Tibetan
འདོད་པ་མཚུངས་སོ། །ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་ནི། དོན་སྤྱི་དང་མེད་པ་གསལ་སྣང་ནི་སྣང་ཙམ་ལས་ལོགས་སུ་དོན་རང་མཚན་པ་མེད་ལ། དོན་རང་མཚན་རྣམས་དངོས་སུ་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ནི་ཕྱི་དོན་དེས་ཤེས་པ་ལ་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏད་པས་དོན་ལྟར་ 21-4-119a ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་གྱི། དོན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ནི་དངོས་སུ་ནམ་ཡང་མི་མཐོང་སྟེ། བུམ་སྣང་དང་གོ་ས་ཐ་མི་དད་པར་ལྐོག་ན་ཡོད་དེ། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ཡུལ་དབང་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱི་ལོགས་སུ་ཡུལ་དེའི་རྣམ་པ་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་ཤར་བ་ལ། འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པས་ཡུལ་མྱོང་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས་པའོ། །རྡུལ་བར་མེད་ནི། རགས་པ་རྩོམ་ཚེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་བར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གང་རུང་དུ་མི་འཐད་པས་ན་བར་ནི་མེད་ལ་འབྱར་ཀྱང་མ་འབྱར་བས་རེག་ལ་མ་འབྱར་བའམ། བར་མེད་པས་འབྱར་ལ་ངོས་ཆས་མ་རེག་པའི་ཕྱིར། འབྱར་ལ་མ་རེག་པ་ཞེས་སུ་འདོད། དབང་པོ་ནུས་པར་འདོད་པ་ནི། དབང་པོའི་རྫས་ལྐོག་ན་མེད་ཀྱི་མིག་སོགས་ཀྱི་རང་རང་གི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་ནུས་པའི་ནུས་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་པ་སྔ་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་ཤེས་སོགས་སྐྱེ་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ངེས་པས་གྲུབ་བོ་ཞེས་འདོད། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བཏགས་ནི། སྐྱེ་འཇིག་ལ་སོགས་པ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་གཟུགས་དང་སེམས་སེམས་བྱུང་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པས་ཀུན་བཏགས་ཡིན་ཏེ་རི་རྭ་བཞིན་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །ཞེས་འདོད། མྱང་འདས་དངོས་མེད་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན་ཕུང་པོ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་རྒྱུན་ཆད་ནས། མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེངས་པ་ལྟར་ཡུལ་འགོག་པ་ཆོས་དབྱིངས་དང་དབྱེར་མེད་ཙམ་ལ་འདོད་དེ་ཅི་ཡང་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་མཐུན་ལ། འོན་ཀྱང་འདིས་བྲལ་བའི་རྫས་སོ་སོ་བར་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །ཚུལ་དེ་དག་ལ་དཔྱད་ན། རྒྱུ་འབྲས་ཕྲད་མ་ཕྲད་དང་། དུས་མཉམ་མི་མཉམ་འབྲས་བུ་ཡོད་ 21-4-119b པའམ་མེད་པ་གང་སྐྱེད། རང་སྐྱེ་སོགས་མཐའ་བཞི་པོ་གང་གི་ཚུལ་དུ་སྐྱེ་དཔྱད་ན་དོན་དམ་པར་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་ཅིང་། སྣང་བ་བློ་དང་ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ན། གཞལ་བྱ་མངོན་གྱུར་ལྐོག་གྱུར་གྱི་རྣམ་དབྱེ་འཐད་དཀའ་ལ། ཡུལ་ལྐོག་ན་མོ་མེད་པར་ཡང་སྣང་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་བར་མེད་ན་གཅིག་ཏུ་འབྱར་བར་ཐལ་ལ། མ་རེག་པའམ་མ་འབྱར་ན་ནི་བར་དང་བཅས་པར་ཐལ་བ་ལས་ཕུ ང་གསུམ་པ་མི་སྲིད་ལ། དབང་པོའི་ནུས་པའང་དོན་དམ་པར་དབང་པོར་བཀག་པས་ཁེགས་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་དབང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ནུས་པར་བཏགས་པ་ལ་དགོས་པ་མི་ཆེ་བ་དང་། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བཏགས་ཁོ་
Chinese
如其所愿。隐蔽之境：总的意义和不存在的显现，仅仅是显现而已，实际上并没有独立的自性。而具有独立自性的事物，如实显现，是因为外境将相似的形象投射到意识上，所以意识的形象与外境相似。但外境，如瓶子，实际上从未被看见。瓶子的显现和位置是无二无别的，隐藏着。在第一刹那，境、根、识三缘聚合，外境的形象如镜中之影般显现。因为体验到相似性，所以称意识体验外境。 微尘无间：在形成粗大之物时，极微之尘要么有间隙，要么无间隙，二者必居其一。因此，无间隙即不接触也不分离。或者说，因为无间隙而接触，但表面并未完全接触。因此，称之为接触而不完全接触。认为根是能力：根的实体隐藏着，但具有产生眼等各自识的能力。这由先前意识的力量产生，并以此为基础产生眼识等，因此通过随后的确定而成立。 不相应行是假立：生灭等不相应行，既非色、心、心所，也非与其不同，因此是假立的，如石女儿般只是名称而已。涅槃是无实：三乘的涅槃，是指蕴的种子完全断绝，如天空中的云彩消散一般，与法界无别。认为涅槃一无所有，与外道相同。然而，他们不认为分离的物质各自存在。 分析这些观点：原因和结果是否相遇？同时或不同时？结果是产生还是不产生？自生等四边以何种方式产生？如果分析这些，从胜义谛的角度来看，从缘起生是不成立的。如果显现是意识和隐蔽之境，那么衡量对境、显现对境和隐蔽对境的区分就难以成立。如果境是隐藏的，那么也可能无中生有，因此外境的真实性无法成立。此外，如果极微之尘之间没有间隙，那么就会完全粘在一起。如果不接触或不粘连，那么就会有间隙，除此之外没有第三种可能性。根的能力，从胜义谛的角度来看，已经被阻断了，因为根已经被限制住了。从世俗谛的角度来看，根本身就可以产生意识，因此没有必要特意安立一个能力。
English
As desired. Hidden objects: The general meaning and the appearance of non-existence are merely appearances, and in reality, there is no independent self-nature. However, objects with independent self-nature appear as they are because the external environment projects a similar image onto consciousness, so the image of consciousness is similar to the external environment. But external objects, such as vases, are never actually seen. The appearance and position of the vase are inseparable and hidden. In the first moment, when the three conditions of object, sense, and consciousness come together, the image of the external environment appears like a reflection in a mirror. Because of experiencing the similarity, it is called consciousness experiencing the external environment. Particles without intervals: When forming coarse objects, the smallest particles must either have intervals or no intervals. Therefore, no interval means neither contact nor separation. Or, because of no interval, there is contact, but the surface is not completely in contact. Therefore, it is called contact without complete contact. Considering the senses as abilities: The substance of the senses is hidden, but it has the ability to generate the respective consciousnesses of the eyes, etc. This is produced by the power of previous consciousness, and based on this, eye consciousness, etc., are generated, so it is established through subsequent determination. Non-associated formations are imputed: Non-associated formations such as birth and death are neither form, mind, nor mental factors, nor are they different from them, so they are imputed, like a barren woman's child, just a name. Nirvana is unreal: The Nirvana of the three vehicles refers to the complete cessation of the seeds of the aggregates, like clouds dissipating in the sky, inseparable from the Dharmadhatu. To think that Nirvana is nothing is the same as the heretics. However, they do not think that the separated substances exist separately. Analyzing these views: Do causes and effects meet? Simultaneously or asynchronously? Does the result arise or not? In what way do the four extremes of self-arising, etc., arise? If we analyze these, from the ultimate point of view, arising from conditions is not established. If appearance is consciousness and hidden objects, then the distinction between measurable objects, manifest objects, and hidden objects is difficult to establish. If the object is hidden, then it is possible to create something from nothing, so the reality of the external environment cannot be established. Furthermore, if there is no gap between the smallest particles, then they will stick together completely. If they do not touch or stick, then there will be a gap, and there is no third possibility. The ability of the senses, from the ultimate point of view, has been blocked because the senses have been restricted. From the conventional point of view, the senses themselves can generate consciousness, so there is no need to specifically establish an ability. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ན་ཡིན་ན། མི་རྟག་པ་ཤེས་བྱ་ལ་མི་གནས་པས་ན་རྟག་པར་སྨྲ་བ་གསང་བ་པའི་གྲུབ་མཐར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མྱང་འདས་ནི་རྒྱུན་ཆད་པའི་དངོས་མེད་རྐྱང་པ་མིན་ཏེ། ཐེག་དམན་གྱི་མྱང་འདས་སྒྲིབ་པ་མ་ཟད་པས་མཐར་ཐུག་མིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ནི་འགྲོ་དོན་མ་རྫོགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་འགག་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་མི་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི། དབང་པོ་འབྲིང་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས། སྔོན་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་དུས་སུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཡང་དག་པའི་དོན་དམིགས་པར་བྱས་ནས།གང་ཟག་གི་བདག་དང་། གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་བདག་མེད་ཕྱེད་གཉིས་རྟོགས་པ་དང་། འབྲས་བུ་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་དུ་དམན་པར་བཞག་གོ། དེ་ཡང་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ 21-4-120a བར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་སྟེ། ཕྱིའི་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ནང་གི་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་ཚེ་སྔ་མར་ཡང་དག་པའི་དོན་མི་ཤེས་པའི་མ་རིག་པ་ཡོད་པ་ལས། ཚེ་འདི་འགྲུབ་པའི་ལས་བསགས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་སྲིད་པར་འཕེན་བྱེད་རྒྱུ་དང་འཕང་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་འགྲུབ་བོ། །རྣམ་ཤེས་ལས་མིང་བཞི་དང་གཟུགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལས་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འགྲུབ་ཅིང་། སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡུལ་དབང་ཤེས་གསུམ་འདུས་པའི་རེག་པ་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ལས་ཚོར་བ་དང་། ཚོར་བ་ལས་ཡུལ་འདོར་ལེན་གྱི་སྲེད་པ་དང་། སྲེད་པ་ལས་ཡུལ་དང་དུ་ལེན་པའི་ལེན་པ་དང་། དེ་ལས་སྲིད་པ་འགྲུབ་པའི་ལས་བསགས་པ་ལ་སྲིད་པ་ཞེས་དང་། སྲིད་པ་ལས་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེ་བ་ལས་རྒ་ཤི་འབྱུང་ངོ་། །བཅུ་གཉིས་པོ་དག་ཀྱང་། མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་དང་ལེན་པ་གསུམ་ཉོན་མོངས། འདུ་བྱེད་སྲིད་པ་གཉིས་ལས། ལྷག་མ་བདུན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་ལས་ལས་དང་། ལས་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་ལས་སླར་ཡང་ཉོན་མོངས་དང་ལས་འབྱུང་བས་མ་རིག་པ་མ་ལྡོག་གི་བར་དུ་སྲིད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་འཁོར་ལོ་བརྒྱུད་མར་འཇུག་གོ། ཚུལ་དེ་དག་རང་རྒྱལ་གྱིས་སྒོམ་ཚུལ་ནི། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རུས་པ་ལ་བལྟས་ཏེ་འདི་ཤི་བ་ལས་བྱུང་ཞིང་། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་མ་རིག་པའི་བར་དུ་ཤེས་ཤིང་མ་རིག་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤང་བར་རིག་ནས་ལམ་རང་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་རྒ་ཤི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ 21-4-120b ཡིན་པས། དེ་སྐྱེ་བ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་འབྱུང་རིམ་ལ་བསམས་པས་སྡུག་བ
Chinese
如果不是这样，因为无常不住于所知，那么就会陷入常说的胜论派的宗义中。涅槃不是断灭的虚无，因为小乘的涅槃没有断除所有障碍，所以不是究竟的。佛陀的事业没有穷尽，智慧也不会止息，因此不会中断。 其次是独觉（Pratyekabuddha，缘觉）：具有中等根器，具有独觉种姓的补特伽罗（Pudgala，人），凭借先前串习的力量，在最后有的时候，通过缘起（Pratītyasamutpāda，dependent origination）之门，正确地观察意义，通过了知补特伽罗的我和所取的无自性，证悟二种无我（人无我和法无我），获得独觉阿罗汉的果位，这也被安立为比大乘低劣。 也就是说，一切内外诸法都以缘起的方式产生，例如依赖外在的种子而生出苗芽，以及内在的从无明到老死。 其中，前世因为不了解正确的意义而有无明，由此积累了今生成办之业，这就是行（Samskara，造作）。由此生起能投生和所投生的果的识（Vijnana，了别）。从识产生包含名（Nama，名蕴）四蕴和色（Rupa，色蕴）的羯罗蓝等。由此产生眼等六处（Sadayatana，六入）。从六处产生根、境、识三者和合的触（Sparsha，接触）。从触产生受（Vedana，感受）。从受产生取舍对境的爱（Trsna，渴爱）。从爱产生领受对境的取（Upadana，执取）。由此积累成办有之业，称为有（Bhava，存在）。从有产生六道中的生（Jati，出生）。从生产生老死（Jaramarana，老死）。 这十二支中，无明、爱、取三者是烦恼，行、有二者是业，其余七者是苦的蕴聚。这样，从烦恼产生业，从业产生苦，从苦的根本再次产生烦恼和业，在没有断除无明之前，有支的轮转会持续不断地进行。独觉修习这些道理的方法是：观察尸陀林的骨骸，了知这是从死亡而来，死亡又从出生而来，以此类推，直到无明。并且了知无明可以通过证悟无我的智慧来断除，从而使道在自相续中生起。像这样，老死是痛苦的自性，它从出生而来等等，通过思维产生的次第，就能断除痛苦。
English
If it is not so, since impermanence does not abide in the knowable, then it would fall into the tenets of the Samkhya school who speak of permanence. Nirvana is not merely a cessation of existence, because the Nirvana of the Lesser Vehicle does not eliminate all obscurations, therefore it is not ultimate. The activity of the Buddha is not exhausted, and wisdom does not cease, therefore it does not cease. Secondly, the Pratyekabuddhas (Solitary Realizers): A Pudgala (person) with medium faculties, possessing the lineage of a Pratyekabuddha, through the power of previous habituation, at the time of the last existence, through the door of Pratītyasamutpāda (dependent origination), correctly observes the meaning, and through knowing the self of the Pudgala and the apprehended to be without self-nature, realizes the two kinds of selflessness, and attains the fruit of a Pratyekabuddha Arhat, which is also established as inferior to the Great Vehicle. That is to say, all internal and external dharmas arise through the manner of dependent origination, such as the sprout arising in dependence on the external seed, and internally, from ignorance to old age and death. Among these, in the previous life, because of not understanding the correct meaning, there is ignorance, and from this, the karma that accomplishes this life is accumulated, this is Samskara (formation). From this arises the Vijnana (consciousness) that projects into existence and the fruit of what is projected. From Vijnana arise the aggregates of Nama (name, the four mental aggregates) and Rupa (form, the physical aggregate), such as Kalala etc. From this arise the six Sadayatana (sense bases), such as the eyes. From the six sense bases arises Sparsha (contact), the coming together of object, faculty, and consciousness. From this arises Vedana (feeling). From Vedana arises Trsna (craving) for taking and rejecting objects. From Trsna arises Upadana (grasping) of taking objects. From this, the karma that accomplishes existence is accumulated, which is called Bhava (becoming). From Bhava arises Jati (birth) in the six realms. From Jati arises Jaramarana (old age and death). Among these twelve branches, ignorance, craving, and grasping are the three afflictions, formation and existence are the two karmas, and the remaining seven are the aggregates of suffering. Thus, from afflictions arises karma, from karma arises suffering, and from the basis of suffering, afflictions and karma arise again. Until ignorance is reversed, the wheel of dependent origination of existence will continue to turn. The way Pratyekabuddhas meditate on these principles is: by observing the bones in the charnel ground, understanding that this comes from death, and death comes from birth, and so on, until ignorance. And understanding that ignorance can be abandoned by the wisdom that realizes selflessness, thereby causing the path to arise in one's own mindstream. Like this, old age and death are the nature of suffering, and it comes from birth, etc. By contemplating the order of arising, one can abandon suffering. --------------------------------------------------------------------------------