Tibetan
་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དོན་དུ། ལམ་ལྔ་པོ་རང་རྒྱུད་ལ་རྟེན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རྩོམ་བྱེད་དོན་དམ་ནི། གཟུགས་རགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩོམ་གཞི་མཐར་ཐུག་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དང་། ཤེས་པའི་རྩོམ་གཞི་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་གཉིས་ནི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་ལ། དེ་ལས་རགས་པ་རྣམས་རྩོམ་མོ་ཞེས་འདོད། དགྲ་བཅོམ་པ་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་པ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་ལྷག་མེད་དུ་འདས་པ་དེ་འཁོར་བར་མི་ལྷུང་སྟེ་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་མི་རྒྱ་སྟེ་ཉན་ཐོས་སུ་རིགས་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྣུམ་ཟད་པའི་མར་མེ་བཞིན་ངེས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་འོ་ཞེས་འདོད་དོ། །ཀུན་གཞི་མེད་པ་ནི། ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་རེས་མོས་སུ་ཡོད་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་ཀུན་གཞི་མེད་དེ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་བརྟན་པའི་སེམས་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་འཐད་ཅེས་སོ། །ཐེག་ཆེན་མེད་པ་ནི། འདུལ་ལུང་སྡེ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཐེག་དམན་གྱི་བཀའ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཡིན་གྱི། ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མིན་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་ཐོ་བརྩམ་ཕྱིར་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་བྱས་པ་སྟེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད། ས་བཅུ་ 21-4-114b མེད་པ་ནི། བདེན་པ་མཐོང་ནས་བསྐལ་པ་མང་པོར་འཁོར་བར་གནས་མི་སྲིད་དེ། སོ་སྐྱེའི་ས་ལ་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་ཚོགས་བསགས་ནུས་པའི་སྐྱེས་བུ་རབ་སངས་རྒྱས་པར་ནུས་པ་དེས། ངེས་འབྱེད་ཡན་ཆད་སྟན་གཅིག་ལ་ནུབ་གཅིག་གི་ཚེ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅེས་འདོད། སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་རབ་གྲངས་མེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་འཁོར་བར་བསྲན་ནུས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་འདི་བསླབ་ཅིང་ཚོགས་བསྐལ་མང་དུ་བསགས་པས་འཚང་རྒྱ་ལ། གཞན་ཕལ་གྱིས་དེ་མི་ནུས་ཏེ་འཁོར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་ཞིང་དམུ་རྒོད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་པས་སོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་གང་ཟག་དམ་པ་རང་རྒྱུད་པ་ཞིག་ཡིན་གྱི། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མ་ཡིན་ཏེ་ཁྲག་ཟག་པ་དང་། རྒྱབ་བསྙུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའོ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའང་མིན་ཏེ། ཏིང་འཛིན་ལས་བཞེངས་ཏེ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་སོ་ཞེས་ལུང་ལས་འབྱུང་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་འགྲོ་དོན་རྒྱུན་ཆད་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ལ། བདེན་བཞི་ནི་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། གཞི་སྣོད་བཅུད་ཕུང་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་དཔྱད་ན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤང་གཉེན་བྲལ་ཐོབ་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་དུ་མ་གྲུབ་པས་སོ། །རྩོམ་བྱེད་ལ་གཟུགས་ཅན་རྡུལ་ཕྲན་མེད་དེ། རགས་པ་རྩོམ་ཚེ་རྡུལ་རྣམས་ཕྲད་ན་ཕྱོགས་གཅིག་གམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྲ
Chinese
为了实现止息（འགོག་པ་，Nirodha，灭谛，灭尽痛苦），五道（ལམ་ལྔ་，Pañcamārga，五道，修行的五个阶段）依赖于自身相续。所谓‘作者’的究竟意义是：粗大色法的最终作者是不可分割的微尘，以及意识的作者是最终的不可分割的刹那。这两者是真实存在的，并且由它们产生粗大的事物。他们认为阿罗汉（དགྲ་བཅོམ་པ་，Arhat，阿罗汉，断尽烦恼者）是最终的，因为已入无余涅槃的阿罗汉不会再堕入轮回，因为他们已经断绝了在三界（ཁམས་གསུམ་，Trailokya，三界，欲界、色界、无色界）中出生的因。他们也不会成佛，因为他们注定是声闻（ཉན་ཐོས་，Śrāvaka，声闻，听闻佛法者），就像油尽灯灭一样，必然会进入寂灭。他们认为没有阿赖耶识（ཀུན་གཞི་，Ālaya-vijñāna，阿赖耶识，藏识），因为六识（ཚོགས་དྲུག་，Ṣaḍvijñāna，六识，眼识、耳识、鼻识、舌识、身识、意识）是轮流生起的，除此之外没有其他的阿赖耶识，因为它不可见。如果有一个作为一切基础的常恒的心识，那它就会变成人我（གང་ཟག་གི་བདག་，Pudgala-ātman，补特伽罗我，常一主宰的我），这是不合理的。他们认为没有大乘（ཐེག་ཆེན་，Mahāyāna，大乘，普度众生的教义），因为《律藏》（འདུལ་ལུང་，Vinaya，律藏，戒律的汇编）等四部是小乘的佛语，而《十万颂般若》（ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་，Śatasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra，十万颂般若经，般若经的一种）等不是佛语，因为它们是为了破坏佛法，是魔和外道（མུ་སྟེགས་，Tīrthika，外道，不信佛教的宗教）所为，因为它们似乎与三藏（སྡེ་སྣོད་གསུམ་，Tripiṭaka，三藏，经、律、论）和四法印（ཕྱག་རྒྱ་བཞི་，Caturbhadra-mudrā，四法印，诸行无常、诸法无我、涅槃寂静、一切皆苦）等相违背。他们认为没有十地（ས་བཅུ་，Daśa-bhūmi，十地，菩萨修行的十个阶段）， 因为在见到真谛（བདེན་པ་，Satya，真谛，四圣谛）之后，不可能在轮回中停留多个大劫（བསྐལ་པ་，Kalpa，劫，极长的时间单位），因为一个能在凡夫地（སོ་སྐྱེའི་ས་，Pṛthagjana-bhūmi，凡夫地，未开悟的众生所处的状态）积累三个无数大劫资粮的人，就能证悟成佛，因此，他能在暖位（ངེས་འབྱེད་，Nirvedha-bhāgīya，暖位，四加行位的第一个阶段）及以上，在一座之上，一夜之间证悟。他们认为佛是自生的（རང་རྒྱུད་པ་，Svātantrika，自续派，中观宗的一个分支），因为少数能在无数大劫中忍受轮回的人，通过修习声闻道（ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་，Śrāvakayāna，声闻乘，小乘）并积累大量的资粮而证悟成佛，而大多数人不能这样做，因为轮回中痛苦巨大，并且无法利益顽劣的众生。因此，所谓的佛陀（སངས་རྒྱས་，Buddha，佛陀，觉悟者）是一个自生的圣人，而不是化身（སྤྲུལ་པའི་སྐུ་，Nirmāṇakāya，化身，佛的三身之一），因为他会流血，背痛等，所以他仍然有异熟果（རྣམ་སྨིན་，Vipāka，异熟果，业力的果报）的残余。他们也认为佛陀不是恒常处于禅定（ཏིང་འཛིན་，Samādhi，三摩地，禅定）之中，因为经典中说，佛陀从禅定中起身，去乞食（བསོད་སྙོམས་，Piṇḍapāta，乞食，僧侣乞讨食物），并且在涅槃（མྱ་ངན་ལས་འདས་，Nirvāṇa，涅槃，寂灭）之后，利益众生的事业就中断了。为了反驳这些观点，他们认为四圣谛（བདེན་བཞི་，Catuḥsatya，四圣谛，苦、集、灭、道）在究竟意义上是不成立的，因为如果分析作为基础的器世界（སྣོད་，Bhājana，器世界，众生居住的环境）和有情世界（བཅུད་，Sattva，有情，有感觉的生命）、蕴（ཕུང་，Skandha，蕴，构成个体的要素）、界（ཁམས་，Dhātu，界，构成存在的要素），那么它们在任何地方都无法成立，并且断除（སྤང་，Prahāṇa，断除，断除烦恼）、对治（གཉེན་，Pratipakṣa，对治，克服烦恼的方法）和证得（ཐོབ་，Prāpti，证得，获得成就）都只是假名安立，在究竟意义上并不成立。关于作者，他们认为没有有形的微尘，因为在形成粗大事物时，微尘之间如果接触，那么是部分接触还是全部接触？
English
For the purpose of realizing cessation (འགོག་པ་, Nirodha, cessation, the end of suffering), the five paths (ལམ་ལྔ་, Pañcamārga, five paths, the five stages of practice) rely on one's own continuum. The ultimate meaning of 'author' is: the ultimate author of gross forms is the indivisible particle, and the author of consciousness is the ultimate indivisible moment. These two are truly existent, and from them arise gross things. They believe that an Arhat (དགྲ་བཅོམ་པ་, Arhat, Arhat, one who has eliminated afflictions) is ultimate, because an Arhat who has passed into Nirvāṇa without remainder will not fall into Saṃsāra again, because they have exhausted the cause of being born in the three realms (ཁམས་གསུམ་, Trailokya, three realms, desire realm, form realm, formless realm). They will also not become Buddhas, because they are destined to be Śrāvakas (ཉན་ཐོས་, Śrāvaka, Śrāvaka, one who hears the teachings), just as a lamp with exhausted oil will inevitably enter extinction. They believe that there is no Ālaya-vijñāna (ཀུན་གཞི་, Ālaya-vijñāna, Ālaya-vijñāna, storehouse consciousness), because the six consciousnesses (ཚོགས་དྲུག་, Ṣaḍvijñāna, six consciousnesses, eye, ear, nose, tongue, body, and mind consciousnesses) arise alternately, and there is no other Ālaya-vijñāna besides that, because it is not perceived. If there were a permanent mind that is the basis of everything, then it would become a self of a person (གང་ཟག་གི་བདག་, Pudgala-ātman, self of a person, a permanent, singular, and independent self), which is unreasonable. They believe that there is no Mahāyāna (ཐེག་ཆེན་, Mahāyāna, Great Vehicle, the doctrine of universal salvation), because the four Vinaya (འདུལ་ལུང་, Vinaya, Vinaya, the collection of monastic rules) texts are the words of the Buddha of the Hīnayāna, while the Śatasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra (ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་, Śatasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra, Perfection of Wisdom in One Hundred Thousand Lines) and others are not the words of the Buddha, because they were created by demons and Tīrthikas (མུ་སྟེགས་, Tīrthika, non-Buddhists, religious practitioners who do not follow the Buddha's teachings) to undermine the Dharma, because they appear to contradict the Tripiṭaka (སྡེ་སྣོད་གསུམ་, Tripiṭaka, three baskets, the three divisions of the Buddhist canon: Sutra, Vinaya, and Abhidharma) and the four seals (ཕྱག་རྒྱ་བཞི་, Caturbhadra-mudrā, four seals, all compounded things are impermanent, all emotions are pain, all phenomena are empty, and Nirvana is peace). They believe that there are no ten Bhūmis (ས་བཅུ་, Daśa-bhūmi, ten Bhūmis, the ten stages of a Bodhisattva's path), because after seeing the truth (བདེན་པ་, Satya, truth, the four noble truths), it is impossible to remain in Saṃsāra for many Kalpas (བསྐལ་པ་, Kalpa, eon, an extremely long period of time), because a person who can accumulate the collections of three countless Kalpas on the ground of an ordinary being (སོ་སྐྱེའི་ས་, Pṛthagjana-bhūmi, ground of an ordinary being, the state of unenlightened beings) can attain Buddhahood, therefore, he can realize up to the stage of warmth (ངེས་འབྱེད་, Nirvedha-bhāgīya, warmth, the first stage of the four preparatory stages) and above in one sitting, in one night. They believe that the Buddha is self-produced (རང་རྒྱུད་པ་, Svātantrika, Svātantrika, an independent school of Madhyamaka), because a few who can endure Saṃsāra for countless Kalpas attain Buddhahood by studying the Śrāvakayāna (ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་, Śrāvakayāna, Hearer Vehicle, the path of the Hearers) and accumulating vast collections of merit, while most cannot do so, because suffering is great in Saṃsāra, and they cannot benefit unruly beings. Therefore, the so-called Buddha (སངས་རྒྱས་, Buddha, Buddha, the awakened one) is a self-produced holy person, not an emanation body (སྤྲུལ་པའི་སྐུ་, Nirmāṇakāya, emanation body, one of the three bodies of the Buddha), because he bleeds, has back pain, etc., so he still has residual effects of Vipāka (རྣམ་སྨིན་, Vipāka, result of karma, the maturation of karma). They also believe that the Buddha is not always in Samādhi (ཏིང་འཛིན་, Samādhi, Samadhi, meditative absorption), because the scriptures say that the Buddha rises from Samādhi and goes for alms (བསོད་སྙོམས་, Piṇḍapāta, alms, the practice of monks begging for food), and after Nirvāṇa (མྱ་ངན་ལས་འདས་, Nirvāṇa, Nirvana, cessation), the work of benefiting beings is interrupted. To refute these views, they believe that the four noble truths (བདེན་བཞི་, Catuḥsatya, four noble truths, suffering, origin, cessation, and path) are not established in the ultimate sense, because if one analyzes the container world (སྣོད་, Bhājana, container world, the environment in which beings live) and the sentient world (བཅུད་, Sattva, sentient beings, beings with consciousness) as the basis, the Skandhas (ཕུང་, Skandha, aggregates, the components of an individual), and the Dhātus (ཁམས་, Dhātu, elements, the components of existence), then they cannot be established anywhere, and the abandonment (སྤང་, Prahāṇa, abandonment, the abandonment of afflictions), the antidote (གཉེན་, Pratipakṣa, antidote, the method of overcoming afflictions), and the attainment (ཐོབ་, Prāpti, attainment, the achievement of realization) are merely nominal designations and are not established in the ultimate sense. Regarding the author, they believe that there are no tangible particles, because when forming gross things, if the particles touch each other, do they touch partially or completely? --------------------------------------------------------------------------------