Tibetan
ན་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ནི། སྒྲུབ་པ་པོའི་བློ༷་ཡི༷་དཔྱོ༷ད་པ༷་སྟེ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མདུ༷ན་ན༷་གན༷ས་པ་རང་ཉམས་སུ་བསྟར་བའི། བད༷ག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉི༷ད་འདི༷་འདྲ༷ར་བློ་བཞ༷ག་ནས༷་ནི༷། དེའི་རྗེས་སུ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་སྔ༷གས་ཀྱི༷་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ༷་པ༷ར་ཤེ༷ས་པ༷ས་བསྒོ༷མ་པར་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་ལྷ་དྲུག་ཏུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལྷར་སྣང་ལ་སེམས་བསྡ༷མས་ན༷ས་བཞག་པས་མཐར་རྩོལ་བ་མེད་པར་རྟོག་མེད་དུ་གསལ་བའི་ཏིང༷་ངེ༷་འཛི༷ན་ལ༷་གན༷ས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །སེམས་བསྡམ་པའི་ཚུལ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ། སྲོ༷ག་རླུང་ད༷ང་རྩོལ༷་བ༷་དྲན་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་ར༷བ་ཏུ༷་བསྡ༷མ་པ་ནི་སྲོག་རྩོལ་བསྡམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ་ཞེས་སོ། །རྒྱུད་གཞན་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས་ཀྱང་། སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་རླུང་དུ་བཤད། །རྩོལ་བ་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་གཉིས་བསྡམས་པར་བྱས་ནས་སུ། །བཟླས་བརྗོད་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྲོག་ནི་རྣམ་རྟོག་གཡོ་བའི་བཞོན་པ་རླུང་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་དང་རྣ་བ་སོགས་དབང་པོའི་སྒོ་དང་། མཚན་མ་དང་བུ་ག་སྐྲ་དང་བ་སྤུའི་མཐར་ཐུག་པར་རྒྱུ་བ་རྣམས་རུས་སྦལ་གྱི་ལུས་བསྐུམ་ཞིང་། ལྕེ་ཡིས་ཆུ་འཇིབ་ 9-4-11a པའི་ཚུལ་ལྟར་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ་ང་འབྱིན་འཇུག་དེ་དག་རང་སར་དགག་པ་དང་། རྩོལ་བ་ནི་སྐབས་འདིར་དྲན་པ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་འབད་རྩོལ་སྣ་ཚོགས་གཡོ་བ་དེ་ཉིད་བཀག་ནས་གང་ལ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བར་བསྡམ་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་སྲོག་རྩོལ་བསྡམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྐབས་གཞན་དུ་སྲོག་ཏེ་རླུང་གི་གཡོ་བ་རྩོལ་བས་བཀག་པ་དང་། རླུང་རང་གནས་སུ་བཅིངས་བས་འཆི་བ་མེད་པའི་སྲོག་རྩོལ་སྡོམ་བར་བྱེད་པ་ལ་སྲོག་རྩོལ་དུ་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་། སྐབས་འདིར་གོང་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚུལ་དེ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་པ། སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་ཕྲེང་བའི་སྒྲ་ད༷ང་། བྱང་ཆུབ་སེ༷མས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་དག་པ་ད༷ང་། གཞི༷་དང་པོ་མདུན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ༷་དམིགས་པ་གཞོ༷ལ་བ་དང་དེ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ན་ག༷སང་སྔ༷གས་མི༷་འགྱུར༷་བའི་གཞི༷་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞི་གཞན་ལ༷འང་བརྟན་པར་གྱུར་ནས་གསང་སྔགས་མི་འགྱུར་བའི་གཞི་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་མི་འགྱུར་བའི་གཞི་ཞེས་མར་སྦྱར་ནའང་རུང་སྟེ་གཞི་ཕྱི་མ་འདི་རང་ཉིད་ལྷའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ། །གསང་སྔགས་མི་འགྱུར་ཞེས་བར་གྱི་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་དེ་དོན་ལ་ཡན་ལག་བཞི་པོ་དུས་གཅིག་གསལ་ཞིང་བརྟན
Chinese
那么，这种意义在于，修行者的智慧在于对各自的自明智慧进行观察，并将其置于面前，亲身体验。将自己的心安住于这种真如之中，然后通过对本尊的真如或咒语的真如的认识来进行修持，这就像前面所说的六本尊一样。如此这般，当心专注于本尊的显现时，最终会毫不费力地安住于无分别的明晰禅定之中。这就是所谓的‘心专注于本尊的显现’。 关于如何收摄心念，以及包含念诵支分在内的详细解释：收摄命气、精勤和正念，这二者的完全收摄被称为‘收摄命气和精勤’。通过与此相结合的方式进行念诵。’正如其他续部《现观庄严论》中所说：‘命即是风，精勤即是正念。将二者收摄之后，念诵一百万遍。’ 正如所说，命是分别念动摇的坐骑——风。就像乌龟收缩身体，舌头吸水一样，将眼睛、耳朵等感官之门，以及毛孔等细微之处所流动的风收摄于内，阻止气息的出入。精勤，在此处指的是正念，即阻止心的一切努力和动摇，使其不偏离所缘境。因此，这被称为‘收摄命气和精勤’。 在其他情况下，命指的是风的动摇被精勤所阻止，风被束缚在自身的位置，从而实现不死，这被称为‘收摄命气’。但是，在此处应如上理解。 通过与此相应的方式来解释念诵的真如：咒语的字句之声，菩提心的本质——清净的月轮，以及最初的对本尊的观想。当这些稳固时，被称为‘不变化之基’。对于其他的基，也可以通过使其稳固来称为‘不变化之基’。或者，也可以直接称为‘不变化之基’，因为后面的基是观想自身为本尊，而自己的真如也是如此。‘不变化’这个词语，实际上是指四个支分同时显现且稳固。
English
So, such a meaning is that the practitioner's wisdom lies in observing their own self-aware wisdom, placing it before them, and experiencing it firsthand. Having placed one's mind in such a true state, one should then practice through the knowledge of the true nature of the deity or the true nature of the mantra, just as the six deities mentioned above. In this way, when the mind is focused on the appearance of the deity, one will eventually effortlessly abide in the non-conceptual, clear samadhi. This is what is called 'mind focused on the appearance of the deity'. Regarding how to gather the mind, and the detailed explanation including the limb of recitation: Gathering the life-force, effort, and mindfulness, the complete gathering of these two is called 'gathering life-force and effort'. Recitation should be done in conjunction with this.' As it is said in other tantras, such as the Ornament of Clear Realization: 'Life is said to be wind, effort is said to be mindfulness. Having gathered the two, recite one hundred thousand times.' As it is said, life is the mount of the moving of discursive thoughts—wind. Just as a tortoise retracts its body and a tongue sips water, gather inward the winds flowing through the gates of the senses such as the eyes and ears, and the subtle places such as pores, stopping the entry and exit of breath. Effort, in this context, refers to mindfulness, which is to stop all the efforts and movements of the mind, so that it does not deviate from the object of focus. Therefore, this is called 'gathering life-force and effort'. In other cases, life refers to the movement of wind being stopped by effort, and the wind being bound in its own place, thereby achieving immortality, which is called 'gathering life-force'. However, in this context, it should be understood as above. Explaining the suchness of recitation through a corresponding method: the sound of the letters of the mantra, the essence of bodhicitta—the pure mandala of the moon, and the initial contemplation of the Tathagata in front. When these are stable, it is called the 'unchanging basis'. For other bases, it can also be called the 'unchanging basis' by making them stable. Alternatively, it can be directly called the 'unchanging basis', because the latter basis is contemplating oneself as the deity, and one's own suchness is also like that. The word 'unchanging' actually refers to the four limbs appearing and being stable at the same time. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པར་གྱུར་པ་ལ་གསང་སྔགས་མི་འགྱུར་བའི་གཞི་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ 9-4-11b དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཟླ་དཀྱིལ་དང་། བདག་མདུན་ལྷའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་གཞི་གཉིས་ཏེ་ཡ༷ན་ལ༷ག་བཞི་པོ་དེ་དང་ལྡན་ན་ཡན་ལག་མ༷་ཉམ༷ས་པའི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་གས༷ང་སྔ༷གས་ཉིད་ཡིད་བཟླས༷་སམ་ཤུབ་བུར་ཅི་ནུས་སུ་བཟླ་བ་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ཡི་གེ་དང་ནི་ཡི་གེ་སྦྱར། །དེ་བཞིན་གཞི་ལས་གཞིར་གྱུར་པ། །ཤིན་ཏུ་བསྡམ་པའི་ཡིད་ལ་ནི། །བཟླས་བརྗོད་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་བྱའོ། །ཡི་གེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཏེ། །གཉིས་པ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །གཞི་ནི་རང་གི་ལྷ་གཞག་པ། །རང་གི་ལུས་ཀྱི་གནས་ལ་བྱ། །གཞི་གཉིས་པ་ནི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །རྐང་གཉིས་མཆོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་དག་པ། །སྔགས་པས་དེ་ལ་གནས་པར་བསམ། །ཡི་གེ་རྣམས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན། །དེ་ཡི་དབུས་སུ་ལེགས་པར་དགོད། །སླར་སྡུད་པ་ཡི་ཚིག་གིས་ནོན། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྒྱུད་དག་ལས་སྔར། ངག་གི་བཟླས་བརྗོད་མེད་པར་བསམ་གཏན་གྱི་སྒོ་ནས་སྔགས་འགྲུབ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཐར་བ་ཐོབ་པར་གསུངས་ན་ཡང་། ཡན་ལག་གང་ལ་དམིགས་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བ་དང་། ཡིད་བཟླས་དང་ཤུབ་བཟླས་བྱེད་ཚུལ་སོགས་གསལ་པོར་མ་བསྟན་པ་རྒྱུད་འདིར་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གྱི་ཕྱི་མ་ཞེས་མཚན་དུ་ཐོགས་པའང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གསལ་བའི་ཟློ་བ་པོས་རང་གི་མདུན་དུ་བཞུགས་ 9-4-12a པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ཀར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བཀོད་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་ཕྲེང་བ་ལ་དམིགས་ནས་སྲོག་རྩོལ་བསྡམ་ཏེ་བཟླ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་དང་སེམས་དང་བདག་དང་ལྷའི་གཞི་བཞི་པོ་འདི་ནི་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བའི་གཞི་ཡིན་པས་གཞི་བཞི་ཞེས་བྱ་ལ། བདག་གི་གཞི་ལ་གཞི་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སོགས་ཕུང་པོའི་ཆོས་འདི་དག་སེམས་ཅན་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དང་གཞན་དུ་རྟོག་པའི་གཞི་ཡིན་ལ། འདིར་བདག་གཞན་ལྷའི་ངོ་བོས་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བའི་གཞི་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ལ་བྱའོ། །འདི་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མ་བྲལ་ན་སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་ལ། བྲལ་ན་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་སྔ་མ་གསུམ་མདུན་གྱི་ལྷའི་གཞིར་བསྒོམ་པའི་དམིགས་པ་མ་བཏང་བ་དང་། བདག་གི་གཞི་ལ་ང་རྒྱལ་མ་བཏང་བར་གཞི་བཞི་དུས་གཅིག་གསལ་བའི་ངང་དུ་གནས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས། །གལ་ཏེ་ང༷ལ་བར་གྱུར་ན༷་བདག་དང་མདུན་གྱི་ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱི་དམིགས་པ་བཏང་སྟེ། བདག་གི་ལུས་ཐ་མལ་བར་བསམ་པས་ལྡང་ལ༷་ངལ༷་སོས༷་པར་གྱིས་
Chinese
因此，成为不变之基的是密咒的不变性。如是，咒语之声，菩提心月轮，以及观想自身与本尊为一体之基，此二者具备四支，则为不缺支分的念诵之真实。因此，应尽力以如是之方式，以默念或轻声念诵密咒本身。如《现观庄严论》所说：‘字与字结合，如是基与基相连，于极寂静之心，当修百万遍念诵。’字即菩提心，第二称为声音。基为安住自之本尊，于自身之处所。第二基为圆满正觉，应知此二为殊胜。清净之月轮，持咒者应于彼处安住而观想。诸字次第安布，于其中心善安立。复以收摄之语压之，调伏气息与勤作。’如是，诸续部中，虽曾说无有语之念诵，仅以禅定之门亦可成就咒语，获得瑜伽解脱。然于此续中，则明示应以何支为所缘而念诵，以及默念与轻声念诵之方式等，故名之为禅定之后续。如是，于自本尊之瑜伽中明观之念诵者，应缘于安住于自身前之如来心间，安布于清净之菩提心自性之月轮上之密咒字鬘，调伏气息而念诵。如是，声音、心、自、本尊之四基，乃是成就之基，故名四基。自之基被称为基，乃因心与心所等蕴之法，为凡夫众生执着为我与他之基。此处则指自他本尊之体性，成为成就之基者。若此四者具足，且不离三摩地，则咒之支分不缺，反之则缺。勿舍前三支分观想为对生本尊之基，勿舍自之基之我慢，应住于四基同时明观之状态。若感疲惫，则舍弃自身与对生本尊及咒语之所缘，以寻常之身而思，起身休息。恢复精力。
English
Therefore, what becomes the basis of immutability is said to be the immutability of mantra. Thus, the sound of mantra, the Bodhicitta (enlightenment mind) moon mandala, and the basis of contemplating oneself and the deity as one—these two, possessing the four limbs, are the reality of recitation that does not lack limbs. Therefore, one should strive to recite the secret mantra itself as much as possible in such a manner, either silently or in a low voice. As it is said in the Manifestation of Enlightenment: 'Letters combine with letters, likewise, basis becomes basis. In an extremely tranquil mind, one should perform a hundred thousand recitations.' Letter is Bodhicitta, the second is called sound. The basis is establishing one's own deity, in the place of one's own body. The second basis is the complete Buddha, one should know these two as supreme. In the pure moon mandala, the mantra practitioner should contemplate residing there. The letters are arranged in order, well placed in its center. Again, suppress it with words of gathering, purify breath and effort.' Thus, although it has been said in various tantras that without verbal recitation, mantras can be accomplished and liberation through yoga can be attained through the door of meditation alone, this tantra clearly shows which limb should be focused on for recitation, and how to perform silent and low-voiced recitation. Therefore, it is also named the 'Later Tantra of Meditation.' Thus, the reciter who clearly visualizes in the yoga of their own deity should focus on the string of secret mantra letters arranged in the pure moon mandala, which is the nature of Bodhicitta, in the heart of the Thus-Gone One residing in front of them, restraining the breath and reciting. Thus, these four bases—sound, mind, self, and deity—are the basis for the arising of accomplishments, hence they are called the four bases. The basis of self is called the basis because these phenomena of aggregates such as mind and mental factors are the basis for ordinary beings to perceive as self and other. Here, it refers to the nature of self, other, and deity, which becomes the very basis for the arising of accomplishments. If these four are complete and not separated from Samadhi (concentration), then the limbs of the mantra are not deficient; if separated, they are deficient. It is said that one should not abandon the aim of contemplating the first three limbs as the basis of the deity in front, and without abandoning the pride of one's own basis, one should abide in a state where the four bases are simultaneously clear. If one becomes tired, then abandon the focus on oneself, the deity in front, and the mantra, and think of one's body as ordinary, rise and rest, and refresh yourself. --------------------------------------------------------------------------------