Tibetan
དབང་པོ་འཕྲད་པའོ། །དྲུག་པ་ནི་རང་དོན་དུ་ཁང་པ་རྩིག་པར་འདོད་ཅིང་དེ་ལ་ཁྲུ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་སྲིད་དང་། ཞིང་ཕྱེད་དངབཅུ་གཅིག་པའི་ཚད་ལས་ལྷག་པའི་ཁང་པ་རང་ངམ་གཞན་ལ་བསྐོས་ཀྱང་རུང་སྟེ་བརྩིག་པས་བསྐོར་ཞིང་ཐོག་ཕུབ་པའོ། །བདུན་པ་ནི། གང་ཟག་བཞིར་ལོངས་པ་ཡན་ཆོད་ཀྱི་དོན་དུ་བརྩིག་པ་སྟེ། གཞན་ལས་འབད་པས་བླངས་པ་དང་། ཚད་ལས་ཐལ་བ་ཡན་ལག་ཏུ་འགྲོ་མི་དགོས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །བརྒྱད་པ་ནི་ཡུལ་དགེ་སློང་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་བརྗོད་གཞི་མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་མེད་པར་ཕམ་པ་བཞི་གང་རུང་གི་སྒོ་ནས་བཀུར་འདེབས་ཀྱི་ཚིག་མངོན་དུ་བསྒྲག་པ་ཡུལ་གྱིས་གོ་བའོ། །དགུ་བ་ནི་ཡུལ་དགེ་སློང་གཞན་ལ་བསྙད་ཀ་བག་ཙམ་ཡོད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཚིག་ཟུར་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཕམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྐུར་བ་བཏབ་པ་དེས་གོ་བའོ། །བཅུ་པ་ནི་འདུ་ས་གཅིག་ཏུ་བཅས་ལྡན་དགེ་སློང་གིས་རང་ལས་གཞན་པས་དབྱེ་བྱ་དགེ་འདུན་དུ་ལོངས་བ་གཉིས་ཆོས་མ་ཡིན་པས་ཕན་ཚུན་འབྱེད་པའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ནི་དགེ་སློང་གང་དག་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དང་བསམ་སྦྱོར་མཐུན་པར་བྱས་ནས་བཟློག་བྱེད་ལྔའི་མཐའ་ལ་མ་བཏང་བའོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ནི་བུད་མེད་དང་ལྷན་གཅིག་རྩེད་མོ་དང། བཟའ་བཏུང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་བསླབ་པ་དང་འགལ་བའི་སྤྱོད་ངན་གྱིས་ཁྱིམ་པ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་གནས་ནས་བསྐྲོད་དམ་སྐྲོད་བྱེད་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལ་འགྲོ་མིན་བཞིའི་བསྐྲོད་ཚིག་གིས་བསྐུར་འདེབས་ལ་ཞུགས་ཤིང་བཟློག་བྱེད་ལྔའི་མཐར་མ་བཏང་བའོ། །བཅུ་གསུམ་པ་ནི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ལ་གླེང་དྲན་བྱས་ལ་ཆགས་པའི་དགེ་སློང་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་བཅོས་བྱ་བར་བསྐུལ་བ་ལ། ཁྱེད་ཅག་དགེ་ཡང་རུང་སྡིག་ཀྱང་རུང་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཅི་ཡང་མ་སྨྲ་ཞིག་ཅེས་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་གཞིར་ཞུགས་པ་ཉིད་བཟློག་བྱེད་ལྔ་པའི་མཐའ་མ་མ་བཏང་བ་ནི། དེ་ཡང་བཟློག་བྱེད་ལྔ་ནི། བཞམས་བསྒོ་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་གསོལ་བ་དང་། བརྗོད་པའི་ལས་གསུམ་དང་འབྲེལ་པའོ། །སྤང་ལྟུང་སུམ་ཅུ་ཐམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བསྡུས་པའི་ལུགས་ཀྱི་གྲངས་ཀ་ཚང་ཙམ་ལས་རྒྱས་པ་གཞུང་དུ་བལྟ་བ་ལས་འདིར་ཡི་གེས་འཇིགས་ནས་བཀྲོལ་བར་མ་ནུས་པ་དང་། དེ་ལས་གཞན་སྐབས་སུ་མ་བབ་མོད། འོན་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་དགུ་བཅུ་ཐམ་པ་དང། སོར་བཤགས་སྡེ་བཞི་དང་། ཉེས་བྱས་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཆབ་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པས་ཉིས་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་དང
Chinese
是关于感官的相遇。第六，为了自己的利益，想要建造房屋，房屋的宽度为十八肘，长度为十一肘半，无论是自己建造还是让别人建造，建造时要围起来并盖上屋顶。第七，是为了最多四个人享用而建造，这是通过努力从他人那里获得的，其特点是不需要超过限度。第八，对于比丘以清净的行为共同生活的地方，在没有见到、听到、怀疑这三种情况的基础上，通过四种堕罪中的任何一种，公开宣布斥责的言辞，并且该地方能够理解。第九，对于其他比丘，以有少量诽谤为理由，通过言语暗示的方式，以堕罪的方式进行斥责，并且对方能够理解。第十，在一个集会场所中，具有戒律的比丘，将原本不应该被区分的僧团，因为两者不符合佛法而相互区分。第十一，对于那些参与分裂僧团的比丘，与其思想和行为保持一致，并且没有放弃五种阻止分裂的方法。第十二，与妇女一起玩乐、饮食等，以违背戒律的恶劣行为使在家众感到厌烦，参与到从住所驱逐或驱逐僧团的四种驱逐言辞的斥责中，并且没有放弃五种阻止分裂的方法。第十三，对于犯了堕罪而被谈论和执着的比丘，劝告僧团对其进行补救，并说：“你们无论是好是坏，都不要对我们说任何话”，这种进入不悦之境的行为，就是没有放弃第五种阻止分裂的方法。这五种阻止分裂的方法是：劝诫、僧团的祈求和三种表达行为相关。关于三十种舍堕等，因为是简略的说法，所以只是数字完整，详细内容需要查阅经文，这里因为文字太多而无法详细解释。除此之外，虽然没有到合适的时机，但是将九十种单堕、四种忏悔罪和一百一十二种恶作罪等全部加在一起，总共有二百五十三种。
English
It is about the encounter of the senses. Sixth, for one's own benefit, wanting to build a house, the width of the house being eighteen cubits and the length being eleven and a half cubits, whether building it oneself or having someone else build it, it should be enclosed and roofed. Seventh, it is building for the purpose of being enjoyed by up to four people, which is obtained through effort from others, and its characteristic is that it does not need to exceed the limit. Eighth, for a place where monks live together with pure conduct, on the basis of not seeing, hearing, or suspecting these three situations, through any of the four defeats, publicly announcing words of rebuke, and the place is able to understand. Ninth, for other monks, using a small amount of slander as a reason, rebuking them in the manner of defeat through the implication of words, and the other party is able to understand. Tenth, in a gathering place, a monk with discipline separates the Sangha that should not be separated because the two do not conform to the Dharma. Eleventh, for those monks who are involved in dividing the Sangha, being in agreement with their thoughts and actions, and not abandoning the five methods of preventing division. Twelfth, playing and eating with women, etc., causing laypeople to be annoyed by bad behavior that violates the precepts, participating in the rebuke of the four expulsion words of expelling from the residence or the Sangha, and not abandoning the five methods of preventing division. Thirteenth, for a monk who has committed a transgression and is talked about and attached to, advising the Sangha to remedy it, and saying, "Whether you are good or bad, do not say anything to us," this act of entering a state of displeasure is not abandoning the fifth method of preventing division. These five methods of preventing division are: exhortation, the Sangha's request, and being related to the three acts of expression. Regarding the thirty Nissaggiya Pacittiyas, etc., because it is a brief statement, only the numbers are complete, and the detailed content needs to be consulted in the scriptures, and here it is not possible to explain in detail because there are too many words. Apart from that, although it is not the right time, adding together the ninety single Pacittiyas, the four Patidesaniyas, and the one hundred and twelve Sekhiyas, etc., there are a total of two hundred and fifty-three.
Tibetan
་། དེ་ལས་ཀྱང་དགེ་སློང་མ་ལ་སུམ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ཡོད་པ་ལས། སོ་སོའི་རྩ་བ་བཞི་བརྒྱད་ཕམ་པ་དང་། ཉེས་བྱས་སྤོམ་པོ་ལ་ཕྱོགས་མཐུན་གྱིས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ཕམ་པ་སྡོམ་པ་ལྗོན་ཤིང་རྩ་བ་ནས་བཏོན་པ་ལྟར་གཏོང་བ་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཆད་སྡོམ་པ་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱི་སོར་ཆུད་རུང་དང་མི་རུང་གི་མཚམས་འཆབ་སེམས་ཏེ། སྡོམ་པ་གང་ཞིག་མངོན་གྱུར་སྒྲོགས་མིན་ལ་སྦེད་བསམ་སྐྱེས་དང་མ་སྐྱེས་དག་ལ་རག་ལས་པའོ། །བསྲུང་བྱ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་སྡོམ་པ་བསྲུང་བར་རློམ་པ་ཉམས་མཚར་ལ། ལྟུང་བ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ཉམས་པ་གསོ་བ་དང་། ལྟུང་བ་གསོ་སྦྱོང་སླ་ཞིང་། དེ་ཡང་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྒོ་བཞི་ཡོད་པའི་ངོ་བོ། མི་ཤེས་པ་ཞེས་ཐོགས་མེད་བཞེད་པ་ཡིན་ལ། བསྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་ནི། གཞི་གསུམ་ཆོག་ལས་བྱུང་བའོ། །གཞུང་འདི་ན་ཕམ་པ་བཞི་དང་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་སྟེ་བསྡོམ་པའི་བཅུ་བདུན་མ་གཏོག་པའི། མི་རུང་ལོངས་སྤྱོད་བྱིན་གྱིས་སློབ་པ་ནི། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་སྤྱོད་དགོས་པར་གྱུར་ན་རང་ཉིད་སྡོད་པ་དེ་ཉིད་སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་གླིང་དུ་མོས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཁྲུས་ལྷག་མ་བྱེད་དགོས་པ་བྱུང་བ་ལ་ནད་པ་ཡིན་པས་འདུ་ཤེས་དང་། མདོག་པོ་མི་འོས་པ་སོགས་གོས་ལྷག་མ་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་བགོ་བ་དཀར་པོ་གྱོན་པ་དང་། ཀོ་ལྤགས་སོགས་འོས་མིན་བཅངས་དགོས་བྱུང་བ་ལ་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པས་ཉམ་ཐག་པར། སྲོག་བསྲུང་པའི་སླད་དུ་གནང་བ་ཡིན་སྙམ་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེར་རེག་པ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གསོ་བའི་སླད་དུ་གནང་བར་བསྒོམ་དགོས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་གནང་བ་མེད་ལ་བཀག་པ་མེད་པའི་རིགས་རྣམས་དེ་གཉིས་ཀ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བརྩི་བ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཕར་ཆེར་སྡེ་པ་དང་། གནས་བརྟེན་པ་དང་། མང་པོས་བཀུར་བའི་སྡེ་བ་སྟེ། སྡེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་བཞི་ཀའི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བཅས་པས་མ་ཁྱབ་པ་མི་སྲིད་པས་ན། བསླབ་པ་ཀུན་ལ་དབང་ཐོབ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། མྱ་ངན་འདས་པར་བསྔོ་བས་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཞིང་། གཞན་ལ་ཕན་པས་བསྒྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ། དབང་བསྐུར་རྣལ་མ་སྟེ་དབང་བཞིའི་རིམ་པ་བླ་མ་ཉམས་མྱོང་ཅན་གྱིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་བསྐུར་བ་ཐོབ་ན་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྡོམ་པ་གསུམ་ཀ་རྫོགས་ཚེ་བསླབ་བྱ་དང་། ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཇེ་མང་དུ་སོང་བས་འཕགས་ཤིང་། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ཞེས་སྡོམ་གསུམ་ནང་འཛོམ་
Chinese
此外，比丘尼有三百六十四条戒律，每条根本戒有四或八条他胜罪，以及在罪行方面有共同之处的粗罪。他胜罪的戒律就像连根拔起树木一样被舍弃，因此，此后戒律是否能恢复原状的界限在于隐瞒。至于是否公开宣布所受的戒律，取决于是否产生隐瞒的想法。如果不知道应该守护什么，却自以为在守护戒律，那就太可笑了。仅仅知道堕落并不能弥补过失，而且忏悔堕落很容易。此外，堕落产生的四个门径的本质，被认为是无知的。应该修持的学处是从三根本中产生的。这部论典中，除了四条他胜罪和十三条僧残罪，总共十七条之外，关于不应享用的加持教导是：如果必须食用非时之食，就应观想自己所住之处是不悦耳的岛屿。同样，如果必须进行额外的沐浴，就应认为是病人。如果必须穿戴不合适的衣物，例如不合适的颜色，就应穿戴白色的衣物。如果必须持有不合适的物品，例如皮革，就应认为是贫穷困苦，为了保护生命而允许。如果接触珍宝，就应观想是为了供养三宝和救护众生而允许。此外，对于既未允许也未禁止的事物，应认为与两者相符。一切有部、大众部、上座部和大众敬奉部，这四大部的所有学处，不可能不被一切知者的教诲所涵盖，因此，有权获得所有的学处。回向于涅槃是殊胜的戒律，利益他人是修持菩萨戒。如果获得真正的灌顶，即经验丰富的上师按照仪轨次第授予四种灌顶，就能获得密咒的戒律。如此，当三种戒律全部圆满时，学处和功德都会增多，变得殊胜，并且三种戒律都汇集于一个本体之中。
English
Furthermore, nuns have three hundred and sixty-four precepts, each fundamental precept having four or eight parajikas (defeats), and gross offenses having commonalities in terms of transgressions. The precepts of parajikas are abandoned like uprooting a tree, so the boundary of whether the precepts can be restored to their original state thereafter lies in concealment. As for whether the precepts received are publicly announced or not, it depends on whether the thought of concealment arises or not. It is ridiculous to presume to guard the precepts without knowing what should be guarded. Merely knowing about transgressions does not remedy the faults, and confessing transgressions is easy. Moreover, the essence of the four gateways through which transgressions arise is considered to be ignorance. The training that should be practiced arises from the three roots. In this treatise, apart from the four parajikas and the thirteen sanghavaseshas, totaling seventeen, the teachings on blessings for things that should not be enjoyed are: if one must consume untimely food, one should visualize the place where one resides as an island of unpleasant sounds. Similarly, if one must perform additional bathing, one should perceive oneself as a patient. If one must wear inappropriate clothing, such as inappropriate colors, one should wear white clothing. If one must hold inappropriate items, such as leather, one should think that one is poor and destitute, and that it is allowed for the sake of protecting life. If one touches precious jewels, one should contemplate that it is allowed for the purpose of offering to the Three Jewels and saving sentient beings. Furthermore, those things that are neither allowed nor prohibited should be considered to be in accordance with both. The Sarvastivadins, the Mahasanghikas, the Sthaviras, and the Mahasammatas, the precepts of all these four great schools, it is impossible that they are not encompassed by the teachings of the all-knowing Teacher, therefore, one has the right to obtain all the precepts. Dedicating to Nirvana is a superior discipline, and benefiting others is the bodhisattva vow to be practiced. If one receives genuine empowerment, that is, if an experienced lama bestows the four empowerments in sequence according to the ritual, one obtains the precepts of mantra. Thus, when all three precepts are complete, the trainings and qualities increase, becoming superior, and the three precepts converge into one essence.