Tibetan
ད་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་དགེ་བ་ལ་འཇུག་ཐབས་དང་བཅས་ནས་དགོངས་པ་རྣམ་པ་བཞིར་སྟོན་པ་སྟེ། མཉམ་པ་ཉིད་དགོངས་འགལ་བའང་གཅིག་ཏུ་བསྟན། ཞེས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོས་སྟོང་ཞིང་། རང་བཞིན་གསལ་བ་དང་། རྩལ་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལྟར་ཤར་ཡང་དེ་དག་ཀུན་ངོ་བོ་མཉམ་པ་ཉིད་ལས་མ་འདས་ན་རྩལ་སྣང་དུ་འགལ་བ་ལྟར་ཤར་ཡང་དོན་ལ་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་འཁྲུལ་ངོར་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་དོན་ལ་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་དང་། དུས་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ནི། ཐོག་མེད་དུས་ནས་ད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་རྩ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཞིག་གིས་ད་ལྟ་ཡུན་ཐུང་ངུས་འབད་པ་མེད་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བསྟན་པ་དང་། གང་ཟག་ལ་དགོངས་པ་ནི། ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་དེ་ལ་རང་ལམ་དེའི་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ཞིང་གཞན་དག་སྨད་པ་དང་། གཞན་ཡང་རང་ཉིད་ལམ་གང་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ན་དེ་ཉིད་ཐར་པ་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་འགོག་ཕྱིར་སྨད་པའོ། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་གང་ཞིག་གི་བློ་ལ་མི་ཆུད་པའི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་གནས་ཐོབ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་རྒྱུ་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་རྒྱུ་འབྲས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་རྣམས་ལ། འཁོར་ལོ་བར་བའི་དགོངས་པ་ཐད་དྲངས་སུ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་དོན་ལ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་། གདུལ་བྱ་བློ་དམན་དེ་ཉིད་དགའ་བའི་མིང་དང་ཆ་ལྡན་ཏེ། དྲང་ངེས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མཚན་མ་དང་བཅས་པའོ། །ཞེས་རྣམ་པར་ཀྱོག་ནས་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་གཟུད་པའི་ཕྱིར། ཚིག་ཐེག་དམན་པ་དང་མཐུན་ཡང་དོན་མི་མཐུན་པར་བཤད་པ་སྟེ། འཆད་པོ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་པར་སེམས་པའོ། །དབྱེ་ན་ཞུགས་པ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མཚན་ཉིད་དང་། གཉེན་པོ་དང་བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་སོགས་དགོངས་པ་བཞི་སྟེ། ཞུགས་པ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། གང་ཞིག་ཉན་ཐོས་པ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་འཆད་པས་སྐྲག་ནས་ཐེག་ཆེན། སྤོང་བར་བྱེད་པ་ལ། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་པར་སྨོས་པས་གྲུབ་པའམ་བདེན་པར་གོ་ནས་ད་གདོད་འཇུག་པ་ཡིན་ལ་སྣང་ཚོད་ནི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་དགོངས་པའོ། །མཚན་ཉིད་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ཤེས་པའི་དོན་དུ་རིམ་བཞིན་ཀུན་བརྟགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་
Chinese
现在，为了避免罪恶并进入美德，展示四种意图，即：平等性的意图也一并展示。也就是说，一切法在本质上是空性的，自性是光明的，现象如轮回与涅槃二者显现，然而这些都未超出本质的平等性，即使现象显现为矛盾，实际上也展示为同一味道。另一种意图是，从色法到一切智之间的法，在迷惑的视角中似乎存在，但实际上如果加以分析，则显示为不成立。另一种意图是，从无始以来直到现在，凭借先前积累的具有染污和不染污的善根，现在在短暂的时间内无需努力即可成佛。另一种意图是，对于声闻和独觉的种姓者，他们认为自己的道路是最好的，并贬低其他道路。此外，如果自己所进入的道路被认为是最好的，那么它将成为解脱和一切智道路上的障碍，为了防止这种情况，所以进行贬低。隐蔽的意图是，对于那些无法理解的被调伏者的心，产生了二元对立的状态，为了消除疑惑，对于那些进入声闻和独觉乘，并执着于因果实有的人们，中期法轮的意图直接指出，从色法到一切智之间的法，实际上是不存在的。然而，为了让那些智慧低劣的被调伏者感到高兴，使用了具有名称和部分的词语，即：具有相状的了义和不了义之法。因此，为了以迂回的方式引导他们进入正确的道路，所说的词语虽然与小乘相符，但意义却不相符，讲述者认为这是以梦幻和幻术的方式来展示的。如果进行区分，则有进入的隐蔽意图，以及相似的体性、对治和转变等四种隐蔽的意图。进入的隐蔽意图是：如果有些声闻因为听到一切法皆为空性而感到恐惧，从而放弃大乘，那么通过说从色法到一切智之间的法是存在的，让他们理解为成立或真实，然后才进入，但表面上是像梦幻一样的意图。体性的隐蔽意图是为了理解世俗法的无自性之义，逐渐地，遍计所执是无自性的，并且
English
Now, in order to turn away from sin and enter into virtue, the four intentions are shown, namely: the intention of equality is also shown together. That is to say, all dharmas are empty in essence, their nature is luminous, and phenomena appear as samsara and nirvana, yet all of these do not go beyond the equality of essence, even if phenomena appear to be contradictory, in reality they are shown to be of the same taste. Another intention is that the dharmas from form to omniscience appear to exist in the deluded view, but in reality, if analyzed, they are shown to be unestablished. Another intention is that from beginningless time until now, by means of the previously accumulated roots of virtue with and without defilements, one can attain enlightenment in a short time without effort. Another intention is that for those of the shravaka and pratyekabuddha lineages, they consider their own path to be the best and denigrate other paths. Furthermore, if the path that one has entered is considered to be the best, then it will become an obstacle on the path to liberation and omniscience, and in order to prevent this, denigration is carried out. The hidden intention is that for the minds of those to be tamed who cannot understand, a state of duality arises, and in order to dispel doubts, for those who have entered the shravaka and pratyekabuddha vehicles and cling to cause and effect as real, the intention of the intermediate turning of the wheel directly points out that the dharmas from form to omniscience do not exist in reality. However, in order to please those to be tamed who are of inferior intelligence, words with names and parts are used, namely: dharmas of definitive and provisional meaning with characteristics. Therefore, in order to guide them into the correct path in a roundabout way, the words spoken are in accordance with the Hinayana, but the meaning is not in accordance, and the speaker thinks that this is shown in the manner of dreams and illusions. If we differentiate, there are four hidden intentions: the hidden intention of entering, and similarly, the hidden intentions of nature, antidote, and transformation. The hidden intention of entering is: if some shravakas are frightened by hearing that all dharmas are empty, and therefore abandon the Mahayana, then by saying that the dharmas from form to omniscience exist, they understand them to be established or true, and then they enter, but ostensibly the intention is like a dream. The hidden intention of nature is for the sake of understanding the meaning of the absence of self-nature in conventional dharmas, gradually, the imputed is without self-nature, and
Tibetan
། གཞན་དབང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་གསུམ་དག་ལས། དང་པོ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། གཉིས་པར་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། གསུམ་པར་དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཚིག་ཉུང་ངུ་ཙམ་གྱིས་དོན་དཔག་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པ་ཟབ་པ་དག་ཏུ་སྟོན་ཞེས་པའོ། །གཉེན་པོ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། གཞན་གྱི་ལོག་པར་རྟོག་པ་ལྡོག་པ་སྟེ་སྐུ་ཚེའི་རིང་ཐུང་དང་རིགས་དང་སྐུ་བོངས་ཚད་ཀྱིས་མཆོག་དམན་དུ་དབྱེ་བ་མིན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སྐུར་མཉམ་སྟེ། ཚོགས་བསགས་ཀྱི་ཡུལ་ལའང་མཉམ་པ་ལྟ་བུར་དགོངས་པ་སྟེ། ངོ་བོ༷་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ། རང་བཞིན་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ། ཐུགས༷་རྗེ་ཀུན༷་ཁྱབ་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། བསད་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕ་མ་གསོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་བྱ་མིན་པ། རྒྱལ་པོ་དང་ནི་གཙང་སྦྲ་ཅན་གཉིས་བཅོམ་པ་སོགས་གསུངས་པ་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ཕ་ནི་སྲིད་པ་དང་མ་ནི་ལེན་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ལས་རླུང་དང་འགྲོག་པ་དབུ་མར་ཚུད་ནས་དག་པར་བྱས་པ་ལ་བསད་པའི་སྒྲར་ཞུགས་པ་དང་། ཀུན་གཞི་ནི་རྒྱལ་པོ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེ་འཇིགས་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་དང་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་འཛིན་གྱི་བལྟ་བའི་གཙང་སྦྲ་ཅན་གཉིས་ཡིན་ལ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ནི་ཡུལ་འཁོར་བསྐོར་བཅས་ཏེ། དེ་དག་ལ་སོགས་རང་རྒྱུད་ལ་མི་གནས་དག་པར་བྱེད་པ་ལ་བཅོམ་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་དོན་ལས་རྣལ་མར་བཟུང་ན་ནོར་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །མདོར་ན་དགོངས་པ་ཅན་དང་ལྡེམ་པོའི་ཁྱད་པར་ནི། དགོངས་པ་ནི་གདུལ་བྱ་གང་ཞིག་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་ཐབས་དང་། དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་ཐབས་ཡིད་ལ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཕ་རོལ་པོ་བཟུང་པའི་ཐབས་མངོན་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟོས་པ་མིན་པའོ། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། གདུལ་བྱའི་ཡུལ་ཕ་རོལ་པོ་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་གཟུང་པ་ལ་ལྟོས་པའི་བསམ་སྦྱོར་དང་། རྣམ་འབྱེད་ནི་གསུང་རབ་ཀུན་ལ་བལྟ་བའི་མིག་དང་མཚུངས་ཤིང་། གཞལ་བྱའི་ངོས་ནས་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུང་པ་མཐའ་དག་གི་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ན། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་གཉིས་ཏེ། བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་ལས་གསུམ་པ་གཞན་མ་མཆིས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་པ་ལ་སྣང་ལུགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། འཁྲུལ་པའི
Chinese
其他自在无自性，圆成实无自性，这三种之中，第一是相无自性，第二是生无自性，第三是胜义无自性。一切法不能用少许词句就能衡量其意义，要在甚深的言辞中显示。对治隐晦之意是，为了遣除他人的邪分别念，不是以寿命长短、种姓和身量大小来区分优劣。一切佛的色身与二身的法身相同，就像在积聚资粮的处所也相同一样来理解。本体（ངོ་བོ，ngo bo）空性是法身，自性光明是报身，大悲（ཐུགས，thugs）周遍是化身。转变隐晦之意是，杀害不应杀害的父母，同样地，摧毁不应摧毁的国王和持戒者等，这样说是这样的：父亲是存在，母亲是执取，从这两者中，风和合入中脉，净化后称为杀害。阿赖耶识是国王，同样地，婆罗门视畏惧为殊胜，沙门视戒律和苦行为殊胜，这二者是持戒者，内部的处所被能取所取所摄的八识是连同境域一起巡视的。对于这些等等，不存于自相续中而进行净化，只是安立为摧毁的名称而已，如果真实执取，则是大错特错。总之，有密意和隐晦的差别是：有密意只是心中想着如何使所化众生从罪恶中解脱，以及如何行善，并不依赖于抓住对方的方法等显现的事物。隐晦之意是，所化众生的对境是何者，就依赖于抓住那对境的思维和行为。辨别就像是观察一切经论的眼睛一样，从所量方面来说，如果将诸佛所说的八万四千法门全部归纳为一个意义，那就是世俗和胜义二谛，除了这二谛之外，没有第三种真谛。世俗谛有两种显现方式，即错乱的
English
Other-powered absence of inherent existence, and thoroughly established absence of inherent existence; among these three, the first is absence of characteristics, the second is absence of arising as inherent existence, and the third is ultimate absence of inherent existence. All phenomena cannot be measured in meaning with just a few words; they are shown in profound expressions. The antidote, the hidden meaning, is to reverse the wrong conceptions of others, not to distinguish superiority or inferiority by the length of life, lineage, or body size. The form bodies of all Buddhas are equal to the Dharmakaya of the two bodies, just as they are equal in the place of accumulating merit. The essence (ངོ་བོ，ngo bo) emptiness is the Dharmakaya, the self-nature clarity is the Sambhogakaya, and compassion (ཐུགས，thugs) all-pervading is the Nirmanakaya. The transformation, the hidden meaning, is killing parents who should not be killed, and similarly, destroying the king and the pure ones who should not be destroyed, etc. This is said to be like this: the father is existence and the mother is grasping; from these two, the wind enters the central channel and is purified, which is called killing. The alaya consciousness is the king, and similarly, the Brahmin sees fear as supreme, and the Shramana sees discipline and asceticism as supreme; these two are the pure ones, and the eight consciousnesses, which are the internal sense bases gathered by the grasper and the grasped, are patrolling with their domains. For these and so on, purifying them without abiding in one's own continuum is merely labeled as destruction, but if taken as real, it is a great mistake. In short, the difference between having an intention and being hidden is that having an intention is merely thinking in the mind about how to liberate sentient beings from sin and how to engage in virtue, and it does not depend on things like the manifest method of grasping the other party. The hidden meaning is the thought and action that depends on grasping the object of the sentient being to be tamed, whatever that object may be. Discrimination is like the eye that observes all the scriptures, and from the perspective of what is to be measured, if all the eighty-four thousand gates of the Dharma spoken by the Buddhas are condensed into one meaning, then there are the two truths of the conventional and the ultimate, and there is no third truth other than these two truths. The conventional truth has two ways of appearing, namely the deluded.