院的人普遍没有傲慢、骄傲、嫉妒、仇恨等，特别是对于上师的教言，丝毫不能违越，要知道密咒的誓言的要点也包含于此。然而，明知故犯和因无知而颠倒取舍，前者过失更大，这一点也必须加以驳斥。总的来说，对于各自身语意的过失，隐藏不让别人知道的那些，与其让上师说出来让人憎恨，甚至成为邪见的根源，不如自己揭露。如果没有建立起自己约束自己的方法，那么在闭关房里，表面上念诵一些咒语，交一些法器乐器的费用，像这样计算年月，就是自己欺骗自己，同时欺骗佛法和众生。因此，珍视内外一致的誓言非常重要。而且，各自都要认真思考进入闭关院的目的。一般来说，是为了断绝世间杂事，永久断除散乱；特别是为了确定生起次第和圆满次第的稳固性。如果一定要区分心和智慧的差别，使心能够堪能，那么，如果认为没有能见所见、能修所修，在增长这种认识的同时，任由过去、现在、未来三时的分别念如流水般流淌，跟随着它们，即使念诵再多的本尊咒语，也很难产生结果。因此，在没有获得稳固的定解之前，不要将念诵和禅定混合在一起，在一个方面没有进展之前，不要将两个方面联系起来。在修法的正行中，安住于实相本身，在座间休息时，将念诵作为辅助，这样增益更大，这是经过体验证明的。然而，对于我们宗派的大圆满的传统，从很久以前就
English
If we ourselves are to be the ones who protect sentient beings, then what do we think about killing animals for the sake of enjoying flesh and blood? How much benefit can it bring to the hungry ghosts and hell beings? Therefore, in the vicinity of the retreat center, slaughtering livestock, fighting, joking, making noise, and other behaviors that are intolerable to both oneself and others are prohibited. Inside as well, the retreatants generally should be free from arrogance, pride, jealousy, hatred, and especially should not deviate even slightly from the guru's instructions. Know that the essence of the vows of mantra is also contained therein. However, knowingly violating them and ignorantly reversing what should be adopted and rejected, the former is a greater fault and must be refuted. In general, for those who hide their own faults of body, speech, and mind from others, it is better to reveal them oneself than to have the guru say them, which can lead to hatred and even become a source of wrong views. If one does not establish a method of self-discipline, then in the retreat room, superficially reciting some mantras, paying some fees for Dharma instruments and musical instruments, and counting the years and months in this way is deceiving oneself and simultaneously deceiving the Dharma and sentient beings. Therefore, it is very important to cherish the vows that are consistent inside and out. Moreover, each person should carefully consider the purpose of entering the retreat center. Generally, it is to cut off worldly affairs and permanently sever distractions; especially to ensure the stability of the generation stage and completion stage. If it is necessary to distinguish between mind and wisdom and to make the mind capable, then, if one thinks that there is no seer and seen, no meditator and meditated upon, while increasing this understanding, one allows the thoughts of the past, present, and future to flow like a river, following them, even if one recites many deity mantras, it is difficult to produce results. Therefore, before gaining a firm understanding, do not mix recitation and meditation, and do not connect two aspects before making progress in one aspect. In the main practice of the session, rest in the nature of reality itself, and in the breaks between sessions, use recitation as an auxiliary, which will increase the benefit greatly, as has been proven by experience. However, for the tradition of Dzogchen in our lineage, from a long time ago,
Chinese
對於自詡為在禪定中，無論是否完全斷除散亂，都能夠不分先後地混合念誦，並且毫不分心的人，就像沒有見過拉薩，卻自以為精通朝聖指南一樣。因此，對於初學者來說，如果不努力進行艱難的安住和聞思修，卻不感到羞愧，就像宗喀巴大師所說：「長期租賃山洞，烏鴉精通金剛念誦。」米拉日巴尊者和岡波巴大師也教導說：「即使身體在市集，心也要在山中。」強調保持正念非常重要。而「即使身體在山中，心卻在市集遊蕩。」那些只專注於禁語閉關的人，也像陷入了普賢王如來（藏文：ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ།）的根本無明（藏文：འཁྲུལ་པ་ནག་འབྱམས།）之中，無法安住在不散亂的狀態中，因此正念非常重要。在修行之初，直至安住於修行之處，都應重視正念。然而，初學者認為「不能忘記心」，這是能所二取的正念；從那裡，由於習慣穩固，以至於即使是從大圓滿（藏文：རྩེ་གཅིག་ཆེན་པོ།）以下，也無法捨棄樂明無念的體驗，這是耽著體驗的正念；正念本身圓滿為所憶念的本質，融為一體，這是證悟的正念；甚至仍然將一分為二地看待，並將其導向目標，這是證悟退失的狀態等等，這些細微之處需要從上師的口中了解。在這些情況下，不丹（藏文：བྷོ་ཊ།）這個地方湧現了許多達到究竟證悟的成就徵象。特別是米拉日巴尊者對岡波巴大師說：「兒子啊，當你修持大手印時，不要在身語上努力行善，否則有失去無分別智慧的危險。」正如這些聖者們異口同聲地說，了解身語意三門中，心是最重要的，就要調伏自心。所有生起次第、圓滿次第和念誦的意義和結果都取決於此。除此之外，要究竟世俗諦的一切法是很困難的。正如鄔金大士（蓮花生大士）所說：「要在一生中成就究竟的佛果，不需要精通眾多的經續。」末法時代的人壽短暫，知識如天空般無邊無際，難以衡量，而且摻雜著貪嗔的聞思，也會墮入惡趣。
English
Those who boast that they can mix recitation with meditation without being distracted, whether or not they have completely cut off distraction, are like those who have not seen Lhasa but think they are proficient in pilgrimage guides. Therefore, for beginners, if they do not make efforts in difficult abiding and study and practice, and do not feel ashamed of themselves, it is like what Je Tsongkhapa said: "Long-term rental of caves, crows are proficient in Vajra recitation." Jetsun Milarepa and Gampopa also taught, "Even if the body is in the marketplace, the mind should be in the mountains." They emphasized that maintaining mindfulness is very important. And "Even if the body is in the mountains, the mind wanders in the marketplace." Those who only focus on silent retreats are like falling into the fundamental ignorance (Tibetan: འཁྲུལ་པ་ནག་འབྱམས།) of Samantabhadra (Tibetan: ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ།), unable to abide in a state of non-distraction, so mindfulness is very important. From the beginning of practice, until abiding in the place of practice, it is important to value mindfulness alone. However, beginners think "cannot forget the mind," this is the mindfulness of subject and object; from there, because the habit is stable, so that even from Great Perfection (Tibetan: རྩེ་གཅིག་ཆེན་པོ།) downwards, they cannot abandon the experience of bliss, clarity, and non-thought, this is the mindfulness of attachment to experience; mindfulness itself is perfected as the essence of what is to be remembered, merging into one, this is the mindfulness of realization; even still looking at one as two, and directing it to the goal, this is the state of losing realization, etc., these subtle details need to be learned from the mouth of the Lama. In these situations, many signs of accomplishment of ultimate realization have emerged in this land of Bhutan (Tibetan: བྷོ་ཊ།). In particular, Milarepa said to Gampopa, "Son, when you practice Mahamudra, do not strive for virtue with body and speech, otherwise there is a danger of losing non-conceptual wisdom." Just as these holy ones say in unison, knowing that the mind is the most important of the three doors of body, speech, and mind, one must tame one's own mind. The meaning and result of all generation stage, completion stage, and recitation depend on this. Apart from that, it is difficult to ultimately exhaust all phenomena of relative truth. As Padmasambhava said, "To achieve the ultimate Buddhahood in one lifetime, one does not need to be proficient in many sutras and tantras." In this short life of the degenerate age, knowledge is as boundless as the sky, difficult to measure, and moreover, study and contemplation mixed with attachment and aversion will also lead to lower realms.