Tibetan
ཚལ་ལོ། དེ་ལྟར་སྤངས་ནས་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་པོ་ཉན་རང་གི་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་བྱ་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱ་ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་བྱ་འགོག་པ་མངོན་དུ་ཐོབ་བྱ་སྟེ་བདེན་པ་བཞིའི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་པ་རྣམས་འགོག་པ་མངོན་གྱུར་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཁམས་ཏེ་ཐར་པ་མཆོག་གི་གོ་འཕང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་ཞེས་པའོ། །རྟེན་མཆོག་དམན་ཀུན་དང་གཉིས་ཆོས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ལྷན་སྐྱེས་དང་ཀུན་བརྟག་གི་མ་རིག་པ་དེ་ལས་འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། མིང་དང་གཟུགས་དེ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་མཆེད་བ་རྣམ་པ་དྲུག་དང་། དེ་ལས་རེག་པ་དང་ རེག་པ་ལས་ཚོར་བ་སྟེ། དེ་ལས་སྲེད་པ་སྲེད་པ་ལས་ལེན་པ་དང་། དེ་ལས་སྲིད་པ་ སྲིད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་སྟེ། སྐྱེ་བ་ཡོད་ཕན་ཆད་ན་འདོད་པས་ཕོངས་པ་དང་། མྱ་ངན་དང་ ན་བ་དང་ རྒ་བ་དང་ འཆི་བ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན། སྐྱེ་བ་འགག་ན་འཁོར་བའི་རྟེན་འབྱུང་གཞན་ཐམས་ཅད་འགག་པར་འགྱུར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ཟབ་མོ་ནི་རྒྱལ་བ་བདེན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་གི་མཛོད་ཡིན་པར་ངེས་ལ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྲིད་པ་འདུ་བྱེད་པའི་མཐོ་དམན་ལས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་འབྲས་དགེ་བ་བཅུ་དང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་མི་དགེ་བ་བཅུ་མི་གཡོ་བའི་ལས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་བཞི་སོགས་དཀར་ནག་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བ་དམ་པའི་དངོས་ཞེས་པ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་ལེའུ་བཞི་པའི་བསྡུས་འགྲེལ་ལོ། ལེའུ་ལྔ་པ། ༈ དེ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་གང་གི་ལམ་དུ་ཞུགས་ཀྱང་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་འཇུག་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡུལ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཚོགས་སྤང་སྟེ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་དག་ལ་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྱིར། སྡིག་པའི་གྲོགས་དང་བྱིས་པའི་གྲོགས་སོགས་སྤང་ཤིང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་གྱི་དཔལ་ཡོན་དང་ལྡན་པ་དག་བརྟེན་པ་ལས་ཡོན་ཏན་འཐོབ་ཅེས་པ་དང་། ལེགས་པར་སྨོན་པ་ནི་ཐར་པ་དོན་གཉེར་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་བླང་དོར་འཛོལ་མེད་བྱེད་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སར་སྐྱབས་འདུན་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞི་ཀ་ལ་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་བཞི་ཞེས། འཕགས་པ་ཀླུའི་དབང་པོས་བཞེད་པ་ལེགས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཁ་མ་བྲི་བས་ལྟར་སྣང་གི་དགེ་འདུན་པ་ན་བཟའི་ཕག་ག་ཡར་བ་ཙམ་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་ན་དུག་ཅན་གྱི་ཟས་ཁོང་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་གྱི
Chinese
顶礼！ 如此断舍之后，中士道的声闻缘觉之路，知苦、断集、依道、证灭，即是乘坐四谛之车的行者，证得灭尽涅槃之境，亦即趋向殊胜解脱之果位，前往佛之净土。一切上下根器以及二取诸法之根本，俱生与遍计之无明，由此产生行，识，名色，由此出生并繁衍六处，由此产生触，触产生受，由此产生爱，爱产生取，由此产生有，有产生生，只要有生，就会有求不得苦，以及忧悲、病、老、死等极大的痛苦之蕴。因此，如果生灭，则轮回的其他缘起都会灭尽，这种甚深的缘起因果，无疑是诸佛真实语者的言教宝藏。虽然如此，从有为业的高低来说，就是福德之业的十善业，以及非福德之业的十不善业，不动业的四禅定和四无色定等黑白因果诸法，超越一切这些的就是寂静涅槃之体，即证悟无生法性所生。功德宝藏论第四品的简释完毕。 第五品。 再者，无论进入三乘中的哪一乘之道，都必须修习闻思修三者。因此，其所缘境必须是舍弃不顺品的集合，而依止顺品。因此，要舍弃恶友和孩童之友等，依止具足内外密三种功德的圣士，才能获得功德。善愿是指对于解脱的追求，以及对于福德因果的取舍无误，向遍知之地祈求皈依。这四者被称为四大车轮，圣者龙树菩萨如此认为，非常正确。由于烦恼没有减少，所以在看似僧众的、仅仅是穿着僧衣的庸俗之辈的群体中，就像吃下毒药一样，存在过失。
English
Homage! Having thus abandoned, the path of the Hearers and Solitary Realizers of the middling person, knowing suffering, abandoning the origin, relying on the path, attaining cessation, that is, those who ride the chariot of the four truths, attain the state of cessation and nirvana, that is, they go to the supreme liberation, to the pure land of the Buddhas. The root of all superior and inferior bases and all dualistic dharmas, the co-emergent and imputed ignorance, from which arise actions, consciousness, name and form, from which are born and propagated the six senses, from which arise contact and from contact arises feeling. From this arises craving, from craving arises grasping, from this arises existence, from existence arises birth. As long as there is birth, there will be the suffering of not getting what one wants, as well as sorrow, sickness, old age, death, and other great aggregates of suffering. Therefore, if birth ceases, then all other dependent arisings of samsara will cease. This profound cause and effect of dependent arising is undoubtedly the treasure of the teachings of the Buddhas, the speakers of truth. Although this is so, from the high and low of conditioned existence, there are the ten virtuous deeds of meritorious actions, and the ten non-virtuous deeds of non-meritorious actions, the unwavering actions of the four concentrations and the four formless concentrations, etc. Transcending all these black and white cause and effect dharmas is the essence of peaceful nirvana, which arises from the realization of the unborn nature of reality. The concise commentary on the fourth chapter of The Treasury of Precious Qualities is complete. Chapter Five. Furthermore, whichever of the three vehicles one enters, one must engage in the three practices of hearing, contemplation, and meditation. Therefore, its object must be to abandon the assembly of unfavorable conditions and rely on those that are favorable. Therefore, one must abandon evil friends and childish friends, etc., and rely on noble beings who possess the glory of the three qualities of outer, inner, and secret, in order to obtain qualities. Good aspiration refers to the pursuit of liberation and the unerring acceptance and rejection of the causes and effects of merit, seeking refuge in the state of omniscience. These four are called the four great wheels, which the noble Nagarjuna considered to be very correct. Because afflictions have not diminished, in the midst of a group of those who appear to be sangha, who are merely wearing monastic robes, there is a fault like swallowing poisonous food.
Tibetan
ས་ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་དང་། རྐྱེན་ཆགས་སྡང་བར་མ་གསུམ་གྱི་རྣམ་འགྱུར་ཤིན་ཏུ་རྒོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། དེ་ལས་འབྲོས་པའམ། བསྲིངས་ནས་དབེན་པའི་གནས་སུ་རང་ཉིད་གཅིག་པུར་རྣམ་རྟོག་ཞི་བའི་ཐབས་ལ་མོས་བཞིན་འདུ་འཛིན་སྤང་བ་གལ་ཆེ་ཞིང་། རྙེད་པ་ལ་ཆགས་ན་ཆོས་གང་ཡང་ལམ་དུ་འགྲོ་དཀའ་བར་ངེས། དེ་ལ་མ་ཆགས་པར་རླུང་ཐོགས་མེད་དུ་རྒྱུ་བ་དང་། མཁའ་ལྡིང་ཡང་དེ་ལྟར་བགྲོད་པའི་དཔེ་བཞིིན་དང་རི་དྭགས་གྲོང་དུ་མི་འབབ་པ་བཞིན་དབེན་པར་གནས་པ་དེ་ཉིད་སྒོ་གསུམ་བབ་ཅོལ་གྱི་སྤྱོད་པས་འཁྲུགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་ལྡོག་ཏེག་ཞི་ལ་བརྟེན་ན་གཞན་ངོ་བསྲུང་བ་དང་། རང་ལས་ལྷག་པར་ཕྲག་པ་དོག་པ་དང་། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བཟོད་པའི་སྙིང་སྟོབས་བྲི་བར་འགྱུར་བར་ངེས་ལ། ཡིད་ནི་ཤིན་ཏུ་རིངས་པའི་བྱི་བ་སྡིག་ལྡན་གང་ཡང་ལྟར་སྣང་ལ་འགྲོ་འདུག་ཞི་ཞིང་སྤྱོད་ལམ་དེས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཡིད་ཆེས་མེད་པ་བཞིན་མི་དགེ་བའི་ལས་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྡིག་པའི་གྲོགས་ཀྱི་གཡོ་དང་སྒྱུའི་སྒོ་ནས་ཁོ་རང་དང་བསམ་སྤྱོད་གཅིག་ཕྱིར་བག་ཕེབས་བསྟེན་པའི་ཡུལ་དུ་བཅོས་ན་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀྱང་ཆོས་ལས་འཕྲལ་དུ་ཉམས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ངེས་ན། དེ་ལས་ལྡོག་ཏེ་ཆགས་ཞེན་མེད་པའི་དཔེ་ནི་བསྐྱོད་པ་ཡང་བའི་ཉི་ཟླ་གཉིས་རེས་མོས་སྣང་བར་བྱེད་པས་ཀུན་དང་མཛའ་ཞིང་། འཁོན་འགྲས་མེད་པ་བཞིན། ཡུལ་གཅིག་ཏུ་རྟག་པར་བསྡད་ནས་མཆོག་དམན་ཀུན་དང་འདྲིས་ཤིང་གཉུག་མར་གནས་པ་དག་འདྲིས་སུན་ཁུར་བའི་སྐྱོན་གྱིས་ཕན་ཚུན་ཁྲོ་བས་གདུང་ནའང་གསར་པ་གསར་པར་གྱུར་བའི་ཡུལ་དང་། མི་རྣམས་འཇམ་ཞིང་སྐྱེ་བོ་གཞན་ཀུན་དང་མཛའ་ཞིང་བཤེས་པར་གྱུར་པ་མཐོང་ཞིང་ཐོས་པ་ལྟར་མོད། དེ་ཡང་སེམས་ལྡན་ལྟ་བུར་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་བཟློ་བ་ལྟར་ཅ་ཅོ་སྒྲོག་པར་གྱུར་ཡང་བརྗོད་པ་བཟང་པོ་ལ་དགའ་བ་དང་ངན་པ་ལ་མི་དགའ་བའི་རྗེས་སུ་དེའི་སེམས་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་བྲག་ཆ་ལྟ་བུའི་ཀུན་སྤྱོད་ཅན་ནི་གཉིས་འཛིན་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བ་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲ་ལ་ཡུལ་བཟང་ངན་དང་དབེན་མིན་གྱི་དམ་བཅའ་བྲལ་བའོ། །སོ་ཐར་ལ་ཡི་དམ་དུ་བྱེད་པའི་སྐྱེས་སུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་དོན་ལ་གཅིག་ཏུ་སེམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དོན་དུ་གཉེར་བ་གང་ཞིག་བརྟུལ་ཞུགས་ཏེ་ཉམས་མྱོང་བརྟན་པར་མ་སོན་པ་གང་དང་གང་ཞེས་མཆོག་དམན་སུ་ཡང་རུང་སྟེ། ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དང་གྲོགས་ཆོས་དང་མཐུན་མིན་ལ་བརྟེན་ནས
Chinese
如果地、水、火、风、空，色、声、香、味、触，以及贪、嗔、痴三种因缘的变化非常剧烈，那么逃离这些，或者延长（时间），在寂静的地方独自一人，喜欢平息分别念的方法，避开喧嚣非常重要。如果贪执财富，那么任何佛法都很难走上正道。不贪执这些，就像风无阻碍地流动，雄鹰也那样飞翔一样，又像野兽不进入村庄一样，安住在寂静之处，就不会被身语意三门的粗率行为所扰乱。如果与此相反，依赖寂静，那么就会守护他人的颜面，比自己更甚，心胸狭窄，忍受他人伤害的勇气也会减弱。心就像非常狡猾的毒鼠，无论如何表面上看起来行走安详，行为谨慎，但就像不可信任一样，精通不善之业的恶友，通过欺骗和伪装，因为和他自己想法和行为一致，即使伪装成可以安心依赖的对象，即使享受圆满的受用，也一定会成为迅速从佛法中退失的原因。与此相反，不贪执的例子就像轻盈移动的日月，轮流照亮，与一切都友善，没有仇恨一样。如果总是住在一个地方，与高低贵贱所有人都熟悉，那些原本就住在那儿的人，也会因为熟悉、厌倦、负担的过失而互相恼怒，但看到和听到新颖的地方和人们，温和友善，与所有其他人亲密友好。即使像有情众生一样，像复述别人一样喧闹，即使喜欢好的言语，不喜欢坏的言语，但像岩石一样，他的心不会随之而动，这种行为是二取消失在法界中的人。对于这样的人来说，没有好坏地方和是否寂静的誓言。对于将别解脱戒作为本尊的修行人，以及一心专注于禅定的三摩地，无论谁以苦行来追求，无论经验是否稳固，无论高低贵贱，任何人都一样，都取决于产生贪嗔的地方和朋友是否与佛法相符。
English
If the elements of earth, water, fire, wind, and space, the objects of the senses such as form, sound, smell, taste, and touch, and the transformations of the three causes of attachment, aversion, and ignorance become extremely intense, then it is very important to escape from these, or to prolong (the time), to be alone in a secluded place, to cherish the method of pacifying discursive thoughts, and to avoid busyness. If you are attached to wealth, then it is certain that no Dharma will easily go on the path. Without being attached to these, like the wind moving without obstruction, and the garuda soaring in the same way, and like wild animals not entering villages, abiding in solitude will not be disturbed by the careless behavior of the three doors of body, speech, and mind. If, on the contrary, you rely on tranquility, then you will protect the faces of others, be more concerned than yourself, be narrow-minded, and the courage to endure harm from others will certainly diminish. The mind is like an extremely cunning and venomous mouse, no matter how calm and careful it appears to be in its movements, it is untrustworthy. An evil friend who is skilled in unwholesome actions, through deceit and pretense, because his thoughts and actions are the same as his own, even if he pretends to be an object of reliance, even if he enjoys perfect possessions, it will certainly become a cause for quickly falling away from the Dharma. On the contrary, the example of non-attachment is like the sun and moon, which move lightly and illuminate in turn, being friendly to all and without enmity. If you always stay in one place, becoming familiar with everyone, high and low, those who have always lived there will be annoyed with each other due to the faults of familiarity, boredom, and burden, but seeing and hearing new places and people, gentle and friendly, becoming intimate and friendly with all others. Even if they make noise like sentient beings, repeating after others, even if they like good words and dislike bad words, like a rock, their minds do not move with them. Such behavior is that of those in whom dualistic grasping has vanished into the dharmadhatu. For such people, there are no vows of good or bad places and whether or not they are secluded. For those who practice celibacy, taking the Pratimoksha vows as their yidam, and for those who single-mindedly pursue samadhi, contemplating the meaning of meditation, whoever practices asceticism, whether or not their experience is stable, whether high or low, depends on the places and friends that give rise to attachment and aversion, and whether or not they are in accordance with the Dharma.