Tibetan
ན་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་སྟེ། ཐམས་ཅད་རྟག་ཆད་དུ་སྨྲ་བས་ལམ་མིན་དུ་འཁོར་མོ་ཡུག་ཏུ་འཕྱན་པ་ཤ་སྟག་གོ། སྡེ་ཚན་བཅུ་གཅིག་གི་དང་པོ། མགོ་སྙོམས་པ་བཅུ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་ཐ་སྙད་པ། རང་རྒྱལ་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་ཟ་བ་པ། དེ་བཞིན་སེམས་ཙམ་ལ་ཕྲ་བ་པ།དབུ་མར་ཕྲ་བ་ཆེན་པོ། བྱ་བ་ལ་རིག་བྱེད་པ། སྤྱོད་པར་རིག་སྤྱོད་པ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་རིག་སྦྱོར་བ། ཕ་རྒྱུད་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེར་སྤྱོད་པ། མ་རྒྱུད་ལ་རྒྱལ་དཔོགས་པ། གཉིས་མེད་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་བརྒྱལ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་འབྱུང་བ་ལྔ་དང་ཆེན་པོ་ལྔའི་ 21-4-108a ཁམས་ལས་ཕྱེ་བས་བརྒྱ་ཐམ་པའོ། །འདི་འདྲའི་དབྱེ་བ་རྣམས་གྲུབ་མཐའ་ཟུར་པ་རེ་མིན་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་ཙམ་མོ། །རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་དགུ་ནི། སྤྱི་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཕྱྭ་དང་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་རྟག་པ། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་རྟག་པ། བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག་རྟག་པ། རེག་བྱ་རྟག་པ། ཡོན་ཏན་རྟག་པ། གཙོ་བོ་དང་བདག་རྟག་པ། ཚིག་གི་དོན་དགུ་རྟག་པ། རིག་པའི་གནས་རྟག་པར་འདོད་པ་སྟེ། འདི་ལ་རྟག་པའི་རང་བཞིན་བདག་དང་གཙོ་བོ་རྣམ་འགྱུར་གསུམ། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་རེག་དུས་སྤྱོད་ཚུལ་ལས། སྤྱི། འབྲེལ་བ། འབད་འདུའི་ཤུགས་ཏེ་བཅུ་གཅིག་རེས་གཞལ་བས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ཏུ་གནས་སོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་རྩ་བ་དགུ་ལ་བཅུ་གཅིག་རེས་གཞལ་ན་དགུ་བཅུ་གོ་གཅིག་འོང་ལ། དེ་སྟེང་སྤྱི་བྱེ་བྲག་རྟག་པ་གཉིས་བསྣན་པའོ་ཞེས་སོགས་ཟེར་ཡང་ཁུངས་བཞིན་བརྟག་པར་བྱའོ། །བསྙོན་སྨྲ་དྲུག་ནི། རྒྱལ་དཔོགས་པས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་མི་སྨྲ་བ་གཏན་ཚིགས་སུ་འགོད། རིག་པ་ཅན་པས་བདག་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་བདེ་སྡུག་དམིགས་པ་རྟགས་སུ་འགོད། སྤྱོད་པ་པས་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་མ་བྱས་པ་རྟགས་སུ་འགོད། ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་པས་ཤིང་སེམས་ལྡན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལོ་མ་འཁུམས་པ་དང་ལྤགས་པ་བཤུས་ན་སྐམ་པ་རྟགས་སུ་འགོད། གྲངས་ཅན་པས་བེམ་པོ་སྲོག་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཤུན་པགས་བཤུས་ན་འཆི་བ་གཏན་ཚིགས་སུ་འགོད། བྱེ་བྲག་པས་གསོན་པོའི་ལུས་བདག་བཅས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྲོག་དང་བཅས་པ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་དག་ལ་མཐུན་ཕྱོགས་རྟོག་ངོར་མཐོང་བའི་ད མ་བཅའ། གཏན་ཚིགས། དཔེ་གསུམ་གྱིས་ 21-4-108b བསྒྲུབས་པས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་བཞག་གོ། བསམ་གཏན་དད་པ་བདུན་ནི། ཕུར་བུ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་མེད་པར་སྒོམ། གྲངས་ཅན་པས་རྣམ་འགྱུར་འཆད་པའི་སྟོང་པ་སྒོམ། ཉི་མ་པས་སྣང་བ་སྤང་བའི་སྟོང་པ་སྒོམ། ཛཱ་ཡ་དྷ་ར་པས་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་དང་བཅས་པ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་མི་རྟོག་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམ། བྱེ་བྲག་པས་དྲན་པ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་དྲན་མེད་རྩེ་གཅིག་སྒོམ། ཞི་བ་པས་ཐམས་ཅད་སེམས་ས
Chinese
总共有三百六十种观点，所有这些观点都声称事物是常恒或断灭的，因此它们只是在错误的道路上徘徊。十一组观点中的第一组，十种‘平等’的观点是：声闻乘（Śrāvakayāna）认为名言是‘平等’的；独觉乘（Pratyekabuddhayāna）认为食物是‘平等’的；同样，唯识宗（Cittamātra）认为微细是‘平等’的；中观宗（Madhyamaka）认为极微细是‘平等’的；事部（Kriyātantra）认为仪轨是‘平等’的；行部（Caryātantra）认为仪轨行为是‘平等’的；瑜伽部（Yogatantra）认为仪轨结合是‘平等’的；父续（Pitrātantra）认为严格的行为是‘平等’的；母续（Mātṛtantra）认为胜利的预言是‘平等’的；无二续（Advayatantra）认为昏厥的获得是‘平等’的。这些观点通过将五大元素和五大‘大’（mahābhūta）的界限分开，总计有一百种观点。虽然这些区分不一定是独立的宗派，但它们只是不同的分类方式。 九种常恒的观点是：认为共相是常恒的；认为自性（Prakṛti）、自在天（Īśvara）和造物主是常恒的；认为吠陀（Veda）的词语是常恒的；认为不可言说的‘我’（ātman）是常恒的；认为所触是常恒的；认为 गुण（guṇa，属性）是常恒的；认为自性（Prakṛti）和‘我’（ātman）是常恒的；认为词语的九种意义是常恒的；认为知识的领域是常恒的。对于这些观点，常恒的自性（ātman）和自性（Prakṛti）有三种变化。从可知的、仪轨的、所触的、时间和行为方式来看，共相、关系和努力的力量这十一种观点相互衡量，总计有一百零一种观点。有些人说，如果将十一种观点与九个根本观点相互衡量，会得到九十一种观点，再加上共相和自性的两种常恒观点。然而，应该根据来源来检验这些说法。 六种否认的说法是：‘胜利的预言者’（jayadarpana）使用不说话作为论证，来证明所有众生都是全知的；‘有逻辑者’（tarkika）使用对‘我’（ātman）的 सुख（sukha，乐）和 दुःख（duḥkha，苦）的感知作为论证，来证明‘我’（ātman）存在于一切事物中；‘行为者’（kārika）使用非造作作为论证，来证明声音是常恒的；‘裸体者’（nagna）使用树叶卷曲和树皮剥落后干燥作为论证，来证明树木是有生命的；‘数论者’（sāṃkhya）使用剥去树皮后死亡作为论证，来证明无情之物是有生命的；‘胜论者’（vaiśeṣika）使用与生命同在作为论证，来证明活着的身体具有‘我’（ātman）。对于这些观点，通过承诺、论证和例子的三种方式来建立在相似之处中看到的假设，因此被认为是十八种观点。 七种禅定信仰是：‘富楼那’（pūraṇa）认为甚至世俗谛也不存在，并进行禅修；‘数论者’（sāṃkhya）禅修对变化的解释的空性；‘太阳者’（sūrya）禅修放弃显现的空性；‘阇夜陀罗’（jayadhara）认为六种集合及其对象都是缺陷，并一心一意地禅修非概念；‘胜论者’（vaiśeṣika）认为记忆是缺陷，并一心一意地禅修无记忆；‘寂静者’（śāntika）认为一切都是心。
English
There are three hundred and sixty views in total, all of which claim that things are either permanent or annihilated, and thus they are merely wandering on the wrong path. The first of the eleven groups of views, the ten 'equal' views are: the Śrāvakayāna (Hearer Vehicle) considers conventional terms to be 'equal'; the Pratyekabuddhayāna (Solitary Realizer Vehicle) considers food to be 'equal'; similarly, the Cittamātra (Mind-Only) considers the subtle to be 'equal'; the Madhyamaka (Middle Way) considers the extremely subtle to be 'equal'; the Kriyātantra (Action Tantra) considers rituals to be 'equal'; the Caryātantra (Performance Tantra) considers ritual actions to be 'equal'; the Yogatantra (Yoga Tantra) considers ritual union to be 'equal'; the Pitrātantra (Father Tantra) considers strict behavior to be 'equal'; the Mātṛtantra (Mother Tantra) considers victorious prophecies to be 'equal'; and the Advayatantra (Non-Dual Tantra) considers the attainment of fainting to be 'equal'. These views, by separating the boundaries of the five elements and the five 'greats' (mahābhūta), total one hundred views. Although these distinctions are not necessarily separate schools, they are merely different classifications. The nine permanent views are: considering the general to be permanent; considering nature (Prakṛti), Īśvara (Lord), and the creator to be permanent; considering the words of the Veda to be permanent; considering the inexpressible 'self' (ātman) to be permanent; considering the tangible to be permanent; considering गुण (guṇa, quality) to be permanent; considering nature (Prakṛti) and the 'self' (ātman) to be permanent; considering the nine meanings of words to be permanent; and considering the realm of knowledge to be permanent. For these views, the permanent nature (ātman) and nature (Prakṛti) have three transformations. From the knowable, the ritual, the tangible, time, and the manner of behavior, the eleven views of the general, relationship, and the power of effort are measured against each other, totaling one hundred and one views. Some say that if the eleven views are measured against the nine root views, ninety-one views are obtained, plus the two permanent views of the general and the self. However, these claims should be examined according to their sources. The six denials are: the 'victorious prophecy' (jayadarpana) uses not speaking as an argument to prove that all beings are omniscient; the 'logician' (tarkika) uses the perception of सुख (sukha, happiness) and दुःख (duḥkha, suffering) of the 'self' (ātman) as an argument to prove that the 'self' (ātman) exists in all things; the 'actor' (kārika) uses non-creation as an argument to prove that sound is permanent; the 'naked one' (nagna) uses the curling of leaves and drying after peeling bark as an argument to prove that trees are alive; the 'Sāṃkhya' (enumerator) uses death after peeling bark as an argument to prove that inanimate objects are alive; and the 'Vaiśeṣika' (particularist) uses being with life as an argument to prove that a living body has a 'self' (ātman). For these views, the assumptions seen in similarities are established through the three means of promise, argument, and example, and are therefore considered to be eighteen views. The seven meditative beliefs are: 'Pūraṇa' meditates on the emptiness of explaining transformations; the 'Sāṃkhya' (enumerator) meditates on the emptiness of explaining transformations; the 'Sūrya' (sun) meditates on the emptiness of abandoning appearances; 'Jayadhara' considers the six aggregates and their objects to be faults and meditates single-mindedly on non-conceptuality; the 'Vaiśeṣika' (particularist) considers memory to be a fault and meditates single-mindedly on non-memory; and the 'Śāntika' (pacifier) considers everything to be mind. --------------------------------------------------------------------------------