Tibetan
ང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ། རིག་འཛིན་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟེ། གསུམ་ལ་ལྟོས་པའི་རྒྱལ་བའི་བཀའ་གཞུང་རྣམས་ལ་དཔྱས་ཤིང་སྟོན་པས་མ་གསུངས་ཞེས་རྫུན་ཚིག་སྨས་པ་དང་། ལས་བཞི་དང་། རབ་འབྱམས་ཀྱི་ལས་དང་། མཆོག་ཐུན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུར་རུང་བའི་བསྟན་བཅོས་དག་ཀྱང་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་རུ་མ་བལྟས་ཤིང་བརྙས་པའོ། །བདུན་པ་ནི་དབང་གི་ཆོ་ག་མ་བྱས་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོར་མ་ཞུགས་པ་དང་། ཞུགས་ཀྱང་དབང་བཞི་མ་རྫོགས་པ་དང་། རྫོགས་ཀྱང་ཉམས་པ་དང་། འགལ་བ་དང་། རལ་བའི་ཉེས་པ་བྱུང་བ་སོར་མ་ཚུད་པ་དང་། ཉན་རང་ལ་སོགས་སྣོད་ངན་སྨིན་གྲོལ་གྱིས་ཆོས་ཟབ་མོས་སྐྲག་བ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་དུས་སྐབས་གནས་ཀྱིས་བསྐལ་བ་སྟེ། དུས་ལམ་བབ་པའི་རིགས་ལ་གསང་སྔགས་ཟབ་མོའི་དོན་དང་ལྟ་དགོངས་དང་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་བསྒྲགས་པ་སོགས། དམིགས་གསལ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དབང་བཞི་མ་རྫོགས་བར་རྗེས་གནང་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་རློམ་པ་དང་། དེ་ལས་བཟླས་ལུང་ཡང་། གསང་བ་སྒྲོགས་པ་ལ་རིངས་ནས་ལྷ་གང་ཡིན་པ་ངོས་འཛིན་སོགས་བཀག་པ་ཡིན་ཀྱང་། འདིར་ནི་སྣོད་དུ་རུང་མིན་ལ་བརྟག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱད་པ་ནི་གཟུགས་ཕུང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་། རྣམ་ཤེས་མི་བསྐྱོད་པ། ཚོར་བ་རིན་འབྱུང་། འདུ་ཤེས་སྣང་མཐའ། འདུ་བྱེད་དོན་གྲུབ་ལ་སོགས་ལྔ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་སྐུར་མི་ཤེས་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བདེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རྟོག་གེའི་བློས་བརྙས་པ་དང་། བསྙུང་གནས་ལ་སོགས་དཀའ་ཐུབ་མཐུས་ལྷག་པར་གདུང་དུ་བཅུག་པའོ། །དགུ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱི་དག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོན། སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ལས་གཞན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་དང་འབྲེལ་བ་ལྡེམ་དགོངས་སུ་ཐེ་ཚོམ་ཟོས་ནས་དེ་ལ་དཀྲི་བར་སྤངས་པའོ། །བཅུ་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་རྩ་བ་དང་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་སྨོད་པ་དང་། མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་འཇིག་པའི་ལས་ལ་སྦྱོར་བ་སོགས་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། དྲག་ཤུལ་ཆོ་གའི་མངོན་དུ་སྤྱོད་པའི་མཐུ་རྩལ་དང་ལྡན་བཞིན། གནོད་ཅིང་འཚེ་བ་སྦྱོར་བའི་ཡུལ་ལ་བསྲན་ཅིང་བཟོད་པར་བྱས་ཏེ། འདྲིས་ཤིང་མཛའ་བཤེས་བྱས་ནས་བྱམས་ཤིང་བརྩེ་བར་བྱས་པའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ནི། མིང་བྲལ་ཆོས་ལ་ཞེས་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱིས་མིང་བཏགས་པ། ཀུན་བརྟ
Chinese
我，菩萨乘，持明咒乘。对这三者相关的诸佛经论进行挑剔，并说“不是释迦牟尼佛所说”，说谎。对于四种事业和广大事业，以及适合作为共同和殊胜成就之因的论典，也不给予随许和加持，不视为佛语而加以轻蔑。第七，没有做灌顶仪轨，没有进入坛城之门，即使进入了也没有圆满四种灌顶，即使圆满了也未弥补失坏、违犯、破戒的过失。对于声闻、缘觉等劣器，以成熟解脱之法而令其畏惧，以及密咒调伏的时机，以处所而言是一劫。对于时机成熟的众生，宣说甚深密咒的意义、见解和行持等。虽然这是特殊情况，但认为没有圆满四种灌顶，仅凭随许就足够了，并且比这更甚的是念诵传承。急于宣扬秘密，禁止辨认是何本尊等，但在此必须观察是否堪为法器。第八，将色蕴观为毗卢遮那佛（རྣམ་པར་སྣང་མཛད།），将识蕴观为不动佛（མི་བསྐྱོད་པ།），将受蕴观为宝生佛（རིན་འབྱུང་།），将想蕴观为无量光佛（སྣང་མཐའ།），将行蕴观为不空成就佛（དོན་གྲུབ།）等五蕴，以及十二处等，不视为本尊和佛母之身，而是以分别念轻蔑地认为其本质是痛苦的真谛，并通过闭斋等苦行使其更加痛苦。第九，对于一切法界的自性清净的空性之义，认为只是佛的境界，怀疑其与众生的界相关联，并避免对此进行探讨。第十，诽谤内外密的上师三宝和根本传承上师，以及从事毁灭显密教法的事业等，即使拥有能够显现运用猛烈仪轨的能力，却对施加损害和伤害的对象忍耐和容忍，与之亲近友好，并加以爱护和关怀。第十一，所谓“离名之法”，是指通过世俗谛的缘起，仅仅以名言安立名称，一切都是名言假立。
English
I, the Bodhisattva Vehicle, the Vidyadhara Mantra Vehicle. Criticizing the Buddha's scriptures related to these three, and saying "It was not spoken by Shakyamuni Buddha," telling lies. Also, the treatises suitable as the cause of the four activities and vast activities, and common and supreme accomplishments, are not given permission and blessings, and are despised without being regarded as the Buddha's words. Seventh, not performing the empowerment ritual, not entering the mandala gate, and even if entering, not completing the four empowerments, and even if completed, not making amends for the faults of degeneration, violation, and breakage. For inferior vessels such as Shravakas and Pratyekabuddhas, causing them to fear the profound Dharma of maturation and liberation, and the time for taming with secret mantras, in terms of place, is a kalpa. For beings whose time has come, proclaiming the meaning, view, and conduct of profound secret mantras, etc. Although this is a special case, it is assumed that not completing the four empowerments, but only permission is sufficient, and even more so, the recitation transmission. Being hasty in proclaiming secrets, prohibiting the identification of which deity it is, etc., but here it is necessary to examine whether it is a suitable vessel. Eighth, the form aggregate is Vairochana (རྣམ་པར་སྣང་མཛད།), the consciousness aggregate is Akshobhya (མི་བསྐྱོད་པ།), the feeling aggregate is Ratnasambhava (རིན་འབྱུང་།), the perception aggregate is Amitabha (སྣང་མཐའ།), the mental formation aggregate is Amoghasiddhi (དོན་གྲུབ།), etc., and similarly, the sense bases are not recognized as the bodies of deities and goddesses, but are despised with the discriminating mind that their essence is the truth of suffering, and they are made even more painful through ascetic practices such as fasting. Ninth, regarding the meaning of the emptiness of the self-nature purity of all dharmas, thinking that it is only the realm of the Buddha, doubting its connection with the realms of sentient beings, and avoiding discussing it. Tenth, slandering the outer, inner, and secret Three Jewels and the root and lineage lamas, and engaging in activities that destroy the Sutra and Tantra teachings, etc., even though possessing the power to manifest and use fierce rituals, being patient and tolerant towards those who inflict harm and injury, becoming close and friendly with them, and cherishing and caring for them. Eleventh, the so-called "name-free Dharma" refers to the fact that through the dependent origination of conventional truth, names are merely given by terms, and everything is nominally established.
Tibetan
གས་ལས་མ་འདས་ཀྱང་ཚད་མས་གཞལ་ཏེ། ཡོད་མེད་དང་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་སུ་བསྒྲུབ་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ནི། བློས་བཏགས་པ་ཙམ་དང་གཞན་བཟུང་རྒྱུའི་རྫས་འགལ་བ་བཞིན་དུ། ཕུང་པོ་ལྔ་སོགས་སྟོང་པར་བལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློས་སྐྱེ་མེད་གྲུབ་མཐའ་རྟོག་པས་མཇལ་བའོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱིས་སྣོད་དུ་རུང་བའི་གདུལ་བྱ་གང་ཡང་རུང་བའམ། དང་བའི་དད་པ། འདོད་པའི་དད་པ། ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་སྟེ། གསུམ་དུ་ལྡན་པ་ལ་དོན་གཉེར་བའི་ཆོས་མི་སྟོན་ཞིང་། ཆོས་ཡོན་སོགས་ལ་མ་མགུ་བའི་ཀུན་སློང་ངན་པས་གཞན་སེམས་སུན་ཕྱུང་ནས། དད་པ་དང་འདུན་པ་ལོག་ལྟར་བསྒྱུར་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྐྱོགས་པའོ། །བཅུ་གསུམ་པ་ནི་སྤྱད་བྱའི་དམ་རྫས་རྣམས་རང་རྒྱུད་ཐ་མལ་དུ་བལྟས་ནས། ལ་ལ་མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་སྤོངས་ཤིང་། ལ་ལར་གཙང་ཞིང་ཞིམ་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་སྲེད་པ་ལ། སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ནི། གཙང་བཙོག་དང་། བཟང་ངན་དང་བླང་དོར་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལམ་དུ་ཁྱེར་དགོས་ལ། དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དགོངས་དོན་ཉམས་འོག་ཏུ་མ་ཆུད་ནས། གཟུང་འཛིན་དབང་གིས་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་མལ་དུ་འཁྱམས་པའོ། །བཅུ་བཞི་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མ་མོ་མཁའ་འགྲོ་ལ་སོགས་འཁོར་འདས་ཀྱི་སོ་མཚམས་འཛིན་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚུལ་བཟུང་བ་རྣམས་དང་། འབྱུང་བ་ལྔའི་ཁམས་ནི་ཡུམ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པར་དེ་རང་རྒྱུད་ཐ་མལ་གྱི་ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནམ་མཁའ་སོགས་སུ་བལྟས་ནས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བར་ཞེན་པ་དང་། དབང་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་བུད་མེད་ལ་སྨོད་པའོ། །རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་སྤྱིའི་ཡན་ལག་སྡོམ་པ་གཏོང་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན། ཕ་མ་དངོས་མིན་ཡང་དངོས་གྲུབ་རྣམ་གཉིས་ཐོབ་པ་ལ་གེགས་སུ་ཆེ་བའི་སྦོམ་པོ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་དང་། དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པས་རྒྱུད་མ་སྦྱངས་པའི་ཐ་མལ་གྱི་བུད་མེད་རིག་མར་བསྟེན་པ་དང་། དེའི་བདུད་རྩི་སྟེ་རྡུལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ལེན་པ་དང་། དབང་མ་ཐོབ་པའི་རིགས་དང་ལྷག་པར་མ་རྟོག་ལོག་རྟོག་ཕྱོགས་རྟོགས་རིགས་ཅན་དང་། མདོར་ན་དད་མེད་རྣམས་ལ། རང་གི་ཡི་དམ་གྱི་སྐུ་གཟུགས་དང་། གླེགས་བམ། ཕྱག་མཚན་ཕྱག་རྒྱ་སྟོན་པ་ལ་ཅང་མི་སེམས་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དུས་ན་འཐབ་རྩོད་དང་། གཞན་ཡང་ཚོགས་འཁོར་གྱི་སྐབས་སུ་ལུགས་ཟུང་ཐད་ནས། རྩོད་གླེང་དང་། བབ་ཅོལ་ད། ཀྱལ་ཀས་སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཐ་མལ་ལ་
Chinese
虽然没有超出度量，但通过量度来衡量，从而确立存在与不存在、常与断等。关于法的无我，就像只是由分别念假立，以及与他者所执持的实物相违一样，将五蕴等视为空性，以认为这是最殊胜的分别念，通过证悟无生宗的见解来领会。第十二条是，对于任何堪为密法之器的有情，或者具有最初的信心、希求的信心、确信的信心这三种信心的人，不宣说追求意义的法，而是以对法和供养等不满足的恶劣动机，使他人心生厌烦，将信心和意乐转变为邪见，这是颠倒错乱。第十三条是，将应当受用的誓言物视为平凡之物，有些人因不净的观念而舍弃，有些人则因清净美味的观念而贪恋。密法的行持是，没有清净与不净、好与坏、应取应舍等的区分，必须将平等性作为道用。然而，没有如实地将此意趣纳入修持之中，而是被能取所取所控制，在二边的境地中徘徊。第十四条是，对于金刚瑜伽母等超越世间的佛母空行等，以及执持轮回与涅槃分界线的世间形象者，以及不了解五大界是五佛母的自性，而将它们视为平凡的土、水、火、风、空等，执着于错乱的显现，并且诽谤作为权能所依的女性。十四条根本堕罪共同的支分，是舍弃誓言的因缘。虽然不是真正的父母，但有八种粗大的障碍，会严重阻碍获得两种成就，即成熟灌顶，以及以誓言和戒律尚未调伏的平凡女性作为明妃，以及以自身的力量获取她的甘露，以及没有获得灌顶的种姓，特别是具有不正分别念、邪分别念、偏颇分别念的种姓，总之，对于没有信心的人，毫不顾忌地展示自己本尊的身像、经函、法器、手印，以及在会供轮时争斗，此外，在会供轮的场合，在双运方面，争论、胡言乱语、玩笑使密法的行持变得庸俗。
English
Although not exceeding measurement, it is measured by measurement, thereby establishing existence and non-existence, permanence and annihilation, etc. As for the selflessness of phenomena, just as it is merely imputed by conceptual thought and contradicts the substance held by others, viewing the five aggregates, etc., as emptiness, with the mind that considers this to be the most supreme, it is encountered by realizing the tenet of non-origination. The twelfth is that for any disciple who is suitable as a vessel for mantra, or who possesses the initial faith, the faith of desire, and the faith of conviction, these three, the Dharma of seeking meaning is not taught, and with the evil motivation of not being satisfied with Dharma and offerings, etc., causing others to be disgusted, transforming faith and aspiration into wrong views, this is perverted and confused. The thirteenth is that the samaya substances to be used are viewed as ordinary, some are abandoned due to the perception of impurity, and some are craved due to the perception of purity and deliciousness. The conduct of mantra is that there is no distinction between clean and unclean, good and bad, what to take and what to discard, etc., and equality must be taken as the path. However, without truly incorporating this intention into practice, being controlled by grasping and the grasped, one wanders in the realm of the two extremes. The fourteenth is that for Vajrayogini and other transcendent mothers and dakinis, etc., and those who hold the boundary between samsara and nirvana, who assume worldly forms, and not understanding that the elements of the five elements are the nature of the five mothers, but viewing them as ordinary earth, water, fire, wind, space, etc., clinging to the deluded appearance, and reviling women who are the basis of power. The common branch of the fourteen root downfalls is the cause of abandoning the vows. Although not actual parents, there are eight gross obstacles that greatly hinder the attainment of the two siddhis, namely, the maturing empowerment, and relying on an ordinary woman who has not been tamed by vows and samaya as a consort, and taking her nectar, that is, semen, by one's own power, and lineages that have not received empowerment, especially lineages with incorrect conceptualization, wrong conceptualization, and biased conceptualization, in short, to those without faith, showing the image of one's own yidam, scriptures, implements, and mudras without any concern, and fighting during the time of the tsok wheel, and also, in the context of the tsok wheel, in terms of the union of two, arguing, babbling, and joking make the conduct of mantra mundane.