Tibetan
ན་དུ་ཞེན། །མེད་པ་ཡོད་པར་འཛིན་པས་སྒྲོ་རེ་བཏགས། །མ་འཁྲུལ་འཁྲུལ་བར་འཛིན་པས་སྲིད་པར་འཁྱམས། །ཅོལ་ཆུང་འཁྲུལ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་རང་དོན་མི་ཤེས་པར། །རྒྱུན་ཆགས་འཁྲུལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དུས་འདས་ཏེ། །སྐད་ཅིག་ཐེངས་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ཉིན་ཞག་དང༌། །ཉིན་ཞག་རེ་དང་ཟླ་བ་ལོ་རེ་འཁྲུལ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་སྐུའི་རིམ་པ་མཁའ་ལྟར་དག །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་འཁྲུལ་སྣང་རང་མཚན་ཞེན། །རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྒྱུ་མའི་རྩེད་མོ་ཙམ། །ངོ་བོ་འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་ཆོས་ལས་འདས། །རང་གསལ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པ་ཆོས་སྐུ་རུ། །སྲིད་པར་འཁྲུལ་སྣང་རང་སངས་རང་སྟོང་ངོ༌། །ཕྱི་ནང་ཡུལ་མེད་ནང་འཛིན་རྟེན་གཞི་བྲལ། །ངོས་བཟུང་མཐའ་ལས་འདས་པའི་རང་སེམས་གཤིས། །རང་བཞིན་རང་སངས་དྲན་པར་རང་སར་དག །བག་ཆགས་ཡུལ་དང་སྣང་བའི་གཏད་སོ་བྲལ། །གཟུང་འཛིན་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་རྟོགས་པས་རིག །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བཏགས་ཀྱང་དོན་ལ་སྟོང༌། །ཕྱི་ནང་མེད་པས་ནང་གི་སེམས་ཉིད་མེད། །རང་བཞིན་མེད་པ་རང་རིག་གཏན་ནས་བྲལ། །གཟུང་འཛིན་ཡོད་མ་མྱོང་བས་བྲལ་འབྲས་སྟོང༌། །ཚོར་བ་མིང་མེད་མྱོང་བ་གཉིས་མེད་སྟོང༌། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མེད་པས་སེམས་ཉིད་སྟོང༌། །གསལ་དང་མི་གསལ་མེད་པས་མ་གྲུབ་སྟོང༌། །རང་སངས་བརྗོད་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོས་སྟོང༌། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བྱང་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་དབྱིངས་ལྷུན་གྲུབ་རིག་པ་ཇི་བཏགས་ཀྱང༌། །བཏགས་ཤིང་ངོ་བོ་མེད་པ་ཁོ་ན་འོ། །དབུ་མའི་སྟོང་ཙམ་ལུགས་འདིར་ཟང་ཐལ་གྱིས། །མ་གྲུབ་མི་འགགས་རིག་ཙམ་གཞིར་བྱས་ནས། །ཤར་བའི་ཆོས་རྣམས་མཐའ་གྲོལ་གཏན་ལ་འབེབས། །གཏད་མེད་ཡོངས་གྲོལ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རང་གིས་རྟོགས་པའི་དུས་ནས་གཞན་ཀུན་གྱི། །སྣང་བ་རྟོགས་རུང་སྒྱུ་མའི་ལྟད་མོ་ལ། །རྒྱུས་ཡོད་མི་བཞིན་མཐོང་ཐོས་དྲན་རེག་ཀུན། །གཏད་མེད་སྟོང་བ་སྟོང་བ་གཏད་ཡལ་བ། །རིག་པ་ཕྱམ་བདལ་བྱུང་ཚོར་སྤུན་དག་ཆད། །ཤེས་པ་རང་སངས་བྱ་བྱེད་ཟང་མ་ཐལ། །རང་ཉིད་རྒོད་འཆོར་གཞན་ལ་སྨྱོ་འམ་སྙམ། །དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེའི་རང་ཤར་རྡོ་རྗེའི་གླུ། །གཏད་མེད་སྤྱོད་པའི་ཞེན་མེད་རིག་པ་སྟོན། །ཟང་མ་ཐལ་དུ་སྣང་བ་དུས་གཅིག་ཤར། །གཟུང་འཛིན་རང་ལོག་ཆོས་སྐུ་ཁོང་ནས་ཤར། །བདག་འཛིན་ཡུལ་མེད་ཞེན་ཡུལ་ཆོས་སྐུར་ཤར། །ཞེན་འཛིན་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་རིག་པར་ཤར། །རྟོགས་པ་ཁོང་ཤར་སྣང་བ་གཏད་མེད་དང༌། །ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཆོས་སྐུའི་ལུག་རྒྱུད་ཤར། །དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་གཏན་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ཤར། །བླང་དོར་ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་ཉོན་སྒྲིབ་བྲལ། །གཉེན་པོ་མཆོག་འཛིན་མེད་པས་ཤེས་སྒྲིབ་དག །མ་ཕྱིན་ཆོས་ཟད་གདོད་མའི་གཞི་ལ་ཐུག །རང་བྱུང་ཀུན་བཟང་དགོངས་པར་འཁོར་འདས་གྲོལ། །ཆིག་ཆོད་རྟོགས་པའི་རིག་པ་རྗེན་ལ་བུད། །འཁོར་འདས་བཟང་ངན་ཞེན་རྟོག་རིག་པར་དག །ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་གཞི་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཟད། །འཁོར་འདས་རྒྱ་རལ་ཕྱལ་མེད་རྣལ་དུ་འབྱོར། །འདི་དུས་གང་ཤར་ཉོན་མོངས་ཕྱམ་བདལ་གྲོལ། །གཞན་ངོར་ཉོན་མོངས་ལྟར་སྣང་ཚོར་བ་མངོན། །རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཟང་ཐལ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དགེ་སྡིག་དྲི་མ་ལས་འདས་བཅིངས་གྲོལ་མེད། །དོན་དེར་མ་སླེབས་དགེ་སྡིག་ལས་ཀྱིས་སྒྲིབ། །རང་ཉམས་མི་དཔག་སྟོང་ལྟའི་ཁ་རྦད་དང༌། །བློས་བྱས་རྟོག་གེའི་རིགས་པའི་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས། །རྟག་ཆད་གདངས་སུ་འཆའ་བ་དེང་སང་མང༌། །རང་བྱུང་འཕོ་འགྱུར་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །སེམས་ཉིད་ཆོས་ཉིད་བྱེད་མེད་དོན་ལ་གོམས། །སྦྱངས་སྟོབས་ཁོང་ནས་འཆར་བ་ཆོས་སྐུའི་རྫོང༌། །ངོ་བོ་མཐའ་བྲལ་རྟོགས་པ་རང་གྲོལ་རྒྱུ། །འབྲས་བུ་རང་སངས་རྣམ་དག་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཚད། །ཞེན་ཆ་རིག་པར་ཡོད་དང་མེད་པས་ཕྱེ། །ནམ་མཁའ་དག་དང་མ་དག་སྤྲིན་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན་ཞེན་འཛིན་བྲལ་བས་གནས་ལུགས་རྟོགས། །གང་ལ་ཞེན་འཛིན་བླང་དོར་མི་འཆའ་ཞིང༌། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་བྱེད་ཀྱང་ཕྱོགས་རིས་བྲལ། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པ། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་ཐུགས་ཏིག་ལས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཐག་བཅད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་ཐུགས་ཏིག་ལས་སྒོམ་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་ལ་བཟླ་བའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །། ༈ དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིག་པའི་ངོ་ལ་ཆོས་ཀུན་ལ་བཟླ་བ། །གར་ཡང་མ་ཆད་གང་དུ་མ་ལྷུང་བའི། །བློ་བྲལ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །གཉིས་མེད་སྐྱེ་འགགས་མེད་པ་ངོས་བཟུང་བ། །ཀ་དག་ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོ་འོ། །ཕྱི་རུ་མ་སྤྲོས་ནང་དུ་མ་བཟུང་ཞིང༌། །བར་དུ་མ་བཞག་བློ་ཡིས་མ་བཅོས་པ། །རྟོག་པ་མ་འགྱུ་ཤེས་པ་བར་མེད་ཀྱི། །ཕྱལ་ཡས་ཟང་ཀ་དུས་མཉམ་ཀུན་ཏུ་ཡོད། །དཔོན་སློབ་དར་ཅིག་ཙིན་ནེ་ཡོད་པའི་དུས། །རྗེན་ནེ་ཤར་བ་བྱིན་གྱིས་རླབས་པའི་ངང༌། །སློབ་མར་ངོ་སྤྲོད་ཟང་མ་རྗེན་པར་མཐོང༌། །ཆོས་སྐུར་ངོ་ཤེས་མ་ཡེངས་ངང་ལ་སྐྱོངས། །ལུས་གནད་སྐྱིལ་ཀྲུང་རླུང་གནད་དལ་བ་དང༌། །མིག་གནད་ནར་སོ་སེམས་གནད་མི་རྟོག་བཞག །གསལ་སང་གནས་དུས་གསལ་གནས་ཉམས་ཡིན་ལ། །རིག་པ་རྗེན་ནེ་བ་དེ་ཆོས་སྐུའི་ཆ། །སེམས་བཟུང་ངོ་སྤྲོད་སེམས་གནས་ངོ་སྤྲོད་ནི། །བཟུང་བ་མ་ཡིན་ལྷན་ནེ་རང་བབས་དུས། །གནས་ཆ་དེ་རུ་བཞག་པའི་ས་ལེ་བ། །རིག་པ་ངེས་བཟུང་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་འོ། །རྩ་བ་བཅད་ནས་ངོ་སྤྲོད་བྱེད་པའི་ཚུལ། །གང་ནས་བྱུང་ཞིང་གང་ན་འདུག་པ་དང༌། །གང་དུ་འགྲོ་བའི་མཐའ་ལ་རྩད་བཅད་ནས། །ཅི་ཡང་མ་རྙེད་མི་རྟོག་དེ་བཞག་ལ། །རིག་པ་མིང་དོན་ལས་འདས་ཆོས་སྐུ་འོ། །སེམས་ནི་ཡུལ་ལ་ཤོར་དུས་དེ་ཡི་ཡུལ། །དུམ་བུ་གང་ན་སེམས་འདུག་མཐའ་དེད་པས། །ཡུལ་མེད་སེམས་མེད་སྟོང་སང་ངང་ལ་གནས། །འཕྲོ་འདུ་མེད་པའི་རིག་ཆ་ཆོས་སྐུ་འོ། །ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་ཤར་དུས་སེང་ངེར་བཞག །ཡུལ་དང་སེམས་ལ་ཕར་ཚུར་མི་བསམ་པར། །བར་མེད་ཧར་སེང་དུས་ན་གནས་ཆ་བཞག །ཧིག་གེ་ས་ལེ་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་འོ། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་གཞན་དུ་གཡེང་བའི་ཚེ། །གློ་བུར་ཡིད་ལ་མེད་པའི་གཏམ་ལ་དྲི། །ཅི་ཟེར་གཏད་མེད་སྟོང་སངས་ཧ་བྱད་དེ། །ལུས་ཚེ་གནས་ཆ་བཞག་པའི་རིག་པའི་ཆ། །ས་ལེར་རྗེན་པར་སོང་བ་ཆོས་སྐུ་འོ། །མདོར་ན་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་སེམས་གཡེང་དང༌། །གནས་འཕོ་འགྱུ་བ་ཅི་ཡོད་ཐབས་ལ་བརྟེན། །བློ་བྲལ་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ་ངོ་སྤྲད་དོ། །གསལ་ཉམས་ས་ལེ་བ་ནི་གནས་པའི་ཆ། །གསལ་རིག་གནས་ཆ་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྣང་བ་སྟོང་བ་གསལ་བདེ་མི་རྟོག་པའི། །ཉམས་དང་མ་འདྲེས་རིག་པ་ཟང་ཐལ་ལེ། །ངོས་བཟུང་བྲལ་བ་ངོས་བཟུང་བྱེད་པ་འོ། །རང་གྲོལ་ཀ་དག་ཆེན་པོ་ལ་བཟླ་བ། །མ་བསྒོམ་རིག་པ་སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་བྲལ། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་དགེ་སྡིག་གྲུབ་བསལ་འདས། །དེ་ལྟར་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལམ། །མངོན་དུ་བྱས་པའི་དམ་པ་དེ་ཉིད་ནི། །བླ་མས་ངོ་སྤྲོད་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །ཡངས་དོག་མེད་པའི་རྒྱ་གྲོལ་ནམ་མཁར་ལྡིང༌། །ཐེག་དམན་ཟིལ་གནོན་གཡེང་བ་ཤུགས་ཀྱིས་ཆོད། །ལུས་རྒྱ་གྲོལ་ཚེ་ཀ་དག་དབྱིངས་སུ་བསྒྲོད། །ཇི་ལྟར་མཁའ་ལྡིང་དབང་པོའི་ཕྲུ་གུ་བཞིན། །གྲུབ་བསལ་མེད་པའི་རིག་པ་བླང་དོར་བྲལ། །ཐེག་དམན་སྔངས་སྐྲག་སྐྱེས་པས་མི་འཐད་ཀྱང༌། །ཡང་ཟབ་རྫོགས་ཆེན་དོན་དང་དངོས་པོའི་གཤིས། །འདིར་བརྩོན་རབ་ནི་ལུས་རྒྱ་ན་བུན་བཞིན། །འབྲིང་ནི་བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་ཐ་མ་ཡང༌། །བཅོ་ལྔའི་ཉི་ཟླ་ལྟ་བུར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །རབ་
Chinese
于彼执著。 以无为有执，妄加臆测。 以不误为误执，流浪于有。 跟随幼稚错乱的心， 一刹那间不知自身之利。 恒常错乱的心使时光流逝， 刹那、次数、须臾、日夜， 日夜、月、年皆错乱。 然而法身次第如虚空般清净， 众生执著于错觉自相。 于瑜伽士而言，仅是幻化的游戏。 本体超越错与不错之法。 自明赤裸通透即法身， 于有之错觉自解自空。 内外无处，内执无基。 自心之性，超越可把握之边。 自性自解，于念中自净。 习气、境与显现，皆无所依。 能取所取无基，断根而知。 虽名之为自生智慧，然于义为空。 内外皆无，故无内之心性。 无自性，故自识全无。 未曾有能取所取，故离果亦空。 感觉无名，体验二取皆空。 以无心与心所，故心性空。 以无明与不明，故无成空。 自解无言，大圆满空。 自生智慧菩提心即法身， 法界任运，随如何名之， 然唯是名，而无本体。 中观之空性，于此宗为通透， 以不成不灭之觉性为基， 所生之法皆解脱边际而定。 无所系缚，全然解脱之大瑜伽士， 自证悟之时起，于其他一切， 显现皆可悟，于幻化之戏， 如熟人般，见闻觉知一切， 无所系缚，空性，空性，系缚消逝。 觉性坦然，生起之觉受如兄弟般断绝。 识自解脱，无作无为通透。 自如疯癫，或谓他人痴狂。 无缘大悲自生之金刚歌， 开示无所系缚之行，无执之觉性。 通透中，显现同时生起。 能取所取自返，法身内生。 我执无处，执著之境显为法身。 执著解脱边际，广大觉性中生起。 证悟内生，显现无所系缚， 日夜周遭皆法身之嬉戏。
English
Attached to that. By grasping the non-existent as existent, one falsely imputes. By grasping the non-mistaken as mistaken, one wanders in existence. Following the childish, deluded mind, Without knowing one's own benefit for a single instant. The continuous, deluded mind causes time to pass, A moment, a time, a short while, days and nights, Days and nights, months and years are all deluded. However, the order of the Dharmakaya is clear like the sky, Sentient beings are attached to the self-characteristics of delusion. For a yogi, it is merely a play of illusion. The essence transcends the Dharma of delusion and non-delusion. Self-luminous, utterly clear, naked is the Dharmakaya, The delusion of existence is self-liberated, self-empty. Without inside or outside, inner grasping is without foundation. The nature of one's own mind transcends the limits of grasping. Self-nature is self-liberated, self-purified in mindfulness. Habitual tendencies, objects, and appearances are without reliance. The grasped and the grasper are without basis, one knows by cutting the root. Though named self-born wisdom, in meaning it is empty. Without inside or outside, there is no inner mind-essence. Without self-nature, self-awareness is completely absent. Since the grasped and grasper have never existed, the result of separation is empty. Feeling is nameless, experience is empty of duality. Since there is no mind and mental events, mind-essence is empty. Since there is no clarity or non-clarity, unestablished is empty. Self-liberated, inexpressible, the Great Perfection is empty. Self-born wisdom, Bodhicitta, is the Dharmakaya, The Dharmadhatu is spontaneously accomplished, however it is named, Yet it is only a name, without essence. The emptiness of Madhyamaka, in this tradition is utterly clear, Based on the mere awareness that is unestablished and unceasing, All arising phenomena are liberated from extremes and determined. The great yogi of unattached, complete liberation, From the time of his own realization, for all others, Appearances are understandable, in the play of illusion, Like an acquaintance, all seeing, hearing, thinking, and touching, Unattached, emptiness, emptiness, attachment vanishes. Awareness is vast, the arising feelings are cut off like brothers. Consciousness is self-liberated, action and non-action are utterly clear. One's own self is wild and free, or one thinks others are mad. The Vajra song of self-arising, unconditioned compassion, Reveals unattached conduct, non-clinging awareness. In utter clarity, appearances arise simultaneously. The grasped and grasper self-return, the Dharmakaya arises from within. Self-grasping is without object, the object of clinging arises as the Dharmakaya. Clinging is liberated from extremes, arising in vast awareness. Realization arises from within, appearances are unconditioned, Day and night, all around, is the play of the Dharmakaya.
Chinese
体验生起。 敌人亲友贪嗔永离法性生起。 无有取舍偏袒故，远离烦恼障。 无有殊胜对治执着故，清净所知障。 未到法尽，已达原始之基。 自生普贤王如来意中，轮回涅槃解脱。 一决证悟之觉性赤裸而出。 轮回涅槃好坏执着于觉性中清净。 烦恼分别念于基位解脱，法性穷尽。 轮回涅槃如破裂之网，无有分别，获得自在。 此时无论生起何者，烦恼皆平息解脱。 于他人前，显现感受如烦恼。 对于瑜伽士而言，如虚空般通透。 超离善恶垢染，无有系缚解脱。 未达彼义，则为善恶业所染污。 不衡量自身体验，空见的空谈， 以及以分别念造作的思辨理智， 将常断执为关要，如今甚多。 自生无有迁变的法界中， 心性法性于无作之义中熟悉。 修习之力从内心生起，乃法身之资粮。 体性无有边际，证悟自解脱之因。 果自成清净，任运成就。 自生法身，证悟与未证悟之界限， 以觉性中有无执着而区分。 如虚空之清净与不清净，如云一般。 简言之，无有执着则证悟实相。 于任何执着，皆不作取舍， 即使行持佛法与非法，亦无有偏袒。 不缘念见修行果， 乃自性大圆满之瑜伽。 大圆满妙吉祥心滴中，断定二无见之品第八。 大圆满妙吉祥心滴中，于法性虚空中重叠修习之品第九。 如是无二菩提心， 于觉性之面上，重叠一切法， 于任何处皆未断绝，于任何处皆未堕落之， 离心通透赤裸之智慧， 认定无二生灭， 乃本来清净法身通透大界。 外不散乱，内不执取， 中间不作意，不以分别念修饰， 不动摇分别念，无有间断之觉性， 无量通透，同时具足，一切处皆有。 上师弟子稍作停顿之时， 赤裸生起，加持之状态中， 于弟子指示，通透赤裸显现。 法身
English
Experience arises. Hostile friends, attachment and aversion are forever separated, and the nature of reality arises. Without bias of acceptance or rejection, freedom from afflictive obscurations. Without holding onto superior antidotes, purification of cognitive obscurations. Without going, the exhaustion of phenomena, reaching the original ground. In the intention of self-arisen Samantabhadra, liberation from samsara and nirvana. The decisive realization of awareness emerges nakedly. Samsara and nirvana, good and bad, clinging and conceptualization are purified in awareness. Afflictive emotions and conceptualizations are liberated at the base, the nature of reality is exhausted. Samsara and nirvana are like a torn net, without separation, attaining freedom. Whatever arises at this time, afflictive emotions are pacified and liberated. To others, experiences appear as afflictive emotions. For the yogi, it is like the emptiness of the sky. Transcending the defilements of virtue and vice, there is no bondage or liberation. Without reaching that meaning, one is obscured by virtuous and non-virtuous actions. Not measuring one's own experience, empty talk of emptiness, And with intellectual reasoning fabricated by the mind, Holding onto permanence and annihilation as key points, is very common nowadays. In the self-arisen, unchanging realm of reality, Mind-essence and reality-essence are familiar with the meaning of non-action. The power of practice arises from within, the provision of the Dharmakaya. The essence is without limit, the cause of realization is self-liberation. The result is self-perfected purity, spontaneously accomplished. The boundary between self-arisen Dharmakaya, realization and non-realization, Is distinguished by the presence or absence of clinging in awareness. Like the purity and impurity of the sky, like clouds. In short, without clinging, one realizes the nature of reality. Without clinging to anything, one does not engage in acceptance or rejection, Even when practicing Dharma and non-Dharma, there is no bias. Not focusing on view, meditation, action, and result, Is the yoga of the Great Perfection of self-nature. The Eighth Chapter: Deciding on the Non-Duality View from the Great Perfection, the Heart Drop of Manjushri. The Ninth Chapter: Superimposing Meditation on the Expanse of Reality from the Great Perfection, the Heart Drop of Manjushri. Thus, the non-dual Bodhicitta, On the face of awareness, superimposes all phenomena, Without ceasing anywhere, without falling anywhere, The mind-free, transparent, naked wisdom, Recognizing the non-dual, without arising or ceasing, Is the primordially pure Dharmakaya, the great transparent expanse. Not scattering outward, not grasping inward, Not placing in between, not modifying with the mind, Not moving conceptualization, uninterrupted awareness, Immeasurable transparency, simultaneous presence, everywhere. When the master and disciple pause for a moment, Nakedly arising, in a state of blessing, Instructing the disciple, transparently and nakedly appearing. Dharmakaya