Tibetan
པ་དེ་ནུས་པས་ཁྱད་ཞུགས་འདོད་པས་སོ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཁས་བླངས་པ་མཐའ་དག་ཀུན་ཀྱང་། རང་རང་གི་ཆོ་གའི་དུས་ལྟར་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་དང་། བསྲུངས་མཚམས་དུས་ན་དགག་བྱ་དང་། དགོས་བྱ་ཚང་བ་དང་། གནས་འགྱུར་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་མཐུས་བྱེད་པ་ཡིན་པས། སྤྱིར་བཏང་གནས་འགྱུར་འདོད་པ་དང་། དམིགས་པས་ཡེ་ཤེས་མཐོང་མིན་གྱི་དབྱེ་བསལ་ཕྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཡིན། དེ་ཡང་གླེང་གཞི་སྡོམ་གསུམ་གནས་འགྱུར་འདོད་པ་དག་ལ་ཕྱིར་བཅོས་མེད་དེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་ངོས་ནས་བྱུང་བའི་ལྟུང་བ་གཅིག་སོ་ཐར་རང་ངོ་ནས་འཆོས་ན་བྱང་སེམས་སུ་གནས་འགྱུར་ཟིན་པས་འགལ་ཞིང་། གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་དེས་ནས་འཆོས་ན་དེ་ཉིད་ལའང་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་འཆོས་མི་དགོས་ཞེས་སྙོན་ནོ། །སོ་ཐར་ནི་ལུས་ངག་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་ནམ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་སེམས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡོད་པ་དང་། དེའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་བདེན་ཞེན་དང་ལྡན་ན་ཉོན་མོངས་པ་བསྒྱུར་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་འཁྱེར་སོགས་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་བར་དུ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་དབང་བསྐུར་ཇི་བཞིན་པར་ནོད་ནའང་། སྡོམ་གསུམ་གནས་འགྱུར་ཐོབ་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མིན་ལ། སྡོམ་པ་དག་པར་བྱེད་པ་ཀུན་སློང་རྣམ་དག་གི་འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་ཤེས་དག་པར་བྱེད་པ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་དག་བྱེད་བསྐྱེད་རྫོགས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་གོམས་པར་གྱུར་ན། བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ཆོས་ཅན་ནི། གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་བླང་དགོས་པས་སྐྱེ་བ་དང་། རྐྱེན་གྱིས་འཇིག་པས་འགྱུར་བ་ཅན་དང་། དེ་གཉིས་པོ་ཡང་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟག་བརྟན་ཅན་དུ་མི་འཛིན་པས་ཐོབ་པ་དང་ཤོར་བ་མེད་ཅིང་། ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་གང་དུའང་མི་འགལ་བར་མི་གནས་པའི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་གནས་འགྱུར་གྲུབ་ཟིན་ན། གཞི་སྡོམ་པ་དང་བསམ་པ་གནས་འགྱུར་གཉིས་ཀ་མངོན་གྱུར་ལྡན་ཕྱིར་མོས་པའི་སྤྱོད་པའི་སོ་སོར་ཐར་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྟེ་གསུམ་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ལ། གནས་ན་གསུམ་པོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གནས་ཤིང་། བསྲུང་ན་འཆོལ་བར་བསྲུང་བ་ཡིན་ལ། མ་ཉམས་པར་ལྡན་ན་ཡར་ལྡན་དང་། འཆོལ་ན་གང་ཉམས་པའི་རང་ས་ནས་ཉམས་པ་ཁོལ་བུར་ཕྱུང་ནས་བཤགས་པས་ཕྱིར་བཅོས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དོན་ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཉེས་པ་བསྐྱེད་རྒྱུར་སོང་ན་གང་ཡང་འགོག་ཅིང་། དགེ་བ་དང་ཡོན་ཏན་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར་ན་གནང་བའི་ཕྱིར་དང་། གནང་བ་བཀག་པ་གཉིས་ཀ་དོན་
Chinese
因此，凭借能力而希望特别进入。像这些等等的所有承诺，都按照各自仪轨的时间，各自返回不混杂，守护界限时，该禁止的要禁止，该需要的要齐全，转变处所的自性以智慧力来做。一般来说，希望转变处所，与以专注是否见到智慧的区分是不同的。而且，对于作为讨论基础的三种律仪希望转变处所者，没有事后补救。因为，从别解脱的角度产生的堕罪，如果从别解脱自身来忏悔，就与已经转变为菩萨相违。如果从上面两种（菩萨戒和密乘戒）的角度来忏悔，那么对于那两种来说，也没有产生堕罪，因此不需要忏悔，这样认为。别解脱是从身语产生的律仪，是有相的，或者是有持续不断舍弃烦恼之心的。如果其习气的种子具有实执，那么就要转变烦恼，并且在没有以大乘道的行持等方便摄持之前，即使进入大乘道后如实接受灌顶，也不是获得三种律仪转变处所的金刚持。使律仪清净的是纯净发心的认识，使认识清净的是天瑜伽。如果习惯于使那本身清净的生圆无别的智慧，那么所制定的堕罪法，因为必须依赖于其他才能获得，所以是生起；因为被缘所毁坏，所以是变化的。并且，那两者也不执著于各自的体性是常恒的，因此没有得到和失去，在初中后三者中的任何时候也不相违背，因为不住的律仪的自性是世俗谛，所以如果转变处所已经完成，那么，因为根本律仪和意乐转变处所两者都具有显现，所以对于具有信欲行别的别解脱，菩萨和密咒的律仪这三者的补特伽罗来说，安住时，这三者分别安住，守护时，放逸地守护。如果没有毁坏而具有，就是向上具有，如果放逸，那么从所毁坏的自身处，将毁坏彻底拔出后，通过忏悔，事后补救就完成了。因为如果成为产生罪过的原因，那么就禁止一切，如果转变为产生善和功德的原因，那么就允许，允许和禁止两者都是有意义的
English
Therefore, it is desired to enter specifically through ability. All vows such as these, according to the time of their respective rituals, return separately without mixing. At the time of guarding boundaries, what should be prohibited is prohibited, what is needed is complete, and the nature of the transformation of place is done through the power of wisdom. Generally, the difference between wanting to transform the place and whether or not wisdom is seen through focus is distinct. Moreover, for those who want to transform the three vows that are the basis of discussion, there is no remedy afterwards. Because, if a transgression arising from the perspective of individual liberation is confessed from the perspective of individual liberation itself, it contradicts having already transformed into a Bodhisattva. If it is confessed from the perspective of the upper two (Bodhisattva vows and tantric vows), then there is no transgression for those two either, so there is no need to confess, it is argued. Individual liberation is the vow arising from body and speech, which is form, or the mind that continuously abandons afflictions. If the seed of its habitual tendencies has clinging to truth, then afflictions must be transformed, and until it is grasped by methods such as the practice of the Great Vehicle path, even if one enters the Great Vehicle path and receives empowerment as it is, one is not a Vajra Holder who has obtained the transformation of the three vows. What purifies the vows is the pure intention of pure motivation, and what purifies the intention is the yoga of the deity. If one becomes accustomed to the wisdom that is inseparable from generation and completion, which purifies that itself, then the transgressions that have been prescribed are such that because they must be obtained by relying on others, they arise; because they are destroyed by conditions, they are changeable. And, because those two do not hold their respective characteristics to be permanent, there is no gain or loss, and they do not contradict each other at any time in the beginning, middle, or end. Because the nature of the vows that do not abide is conventional truth, if the transformation of place has been completed, then, because both the root vow and the intention of transformation of place are manifestly present, for the individual with the distinction of aspirational conduct, the individual liberation, the Bodhisattva, and the vows of mantra, these three abide separately when abiding, and guard loosely when guarding. If one has them without deterioration, one has them upwards, and if one is loose, then from the place of what has deteriorated, the deterioration is completely extracted, and through confession, the remedy is completed. Because if it becomes a cause for generating faults, then everything is prohibited, and if it transforms into a cause for generating virtue and qualities, then it is allowed, and both allowance and prohibition are meaningful.
Tibetan
གྱིས་དབྱེ་བ་ལས་ཚིག་གི་ལམ་ན་གནས་པ་མིན་མོད། གང་ཟག་སོ་སོའི་རང་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་ནས་གྲུབ་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་རྒྱུ་བསོད་ནམས་དང་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་སྤེལ་བར་བྱེད་པ་ལ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པས་བསྡུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བྱམས་པ་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པའི་དགེ་བའི་དངོས་པོ་ནི། གང་དང་གང་དུ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་པ་སྦྱིན་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལ་རང་འདོད་ཀྱི་འཁྲི་བ་མེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ། གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྐྱོ་ངལ་མེད་པ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དགེ་རྩ་ཆེ་ཆུང་གང་བསྒྲུབ་ཀྱང་ལྷག་པར་སྤྲོ་བཞིན་འཇུག་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་གཡེལ་བ་མེད་པར་སྦྱིན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས། བཟོད་པ་བརྩོན་སོགས་ལས་འདའ་བ་མེད་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་འཛིན་ཞེན་སྤང་པ་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དུས་ནམ་ཡང་འདུ་འབྲལ་མེད་པའོ། །སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཀུན་ལ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ལྡན་པར་བྱ་བ་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དགེ་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཟིན་པར་གྱུར་ན་གོམ་པ་འདེགས་པ་དང་འཇོག་པ་དག་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ལམ་དུ་ངེས་ན། རྩོལ་བ་མེད་པར་འཇུག་པས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བའོ། །ཐབས་མཁས་པར་གྱུར་བས་དངོས་སམ་བརྒྱུད་མ་གང་ཡང་རུང་བ་ནས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཐབས་ལྷུར་ལེན་པར་བྱེད་ཅིང་གཞན་དོན་ཁོ་ནར་དམིགས་པའི་སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་། གཞན་དགའ་བར་བྱེད་པའི་གཏམ་སྙན་སྨྲ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གང་དང་གང་གི་དོན་ཇི་ལྟར་རེ་བ་བཞིན་དེའི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང། འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་བསམ་པ་དང་ད་ལྟ་སྣང་ཙམ་དུ་དོན་དང་མཐུན་པར་བྱ་བ་རྣམས་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་གཏན་པ་མེད་པའི་སྒོ་འཕར་ཡངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གང་ལ་ཞེས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ལ་བསླབ་པ་བརྟགས་པ་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པའང་རང་གི་ཆོས་ལ་འབྱོར་པ་དང་རྒུད་པ་ཅི་འདྲ་འདུག་བརྟགས་པར་འདུ་ཞིང་། རང་ཉིད་ཆོས་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་དོན་མ་ཉམས་པར་གཞན་གྱི་དོན་ཅི་འགྲུབ་བྱ། རང་དོན་ཉམས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་འཁྲུལ་པ་ལ་བརྟགས་ནས། དེ་ལས་བཟློག་ཐབས་བཏང་བ་དང་། གཞན་ལ་ཕན་པ་རླ
Chinese
并非通过区分词语的方式存在，而是与每个人的自性相联系而成就。六度以及作为原因的福德和作为结果的智慧这两种大资粮，对于未生起的功德能令生起，对于已生起的功德能令增长，这被称为善法集聚之戒律，它被摄于心的学处中。也就是说，被慈爱和悲悯所摄持的善的事物是：在任何地方利益众生都是布施；对于此没有自私的执着是戒律的波罗蜜多；对于成办他利没有厌倦是忍辱的波罗蜜多。无论修习大小善根，都特别欢喜地进入是精进的波罗蜜多。对于众生的利益不散乱地布施、持戒、忍辱、精进等，不越过这些而一心一意地修习是禅定的波罗蜜多；抛弃对事物和相的执着是智慧。像这样的六波罗蜜多，任何时候都不会分离。对于所有四种行为方式，都要具有正念和正知，如果被行为完全清净的善的集合所摄持，那么抬脚和落脚也必定是进入六度的道路，无需勤作而进入，因此圆满二资粮非常迅速。由于精通方便，无论是直接还是间接，都努力采取利益一切众生的方法，并且仅仅专注于利他的三种布施，说悦耳动听的使他人高兴的话语，以及对于任何众生，都如其所愿地成办其利益，以及其他众生的想法和现在看起来与意义相符的行为等等，善法集聚之戒律就像没有固定的大门一样宽广。对于进入大乘道的人，所说的六种考察的学处，也包括考察自己对佛法的获得和衰退的情况如何。自己进入佛法道路的意义没有丧失，如何成办他人的利益？考察自己利益丧失的凡夫的错误，然后采取从中扭转的方法，以及利益他人。
English
It does not exist through distinguishing words, but is accomplished in connection with each individual's own nature. The six perfections and the two great accumulations of merit as the cause and wisdom as the result, cause unarisen qualities to arise and increase arisen qualities, which is called the discipline of accumulating virtue, which is included in the training of the mind. That is, the virtuous things that are grasped by love and compassion are: benefiting sentient beings in any place is generosity; not having selfish attachment to this is the perfection of discipline; not having weariness in accomplishing the benefit of others is the perfection of patience. No matter what kind of great or small virtue is practiced, entering with special joy is the perfection of diligence. Without distraction for the benefit of sentient beings, giving, discipline, patience, diligence, etc., without going beyond these, single-mindedly practicing is the perfection of meditation; abandoning attachment to things and characteristics is wisdom. Such six perfections are never separated at any time. For all four modes of conduct, one must have mindfulness and awareness, and if one is grasped by the collection of virtues that completely purify conduct, then lifting and placing one's feet must also be on the path of entering the six perfections, entering without effort, so completing the two accumulations is very quick. Because of being skilled in means, whether directly or indirectly, one strives to take methods that benefit all sentient beings, and only focuses on the three kinds of giving that benefit others, speaking pleasant and pleasing words to make others happy, and for any sentient being, accomplishing their benefit as they wish, and the thoughts of other beings and the actions that now seem to conform to the meaning, etc., the discipline of accumulating virtue is as broad as a gate without a fixed place. For those who have entered the Mahayana path, the six trainings that are said to be examined also include examining how one's own attainment and decline of the Dharma are. The meaning of entering the Dharma path is not lost, how can one accomplish the benefit of others? Examining the mistakes of ordinary people who have lost their own benefit, and then taking methods to reverse from them, and benefiting others.