Tibetan
བྱུང་དུས་ངོ་བོ་རང་སེམས་ཁོ་ན་ལས་མ་འདས་ཤིང་ལྡོག་པ་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་ཐ་དད་དུ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཞིང་ནང་འགལ་བྱུང་ན། སོ་ཐར་ལས་བྱང་སེམས་བྱང་སེམས་ལས། སྔགས་སྡོམ་སྟེ་གོང་མ་གཙོ་བོར་བཏོན་པ་ནི་སྔོན་བྱོན་གྱི་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལ་གྲགས་པ་ཡིན་ཞིང་། འོག་མའི་སོ་ཐར་ལྟར་རྣམ་པ་འགལ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་། གནོད་པ་སྤོངས་དང་། ཕན་འདོགས་པ་གཉིས་དོན་ལ་དགོས་པ་མཐུན་ལ། གང་ཞིག་འགལ་བར་འགྱུར་ན་གནང་བར་མི་སྲིད་ལ། གནང་བར་འགྱུར་ན་འགལ་བར་མི་སྲིད་དེ་ཆོས་ཅན། འདི་ལྟར་ཉོན་ཐོས་སྡོམ་བར་གནས་པ་དག་ལ་ལྟུང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པར་གནས་པ་ལ་སྔོན་མར་མཚུངས་ཤིང་ཕྱོགས་མཐུན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་མྱོསབྱེད་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་དམ་རྫས་སུ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུའི་རྟོག་ཚོགས་སུམ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་ཞི་ཁྲོའི་ལྷར་ཤར་བས་གཞི་ཆང་དང་བསམ་པ་བཏུང་འདོད་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ཀ་གཞན་དུ་འགྱུར་བཞིན་བླང་དོར་གྱི་རྟོག་ངན་དྲུང་ན་མི་གནས་པའི་ཚེ་གང་ཟག་དེ་ཉིད་དགེ་སློང་མ་ཡིན་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འང་མིན་ཞིང་། ཐབས་ཀྱི་གདམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆགས་སྤོངས་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་མཐུས་ནོན་པའང་མིན་ལ། སྣང་བ་མཐའ་དག་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། སྤྱད་པར་བྱ་བའི་དམ་རྫས་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་གནས་འགྱུར་གང་ལ་སྟེ། གང་ཟག་དེ་ཉིད་ལ་གནང་བ་ཡིན་ཅེས་པའོ། །སོ་སོར་ཐར་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་སློང་དང་ནི་དགེ་འདུན་ལ་བྱིན་པ་ལས། ཡི་དམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཕུལ་བས་ཚོགས་ཀྱང་ཡར་ལྡན་དུ་འགྱུར་བའོ། །བསླབ་པའི་ཆ་ཤས་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དེའི་འགྲེས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་ནི། སོ་ཐར་དང་། བྱང་སེམས། སྔགས་གསུམ་པོ། གང་ལས་བླང་བའི་ཡུལ། གང་གིས་ལེན་པའི་བསམ་པ། ཇི་ལྟར་ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་བཅས་གཞི་མཐུན་པ་མི་སྲིད་ཅིང་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་འཛིན་པས་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་དོ། དགག་དགོས་ཚང་བ་ནི། དགག་བྱ་ཉོན་མོངས་པ་དང་། དགོས་པ་དེས་མི་འཆིང་བར་རང་ལམ་སོ་སོར་གཅིག་པའི་ཚུལ། སོ་ཐར་དུ་སྤོང་ བྱང་སེམས་སུ་བསྒྱུར་ སྔགས་སུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའོ། །ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་གསལ་བའི་ཤེས་ཤིང་། ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ནི། སོ་བྱང་གི་བསླབ་བྱ་མཐའ་དག་སྔགས་ཀྱི་དུས་ན་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་དམ་ཚིག་ཏུ་འདུས་ཤིང་། ཐབས་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་ཟིན་པ་ལ་ཤེས་བྱའི་སྟེང་དུ་འགལ་
Chinese
生起之时，本体不离自心，并且别解脱、菩萨戒、密咒这三种律仪，在不同方面存在于同一个人的相续中，如果发生内在冲突，那么从别解脱到菩萨戒，从菩萨戒到密咒戒，即以上面的为主，这是先前贤哲们的传统。虽然看起来好像下部的别解脱在形式上是矛盾的，但断除损害和增益利益这两者在意义上是相同的。如果有什么是矛盾的，那是不允许的；如果允许，那就不可能是矛盾的，这是有法。像这样，安住于声闻律仪者会有堕罪，而安住于菩萨学处者，先前相同且在某些方面一致的过失，会变成享用秘密真言乘的誓言物的修行人的三百六十尊寂静与忿怒本尊显现的酒，以及想要饮用的想法，这两者都在转变，在不处于取舍的恶分别念中时，那个人既不是比丘，也不是菩萨，也不是脱离方便的贪著和舍弃，也不是被烦恼的力量所压制，而是将一切显现观想为本尊和坛城，以及所享用的誓言物甘露的自性，对于安住于这种意识转变的人，是允许的。将别解脱和菩萨的比丘献给僧众，不如献给本尊的坛城，这样会使功德更加增长。其他学处部分也应按此理解。然而，各自的差别不混淆，即别解脱、菩萨戒、密咒这三者，从何处受戒的所缘境，以何种心态受戒的意乐，如何受戒的仪轨等，不可能有共同的基础，并且各自持有不同的特征，因此各自的差别不会混淆。具备遮止的必要条件是：所遮止的是烦恼，必要条件是不被其束缚，各自的道路以相同的方式，在别解脱中舍弃，在菩萨戒中转变，在密咒中作为道用。本体的转变在密咒的场合中会清楚地了解，功德的增长是：别解脱和菩萨戒的一切学处，在密咒时都汇集为共同和个别的誓言，并且在方法和完全清净的把握上，与所知相违
English
When arising, the essence does not go beyond one's own mind, and the three vows of Pratimoksha, Bodhisattva, and Mantra exist in different aspects within the continuum of the same person. If internal conflicts arise, then from Pratimoksha to Bodhisattva vows, from Bodhisattva vows to Mantra vows, i.e., prioritizing the higher one, this is known as the tradition of the previous scholars and realized beings. Although it may seem that the lower Pratimoksha is contradictory in form, both abandoning harm and increasing benefit are the same in meaning. If something is contradictory, it is not allowed; if it is allowed, it cannot be contradictory, this is the subject. Like this, those who abide in the vows of the Hearers will have downfalls, and those who abide in the training of Bodhisattvas, the faults that were previously the same and in some ways consistent, will become the wine of the three hundred and sixty peaceful and wrathful deities manifested by the practitioner who uses the samaya substances of the Secret Mantra vehicle, and the thought of wanting to drink, both of these are transforming. When not in the midst of bad discriminations of taking and abandoning, that person is neither a monk nor a Bodhisattva, nor is he separated from the attachment and abandonment of means, nor is he oppressed by the power of afflictions, but visualizes all appearances as deities and mandalas, and the nature of the samaya substance nectar to be enjoyed. It is allowed for the person who abides in this transformation of consciousness. Offering the Pratimoksha and Bodhisattva monks to the Sangha is not as good as offering to the mandala of the Yidam, which will increase merit even more. Other parts of the training should also be understood in this way. However, the respective differences are not mixed, i.e., the three of Pratimoksha, Bodhisattva vows, and Mantra, the object from which the vows are taken, the intention with which the vows are taken, the ritual of how the vows are taken, etc., cannot have a common basis, and each holds different characteristics, so the respective differences are not mixed. The necessary conditions for prohibition are: what is prohibited is affliction, the necessary condition is not being bound by it, and the respective paths are the same in the way that in Pratimoksha it is abandoned, in Bodhisattva vows it is transformed, and in Mantra it is used as the path. The transformation of essence is clearly understood in the context of Mantra, and the increase of qualities is: all the trainings of Pratimoksha and Bodhisattva vows are gathered into common and individual samayas at the time of Mantra, and on the grasp of method and complete purity, it contradicts the knowable.
Tibetan
བ་འདུ་བའི་ཉེས་ལྟུང་གི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མི་མངའ་བས་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཡར་ལྡན་དུ་ཚང་ཞིང་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། གནད་ཀྱི་མི་འགལ་བ་ནི། སོ་ཐར་གྱི་ཚེ་རྩ་བཞི་སོགས་དེ་ལུགས་བཞིན་དུ་བསྲུང་བ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚེ་གཞན་ཕན་གཙོ་བོར་བྱེད་དགོས་པས་བསྲུང་སྡོམ་ཡང་དེ་ལུགས་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཚེ་འཁོར་གསུམ་དག་པ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་དགོས་སོ། །དུས་སྐབས་ཀྱི་གང་དང་གང་གཙོ་བོར་སྤྱད་པ་ནི། སྤྱིར་ལས་དང་པོ་པ་ནས་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་བར་དུ་རང་ཉམས་ལ་དཔག་པས་སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བར་སྤྱད་དགོས་པ་ཡང་། མདོར་ན་ལས་དང་པོ་པ་དང་། ལམ་ལ་རྣལ་དུ་འབྱོར་བ་དང་། གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེ་དག་གི་སྤྱོད་པ་མ་འདྲེས་པར་བླང་དོར་བྱའོ། །གཞན་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་དཔྱད་པ་ཞུགས་པ་རྣམས་ནི་གནས་འགྱུར་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་དང་། ཅེས་པ་ཡོངས་གྲུབ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པས་རྒྱུད་གྲོལ་བ་ལ་བྱ་ཞིང་གཅིག་ལ་མི་མཐུན་དུ་འདོད་པ་དང་ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དོན་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ནས་གཞི་མི་མཐུན་པར་ཐ་དད་དུ་འདོད་པའོ། །གསུམ་ཀ་རྫས་འགལ་གོང་འཕེལ་དུ་འདོད་པ་དང་ཞེས་པ་ནི། སྡོམ་གསུམ་རྫོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་བློའི་རིམ་པ་ལ་སོ་སོར་ཡོད་དོ་སྙམ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་ངོར་རྫས་འགལ་བས་གོང་མའི་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་འོག་མའི་སྡོམ་པ་དངོས་པོར་འགལ་བ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་ནུས་ཏེ། དམན་སེམས་ཀྱི་བླངས་པའི་སོ་ཐར་དེ་ཉིད་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་གནས་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། གཏོང་ཐོབ་མཚམས་ནས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་། ཞེས་པ་ནི། གནས་དུས་ཀྱི་དགག་བྱ་དམིགས་གསལ་ལ་ངེས་པ་མེད་པ་ལ། ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་ནས་ཀུན་ཏུ་དེ་ལྟར་འདོད་ནས་གོང་མ་ཐོབ་ཚེ་འོག་མ་གཏོང་བའི་ཤེས་བྱེད་དགོད་ན་ནི་སྔགས་ཀྱི་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའང་མི་འབྱུང་ཞིང་དབང་བཞི་མ་རྫོགས་ན་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་པ་དང་འགལ་ལོ། །དོང་རྩེ་བརྩེགས་བཞིན་མ་འདྲེས་འདོད་པ་དང་ཞེས་དང་པོ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཚོགས་ལས་སྐྱེས་པ་བར་དུ་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་འགལ་བ་ལྟག་མི་སྤྲོད་པ། ཐ་མར་གྲུབ་སྡེ་གཅིག་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ཚང་བས་རྫས་ལྡོག་དང་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་གཅིག་པ་མེད་པའི་དབང་དུ་འཐད་དུ་རུང་ངོ་། །ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་རིམ་ཅན་ཚོགས་པ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི། སྐར་མ་འོད་སྣང་ཡང་རང་འོད་མ་ཉམས་པར་ཡོད་པ་དང་། ཉི་ཟླ་གཉིས་ཀྱང་རང་ས་ན་འོད་མ་ཉམས་པར་ཡོད་
Chinese
因为没有丝毫的过失污垢，所以一切功德都圆满具足。关键的不相违之处在于：在别解脱戒方面，要像那样守护四根本戒等；在菩萨戒方面，主要以利他为主，因此守护和防护也要像那样；在密咒方面，要知道三轮清净是生起次第和圆满次第的自性。至于什么时机主要修持什么，一般来说，从最初的修行者到瑜伽自在者之间，也要根据自己的体验，与时俱进地修持。总之，对于最初的修行者、在道上真正成熟者以及获得成就者等一切智者的不同阶段，要不混淆地取舍其各自的行持。此外，那些对成就的边际进行研究的人，认为“住处转变本体唯一”，这是指通过大圆满的证悟而解脱相续；认为“一个不相符”，是指智慧的意义虽然唯一，但从认识的角度来说，认为基础不一致而各不相同。认为“三者是物质相违的增上”，是指圆满了三种律仪的补特伽罗，认为在智慧的次第上有各自不同的存在，但在认识上，由于物质相违，所以上上的方便智慧无法压倒下下的律仪，因为下劣心所受持的别解脱戒，会转变为菩萨的罪行律仪。从舍弃和获得的分界线进行区分，是指对于处所和时间的遮破，没有明确的确定性。如果认为在一切处、一切时、一切情况下都是如此，那么如果获得了上上的律仪，就舍弃下下的律仪，如果这样立论，那么密咒的比丘金刚持也不会出现，而且如果四灌顶不圆满，就无法获得成佛，这就有相违之处。认为“像堆砌的房屋一样不混杂”，是指最初从一个人的因缘聚合所生起，中间三种律仪的矛盾互不相容，最终成为一个成就的群体，即具备三种法，因此在物质对立和先后一切都不相同的情况下，是可以成立的。如同日月星三者依次聚集，是指星星的光芒也没有减弱，日月二者也在自己的位置上光芒没有减弱
English
Because there is not even a speck of fault or defilement, all virtues are completely and fully assembled. The key non-contradiction lies in: In the case of Pratimoksha vows, one must protect the four root vows, etc., in that manner; in the case of Bodhisattva vows, one must primarily focus on benefiting others, so the protection and guarding should also be in that manner; in the case of Mantra, one must know that the three circles of purity are the nature of the generation stage and completion stage. As for which to practice primarily at what time, in general, from the initial practitioner to the Lord of Yoga, one must also practice in relation to time, based on one's own experience. In short, for the initial practitioner, those who have truly matured on the path, and those who have attained accomplishment, the conduct of those different stages of omniscience should be adopted and abandoned without mixing them up. Furthermore, those who engage in examining the limits of accomplishment believe that "the essence of the changing place is one," which refers to the liberation of the continuum through the realization of the Great Perfection; and believing that "one is incompatible" means that although the meaning of wisdom is one, from the perspective of perception, they believe that the basis is incompatible and different. Believing that "the three are materially contradictory and progressive" means that the individual who has perfected the three vows thinks that there are separate levels of mind, but in terms of knowledge, because of material contradiction, the higher skillful means cannot overwhelm the lower vows, because the Pratimoksha vows taken by the inferior mind will be transformed into the moral discipline of the Bodhisattva's transgressions. Distinguishing from the boundary between abandonment and attainment means that there is no definite certainty for the object of negation in place and time. If one believes that it is so in all places, at all times, and in all circumstances, then if one obtains the higher vows, one should abandon the lower vows. If one argues in this way, then the Bhikshu Vajradhara of Mantra will not appear, and if the four empowerments are not complete, one cannot attain Buddhahood, which is contradictory. Believing that "they are stacked like a pile of houses and not mixed" means that initially, arising from the aggregation of causes of one person, the contradictions of the three vows in the middle are not mutually exclusive, and finally, becoming a single group of accomplishments, that is, possessing the three Dharmas, therefore, it can be established under the condition that material opposition and everything before and after are not the same. Like the sequential gathering of the three, the sun, moon, and stars, it means that the light of the stars is not diminished, and the light of the sun and moon is also not diminished in their respective positions.