Tibetan
ུར་པའི་རྟོག༷་པ༷ས་མེད་བཞིན་བརྟགས་པའི་བད༷ག་ད༷ང་ཕྱི་ནང་གི་ཆོ༷ས་རྣམ༷ས་གྲུབ་གྲུབ་ལྟར་རྒྱས༷་པ༷ར་འགྲུབ་པར་བྱེ༷ད་དེ། བག་ཆགས་དང་ལྡ༷ན་པ༷ར་འབྱུང༷་བ༷་ཤིན༷་ཏུ༷་ཕྲ༷་བ༷ར་རྒྱུ༷་བ༷་ཀུན་གཞི་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྲེང་བ་དེ༷་ནི༷་མ༷་མཐོ༷ང་བ༷ས། བད༷ག་ཏུ༷་ལྟ༷་བ་ལ་སོག༷ས་པ་མུ༷་སྟེག༷ས་པའི་ལྟ༷་བ༷་སྣ༷་ཚོག༷ས་པ་སྐྱེ་ཞིང༷་ལམ་དང་དེ་ལས་ཐ༷ར་བ༷ར་ཡང་རྟོག༷་གོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། སེ༷མས་ཀུན་གཞི་འདི༷་ནི་དགེ་སྡིག་གི་ལ༷ས་རྣམ༷ས་ཀྱི་བག་ཆགས་མཐ༷འ་ཡ༷ས་པའི་གན༷ས་སུ་གྱུར༷་པས་ན་ཀུན་གཞི་ལ་བག༷་ཆག༷ས་གནས་པའང་མཐ༷འ་མེ༷ད་པས་བག་ཆགས་འདི་མི་གནས་ཞེས་ངེ༷ས་པ༷་བཟུང་དུ་མེ༷ད་ལ། རྒྱུར་གྱུར་པའི་བག༷་ཆག༷ས་དེ་དག་བརྟས༷་ཤིང༷་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་སད༷་པ༷ར་བྱེ༷ད་པ༷འི་རྐྱེན༷་ཡ༷ང་རྣམ༷་པ༷་སྣ༷་ཚོ༷གས་ཏེ༷་དགེ་བས་མཐོ་རིས་དང་ཉོན་མོངས་དང་མི་དགེ་བས་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་བག་ཆགས་སད་པ་མང་ཞིང་། མིར་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན༷་འག༷ས་ཚེ་སྔ་མ་ལ་མིར་སྐྱེས་པའི་བག༷་ཆ༷གས་ཀུན་གཞི་ལ་བཞག་པ་འག༷འ་ཞི༷ག་སྨིན༷་ན༷ས་ད་ལྟ་མི༷་ཡི༷་རྒྱུ༷ད་ཀྱི༷་ལུས༷་བླང༷་ལ། རྐྱེན་ 13-3-6b གཞ༷ན་ལྷ་ལ་སོགས་སུ་སྐྱེ་བ་ད༷ག་གི༷ས་ལྷ་སོགས་སུ་སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་བག༷་ཆག༷ས་གཞ༷ན་ས༷ད་པར་བྱས༷་ཚེ༷་གནས་སྐབས་སྔ་མ་ལས་སྲིད་པ་གཞན་དུ་འགྱུར༷་བ༷འི་མཐུ༷་མཐོ༷ང་ན༷ས། དབ༷ང་ཕྱུག༷་ལ༷་སོ༷གས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེ༷ད་པ༷ར་འདོ༷ད་པ༷འི་བློ་ངན་སྐྱེ་ཞིང་ཚུལ་དེས་བཞག་པའི་ལ༷མ་དེ༷ས་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོའང་མི༷་ཞི༷་ཞིང་ཁམས་གསུམ་ལས་གྲོལ་བར་མི༷་འགྱུར༷་རོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རྣལ༷་འབྱོར༷་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་ལས་ལོག་ཅིང་ཕྱིན་ལོག་གི་རྟོག་པས་ལ༷མ་བསླ༷ད་པ་དང་ལམ་དེ་ལ་ཐེ༷་ཚོམ༷་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ༷་ཡ༷ང་ཀུན་གཞིའི་རྒྱུན༷་འདི༷་ཕྲ༷་བ༷་རབ་ཀྱི་ངང་ཚུལ་དུ་རྒྱུ་བ་མ༷་རྟོག༷ས་པ་ལས་སྐྱེ༷་སྟེ་ཐག་པར་མ་ཤེས་པ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་པའམ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལྟ་བུའོ། །མ་རྟོགས་པའི་ཉེས་པ་ནི་བད༷ག་ཏུ༷་བརྟག༷ས་པ༷ས་རང་རྒྱུད་ཡོ༷ངས་སུ༷་བསྒྲིབ༷་སྟེ༷་བདག་ཏུ་མི་རྟོག་པ་འཕ༷གས་པའི་རི༷གས་ད༷ང་རྣམ༷་པ༷ར་བྲ༷ལ༷་ཏེ་སོ་སྐྱེ་ཉིད་ལས་མི་འདའ་ལ། སྣ་ཚོགས་པའི་ཆོས༷་སུ༷་བཏག༷ས་པ༷འི་ལས་སྣ་ཚོགས་སྤྱད་ནས་སྡུག༷་བསྔལ༷་སྣ༷་ཚོག༷ས་འབྱུང༷་ཞིང༷་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ང༷ན་སོ༷ང་གསུམ་སྲི༷ད་པ༷ར་འགྱུར༷་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་དངོས་དང་འཐད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྣམ༷་པ༷ར་ཤེས༷་པ་དེ༷་ཡ༷ང་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་འདུ༷་བྱེ༷ད་རྒྱུན༷་ལ༷་མཚན་ཉིད་སོ་སོའི་མཚ༷ན་མ༷་ཐ༷་ད༷ད་དུ་འཛི༷ན་པ༷ས་ན༷། ཡུལ་ཤེས་བྱ་བརྒྱད་ཡོད་པས་མཐོང་བར་བྱེད་པ་སོགས་བྱེད་ལ༷ས་ཀྱི༷་ཁྱ༷ད་པ༷ར་དག་གི༷ས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱ༷ད་དུ༷་སྣང༷་གི༷་ཤེས་ཤིང་རིག་པའི་རིགས་སུ་གཅིག་པས
Chinese
愚昧的分别念以无实的方式执着于‘我’（藏文：བད༷ག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自我）以及内外之法，使它们似乎真实存在般地增长。由于未能见到具有习气、极其微细流动的阿赖耶识（藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城体：आलयविज्ञान，梵文罗马拟音：ālayavijñāna，汉语字面意思：一切种识）刹那相续的相续，便会产生我见等外道的各种见解，并且也会对解脱道产生疑惑。这是为什么呢？因为阿赖耶识是善恶业习气无尽的处所，所以阿赖耶识中所储存的习气也是无尽的，因此无法断定这些习气不会存在。作为因的习气成熟，并且作为使之觉醒为果的助缘也是多种多样的，例如，行善会使转生善趣的习气觉醒，烦恼和不善会使转生恶趣的习气觉醒。如果转生为人的因成熟，那么之前转生为人时留在阿赖耶识中的习气就会成熟，从而获得现在人类的身体。如果其他转生为天等道的因成熟，那么其他使转生为天等道的习气觉醒，由于未能见到从前一世转变为另一世的力量，就会产生梵天等是世界创造者的邪见，并且以这种方式所设定的道路，即使是微小的痛苦也无法平息，也无法从三界中解脱。背离了证悟真实义的瑜伽之道，由于颠倒的分别念而误入歧途，并且对该道产生怀疑的原因，也是因为未能证悟阿赖耶识的相续以极其微细的方式流动。这就像不认识绳子而误以为是蛇，或者心生怀疑一样。未能证悟的过患在于，由于执着于‘我’，完全遮蔽了自己的心相续，与不执着于‘我’的圣者种姓相违背，无法超越凡夫的境界。由于造作各种执着之法，从而行持各种业，产生各种痛苦，并且以不善业使三恶道得以延续。第三部分分为正说和理证两方面。首先，各种识也是因为对色、声等聚合的相续，执着于各自不同的自相，所以由于所知境有八种，以及能见等作用的差别，而显现为八识聚，但实际上，识知和觉知的体性是一致的。
English
Foolish conceptualizations, clinging to 'self' (Skt. ātma, meaning 'self') and external and internal phenomena as if they were real, cause them to grow as if they were truly established. Because one does not see the alaya-vijñana (Skt. ālayavijñāna, meaning 'storehouse consciousness'), the continuum of momentary instances that is endowed with habitual tendencies and flows in an extremely subtle manner, various views of non-Buddhists, such as the view of self, arise, and one also doubts the path to liberation. Why is this? Because this alaya-vijñana is the place where limitless habitual tendencies of virtuous and non-virtuous actions reside, so the habitual tendencies stored in the alaya-vijñana are also limitless. Therefore, one cannot definitively assert that these habitual tendencies will not exist. The conditions that ripen the habitual tendencies that serve as causes and awaken them into the nature of effects are also diverse. For example, virtue awakens the habitual tendencies to be reborn in higher realms, while afflictions and non-virtue awaken the habitual tendencies to be reborn in lower realms. If the cause to be reborn as a human matures, then the habitual tendencies of having been born as a human in a previous life, which were left in the alaya-vijñana, will mature, and one will take a human body in this life. If other causes to be born as a god, etc., mature, then other habitual tendencies that cause one to be born as a god, etc., will awaken. Because one does not see the power of transforming from a previous existence to another, one generates the evil thought that Brahma, etc., are the creators of the world, and by the path established in this way, even subtle suffering cannot be pacified, and one will not be liberated from the three realms. Turning away from the path of yoga that realizes the true meaning, and being led astray by inverted conceptualizations, and the reason for doubting that path, is also because one does not realize that the continuum of the alaya-vijñana flows in an extremely subtle manner. This is like mistaking a rope for a snake, or having doubts. The fault of not realizing is that, by clinging to 'self', one completely obscures one's own mind-stream, and is contrary to the lineage of noble ones who do not cling to 'self', and one cannot transcend the state of an ordinary being. Because one engages in various actions of clinging to phenomena, one performs various actions, and various sufferings arise, and by non-virtuous actions, the three lower realms are perpetuated. The third part is divided into two aspects: the actual statement and the reasoning. First, the various consciousnesses are also because, with respect to the continuum of aggregates of form, sound, etc., one clings to the distinct characteristics of each, so because there are eight objects of knowledge, and because of the differences in functions such as seeing, the consciousnesses appear as eight aggregates, but in reality, the nature of knowing and awareness is the same. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་རིག༷ས་ལ༷་ནི་དུ༷་མ༷་མེ༷ད་དོ། །སེམས་ལ་དུ་མ་མེད་པ་དེ༷་ཡི་ཕྱིར༷་སེ༷མས་ཀྱི༷་སྐ༷ད་ཅི༷ག་ད༷ང་པོ༷་སྟེ་ཀུན་བསྐྱེད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཀུན་གཞིའི་སྐད་ཅིག་མ་ཁོ་ན་དེ༷་ལ༷་དབང་ 13-3-7a པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས༷་ད༷ང་མ་ལུས་པའི་ཆོ༷ས་ཀུན༷་གན༷ས་སོ། །སྔ་མ་དེ༷་དག་ལ༷་བས༷མ་པ༷་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞེ༷ན་ཅིང་ཆགས་པའི་ཕྱིར༷་བློ་ཕྱི༷་མ༷་དེ༷་ལ༷་སྔ་མ་དེ༷་ལྟ་བུར་འབྱུང༷་ཞིང་དེ༷་ལ༷་བག་ཆགས་སྨིན་པས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང༷་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ར༷ང་སེ༷མས་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན༷་ལ༷ས་འཕགས་པ༷་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ༷་བོ༷འི་ཆོ༷ས་ནི༷་གཞ༷ན་ན༷་ཡོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ་ཆོས་ཀུན་སེམས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་དྲུག་གི་རི༷གས་དྲུག་ཡོད་ལ༷་དེ༷་ལ་ཡ༷ང་ནང་གསེས་སྣ༷་ཚོག༷ས་སུ་ཡོད་པ་དེ༷་དག༷་ནི་རང༷་རང་གི༷་ཐོག་མེད་ནས་གོམ་གོམས་པའི་ཏིང༷་ངེ་འཛི༷ན་གྱི་མཐུས་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ༷། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་འཐད་པ་བསྟན། མི་འཐད་པ་བརྒལ་ནས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་བྱང་ཀུན་རང་སེམས་ཡིན་ལ་སེ༷མས་རྒྱུན༷་དེ༷་ནི༷་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་དང་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོག༷ས་དང་ཕྱོགས་གང་དུ་གནས་པ་དག་ཀྱང༷་ཅུང༷་ཟ༷ད་མེ༷ད་པས༷་གཅིག་ཏུ་བསྟན་དུ་མེད་པས་གཅི༷ག་ལ༷འང༷་བསྟན༷་པ་མེ༷ད་དེ༷། སེམས་དེ༷་ལ༷་ཕྱོག༷ས་ཅུང་ཟད་མེད་པའི་ཕྱིར༷་ན༷་ཐ་དད་དུ་དབྱེར་མེད་པས་དག་མ་དག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡོད་ན་ནི་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་མི་རུང་སྟེ་དངོས་པོ་ལྟ་ཅི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དངོས་མེད་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང་ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་ཤར་ནུབ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་དབུས་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་ཡང་སེམས་ནི་ཇི་ལྟ་བུའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མེད་པས་ན་ཐ་དད་དབྱེར་མེད་དོ། །དེས་ན་མཐ༷འ་ཡ༷ས་ཞིང༷་རྣམ༷ས་ཐ༷མས་ཅ༷ད་བད༷ག་གི༷་ལུ༷ས་ཡིན་ཏེ་དམིགས་སུ་མེད་པར་གཅིག་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་ཡིན་ལ། བདག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ 13-3-7b ཡིན་ཏེ་བད༷ག་གི༷་ལུ༷ས་ནི༷་མཐ༷འ་ཡ༷ས་ཞིང༷་ད༷ང་སྐྱེ༷་བོ༷འི་ལུས༷་སུ་ར༷བ་ཏུ་སྣང༷་བས་གདོད་མ་ཐོབ་པའི་ཐོབ་བྱའི་ཆོས་ནི་མེད་ན་ཡ༷ང་། སེ༷མས་ད༷ང་བ༷ག་ཆག༷ས་ནི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་བཞིན་དུ་གཅི༷ག་མི༷ན་ལ་ཐ༷་ད༷ད་ཀྱང་མ༷་ཡི༷ན་པས་བརྟག༷་པ༷ར་ར༷བ་ཏུ༷་དཀ༷འ་འོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་ན་ཕྱིའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་ཅིས་སྣང་ཞེ་ན། ཆོས་འདི༷་ཀུན༷་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན༷་ཅིང༷་འབྲེལ༷་ཏེ་འབྱུང༷་བའི་ཚུལ༷་ཏེ༷་སེམས་ལ་རྒྱུ་ཚོགས་ཚང་ན་སྐྱེ༷་བ་ད༷ང་རྒྱུ་ལྡོག་ན་འག༷ག་པ༷ར་འགྱུར༷་རོ་ཞེས༷་བརྗོད་པ་ནི། དོན་དམ་པར་བརྟག་ན། དཔེར་ན་ཚིག༷་པ༷འི་ས༷་བོ༷ན་ལས་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བ་བཞི༷ན་དུ་རྒྱུ་བདེན་པ་མེ༷ད་པ་ལ༷ས་འབྲས་བུ་མེ༷ད་པ༷་ཞིག་དོན་དམ་པར་ན་མི༷་འབྱུང༷་སྟེ་དེས་ན་འདི་ནི་རྒ
Chinese
种性上没有多种多样。因为心没有多种多样，所以心的第一个刹那，即成为产生一切的基础的阿赖耶识的刹那，拥有所有权力和所有法。对于之前的那些，因为执着和贪恋，所以之后的智慧会像之前那样产生，并且因为习气成熟而显现各种各样的现象。因此，从自心刹那的相续中，圣者和凡夫的法并非存在于其他地方，因为一切法都存在于心中。天等六道的六种种性，以及其中的各种分类，都是由于各自从无始以来串习的禅定力量而显现的。 第二部分，阐述两种合理的观点，驳斥不合理的观点。第一种观点是：一切都是觉悟，一切都是自心，而心的相续既不存在也不存在，也不存在于东方等任何方向。因为它没有丝毫方向，所以无法指示为一，也无法指示为一。因为心没有丝毫方向，所以无法区分，如果存在清净和不清净的一面，就不能指示为一的特征。如果有人说，事物就像虚空一样不存在，那么虚空也有东西南北等边缘和中心，可以区分，但心没有任何方向，所以无法区分。因此，无边无际的刹土都是我的身体，因为没有执着而合一，一切都是我，我也是一切。因为我的身体显现为无边无际的刹土和众生的身体，所以即使没有获得原本就拥有的可获得之法，心和习气也像形状和颜色一样，既不是一也不是异，所以很难衡量。 第二种观点是：如果一切都是心，那么为什么会显现外在的因缘所生呢？对此回答说：一切法都是因缘和合而产生的，如果心中具备因的条件，就会产生，如果因的条件消失，就会停止。如果从究竟的角度观察，就像从烧焦的种子中不会产生果实一样，如果因不是真实的，那么果实也不会真实产生。因此，这是一种欺骗。
English
There are no multiplicities in nature. Because there are no multiplicities in the mind, therefore, the first moment of mind, which is the basis for generating everything, the moment of the ālaya-vijñāna (Tibetan: ཀུན་གཞི, kun gzhi, Skt: ālayavijñāna, storehouse consciousness), alone possesses the body with all powers and all phenomena without exception. Because of attachment and clinging to those previous ones, the subsequent wisdom arises like the previous ones, and because the habitual tendencies ripen, they appear in various ways. Therefore, the qualities of noble ones and ordinary beings do not exist elsewhere other than from the continuum of one's own mind-moment, because all qualities abide in the mind. The six classes of the six realms, such as gods, and the various subdivisions within them, all appear through the power of the samādhi (Tibetan: ཏིང་ངེ་འཛིན་, ting nge 'dzin, Skt: samādhi, concentration) that has been cultivated from beginningless time. The second part explains the two reasonable views and refutes the unreasonable views. The first view is: everything is enlightenment, everything is one's own mind, and the continuum of mind neither exists nor does not exist, nor does it exist in any direction such as east. Because it has no direction at all, it cannot be indicated as one, nor can it be indicated as one. Because the mind has no direction at all, it cannot be distinguished. If there is a pure and impure side, it cannot be indicated as the characteristic of one. If someone says that things are non-existent like space, then space also has edges and centers such as east and west, which can be distinguished, but the mind has no direction at all, so it cannot be distinguished. Therefore, the endless realms are all my body, because they are one without attachment, everything is me, and I am everything. Because my body appears as endless realms and the bodies of beings, even if there is no obtainable dharma that was originally possessed, the mind and habitual tendencies are like shape and color, neither one nor different, so it is very difficult to measure. The second view is: if everything is mind, then why does it appear to arise from external causes and conditions? The answer is: all these dharmas arise in dependence on causes and conditions. If the conditions for the cause are complete in the mind, it will arise, and if the conditions for the cause disappear, it will cease. If we examine it from the ultimate point of view, just as a fruit does not arise from a burnt seed, if the cause is not real, then the fruit will not really arise. Therefore, this is a deception. --------------------------------------------------------------------------------