Tibetan
ིམ་པ་འཁྲུགས་པ་སོགས་ཀྱིས་མི་འཐད་ཅིང་། བསམ་བརྗོད་མེད་པའི་བདག་དེ་འདྲ་ཡོད་པར་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པས་དམ་བཅའ་ཙམ་དུ་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱིས་ཁེགས་སོ། །བཞི་པ་གཅེར་བུ་པའམ་ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་པ་རྣམས་ནི། བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་བ་དམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་གཞུང་རྒྱལ་བྱེད་སོགས་ལ་ཚད་མར་འདོད་ཅིང་། ཤེས་བྱ་ཚིག་གི་དོན་བདུན་གྱིས་གཞུང་དེ་སྨྲ་སྟེ། དཀའ་ཐུབ། སྡོམ་པ། ཉོན་མོངས། བཅིངས་པ། གྲོལ་བ། སྲོག་ཡོད། སྲོག་མེད་བདུན་ནོ། །དེ་ལ་དཀའ་ཐུབ་ནི་མེ་ལྔ་བརྟེན་པ། གཅེར་བུར་རྒྱུ་བ། ཟས་མི་ཟ་བ། སློང་མོའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་སྐྲ་འབལ་བ་སོགས་སོ། །སྡོམ་པ་ནི་དགེ་བཅུ་སྟེ་སྲོག་ཆགས་བསད་པར་དོགས་ནས་རྐང་པ་ལ་དྲིལ་གཡེར་འདོགས་པ། བྱིན་མཁན་མེད་པར་ཆུ་ཡང་མི་འཐུང་བ། རྫུན་གྱིས་དོགས་ནས་གཏམ་གང་ཡང་མི་སྨྲ་བ་སོགས་སོ། །ཉོན་མོངས་ནི་འདོད་ཆགས་སོགས་ 21-4-112a དུག་གསུམ་མོ། །བཅིང་བ་ནི་འཁོར་བར་འཁོར་བའོ། །ཐར་པ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་མཐའ་དག་ཟད་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཡང་ཐར་པའི་ཚེ་ན་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ་གདུགས་དཀར་པོ་བཀན་པ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་བར་འདོད།སྲོག་ནི་སེམས་ཏེ་དེ་ཡང་སྲོག་དང་ལུས་དབང་དང་ལྡན་པ་འབྱུང་བ་བཞི། རྣ་བ་སོགས་དབང་པོ་སོ་སོ་དང་ལྡན་པའི་ཤིང་ཡོད་ཅིང་། དུང་ཉ་ཕྱིས་སོགས་ལ་ལུས་ལྕེ་གཉིས་ཡོད་ཀྱི་དབང་པོ་གཞན་མེད། དེ་བཞིན་མེ་ཁྱེར་གྲོག་མ་སོགས་ལ་ལུས་ལྕེ་སྣ་གསུམ། སྦྲང་བུ་མཆུ་རིང་སོགས་ལ་མིག་མ་གཏོགས་གཞན་ཡོད། མི་རྟ་སོགས་ལ་དབང་པོ་ལྔ་ཀ་ཡོད་དེ་འདི་རྣམས་སྲོག་ལྡན་ནོ། །སྲོག་མེད་པ་ནི་སྒྲ་དྲི་རོ་འོད་ནམ་མཁའ་གྲིབ་མ་འཇའ་གཟུགས་བརྙན་སོགས་སོ། །སྤྱིར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུས་གྲངས་ཀྱིས་ཐ་དད་ལ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུགས་དེས་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལེགས་པར་མ་རྟོགས་པས་དམ་པའི་དོན་ཉིད་སྤང་བས་ན། སྲིད་པའི་ནགས་ཁྲོད་འཐུག་པོར་གནས་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་ལམ་མ་ཡིན་ཏེ། དཀའ་ཐུབ་སོགས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེས་ལས་ཟད་པར་བྱས་པས་མི་གྲོལ་ཏེ། ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་ན་ལས་སྤོང་མི་ནུས་པ་དང་། སྲོག་དང་སེམས་གཅིག་མིན་ཏེ་རྒན་གཞོན་གྱི་ཤེས་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་མ་ཚོགས་ལ་མི་ནས་ཁྱིར་སྐྱེས་པའི་ཚེ་སྲོག་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་དང་། ཤིང་སོགས་ལ་སེམས་ཡོད་པ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པས་ཁེགས། ཡུལ་དུས་གྲངས་ཀྱི་དུ་མ་ལ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་མི་སྲིད་དེ་སྤྱི་བཞིན་ནོ། །བཅིང་གྲོལ་གྱི་བདག་རྟག་པ་ཡོད་ན་ཐར་པ་མི་རུང་བ་སོགས་ཀྱིས་ལུགས་དེ་དོན་མེད་པར་ཤེས་སོ། །ལྔ་པ་ཕུར་བུ་པའམ་རྒྱང་འཕེན་པ་དག་ནི་ལྷ་ཕུར་བུའི་ 21-4-112b རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལྟ་བའི་སྙིང་པོ་དང་ཕུར་བ
Chinese
其他如争论‘存在’等，由于不合理，并且没有衡量标准来了解这种不可思议的‘自我’存在，因此仅仅是承诺而已。 第四个是耆那教徒或裸体派，他们追随婆罗门圣者的教义，认为吠陀等是衡量标准。他们通过七个范畴来阐述教义，即：苦行、戒律、烦恼、束缚、解脱、有生命和无生命。苦行包括依赖五火、裸体行走、不进食、托钵乞食和拔头发等。戒律是十善，即为了避免杀死生物，在脚上系铃铛；没有施舍者，连水也不喝；为了避免说谎，什么也不说等等。烦恼是贪欲等三毒。束缚是指在轮回中流转。解脱是指通过苦行的力量，所有业力耗尽后获得解脱。他们认为，在解脱时，会变成像在三千世界之上撑起一把白伞的形状。生命是指心识，它与身体、感官和四大元素相连。树木具有生命，拥有身体和感官。海螺、鱼等只有身体和舌头，没有其他感官。同样，萤火虫、蚂蚁等有身体、舌头和鼻子三种感官。蜜蜂等除了眼睛之外，其他感官都有。人、马等具有所有五种感官，这些都是有生命的。无生命包括声音、气味、味道、光、天空、阴影、彩虹和影像等。一般来说，他们认为所有事物在地点、时间和数量上是不同的，但本质上是相同的。这种观点没有很好地理解事物的真实状态，因此放弃了圣者的意义。因此，他们居住在稠密的轮回森林中，而不是真正的道路。苦行等并没有真正实现，并且在世俗层面，它们并没有耗尽业力，因此无法解脱。如果不放弃烦恼，就无法摆脱业力。生命和心识不是一回事，因为老年和年轻的意识不会同时出现，并且从人变成狗时，生命会变成一体等等。树木等有心识的说法，因为没有观察到，所以被否定。在地点、时间和数量上不同的事物，本质上不可能相同，就像共相一样。如果束缚和解脱的‘自我’是永恒的，那么就不可能解脱等等，因此这种观点被认为是毫无意义的。第五个是顺世外道，他们追随自在天的教义，认为‘见’和自在天是真理。
English
Others, such as arguing about 'existence,' are unreasonable, and since there is no measure to understand the existence of such an inconceivable 'self,' it is merely a commitment. The fourth are the Jainas or the Digambaras (sky-clad), who follow the teachings of the Brahmin sages and consider the Vedas, etc., as measures. They expound the doctrine through seven categories: asceticism, discipline, afflictions, bondage, liberation, living, and non-living. Asceticism includes relying on the five fires, walking naked, not eating, begging for alms, and plucking hair, etc. Discipline is the ten virtues, i.e., to avoid killing creatures, bells are tied to the feet; without a giver, not even water is drunk; to avoid lying, nothing is said, etc. Afflictions are the three poisons such as desire. Bondage refers to wandering in samsara. Liberation refers to obtaining liberation after all karmas are exhausted through the power of asceticism. They believe that at the time of liberation, one transforms into a form like a white umbrella held above the three thousand worlds. Life refers to consciousness, which is connected to the body, senses, and the four elements. Trees have life, possessing a body and senses. Conch shells, fish, etc., only have a body and tongue, without other senses. Similarly, fireflies, ants, etc., have three senses: body, tongue, and nose. Bees, etc., have everything except eyes. Humans, horses, etc., have all five senses; these are all living. Non-living includes sound, smell, taste, light, sky, shadow, rainbow, and images, etc. Generally, they believe that all things are different in place, time, and number, but are the same in essence. This view does not understand the true state of things well, therefore abandoning the meaning of the saints. Therefore, they dwell in the dense forest of samsara, not the true path. Asceticism, etc., are not truly accomplished, and on the mundane level, they do not exhaust karma, therefore liberation is not possible. If afflictions are not abandoned, karma cannot be abandoned. Life and consciousness are not the same, because old and young consciousness do not arise at the same time, and when transforming from a human to a dog, life becomes one, etc. The claim that trees, etc., have consciousness is refuted because it is not observed. Things that are different in place, time, and number cannot be the same in essence, just like universals. If the 'self' of bondage and liberation is eternal, then liberation is not possible, etc., therefore this view is considered meaningless. The fifth are the Lokayatas (materialists), who follow the teachings of Brihaspati and consider 'seeing' and Brihaspati as the truth. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུའི་རྒྱུད་དྲུག་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཚེ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། ཆད་རྐྱང་སྨྲ་བ་ནམ་མཁའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ན་ལམ་དེས་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་བསླུ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་གནོད་པ་ཡིན་པས་དགག་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་ཚེ་སྔ་མ་ཡོད་དེ་སྐྱེ་སེམས་སྐད་ཅིག་དང་པོར་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་མི་འབྱུང་བར་གྲུབ་ཅིང་། དེའི་ཉེར་ལེན་ནི་ཤེས་པ་ལས་ས་སོགས་ཡིན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མར་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཚང་ཞིང་གེགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ད་ལྟ་མ་མཐོང་བ་ཀུན་མེད་ན་སང་ཕན་ཆད་ཀྱི་རང་གཞན་ཡང་མི་མཐོང་བས་དེ་དག་གི་ཆེད་དུ་ཟས་སོགས་སྟ་གོན་མི་རིགས་པ་དང་། རང་གི་དོན་སྣོད་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །དེ་དག་ཡུལ་དུས་གཞན་དུ་མཐོང་བས་ན་མེད་པར་མི་སྒྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་ཡང་ཡུལ་དུས་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ལ། གནོད་བྱེད་མེད་ཅིང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པས་སོ། །རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་ཟེར་བའང་མི་འཐད་དེ། ཚུལ་གསུམ་ལྟར་སྣང་མིན་པར་ཡང་དག་པར་ཚང་བ་ལ་འཁྲུལ་བ་མི་སྲིད་ཅིང་། དོན་སྤྱི་དངོས་ཡུལ་དུ་བྱས་ཀྱང་རང་མཚན་ལ་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་དང་།རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མིན་ན་རྒྱང་འཕེན་པའི་ཚིག་ལས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་རྗེས་སུ་མི་དཔོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་གཞལ་བྱ་བསྒྲུབ་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་མཐོང་ན་དེ་ཅི་ལྟར་གཞལ། མངོན་སུམ་མ་ཞུགས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་འགྲུབ་ན་འགལ་ཏེ། མངོན་སུམ་ཞུགས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་ལྡོག་པས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །ད་ནི་བླང་བྱ་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལའང་ཐེག་པ་དམན་པ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་ 21-4-113a ཡོད་ཅིང་། དམན་པ་ལའང་དབང་པོའི་རིམ་པ་ལས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ཉན་ཐོས་པ་ལ་སྡེ་ཚན་དང་། རང་བཞིན་དང་། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཞག་པ་ལས་དང་པོ་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དེ། ཐོག་མར་རྩ་བའི་སྡེ་པ་ཕལ་ཆེན་པ་དང་། གནས་བརྟན་པ་གཉིས། ཕལ་ཆེན་པ་ལས་ནི། གྱེས་པའི་ཕལ་ཆེན་པ། ཐ་སྙད་གཅིག་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ། མང་དུ་ཐོས་པ། རྟག་པར་སྨྲ་བ། མཆོད་རྟེན་པ། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ་དང་བརྒྱད་གྱེས་ལ། གནས་བརྟན་པ་ལས། གངས་རི་བ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ། རྒྱུར་སྨྲ་བ། གནས་མ་བུ་པ། ཆོས་མཆོག་པ། བཟང་པོའི་ལམ་པ། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ། མང་སྟོན་པ། ཆོས་སྟོན་པ། ཆར་བཟང་འབེབས་པ་སྟེ་བཅུར་གྱེས་པས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །འདི་དག་སོ་སོར་འདོད་པ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་ཅིང་། དེ་དག་དགག་པའི་ཚུལ་གཞུང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ལ། ཉན་ཐོས་པ་འདི་
Chinese
他们依赖于六种理论等，认为没有前世后世。断灭论者追随虚空，因此这条道路欺骗自己和他人，对整个世界有害，因此必须驳斥。因为有前世，因为意识的最初刹那，如果没有先前的同类，就不会产生。而且，它的近取因是识，而不是地等，因为这不合理。因为后世的产生具备了因的集合，并且没有障碍。如果现在没有看到一切，那么明天及以后的自己和他人也无法看到，因此没有必要为他们准备食物等，而且自己的容器也会变成不存在。如果这些在其他时间和地点可以看到，因此不能证明它们不存在。那么，前世后世也在其他时间和地点可以看到，因为没有损害，并且有证明。说比量不是量也是不合理的，因为如实具备三相，不会有错乱，即使以总相作为对境，也不会欺骗自相。如果比量不是量，那么就无法从顺世外道的言论中推断出没有来世。此外，如果你仅仅通过现量来证明所量，那么如果没有通过现量看到来世，你如何衡量它？如果仅仅因为没有现量参与就成立，那么就矛盾了，因为现量参与会变成不是证明，并且因为证明量相违，所证就成立，这是可笑的。现在，在应该接受的内道宗义中，也有小乘和大乘两种。在小乘中，根据根器的不同，有声闻和缘觉两种乘。首先，声闻乘有部类、自性和宗义三种。首先，有十八部，最初是根本的部派大众部和上座部。从大众部中，分出了大众部、一说部、说出世部、多闻部、常住部、支提部、东山部、西山部等八部。从上座部中，分出了雪山部、说一切有部、经量部、犊子部、法上部、贤善部、正量部、大众部、法藏部、饮光部等十部，总共十八部。这些部派各自有不同的观点，关于驳斥这些观点的方式，应该在论典中了解。第二，阐述自性，这些声闻... （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）
English
They rely on six theories, etc., and believe that there is no previous or subsequent life. The annihilationists follow the void, therefore this path deceives both oneself and others, and is harmful to the entire world, so it must be refuted. Because there is a previous life, because the initial moment of consciousness will not arise without a prior similar kind. Moreover, its proximate cause is consciousness, not earth, etc., because this is unreasonable. Because the production of the subsequent life is complete with the collection of causes and without obstacles. If everything that is not seen now does not exist, then oneself and others in the future will not be seen either, so there is no need to prepare food, etc., for them, and one's own container will also become non-existent. If these can be seen in other times and places, therefore it cannot be proven that they do not exist. Then, previous and subsequent lives can also be seen in other times and places, because there is no harm and there is proof. Saying that inference is not a valid means of knowledge is also unreasonable, because it is truly complete with the three aspects, there will be no confusion, and even if the general characteristic is taken as the object, it will not deceive the self-characteristic. If inference is not a valid means of knowledge, then it is impossible to infer from the words of the materialists that there is no afterlife. Furthermore, if you prove the object to be measured solely through direct perception, then if you have not seen the afterlife through direct perception, how do you measure it? If it is established merely because direct perception is not involved, then it is contradictory, because the involvement of direct perception will become not a proof, and because the valid means of proof contradicts, the object to be proven is established, which is ridiculous. Now, in the Buddhist tenets that should be accepted, there are also two types: the Lesser Vehicle and the Great Vehicle. In the Lesser Vehicle, according to the different faculties, there are two vehicles: the Hearers and the Solitary Buddhas. First, the Hearer Vehicle has three aspects: divisions, nature, and tenets. First, there are eighteen schools, initially the fundamental schools of the Mahasanghika and the Sthavira. From the Mahasanghika, the Mahasanghika, Ekavyavaharika, Lokottaravada, Bahusrutiya, Caitika, Caityika, Purvasaila, and Aparasaila schools were divided into eight schools. From the Sthavira, the Haimavata, Sarvastivada, Sautrantika, Vatsiputriya, Dharmottariya, Bhadrayaniya, Sammatīya, Mahāsāsaka, Dharmaguptaka, and Kasyapiya schools were divided into ten schools, totaling eighteen schools. These schools each have different views, and the methods of refuting these views should be understood in the treatises. Second, explaining the nature, these Hearers... --------------------------------------------------------------------------------