Tibetan
སེམས་པའི་ལས་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད། ཆོས་དང་བླ་མ་རང་གི་ཉམས་མྱོང་བཅས་ལ་བཟང་ངན་གྱི་རེ་དོགས་ཐེ་ཚོམ་དང་ཁེངས་དྲེགས་སྐྱེ་བ་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད། གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལ་དགའ་སྤྲོ་སྐྱེས་ཤིང་ཞེན་པར་གྱུར་པ་དགའ་བྲོད་ཀྱི་བདུད། དེ་ལྟའི་རྟོག་ཚོགས་ལངས་དུས་ནམ་མཁར་སྤྲིན་དཔུང་གློ་བུར་དུ་འཐིབ་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་དང་སྤྲིན་ཕུང་སོ་སོར་མ་གྱུར་ཞིང་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལྟར། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བཞིན་རྟོག་ཚོགས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་སྐྱེ་ཡང་ཁྱིམ་སྟོང་དུ་རྐུན་མ་ཞུགས་པའི་དཔེའི་ཐོབ་ཤོར་ཅི་ཡང་མེད་དེ་ངོ་བོ་དང་རྩལ་ལ་བཟང་ངན་གྱི་སྤུ་རིས་མི་བྱེད་ཅིང་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་པའི་མཚང་ཕུགས་ནས་རིག་པ་དང་། ཡང་ན་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ཆུ་དང་རླབས་ལྟར་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པའམ། ཡང་ན་བཟང་ངན་གང་ཤར་ཡེངས་དབང་དུ་མ་ཤོར་བའི་ངང་དུ་རིག་པ་ངར་དང་བཅས་ཏེ་གཅེར་གྲོལ་གྱི་དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་མཐར་རྐང་གླིང་བཏང་ནས་ཐུན་གྲོལ་འཕྲལ་རང་རང་སོ་སོའི་ཕུང་པོ་མཆོད་སྦྱིན་ཊ་དྲིལ་བཅས་གནད་འགྲོ་བྱས་ལ་ཉལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཆེད་དུ་རང་ལུས་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུའི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་སྐུར་གསལ་ཐེབས་པར་བྱས་པའི་སྙིང་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ཀྱི་དབུས་སུ་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དམར་པོ་ཡུམ་དང་བཅས་པ་གསལ་འཚེར་འོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་མུན་ཁང་དུ་མར་མེ་བལྟམས་པ་ལྟ་བུས་ཁོང་པའི་ནང་ཐམས་ཅད་གསལ་ལམ་མེ་བར་སེམས་བཟུང་བ་ལ་བསླབ་ན་རྨི་ལམ་ཟིན་པར་གསུངས་པ་དང་། གཞན་དབུ་མའི་ནང་ནས་སྤྱི་བོའི་བར་ཨ་ཡིག་བརྩེགས་མར་གསལ་བ་ཡས་རིམ་ནས་སྙིང་ཁའི་བར་བསྡུས་ཏེ་མཉམ་པར་འཇོག་རྒྱུ་དང་། སྙིང་ཁར་འོད་ཀྱི་གོང་བུ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་སོགས་གསུངས་བཞིན་གང་རུང་ངམ། མདོར་དྲིལ་ན་སེམས་ཉིད་དམར་ཐག་ཆོད་ངེས་ཞིག་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་དམིགས་པའི་སྤྲོས་པ་མང་པོ་དང་པོའི་ལས་ཅན་ལ་དགོངས་པ་ཡང་ཤེས་ལོས་དགོས། ཅི་ལྟར་ཡང་ཐོ་རེངས་བྱ་གྲག་གི་སྐབས་ལ་བབ་ཚེ་ཐུན་དཔོན་གྱིས་འགྱུར་སྔགས་དང་ནུས་པ་སྟོབས་འབྱིན་སྔོན་འགྲོ་སོགས་བཏང་རྗེས་རྔ་བརྡུང་ཞིང་ཡི་དམ་ཞི་དྲག་གང་རུང་གི་ལས་བྱང་བསྙེན་པ་མཆོད་བསྟོད་ཉེར་བསྡུ་ལྷར་ལྡང་སོགས་བཏང་ནས་དེ་རྗེས་རྒྱུན་ཁྱེར་ཅི་ཙམ་བཏང་ཡང་རྔ་མི་རྡུང་ཞིང་ཉམས་ལེན་གྱི་ངང་ནས་གསུངས་ཞིང་ལག་རིས་མཐོང་ཚེ་ཐུན་གྲོལ་བ་དང་། མེ་བཏང་ནས་སྐབས་འདིར་བརྒྱ་རྩ་དང་། དཀར་གསུར་གཏོང་བཞིན་ཏིང་ཤགས་བརྡུངས། ཞོགས་ཇ་བཞེས་འཕྲལ་
Chinese
是心的无碍之魔。对于佛法和上师，以及自己的经验，产生好坏的希望、疑惑、犹豫和傲慢，是令人自满之魔。对于住所和受用，以及见、修、行、果，产生欢喜和执着，是欢喜之魔。当这样的分别念升起时，就像天空突然被乌云遮蔽，但天空的体性是空性，乌云也不会变成其他东西，显现而无自性一样。心的体性是远离戏论的，虽然分别念持续不断地产生，就像盗贼进入空荡荡的房子一样，没有什么得失，因为对体性和力量不作好坏的区分，并且从本来就没有的根源处觉知。或者，无论生起什么念头，都像水和波浪一样无二无别地了知。或者，无论生起好坏，都不被散乱所控制，在具有觉性的状态中，安住于赤裸解脱的意义上，最后吹响人腿骨号，解脱一座之后，各自将自己的身体，连同供品和法器，进行要点转移，为了睡眠瑜伽，将自身清晰观想为如彩虹般的本尊身，在心间八瓣莲花的中央，观想上师金刚持红色，与佛母双运，明亮闪耀，具有光明的自性，就像在黑暗的房间里点燃灯一样，心中充满光明，如果修习这个，就能控制梦境。此外，还说到从脐轮到头顶，清晰观想重叠的阿字，从上到下收摄到心间，安住于此。或者，将心专注于心间的光团等等。总之，如果对心性有了明确的定解，那么对于那些最初从事许多目标戏论的人，也应该了解其意图。无论如何，当黎明鸟鸣的时候，座主念诵转变咒和力量加持前行等之后，敲鼓，念诵本尊息增怀诛任何一种事业仪轨、念诵、供养、赞颂、收摄、生起本尊等，之后无论念诵多少日常功课，都不敲鼓，在修行的状态中念诵，当看到手印时，就解脱一座。点燃火，此时献祭百供，一边献白食子，一边敲打定响。立即享用早茶。
English
The demon of unimpeded activity of mind. The demon of conceit that arises with good and bad hopes, doubts, hesitations, and pride towards Dharma, the Guru, and one's own experiences. The demon of joy and attachment that arises with joy and attachment to places, possessions, views, meditation, practice, and results. When such thoughts arise, just as a cloudbank suddenly darkens the sky, but the nature of the sky is emptiness, and the cloudbank does not become something else, appearing without inherent existence. The nature of mind is free from elaboration, and although thoughts arise continuously, just as a thief enters an empty house, there is nothing to gain or lose, because one does not make distinctions of good or bad in essence and power, and one is aware from the source of what has never existed. Or, whatever thoughts arise, one knows them to be inseparable like water and waves. Or, whatever good or bad arises, one does not lose control to distraction, but remains in a state of awareness with sharpness, abiding in the meaning of naked liberation. Finally, one blows the thighbone trumpet, and as soon as the session is over, each person transfers the essential points of their own body, along with offerings and ritual implements, and for the sake of sleep yoga, one clearly visualizes oneself as a rainbow-like deity, and in the center of the eight-petaled lotus in the heart, one visualizes the red Vajradhara Guru with consort, bright and radiant, with the nature of light, like a lamp lit in a dark room, filling the inside with light. It is said that if one trains in this, one will be able to control dreams. Furthermore, it is said that from the navel to the crown of the head, one clearly visualizes stacked A syllables, and from top to bottom, one gathers them into the heart and abides there. Or, one focuses the mind on a ball of light in the heart, and so on. In short, if one has a definite understanding of the nature of mind, then one should also understand the intention of those who initially engage in many elaborations of objects. In any case, when the time of dawn bird song arrives, the session leader recites the transformation mantra and the preliminary practices for empowering strength, and then beats the drum, and recites the activity manual of whichever peaceful or wrathful deity, recitation, offering, praise, gathering, arising as the deity, etc. After that, no matter how much daily practice one recites, one does not beat the drum, but recites in a state of practice, and when one sees the hand gestures, the session is over. One lights a fire, and at this time one offers the hundredfold offerings, and while offering white torma, one strikes the ting shag cymbals. Immediately after enjoying morning tea.
Tibetan
བསང་རྔ་དང་སྟབས་གཅིག་རྒྱུན་བསང་འཚམས་པ་ཞིག་བཏང་ནས་ཉི་མ་དྲོས་ཆེན་ལ་བབས་ཚེ་ཐུག་པའམ། ཇ་བཞེས་ནས་སྔོན་བཞིན་ཐུན་ལ་འཇུག་དགོས་པའོ། །དེ་ཡང་ཐུན་དངོས་གཞི་ལས་ཐུན་མཚམས་སུམ་ཆ་ཙམ་གྱིས་ཐུང་བ། བརྡ་སྤྲོད་ཀྱི་རྐང་གླིང་ཟངས་རག་ཤིང་དུང་ཅི་རིགས་ལས་མི་རྐང་མེད་ཀྱང་ཆོག་རྒྱུ་དང་། འབུད་ཚུགས་རྒོད་ཚང་ལུགས་ཀྱི་བདུན་འབུད་དང་། སྒམ་པོའི་དགུ་འབུད་དོན་ལ་གཅིག་པར་འདུག་མོད། དེ་ཡང་དང་པོ་བརྡ་སྤྲོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་འཇམ་ལ་ཐུང་བ་ཞིག་བུས་ལ་ལྷོད་ཙམ་བྱས་ནས། འཇམ་ལ་རིང་བ་གཉིས། ཡང་འཇམ་ལ་སྔ་མ་ལས་མཐོ་ལ་རིང་བ་གཉིས། ཡང་སྔ་མ་ལས་ཀྱང་མཐོ་ལ་འགྱུར་ཁུག་ལྔ་ཙམ་ཡོད་པ་གཅིག །དེ་རྗེས་ཐུང་ལ་རྩལ་ཅུང་ཟད་དྲག་པ་གཅིག། གཤམ་དུ་རྩལ་ཤིན་ཏུ་དྲག་པ་སྔ་མ་ལས་ཐུང་བ་གཅིག་དང་བདུན་འབུད་དོ། །དོན་ནི། སྔ་མ་གཉིས་བླ་མ། བླ་མ་ཞེས་དང་། རྗེས་མ་གསུམ་པོ། མཁྱེན་མཁྱེན་མཁྱེན་ཞེས་རྗེས་འཁྱུག་དང་བཅས། གཤམ་གཉིས་ཧཱུཾ་དང་ཕཊ྄ཿཞེས་སོ། །སྒམ་པོས་ལུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན། སྔ་མ་གསུམ་འབུད་པས། བླ་མར་འབོད་ཚུལ། རྗེས་མ་གསུམ། མཁྱེན་མཁྱེན་མཁྱེན་དང་། ཡང་རིང་བོ་འཁྱུག་བཅས་དང་བདུན། ཧཱུཾ་དང་ཕཊཿསྔར་བཞིན་ནོ། །གཅོད་ཐུན་གྱི་འབུད་ཚུགས་ཡབ་རྗེའི་ལུགས་ནི། ཨོཾ་སྙན་ལ་རིང་བ་དཀྱིལ་དུ་ལྡེམ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ། ཧཱུཾ་དེ་ལས་རྩལ་དྲག་པ་འགྱུར་ལྡེམ་རྟའི་མཚེར་སྐད་ལྟ་བུ། ཏྲཾ་དྲག་ལ་གཏུམ་པ་ཅུང་ཟད་ཐུང་བ། ཧྲཱིཿ རིང་ལ་འགྱུར་ལྡེམ་སྙན་ཆ་ཅན། ཨཱཿ དེ་དང་འདྲ་བ་ལ་གཤམ་འདེགས་ཙམ་གྱིས་གཅོད་པའོ། །དེ་ཡང་གཅོད་ཐུན་མ་གཏོགས་ཐུན་གཞན་ཚོ་རྐང་དུང་བཞག་འཕྲལ་ཀུན་གྱིས་རྔ་བརྡུང་ཞིང་དགོངས་འདུས་སྐྱབས་འགྲོ། ཀྱཻ་ དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཟེར་བ་དང་། ཡན་ལག་བདུན་པ ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། འདས་དང་མ་བྱོན་ད་ལྟ་དུས་གསུམ་གྱིཿ ཟེར་བ་དེ་འདོན་སྲོལ་ཀྱང་འདུག །དཔེ་ཆ་བཙལ་དཀའ་ན་ཇི་སྙེད་སུ་དག་གིས་ལོས་ཆོག །སྔར་བཤད་ལྟར་ཐུན་སྒང་རྣམས་སུ་གནས་ལུགས་སྐྱོང་བ་གལ་ཆེ་ཡང་། དེས་སྤྲོས་པ་མ་ཆོད་ན་མཚན་བཅས་ཡི་དམ་གང་རུང་གི་སྒོམ་བཟླས་དང་། མཚན་མེད་གཏུམ་མོ་དང་ལུགས་རྒྱུད་ལྟ་བ་སོགས་བྱ། དེ་ལ་རྩ་རླུང་དང་པོ་ནས་གོམས་ཆ་མེད་ན་སྤྲོས་པ་ཆེ་ཆུང་གནས་དུས་དང་བསྟུན། གོམས་ཆ་མེད་ཀྱང་དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་ཙམ་ཡོལ་ནས་ལུས་ཁམས་རྒུད་པར་གསུངས་པས་ན། འཇམ་རླུང་དང་བར་རླུང་སོགས་སློབ་པ་ལས་འཁྲུལ་འཁོར་གསར་སློབ་བཤོལ་ན་ལེགས། དར་བབ་ལང་ཚོ་བདོ་བ་རྣམས་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུང་
Chinese
在进行完煨桑后，可以安排一个简短的日常煨桑，然后在太阳升到很高的时候见面，或者用茶点后，像以前一样开始修法。而且，这个修法间隙要比正式的修法短三分之一左右。乐器可以用铜、铁、木头、海螺等各种材质的短笛，即使没有人演奏也可以。吹奏方式有如雄鹰巢穴般的七吹法，以及甘波的九吹法，实际上意义相同。具体来说，首先为了传递信息，吹奏一段柔和而短促的乐声，稍作放松。然后是两段柔和而悠长的乐声。接着是两段比之前更高亢而悠长的乐声。再来一段比之前更高亢，带有五次左右颤音的乐声。之后是一段短促而稍微强劲的乐声。最后是一段非常强劲，比之前更短促的乐声，这就是七吹法。其含义是：前两段代表上师，意为“上师，上师”。接下来的三段，伴随着回响，意为“知，知，知”。最后两段是（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和（藏文：ཕཊ྄ཿ，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）。甘波派的吹奏方式也类似。先吹奏三段，是呼唤上师的方式。接下来的三段是“知，知，知”，然后是一段带有回响的长音，总共七段。（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和（藏文：ཕཊ྄ཿ，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）与之前相同。断法修法的吹奏方式，是雅布传承的方式：(藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) 柔和而悠长，中间略带颤音。（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) 比之前的声音更强劲，颤音如马嘶。（藏文：ཏྲཾ，梵文天城体：त्रं，梵文罗马拟音：traṃ，汉语字面意思：珍）强劲而略带凶猛，稍微短促。（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）悠长而带有颤音，悦耳动听。（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）与之前相似，只是在结尾时略微上扬并切断声音。也就是说，除了断法修法之外，其他的修法，一旦放下腿铃，大家就一起敲鼓，念诵《意集经》的皈依偈。念诵“唉！三世诸佛”以及七支供，还有念诵“过去、未来、现在三世的……”的传统。如果难以找到经书，念诵《如是说》也是可以的。如前所述，在修法期间保持觉性非常重要，如果这样还不能止息妄念，就进行有相本尊的观修和念诵，或者进行无相拙火和教法的见修行。如果从一开始就不习惯气脉，那么就根据妄念的大小、时间和地点来调整。据说即使不习惯，但如果年过五十，身体机能开始衰退，那么学习柔风和中风等，不如停止学习新的幻轮瑜伽。对于那些正值青春年华的人来说，最好在秋末冬初的时候进行。
English
After completing the incense offering, a short daily incense offering can be arranged, and then meet when the sun is high, or after tea, start the practice as before. Moreover, this practice interval should be about one-third shorter than the formal practice. Instruments can be various types of flutes made of copper, iron, wood, conch shells, etc., and it is acceptable even if no one plays them. The blowing methods include the seven blows of the eagle's nest style and the nine blows of Gambo, which actually have the same meaning. Specifically, first, to convey information, blow a soft and short piece of music, and relax slightly. Then there are two soft and long pieces of music. Then there are two pieces of music that are higher and longer than before. Then there is a piece of music that is even higher than before, with about five vibrato. After that, there is a short and slightly stronger piece of music. Finally, there is a very strong piece of music, shorter than before, which is the seven blows. Its meaning is: the first two represent the Guru, meaning "Guru, Guru." The next three, with echoes, mean "Know, know, know." The last two are (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) and (Tibetan: ཕཊ྄ཿ, Sanskrit Devanagari: फट्, Sanskrit Romanization: phaṭ, Literal Chinese meaning: Phat). The blowing method of the Gambo school is similar. First blow three sections, which is the way to call the Guru. The next three are "Know, know, know," and then a long note with an echo, a total of seven. (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) and (Tibetan: ཕཊ྄ཿ, Sanskrit Devanagari: फट्, Sanskrit Romanization: phaṭ, Literal Chinese meaning: Phat) are the same as before. The blowing method of the Chod practice is the Yabje lineage: (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ॐ, Sanskrit Romanization: oṃ, Literal Chinese meaning: Om) soft and long, with a slight vibrato in the middle. (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) stronger than the previous sound, the vibrato is like a horse neighing. (Tibetan: ཏྲཾ, Sanskrit Devanagari: त्रं, Sanskrit Romanization: traṃ, Literal Chinese meaning: Tram) strong and slightly fierce, slightly short. (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Literal Chinese meaning: Hrih) long and with vibrato, pleasant to the ear. (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, Literal Chinese meaning: Ah) similar to the previous one, but slightly raised at the end and cut off the sound. That is to say, except for the Chod practice, for other practices, once the leg bell is put down, everyone beats the drum together and recites the refuge verses of the Gongdu Sutra. There is also a tradition of reciting "Alas! All Buddhas of the three times" and the seven-branch offering, as well as reciting "The past, future, and present three times..." If it is difficult to find scriptures, reciting the Jinyetsudag is also acceptable. As mentioned earlier, it is very important to maintain awareness during practice. If this still cannot stop delusions, then practice the visualization and recitation of a deity with form, or practice formless Tummo and the view, practice, and conduct of the teachings. If you are not accustomed to the channels and winds from the beginning, then adjust according to the size of the delusions, the time, and the place. It is said that even if you are not accustomed to it, but if you are over fifty years old and your body functions begin to decline, it is better to stop learning new Trulkhor yogas than to learn soft winds and intermediate winds. For those who are in the prime of their youth, it is best to do it in late autumn and early winter.