Tibetan
།། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་ཐུགས་ཏིག་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བ་ལ་ལ་བཟླ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །། ༈ བཏང་བཞག་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་གཤིས། །བཙལ་བའི་མི་རྙེད་རང་བཞིན་བཞག་པས་འགྲུབ། །ཐུན་མོང་ཐེག་པའི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག །ལྷ་སྐུ་ཕྱག་མཚན་ཕྱི་ཡི་སྣང་བའི་ཡུལ། །རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་འཁོར་ལོ་གཏུམ་མོ་དང༌། །ཡི་གེ་འོད་ཀྱི་གོང་བུར་སྣང་དང་བཅས། །སྣང་མེད་མི་རྟོག་ངང་ལ་ཧད་རེར་བཞག །འདི་དག་གཏད་སོ་ཅན་གྱི་སྒོམ་པ་སྟེ། །གཟུང་འཛིན་འགོག་པར་འདོད་ཀྱང་གཟུང་འཛིན་དུ། །སོང་བས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་འཇུག་ཐབས་ཙམ། །མེ་ལ་ཚ་བ་ཆུ་ལ་གཤེར་བ་ལྟར། །རང་བབས་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །ཡོན་ཏན་ངང་གིས་སྐྱེ་བས་དུས་རྣམ་ཀུན། །མི་འབྲལ་སྐུ་གསུམ་རིག་པའི་རང་ཞལ་མཇལ། །གནས་ཆ་དང་ནི་རིག་པ་རང་གནས་བབས། །གསལ་ལ་མི་རྟོག་ཙམ་དུ་འདྲ་ན་ཡང༌། །སེམས་ཀྱི་གནས་སའི་ཆ་ལ་ཞེན་ཆ་དང༌། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་བྱུང་བར་མཚམས་པ་མེད། །སེམས་ཀྱི་དྲན་བསམ་ཡུལ་ཐོག་འཆར་བ་དང༌། །རིག་པ་དྭངས་གསལ་སྣང་ཆ་མ་འགགས་པ། །སྣང་ཡུལ་ཤེས་པ་འདྲ་ཡང་རིག་པ་ནི། །ཡུལ་ཕྱིར་མི་འབྲང་ཟང་ཐལ་རྩ་བ་ཆོད། །སེམས་ནི་ཡུལ་ཐོག་ཕར་འཕྲོ་རྟོག་པ་སྐྱེ། །མདོར་ན་དམིགས་གཏད་ཅན་ཀུན་གཟུང་འཛིན་བློ། །རང་བབས་རིག་པ་ཆོས་ཉིད་འཁོར་ལོ་ཡིན། །སྔ་མས་སྲིད་པ་ཕྱི་མས་ཐར་བ་འོ། །རིག་སྟོང་རྗེན་པར་རྟོགས་པས་ནོར་དོན་མེད། །དབང་པོའི་མངོན་སུམ་རྟོགས་པས་རྟོག་དཔྱོད་བྲལ། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་དག་པས་ཚིག་ལས་འདས། །ཅིར་སྣང་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་གདེང་འཆའ་བྲལ། །ཟང་ཐལ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་སྒྲིབ་བྱེད་མཐོང༌། །སེམས་གནས་ངལ་གསོའི་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ལ། །རེ་ལྟོས་མི་འཆའ་དུ་མ་ཁྱད་པར་འཕགས། །དགག་བསྒྲུབ་སེམས་བཟུང་བྱ་བ་ཀུན་བཏགས་ནས། །རིག་སྟོང་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་བུད་པ་ལ། །ངོ་བོ་མ་གཡོས་ཚུར་ལ་མི་ལེན་ཞིང༌། །ཕར་ལ་མི་སྤྲོ་སྒོམ་པས་མ་བཅིངས་པར། །ཟང་ཐལ་རང་བབས་བཞག་ཐབས་རྣམ་བཞི་དང༌། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་གྱི་རིག་པ་སྲད་དུ་འཛུད། །རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་རྒྱ་མཚོར་གཟའ་སྐར་རྣམས། །ཆུ་ལས་མ་གཡོས་མ་གོས་སྣང་བ་ལྟར། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་པར། །གང་ཤར་འཛིན་པས་མ་བསླད་དྭངས་སང་ངང༌། །མི་སྤྲོ་མི་བསྡུ་རེ་དོགས་མེད་པ་རུ། །རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་དགོངས་པའི་ཉམས་སུ་བླངས། །ཁ་ཅིག་ཅོག་བཞག་ཐོད་རྒལ་ལྷུན་གྲུབ་ཐབས། །ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ཉིད་ནི་ཕྱོགས་རིས་བློ།
Chinese
།། །大圆满文殊心滴中，一切法不离法性意之重述品第十竟。། ། ༈ 无舍无取无去来的法性实相， 寻求不得，安住自性而成办。 共同乘之色声香味触， 本尊身相手印外境之显现， 脉气明点轮涅忿怒母， 以及字母光团之显现等， 于无念无分别之状态中愕然安住， 这些是有所缘之修法， 虽欲遮止能取所取然却成了能取所取， 故仅是进入甚深义之方便。 如火之热性水之湿性般， 于自然而然水流般之瑜伽中， 功德自然而生故于一切时， 不离三身得见觉性之自面。 处所之分与觉性自处安住， 虽于明然无念略有相似然， 于心之安住处所之执着分与， 觉性通彻显现之间毫无瓜葛。 心之忆念思维度于境上生起与， 觉性清明显现不灭， 显现境与识虽相似然觉性乃， 不随境转通彻断绝根本。 心乃于境上外散生起分别念， 总而言之，凡有所缘皆是能取所取之心， 自然而然之觉性乃法性之轮， 前者乃轮回后者乃解脱。 赤裸觉悟觉性空性无有错谬， 以根识现量觉悟故离思离见， 觉性通彻清净故超离言词， 任何显现皆是三身道之显现无有定解执着。 通彻见解修习行果遮障皆可见， 于心安住休息之止观， 不作希求乃诸多殊胜差别。 于破立心之所取一切皆是假立， 于觉性空性通彻赤裸而出之时， 本体未动不往回收， 不向外散不为修所缚， 通彻自然安住四种方式与， 以三禅定之觉性贯穿。 如风不动摇大海中之星辰， 不为水所动不沾染而显现般， 觉性通彻显现境不灭， 任何显现皆不为执着所染清澈明朗之状态中， 不外散不内收无有希冀畏惧， 如大海般放下即是意之修持。 有些人口说放下即是顿超任运之方便， 此说本身即是偏颇之见。
English
In the Great Perfection, the Heart Drop of Manjushri, this is the tenth chapter, a repetition on the immovability of all dharmas from the intention of dharmata. ༈ The nature of reality is without letting go, holding, going, or coming. It is accomplished by resting in the self-nature that cannot be found by searching. Forms, sounds, smells, tastes, and textures of the common vehicle, the deity's form, hand implements, and external objects of appearance, channels, winds, bindus, chakras, tummo, and letters, appearing as balls of light, and so on. Rest in a blank stare in a state of non-appearance and non-thought. These are meditations with something to focus on. Although one wishes to stop grasping and fixation, it becomes grasping and fixation. Therefore, it is only a means to enter the profound meaning. Like heat in fire and moisture in water, in the natural, flowing yoga, qualities arise naturally, so at all times, meet the face of one's own awareness, the three kayas, without separation. The aspect of the place and the awareness resting in its own place, although similar in clarity and non-thought, there is no connection between the attachment to the place where the mind rests and the arising of awareness as thorough and clear. The mind's thoughts and concepts arise on objects, and the awareness's clear and luminous appearances are uninterrupted. Although the appearance of objects and consciousness are similar, awareness does not follow objects, but is thoroughly cut off at the root. The mind scatters outward onto objects, and thoughts arise. In short, all that has an object of focus is the mind of grasping and fixation. The natural awareness is the wheel of dharmata. The former leads to samsara, the latter to liberation. Realizing rigpa-emptiness nakedly is without error. Realizing the direct perception of the senses is free from thought and analysis. Awareness is thoroughly pure, so it transcends words. Whatever appears is the appearance of the three kayas on the path, free from clinging to certainty. Thoroughly seeing view, meditation, conduct, result, and obscurations. Resting the mind, resting in peace, and vipashyana, are far superior with their many distinctions, without reliance. From refutation, affirmation, mind-grasping, and all contrived activities, when rigpa-emptiness emerges nakedly, the essence is unmoved, not taking it back, not scattering it outward, not bound by meditation. Penetrate awareness with the four ways of resting naturally and thoroughly, and the awareness of the three samadhis. Like the planets and stars in the ocean unmoved by the wind, appearing without being moved or stained by the water, awareness is thoroughly clear, and the field of appearance is uninterrupted. Whatever arises is not corrupted by grasping, in a clear and transparent state. Without scattering or gathering, without hope or fear, resting like the ocean is the practice of intention. Some say that resting is the means of spontaneous accomplishment of trekchö. That very statement is a biased mind.
Tibetan
།ཐོད་རྒལ་ལམ་ལ་ཟང་ཐལ་རིག་པ་འདི། །རྗེན་ལ་མ་བུད་སྲིད་འཁྲུལ་ཤེར་བྱར་གསུངས། །རིག་གདངས་ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་འཇོག་པ་ཡང༌། །ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པ་གནད། །རིག་པ་དྭངས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ངང༌། །གནས་དུས་རིག་པ་རྗེན་པར་ངོས་བཟུང་ནས། །དེ་ལས་མ་གཡོས་ཕྱི་ནང་བར་མཚམས་མེད། །ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་འཆར་བ་སྔ་ཕྱི་ཟབ། །སྣང་བ་ཅིག་ཆོད་གསང་བ་སྣང་བ་ལ། །ཞེན་པས་མ་བཅིང་རང་སྣང་རྒྱ་ཡན་ནོ། །སྤང་བླང་མི་བྱེད་དབྱེ་གསལ་མེད་པའི་ངང༌། །ཡུལ་སྣང་མ་འགགས་རིག་ཅིང་རྟོག་མེད་དུ། །མི་བཞག་མི་བཀག་རང་གསལ་རང་ཤར་དུ། །ཟང་ཐལ་གོས་པ་མེད་པར་རིག་པར་གནས། །སྣང་ཤེས་གཉིས་མེད་རོ་གཅིག་ཉམས་བླངས་ཏེ། །སྣང་བ་གང་ཤར་རིག་པ་ཟང་ཀ་མར། །ངོས་བཟུང་དུས་གསུམ་འབྲེལ་ཐག་ཆད་པ་ཡི། །དགོངས་པ་རང་ཤར་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་དང༌། །འདས་པ་མི་རྟོག་མ་འོངས་མི་བསམ་ཞིང༌། །ད་ལྟ་མི་དཔྱོད་ཟང་མ་རྗེན་པའི་ངང༌། །མི་གཡོ་མི་སྤྲོ་མི་བཟུང་ངང་ལ་བཞག །འདས་དང་མ་འདས་ད་ལྟའི་སེམས་དང་ནི། །དུག་གསུམ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་གང་ལ་ཡང༌། །ཞེན་འཛིན་བློ་ཡི་གཏད་སོ་མི་བྱེད་པར། །ལྷན་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་བབས་ཀྱིས་ཞོག །ཡེ་ནས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་དང༌། །སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་རང་བབས་ཏིང་འཛིན་དང༌། །རྐྱེན་སྣང་འགྱུ་བའི་མི་གཡོ་རི་བོ་བཞིན། །མཆོག་གསང་ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པར་ཞོག །ལུས་ནི་སྐྱིལ་ཀྲུང་མིག་ནི་བར་སྣང་གཏད། །ཤེས་པ་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པ་ས་ལེར་བཞག །རིག་པ་ཟང་ཀའི་ངོ་བོ་མི་གཡོ་བར། །སྣང་སེམས་རྒྱས་ཐེབས་ཡེ་ནས་སྤྱི་བླུགས་སོ། །རང་གནས་ཏིང་འཛིན་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལས། །འདས་ཀྱང་དེ་ཡི་མིང་གིས་མཚོན་པ་ནི། །རང་བབས་ཆོས་ཉིད་དམིགས་བསལ་བྲལ་བ་ཡི། །བལྟར་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་ཚུལ་དུ་བལྟ། །བཏང་བཞག་འགྲོ་འོང་བྲལ་བའི་ངང་བསྒོམ་གྱིས། །བསྒོམ་མེད་ཡེངས་མེད་སྤྱི་བླུགས་བསྒོམ་པ་འོ། །ཀློང་གསལ་བྱ་བྱེད་ཀུན་ལས་འདས་པ་ཡི། །སྤྱོད་མེད་སྤྱོད་པ་སྤྱི་བླུགས་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་སྒྲུབ་མེད་དང༌། །དེ་དོན་ལྷུན་གྱིས་བཞག་པ་སྤྱི་བླུགས་འབྲས། །དེ་ལྟར་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི་ཡི་དོན། །སྣང་བར་མི་སྤྲོ་ཤར་བ་རང་གིས་བརྒྱན། །རང་ཡལ་རྗེས་མེད་སྤྱོད་པ་ཟང་ཐལ་ལ། །ནང་འགྱུ་སེམས་ལ་མི་རྟོག་མ་འགགས་རྩལ། །རང་ངོ་རང་དྭངས་རང་གསལ་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང༌། །གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་ལ་མི་བསྒོམ་པར། །རང་བབས་བསམ་གཏན་ཚོགས
Chinese
于妥噶道之透彻觉性， 谓赤裸未染轮回之智。 觉性光芒置于连绵不断， 要诀在于安住透彻赤裸上。 觉性澄澈如海之状态中， 处时认定觉性为赤裸， 不离于此，内外无界限， 法性一体显现，先后深奥。 显现顿断，秘密在于显现上， 不以执着束缚，自显任运。 不取不舍，无有分别之状态， 境相不灭，觉知且无念。 不住不遮，自明自显中， 觉性无有遮蔽而安住。 显现与觉性无二，修持一味， 任何显现皆认定觉性透彻。 认定断绝三时关联之， 自显之意光明任运成， 不思过去，不念未来， 当下不作意，于透彻赤裸之状态， 不摇不动不取不舍安住。 过去未来现在之心识， 三毒三时，于诸佛亦然， 莫作执着心之寄托处， 任其落入广阔无垠之平等中。 本初不变乃法性， 显现心识无二，自然安住于禅定， 如山王般，于缘起显现之动摇中不动。 安住于至极秘密普贤王如来之心意中。 身结跏趺坐，眼观虚空， 觉知无有收放，坦然安住。 觉性透彻之体性不动摇， 显现心识增减，本即总集。 自住禅定，观修之行果， 纵然超越，亦以其名诠释， 自然法性，离诸分别之， 无可见之觉性，以总集之方式观之。 于放下与不放、去与来之状态中修持， 无修无散乱，乃总集之修持。 清净虚空，超越一切作为之， 无行之行，乃总集之行持。 本初法身任运成就，无有修证， 其义任运安住，乃总集之果。 如是观修之行果四者之义， 不迷于显现，显现自饰。 自灭无痕，行持透彻， 内动之心，不思不灭之妙用， 自性自净自明，如海之虚空， 不于无二平等之状态中修持， 自然安住于三摩地。
English
This thorough awareness on the path of Tögal, is said to be the wisdom that is naked and free from the delusion of existence. Also, placing the radiance of awareness on the continuous stream, the key is to place it on the thorough nakedness. In the state of clear awareness, like an ocean, recognizing awareness as naked at all times, without moving from that, without boundaries between inside and outside, the nature of reality manifests as one, profound in both beginning and end. Appearances are cut off at once, the secret lies in appearances, not binding them with attachment, appearances are naturally free. Without accepting or rejecting, in a state without distinction, perceiving the objects without obstruction, aware and without thought. Without dwelling or obstructing, in self-clarity and self-arising, awareness abides without being obscured by thoroughness. Experiencing the non-duality of appearance and awareness as one taste, whatever appearance arises, recognize awareness as thorough. Recognizing the severance of the connection of the three times, the self-arising intention, the spontaneously accomplished clear light, not thinking about the past, not contemplating the future, not judging the present, in the state of thorough nakedness, without moving, without elaborating, without grasping, abide in that state. Past, future, and present mind, the three poisons, the three times, and whatever Buddhas, without making them the object of clinging and grasping, let it fall into the vast expanse of co-emergence. The unchanging nature of reality from the beginning, the non-duality of appearance and mind, naturally abiding in samadhi, like an unmoving mountain amidst the arising and moving of circumstances, rest in the intention of the heart of the supreme secret, Kuntuzangpo. The body is in vajra posture, the eyes are fixed in space, consciousness is without expansion or contraction, placed clearly. The essence of thorough awareness is unmoving, appearances and mind increase and decrease, but are originally all-encompassing. Self-abiding samadhi, beyond view, meditation, action, and result, even if transcended, it is indicated by its name, the natural state of reality, free from distinctions, view the unseeable awareness as all-encompassing. Meditate in the state of being free from letting go and not letting go, going and coming, meditation without meditation, without distraction, is all-encompassing meditation. The clear expanse, transcending all actions, action without action is all-encompassing action. Primordially the Dharmakaya is spontaneously accomplished, without effort, its meaning spontaneously abiding is the all-encompassing result. Thus, the meaning of the four: view, meditation, action, and result, not being deluded by appearances, appearances adorn themselves. Self-dissolving without trace, action is thorough, the inner moving mind, the unobstructed play of non-thought, self-face, self-pure, self-clear, the expanse of the ocean, without meditating in the state of non-duality and equality, naturally abide in the gathering of samadhi.