Tibetan
མ་དབུ་མ་ཚོགས་གཉིས། འབྲས་བུ་དབུ་མ་སྐུ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདོད་དེ། དང་པོ་ལ་ཀུན་རྫོབ་བློ་ཡི་ཡུལ་དང་།དོན་དམ་པ་བློ་བྲལ་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡུལ་གཉིས་ཀའང་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། ངེས་ཚིག་ཀུན་རྫོབ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་འཁྲུལ་ངོར་མི་བསླུ་བ་དང་། དོན་དམ་གཉེར་བྱའི་དོན་ཡིན་པ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་མི་བསླུ་བས་བདེན་པར་བཞག་གོ། མཚན་ཉིད་ནི། ཀུན་རྫོབ་བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་མ་འདས་པའི་ཆོས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ། དོན་དམ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་དམིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །དཔྱད་བཟོད་པ་མི་འཐད་དེ་སྔར་བཀག་ཟིན་ཏོ། །དེ་གཉིས་ཀའང་དོན་ལ་སོ་སོར་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་བློ་དང་མཚན་མས་དབེན་པར་གནས་པའོ། །དབྱེ་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་བཞག་ལ། དེ་ལའང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དང་བསྟུན་ནས་བརྡ་བཏགས་ན། གནོད་མེད་ཀྱི་དབང་པོ་དྲུག་གི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་གཟུགས་སོགས་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་། གནོད་པ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་ལ་སྣང་བའི་སྐྲ་ཤད་སོགས་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བཞག་གོ། ལམ་དབུ་མ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་དང་། དོན་དམ་ 21-4-129a སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་མཉམ་བཞག་གི་ཉམས་ལེན་སྐབས་སུ་བཞག་ཐབས་ནི། སྟན་བདེ་བ་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བྱས་ཏེ་སྐྱབས་སེམས་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། བློ་ཙེན་གྱིས་ལྷོད་ལ། ལྟ་བས་ཐག་བཅད་པ་ལྟར་གང་ཡང་མི་སེམས་ཅི་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ། གསལ་ལེ་སེང་ངེ་མ་ཡེངས་པར་འཕྲོ་འདུ་དང་བྲལ་བར་བཞག་པས། ཕྱི་ཡུལ་དང་ནང་སེམས་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་ཞིང་སྒོམ་པའི་བློ་ལའང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པས་ན་དམིགས་པ་ཀུན་ཉེ་བར་ཞི་བས་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་ཞི་ནས་སྤྲོས་བྲལ་ནང་དུ་རིག་པ་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བའི་དོན་བསྒོམ་པ་སྟེ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བར་བྱ་ཞིང་ཆགས་ཞེན་མེད་པར་བསོད་ནམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །འབྲས་བུ་དབུ་མ་ནི། ས་བཅུའི་རྒྱུན་མཐར་འཁོར་བའི་རྒྱུ་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞི་ཞིང་ནུབ་ནས། ཡེ་ཤེས་དང་དབྱིངས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་ཕན་བདེ་མཛད་པའོ། །དེ་ལ་སྐབས་འདིར་ཐལ་འགྱུར་བ་ལ་ཁས་ལེན་གཏན་མེད་པ་དང་། རྣམ་ཀུན་ཁས་ལེན་དང་བཅས་པ་གཉིས་ག་མི་འཐད་པས། མཉམ་བཞག་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་གཞལ་ལུགས་གནས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཤན་འབྱེད་པ་སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལས། དང་པོ་ལྟར་ན་ཁས་ལེན
Chinese
中观二谛：果是中观二身双运。首先，世俗是心识的对境，胜义是离心识的各自自证的对境，二者本体皆是无自性。定义：世俗是显现上无自性，于迷乱前不欺惑；胜义是所求之义，于道与果之法不欺惑，故立为谛实。体相：世俗是不超出心识对境的法，不堪忍观察；胜义是超出心识对境的法性，寂灭一切戏论。堪忍观察不合理，因前已遮止。然二者实则无有自性成立，法与法性平等，远离戏论，本体离心识与相而安住。分类：分为世俗谛与胜义谛。其中，随顺世间名言而安立，无损六根之境所显现之色等为真实世俗，有损之根所显现之毛发等为虚妄世俗。中观道是世俗中修持六度波罗蜜，胜义中修持远离戏论光明智慧双运。其中，入定时的修持方法是：于舒适之座上结跏趺坐，先发菩提心，放松身心，如见解所决定的那样，什么也不想，什么也不分别，于明朗、清醒、不散乱的状态中，远离散乱。如此，外境与内心之能取所取皆寂灭，于修持之心亦无有破立，故一切所缘皆寂灭，心与心所之行相寂灭，于远离戏论中修持自证光明智慧之义。出定后，于如幻之状态中，为利益众生而回向，无有贪执地行持善业。中观果是：十地终结时，轮回之因——心与心所之习气皆于法界中寂灭，智慧与法界无二无别，成就法身，由此任运成就二色身，尽轮回际饶益有情。此处，对于应成派而言，全盘否定一切主张，以及全盘肯定一切主张二者皆不合理。安立远离戏论之等持，是就实相而言；安立后得分别，是就显现而言。若如前者，则不应作任何主张。 果是中观二身双运。首先，世俗是心识的对境，胜义是离心识的各自自证的对境，二者本体皆是无自性。定义：世俗是显现上无自性，于迷乱前不欺惑；胜义是所求之义，于道与果之法不欺惑，故立为谛实。体相：世俗是不超出心识对境的法，不堪忍观察；胜义是超出心识对境的法性，寂灭一切戏论。堪忍观察不合理，因前已遮止。然二者实则无有自性成立，法与法性平等，远离戏论，本体离心识与相而安住。分类：分为世俗谛与胜义谛。其中，随顺世间名言而安立，无损六根之境所显现之色等为真实世俗，有损之根所显现之毛发等为虚妄世俗。中观道是世俗中修持六度波罗蜜，胜义中修持远离戏论光明智慧双运。其中，入定时的修持方法是：于舒适之座上结跏趺坐，先发菩提心，放松身心，如见解所决定的那样，什么也不想，什么也不分别，于明朗、清醒、不散乱的状态中，远离散乱。如此，外境与内心之能取所取皆寂灭，于修持之心亦无有破立，故一切所缘皆寂灭，心与心所之行相寂灭，于远离戏论中修持自证光明智慧之义。出定后，于如幻之状态中，为利益众生而回向，无有贪执地行持善业。中观果是：十地终结时，轮回之因——心与心所之习气皆于法界中寂灭，智慧与法界无二无别，成就法身，由此任运成就二色身，尽轮回际饶益有情。此处，对于应成派而言，全盘否定一切主张，以及全盘肯定一切主张二者皆不合理。安立远离戏论之等持，是就实相而言；安立后得分别，是就显现而言。若如前者，则不应作任何主张。
English
The Two Truths in Madhyamaka: The result is the union of the Two Kayas (bodies) in Madhyamaka. Firstly, the conventional is the object of the mind, and the ultimate is the object of the self-cognizant awareness beyond the mind. Both are merely without inherent existence. Definition: The conventional is the absence of inherent existence in appearance, and it is not deceptive in the face of delusion. The ultimate is the meaning to be sought, and it is not deceptive in the Dharma of the path and the result, therefore it is established as truth. Characteristics: The conventional is the Dharma that does not go beyond the object of the mind, and it cannot withstand examination. The ultimate is the Dharma-nature that goes beyond the object of the mind, and the object of focus is the pacification of all phenomena. Being able to withstand examination is not reasonable, because it has already been refuted. Both of these are not established separately in reality. Dharma and Dharma-nature are equal, beyond elaboration, and the essence abides devoid of mind and characteristics. Division: It is divided into the two truths, conventional and ultimate. Among them, in accordance with worldly terms, if names are given, the objects of the six unimpaired senses, such as forms, are the correct conventional, and the hairs seen by the impaired senses are the false conventional. The Madhyamaka path is the practice of the Six Paramitas (perfections) in the conventional, and the meditation on the union of luminosity and wisdom free from elaboration in the ultimate. The method of practice during meditative equipoise is: sit in the lotus position on a comfortable seat, first generate refuge and Bodhicitta (mind of enlightenment), relax the mind, and as determined by the view, do not think of anything, do not conceptualize anything, in a clear, awake, and undistracted state, free from scattering. Thus, the grasping of external objects and internal mind is pacified, and there is no affirmation or negation in the mind of meditation, therefore all objects of focus are pacified, and the activity of mind and mental factors is pacified. In the absence of elaboration, the awareness within is the meaning of the self-cognizant wisdom of luminosity. After meditation, in an illusory state, dedicate the merit for the benefit of sentient beings, and engage in meritorious activities without attachment. The result of Madhyamaka is: at the end of the ten Bhumis (grounds), the cause of Samsara (cyclic existence), the habitual tendencies of mind and mental factors, are pacified and dissolved in the Dharmadhatu (realm of Dharma), and wisdom and Dharmadhatu are non-dual, the Dharmakaya (body of Dharma) is accomplished, and from this, the Two Rupakayas (form bodies) are spontaneously accomplished, benefiting beings as long as Samsara exists. In this context, for the Prasangika (Consequentialist) school, both the complete denial of all assertions and the complete affirmation of all assertions are not reasonable. Establishing meditative equipoise free from elaboration is based on the state of reality, and establishing subsequent analysis is based on the state of appearance. If it is like the former, then no assertions should be made. The Two Truths in Madhyamaka: The result is the union of the Two Kayas (bodies) in Madhyamaka. Firstly, the conventional is the object of the mind, and the ultimate is the object of the self-cognizant awareness beyond the mind. Both are merely without inherent existence. Definition: The conventional is the absence of inherent existence in appearance, and it is not deceptive in the face of delusion. The ultimate is the meaning to be sought, and it is not deceptive in the Dharma of the path and the result, therefore it is established as truth. Characteristics: The conventional is the Dharma that does not go beyond the object of the mind, and it cannot withstand examination. The ultimate is the Dharma-nature that goes beyond the object of the mind, and the object of focus is the pacification of all phenomena. Being able to withstand examination is not reasonable, because it has already been refuted. Both of these are not established separately in reality. Dharma and Dharma-nature are equal, beyond elaboration, and the essence abides devoid of mind and characteristics. Division: It is divided into the two truths, conventional and ultimate. Among them, in accordance with worldly terms, if names are given, the objects of the six unimpaired senses, such as forms, are the correct conventional, and the hairs seen by the impaired senses are the false conventional. The Madhyamaka path is the practice of the Six Paramitas (perfections) in the conventional, and the meditation on the union of luminosity and wisdom free from elaboration in the ultimate. The method of practice during meditative equipoise is: sit in the lotus position on a comfortable seat, first generate refuge and Bodhicitta (mind of enlightenment), relax the mind, and as determined by the view, do not think of anything, do not conceptualize anything, in a clear, awake, and undistracted state, free from scattering. Thus, the grasping of external objects and internal mind is pacified, and there is no affirmation or negation in the mind of meditation, therefore all objects of focus are pacified, and the activity of mind and mental factors is pacified. In the absence of elaboration, the awareness within is the meaning of the self-cognizant wisdom of luminosity. After meditation, in an illusory state, dedicate the merit for the benefit of sentient beings, and engage in meritorious activities without attachment. The result of Madhyamaka is: at the end of the ten Bhumis (grounds), the cause of Samsara (cyclic existence), the habitual tendencies of mind and mental factors, are pacified and dissolved in the Dharmadhatu (realm of Dharma), and wisdom and Dharmadhatu are non-dual, the Dharmakaya (body of Dharma) is accomplished, and from this, the Two Rupakayas (form bodies) are spontaneously accomplished, benefiting beings as long as Samsara exists. In this context, for the Prasangika (Consequentialist) school, both the complete denial of all assertions and the complete affirmation of all assertions are not reasonable. Establishing meditative equipoise free from elaboration is based on the state of reality, and establishing subsequent analysis is based on the state of appearance. If it is like the former, then no assertions should be made. --------------------------------------------------------------------------------