Chinese
勤奋努力，凭借其力量，在加行道中，通过寂止和胜观的禅定之力，稳固地开启解脱之道，被称为意义完全显现的禅定。最初的地位，即圣者的禅定，是阿赖耶识无记的部分，即四禅和四无色定。由于无漏，这是如来善的禅定，其本质是内心以忆念反复执持。成就这些的原因是持续的忆念，即不放松忆念的勤奋者的五根等对境散乱时，再次将其收回。其作用是使身心产生快乐，并成就自身能力范围内的神通。结果是获得声闻的现证等。这就是所谓的。初禅的近分定或准备是，对任何一种乐、明、无分别的体验，进行“这是什么”的思索，并仅仅对它的自性进行观察。当它融入其中，进入正行阶段时，没有思索，只有观察的喜悦和快乐。其余三个禅定逐渐脱离对自身位置的执着，到了第四禅时，什么也不放在心上，即没有思索和观察。这就是所谓的。此外，所谓“前者以前者”是指，初禅与二禅，喜悦与快乐，以及完全与初禅相应之时。二禅与三禅，快乐、舍、正念和觉知相应的三禅。三禅与四禅，非痛苦非快乐，舍，与舍和正念相应的四禅，是后者的近分，被称为圣道的所依。对此，生起一切功德的禅定是，以方便大悲和智慧所摄持。因此，它具有许多禅定，实现一切形式的意义，并舍弃智慧与事物同一的等持和后得的执着以及微细的能取所取。从等持中产生的后得广大行，直到七地都有。这是前辈们的观点。如是，人们所修习的禅定。
English
Diligent effort, and through its power, in the path of application, the power of samadhi of shamatha and vipashyana is stabilized, and the path of liberation is manifestly opened, which is known as the meditation that fully reveals meaning. The initial stage, that is, the samadhi of the noble ones, is the part of the alaya-vijnana that is unindicated, namely the four dhyanas and the four formless absorptions. Because it is without outflows, it is the Tathagata's virtuous meditation, and its essence is to repeatedly hold the mind within with mindfulness. The cause of accomplishing these is continuous mindfulness, that is, when the five faculties, etc., of the diligent one who does not relax mindfulness are distracted by objects, they are brought back again. Its function is to generate happiness in body and mind, and to accomplish miracles within the limits of one's own ability. The result is the attainment of the sravaka's direct perception, etc. That is what is said. The preparatory stage or preparation for the first dhyana is to contemplate any experience of bliss, clarity, or non-conceptuality, thinking "What is this?", and merely examining its nature. When it is absorbed into that, and the actual stage is reached, there is no contemplation, but only the joy and happiness of examination. The remaining three dhyanas gradually abandon attachment to their own positions, and in the fourth dhyana, nothing is kept in mind, that is, there is neither contemplation nor examination. That is what is said. Furthermore, what is meant by "the former by the former" is that the first dhyana is associated with the second dhyana, joy and happiness, and complete association with the first dhyana. The second dhyana is associated with the third dhyana, happiness, equanimity, mindfulness, and awareness. The third dhyana is associated with the fourth dhyana, neither suffering nor happiness, equanimity, and the fourth dhyana, which is associated with equanimity and mindfulness, is the near-attainment of the latter, and is known as the basis of the noble path. To this, the meditation that generates all qualities is that which is grasped by skillful means, great compassion, and wisdom. Therefore, it possesses many samadhis, accomplishes the meaning of all forms, and abandons the subtle grasper and grasped, as well as the attachment of equipoise and subsequent attainment, in which wisdom and things are one. The vast conduct of subsequent attainment that arises from equipoise exists in all up to the seventh bhumi. This is the view of the predecessors. Thus, the meditation that is practiced by people.
Tibetan
གྱི་རིམ་པ་བཤད་ཟིན་ལ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་བསླབ་པའི་ངེས་འབྱེད་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་བསམ་གཏན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་། དངོས་དང་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བམ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་། བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་སྟེ། རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ལྷག་མཐོང་ཡང་དག་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེའི་དོན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་འཇོམས་ཤིང་ཆོས་དང་ཆོས་ཤེས་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། སྲིད་པའི་གྲོང་ལས་མྱ་ངན་མེད་པར་འདའ་ཞིང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་དྲུག་པོའང་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་པ་མཆོག་ཡིན་ཞིང་། དེའང་འདི་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལས་མ་འདས་བར་དུ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་ཤེས་རབ་མ་བརྟེན་ན། བསམ་པ་དང་སྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་གནས་མིན་ཞེས་གེགས་དང་གོལ་སའི་ལམ་དུ་འཁྱམས་པར་འགྱུར་བས་ན། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་རུ་གསུངས་ཞེས་པའོ། །གཞལ་བྱའི་ཆོས་ཏེ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞིའི་རྣམ་གྲངས་ཡང་འཇལ་བྱེད་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས། དྲང་དོན། ངེས་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་དང་། ལྡེམ་དགོངས་རྣམ་པ་བཞིར་གཞལ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་སྟེ་གསུམ་དུ་གནས་པ་ངེས་དོན་ཡིན་ལ། ཆོས་ཅན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཚོད་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རིག་པས་གཞལ་ནས་འདི་འདྲ། འདི་བཞིན་ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་པ་དྲང་བས་ལམ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་གཉིས་པོས་དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་གང་ལ་ཡིད་རྟོན་མི་རྟོན་ཅེས་པ་ནི། དེ་གཉིས་གང་གི་དོན་དུ་ངེས་པར་ཤེས་པ་དེ་གསུངས་རབ་ཀུན་ལ་བལྟ་བའི་ལྡེ་མིག་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱ་བ་དང་། དོན་གྱི་དགོངས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ། དགོངས་པ་ཅན་དང་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་གཉིས་བཤད་པ་ལ། དང་པོ་དགོངས་པ་ཅན་ནི། ཅུང་ཟད་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་ཟུར་ཙམ་བཤད་དུ་ཡང་ཡོད་ལ། གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་རྣམས་རེ་ཞིག་ཁ་དྲངས་པ་གཅིག་པུའི་སླད་དུ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྡིག་པ་སྟོབས་ཆེན་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གཅིག་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ལས་འདི་བཟའ་བཏུང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་བཟང་བར་འདུག་ཀྱང་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་རུ་བཅུག་པ་དགོངས་པ་ཅན་གཅིག་པུ་དང་། དགོས་ཆེད་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག
Chinese
以上已经讲述了次第。关于增上慧学修习的决断是：所有等持都从禅定的修习中产生，或者是由实和随生起的智慧，或者是由听闻、思维和修习产生的智慧。为了成就三种圆满的胜观，通过它的意义摧毁烦恼的集合，并且知晓法与法性，即世俗谛。从有之城中无有忧恼地度过，并且布施等六波罗蜜多也从高到高地进入差别，因此依靠智慧波罗蜜多是殊胜的。而且，在此，在没有超越异生地的期间，如果不依靠听闻所生的智慧，思维和修习的功德就不会存在，因为会漂泊在障碍和歧途的道路上。因此，听闻的智慧被说成是一切的因。可衡量的法，即十二部经，以及八万四千法蕴的名相，也需要用衡量者三种智慧来衡量，即需要衡量正直之义和了义两种，以及隐义和四种意趣。也就是说，一切法的自性，即如是性，是离戏论无分别的自性。解脱之门空性，无相和无愿，安住于三者为了义。有法，即进入世俗显现的道路，因此用智慧衡量后，像这样，像那样地进行增益是正直之道。像这样，用二者对于正直之义和了义，应该信任什么不信任什么呢？也就是说，确定地知道二者是为了什么，那是观看一切经典的钥匙。为了清晰地阐明那些的自性，以及为了证悟意义的意趣，讲述了有密意和隐晦密意两种。第一种有密意是，稍微地增益，也可以稍微地讲述，不是仅仅为了暂时引导所调伏的对境们，以及对于一个造作强大罪业的人说，你的这个行为对于饮食受用圆满似乎是好的，这样稍微地让他产生怀疑，这仅仅是有密意，目的是从罪业中返回。
English
The sequence has been explained. The definitive discernment of the higher training in wisdom is that all samādhis arise from the practice of meditation, or the wisdom that arises from the real and the subsequent, or the wisdom that arises from hearing, thinking, and meditating. In order to accomplish the three kinds of perfect insight, through its meaning, the collection of afflictions is destroyed, and the Dharma and the nature of Dharma are known, that is, the conventional truth. Passing from the city of existence without sorrow, and the six perfections such as generosity also enter into differences from higher to higher, therefore relying on the perfection of wisdom is supreme. Moreover, here, until one has not transcended the stage of an ordinary being, if one does not rely on the wisdom arising from hearing, the qualities of thinking and meditation will not abide, because one will wander on the path of obstacles and deviations. Therefore, the wisdom of hearing is said to be the cause of all. The measurable Dharma, that is, the twelve divisions of scripture, and the names of the eighty-four thousand aggregates of Dharma, also need to be measured by the three wisdoms of measurement, that is, it is necessary to measure the two kinds of straight meaning and definitive meaning, and the hidden meaning and the four intentions. That is to say, the nature of all dharmas, that is, suchness, is the nature of non-proliferation and non-discrimination. The door of liberation, emptiness, signlessness, and wishlessness, abiding in the three is the definitive meaning. The dharmas, that is, entering the path of conventional appearance, therefore, after measuring with wisdom, adding like this, like that, is the straight path. Like this, with the two, what should be trusted and what should not be trusted regarding the straight meaning and the definitive meaning? That is to say, knowing for certain what the two are for, that is the key to viewing all the scriptures. In order to clearly explain the nature of those, and in order to realize the intention of the meaning, the two kinds of having intention and hidden intention are explained. The first kind of having intention is that, by adding a little, it can also be explained a little, not only for the sake of temporarily guiding the objects to be tamed, and saying to a person who commits a great sin, your action seems to be good for the abundance of food and enjoyment, thus causing him to have a little doubt, this is only having intention, and the purpose is to return from sin.