Tibetan
་པར་མི་རུང་སྟེ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་དང་བཅས་པས་དབང་པོས་ཡུལ་རྗེན་ཅེར་དུ་རིག་གི་ཤེས་པ་ཤེལ་གོང་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་མེད་པས་དེར་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་འདོད་དོ། །མཚན་མཚོན་ཐ་དད་ནི་དཀར་ཟལ་ལ། ལྐོག་ཤལ་གྱིས་བ་ལང་དུ་མཚོན་པ་ན། དེ་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ཀྱི། རྫས་གཅིག་ན་ལས་དང་བྱེད་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་མི་འཐད་ཅེས་འདོད་དོ། །ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་ནི། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཐོབ་པའི་བྱེ་བྲག་ 21-4-117b ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་བུ་ལོན་གྱི་ཡི་གེ་ལྟ་བུ། ངོ་བོ་ལུང་མ་བསྟན་པ་དེ་ཡི་དབང་གིས་ལས་ཆུད་མི་ཟ་བར་འདོད་དོ། །འདོད་པ་དེ་དག་ལ་བརྟགས་ན། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་རྡུལ་ཕྲན་བཀག་པས་ཁེགས་པ་དང་། རྣམ་རིག་མིན་པའང་གཟུགས་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཏེ་ལུས་ངག་ལ་བརྟེན་པའི་ལས་དགེ་སོགས་རྒྱུན་ཆགས་པར་འཕེན་པའི་འདུ་བྱེད་ཙམ་ལ་བཏགས་པ་ལས་དོན་དུ་མ་གྲུབ་ལ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དག་ཀྱང་དུ་མ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་ལ། སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དང་།ཕྱི་ནང་གང་ནས་ཀྱང་མི་རྙེད་པ་དང་། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་རང་རིག་པའང་མ་གྲུབ་ལ། རང་ལས་གཞན་རིག་པའང་མ་གྲུབ་སྟེ་འབྲེལ་བ་མེད་པ་དང་། དུས་མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་གང་ཡང་རིག་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དེ་དག་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་ན་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་བོ། །འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཀྱང་དགག་བྱ་མེད་པའི་ཆ་ནས་དེར་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །འཇིག་པ་ཞེས་པ་འཇིག་རྒྱུའི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་དེ་རང་གྲུབ་པའི་དུས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་ལ་བརྗོད་དེ། ཆུའི་གཤེར་བ་ལྟར་འདུས་བྱས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟར་གནས་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་དེ་ལས་འཇིག་པ་ལོགས་སུ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་རང་ཉིད་མི་འཇིག་པ་དང་། འཇིག་པ་ཉིད་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་དེ་འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་རང་དབང་གིས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་འཇིག་པ་ཡོད་ན་དེ་སུ་ཞིག་གི་འཇིག་པ་ཡིན། དེ་ལ་ 21-4-118a འཇིག་པར་རྒྱུ་གང་གིས་གདགས་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དེ་ཡི་འཇིག་པ་དུས་མཉམ་ན་དེས་དེ་མི་འཇིག་ལ། མི་མཉམ་པར་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་ན་ཡང་འཇིག་པ་དོན་མེད་དོ། །དུས་གསུམ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདས་པ་འགག་པ་དང་། མ་འོངས་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་ད་ལྟ་ཡོད་ན་ཐམས་ཅད་ད་ལྟ་བར་ཐལ་ལ། འདས་པ་དང་འགགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་ཡོད་དོ་ཟེར་ན་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དུས་ཞེས་པ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཙམ་ལས་རང་ར
Chinese
因为它们不是认知对象或认知方式。由于心识及其所缘，感官以赤裸裸的方式认知对象，这种认知如同水晶球一般，没有分别，因此仅被认为是概念。名称和所指不同，例如白色和白色的光泽。用树叶来指代牛时，这三者是不同的实体。如果它们是同一实体，那么作用和施作者将变为一体，这是不合理的。不浪费的实体是指：非相应的行，获得的特殊性，由此产生的行为不会被浪费，例如借据。本体是不可言说的，因此行为不会被浪费。考察这些观点，所有因果的色法都被微尘所阻碍而停滞。非识知也不是色法的自性，它只是依赖于身语的行为，被认为是持续增长的善等行为的行，但实际上并没有成立。心和心所也是多样的、刹那的自性。刹那也未被分解为无分，无论内外都无法找到，因为它们不是认知对象或认知方式，因此在胜义谛中，自证也不成立。自证之外的其他认知也不成立，因为没有关联，无论同时或不同时，都无法成立认知。非相应的行也只是在色法和心的状态上假立，与它们既非一也非异，因此不是实体。无为法也只是在没有遮遣的方面假立，实际上没有任何实体成立。‘毁灭’是指像即将毁灭的瓶子一样，在自身成立的第二个刹那无法停留。就像水的湿性一样，有为法以这种方式存在。如果毁灭与事物分离，那么事物本身就不会毁灭，并且毁灭本身将变为无因。因为与毁灭分离的事物不是毁灭，并且毁灭本身独立于事物而存在。如果毁灭与事物分离，那么这是谁的毁灭？用什么原因来称其为毁灭？如果事物及其毁灭同时，那么它就不会毁灭它。如果它们不同时，而是有先后顺序，那么毁灭也是没有意义的。三时不是实体，因为过去已经灭亡，如果未来尚未产生的存在于现在，那么一切都将变成现在。如果说过去只是灭亡的特征，那么这只是假立，实际上不是实体。时间只是依赖于事物而使用的术语，实际上并非独立存在。 汉语翻译第二行
English
Because they are neither objects of cognition nor modes of cognition. Because consciousness and its objects, the senses perceive objects in a naked manner, this perception is like a crystal ball, without distinctions, and is therefore only considered a concept. Names and referents are different, such as white and the luster of white. When a leaf is used to refer to a cow, these three are different entities. If they were the same entity, then the action and the agent would become one, which is unreasonable. A non-wasting entity refers to: non-corresponding formations, the particularity of attainment, from which actions are not wasted, such as a promissory note. The essence is inexpressible, therefore actions are not wasted. Examining these views, all causal forms are obstructed and stagnated by particles. Non-cognition is also not the nature of form, it is only dependent on the actions of body and speech, and is considered a formation that continuously increases virtuous deeds, but it is not actually established. Mind and mental factors are also diverse and momentary in nature. Moments are also not divided into indivisible parts, and cannot be found either internally or externally, because they are neither objects of cognition nor modes of cognition, therefore self-awareness is not established in ultimate truth. Other cognitions besides self-awareness are also not established, because there is no connection, and whether simultaneous or non-simultaneous, cognition cannot be established. Non-corresponding formations are also merely imputed on the states of form and mind, and are neither one with them nor different from them, therefore they are not entities. Unconditioned phenomena are also merely imputed in the aspect of non-negation, and there is no entity established at all. 'Destruction' refers to something like a vase that is about to be destroyed, unable to remain in the second moment of its own establishment. Just like the wetness of water, conditioned phenomena exist in this way. If destruction is separate from things, then the things themselves will not be destroyed, and destruction itself will become causeless. Because things separate from destruction are not destruction, and destruction itself exists independently of things. If destruction is separate from things, then whose destruction is it? What cause is used to call it destruction? If things and their destruction are simultaneous, then it will not destroy it. If they are not simultaneous, but are in sequence, then destruction is also meaningless. The three times are not entities, because the past has ceased, and if the future that has not yet arisen exists in the present, then everything will become the present. If it is said that the past is only the characteristic of cessation, then this is only imputation, and is not actually an entity. Time is only a term used in dependence on things, and does not exist independently. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྐྱ་བའི་རྫས་སུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག་མེད་དེ་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཐ་དད་དང་རྟག་མི་རྟག་དངོས་འགལ་གྱི་བར་ན་ཕུང་གསུམ་མི་སྲིད་པས་ན་མཐའ་བཞིར་བརྗོད་དུ་མེད་པས་བདག་དེ་དངོས་པོར་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་པས་རང་མི་རིག་པ་མི་འཐད་དེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་སོགས་གསལ་བོར་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་མྱོང་བ་འདི་ལ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་རང་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀུན་ཀྱང་མི་འཐད་པས་ཚུར་མཐོང་གི་རྣམ་གཞག་ཀུན་ནུབ་པར་ཐལ་བ་དང་། དབང་པོ་བེམ་པོ་ལ་ཡུལ་རིག་པའི་ནུས་པ་མེད་ལ། ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་སྣང་གི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མེད་ན་ཡུལ་མི་སྣང་བར་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པས་ཁེགས་སོ། །མཚན་མཚོན་ནི་རྣམ་པར་གཞག་འཇོག་གི་ཚུལ་ལས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། མེ་དྲོ་བ་ལས་ཐ་དད་ན་བསིལ་བར་ཐལ་བ་དང་། མེ་མིན་པའི་དྲོ་བ་གང་ནས་ཀྱང་མི་རྙེད་པས་ན་དེ་དག་ཐ་དད་མིན་ནོ། །ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་ཞེས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་གཞན་མེད་དེ། ལས་དང་འབྲས་བུ་ཕན་ཚུན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ཙམ་ལས་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་གཟུགས་དང་སེམས་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཅིང་། 21-4-118b ཐོབ་པ་སྤྱིར་བཀག་པ་དང་བྱེ་བྲག་དེ་འདྲའི་རྫས་ལ་དགོས་ནུས་མེད་པ་སོགས་རིགས་པའི་གནོད་པ་ཡོད་པས་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པས་ནི། གྲུབ་མཐའ་སྤྱི་བྱེ་སྨྲ་དང་མཚུངས་པ་ལས། ཁྱད་པར་གྱི་འདོད་པ་སྐྱེད་བྱེད་རྐྱེན་བཞི། སྣང་བ་བློ། ཡུལ་ལྐོག་གྱུར། རྡུལ་བར་མེད། དབང་པོ་ནུས་པ། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བཏགས། མྱང་འདས་དངོས་མེད་དེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པ་བདུན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མིན་ཏེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་རྐྱེན་བཞི་ནི།རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་ནུས་རུང་ཙམ་སྟེ་ངོ་བོ་སྐྱེད་པ། བདག་རྐྱེན་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཙམ་སྟེ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པ། དམིགས་རྐྱེན་ནི་ཤེས་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པའོ། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནི་ཤེས་པ་སྔ་མ་འགག་མ་ཐག་པ་དེ་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཁོངས་སུ་མཚུངས་ལྡན་ཀུན་འགྲོ། སྐལ་མཉམ། བྱེད་པ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྟེ་རྒྱུ་ལྔ་འདུའོ། །དེ་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ། སེམས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ནི་དམིགས་རྐྱེན་མ་གཏོགས་པ་གསུམ་ལས་སྐྱེ། གཞན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དང་གཟུགས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་བདག་རྐྱེན་གཉིས་ལས་སྐྱེའོ། །སྣང་བ་བློ་ཡིན་པ་ནི། དོན་སྤྱི་དང་། མེད་པ་གསལ་སྣང་། དོན་རང་མཚན་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཤེས་པ་དངོས་ཡིན་པར་འདོད་དེ་རྣམ་བདེན་དང་
Chinese
在胜义谛中，我是空性的，其中没有任何实体存在。这种不可言说的无我，既非与蕴聚相同，也非与蕴聚相异，既非恒常，也非无常。由于在这些对立概念之间，不可能存在第三种状态，因此无法用四种极端来描述。所以，应当了知我并非真实存在的事物。了知本身并非无明，因为每个人都能清晰且不依赖他者地体验到自身的快乐等感受，因此仅在名言上称之为自证。如果连自证都不存在，那么所有的现量都将不成立，一切世俗认知都将崩溃。此外，感官是无情之物，不具备认知外境的能力；而如果识不具备显现各种外境形象的能力，那么外境也将无法显现。这些论证都驳斥了自证不存在的观点。 名称和所指仅仅是概念上的区分，在本质上并无不同。如果热和火是不同的，那么热就应该会变冷。而且，在没有火的情况下，也无法找到热。因此，名称和所指并非不同。‘不会白费的实体’指的是能够产生业果的事物。业和果之间仅仅是相互依存的关系，并没有证据表明存在一个独立于色和心的、‘不会白费的实体’。普遍的获得被否定，并且这种实体缺乏必要的功能，这些都是逻辑上的问题，因此这种观点是站不住脚的。 第二，经部宗的观点：其宗义与说一切有部相似，但也有其独特的观点。其认为产生作用的条件有四种：显现即是心识；外境是隐蔽的；极微之间没有间隔；根具有能力；非相应的行是假立的；涅槃是无实有的。他们以七种不同的方式来阐述宗义，但这些并非正确的见解，因为它们仍然存在执着事物为真实的过失。 其中，四种产生作用的条件是：因缘仅仅是对果产生潜在的帮助，即产生其本质；增上缘仅仅是不作阻碍，即产生果的特殊性；所缘缘是心识所缘的对境；等无间缘是前一刹那的心识灭尽后立即产生同类的后一刹那心识。 在因缘中，包含了相应的俱有因、同分因、遍行因、作者因和俱生因，总共五种因。心和心所从四缘而生。无想定和灭尽定这两种无心定，除了所缘缘之外，从其余三种缘而生。其他的非相应的行和所有的色法，从因缘和增上缘这两种缘而生。显现即是心识，指的是所有的显现，如总相、无、自相等等，都被认为是心识本身。这是因为他们认为一切外境都是真实存在的。
English
In the ultimate sense, 'I' is emptiness, devoid of any substance. This inexpressible selflessness is neither the same as the aggregates, nor different from them; neither permanent, nor impermanent. Since a third state is impossible between these opposing concepts, it cannot be described by four extremes. Therefore, one should understand that 'I' is not a real entity. Knowing itself is not ignorance, because everyone can clearly and independently experience their own happiness and other feelings, hence it is only nominally called self-awareness. If even self-awareness does not exist, then all direct perceptions would be invalid, and all worldly cognitions would collapse. Furthermore, sense organs are inanimate objects and do not have the ability to perceive external objects; and if consciousness does not have the ability to manifest various external images, then external objects will not be able to appear. These arguments refute the view that self-awareness does not exist. Name and referent are merely conceptual distinctions, and are not different in essence. If heat and fire were different, then heat should become cold. Moreover, heat cannot be found without fire. Therefore, name and referent are not different. 'Substance that is not wasted' refers to things that can produce the results of karma. The relationship between karma and result is merely one of interdependence, and there is no evidence to prove the existence of a 'substance that is not wasted' that is independent of form and mind. The general attainment is negated, and such a substance lacks the necessary functions, which are logical problems, so this view is untenable. Second, the view of the Sautrāntika school: Its tenets are similar to those of the Sarvāstivāda school, but it also has its unique views. It believes that there are four conditions that produce effects: appearance is consciousness; external objects are hidden; there is no gap between atoms; the senses have the ability; non-corresponding formations are nominal; and nirvāṇa is unreal. They explain the tenets in seven different ways, but these are not correct views, because they still have the fault of clinging to things as real. Among them, the four conditions that produce effects are: the causal condition is only the potential to help the result, that is, to produce its essence; the dominant condition is only not to obstruct, that is, to produce the particularity of the result; the objective condition is the object of consciousness; and the immediately preceding condition is that the previous moment of consciousness ceases and immediately produces the same kind of subsequent moment of consciousness. Among the causal conditions, there are the corresponding co-existing cause, the similar cause, the pervasive cause, the agent cause, and the co-arising cause, a total of five causes. Mind and mental factors arise from the four conditions. The two unconscious samādhis of cessation and extinction arise from the other three conditions except for the objective condition. Other non-corresponding formations and all forms arise from the two conditions of causal condition and dominant condition. Appearance is consciousness, which means that all appearances, such as general characteristics, non-existence, and self-characteristics, are considered to be consciousness itself. This is because they believe that all external objects are real. --------------------------------------------------------------------------------