Tibetan
་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་བའམ། དེའི་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོའི་ཚུལ་དུ་སྟོན་པ། འཇམ་དཔལ་ལམ། སྤྱན་རས་གཟིགས་སམ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ 9-4-8a ལྟ་བུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་ཤར་བའི་སྐུ་ཡི་དབྱིབས་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཨུཏྤལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ལ་བརྗོད་དོ། །བསམ་བྱ་ལྷ་ཡི་རང་བཞིན་དེ་ལ་དབྱེ་ན། གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་དང་། སྒྲའི་ལྷ་དང་། དོན་དམ་པའི་ལྷ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལའང་སྤྱན་སོགས་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་ཆ་དང་ལྡན་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་སྐུ་དང་། དེའི་ཕྱག་རྒྱ་འཁོར་ལོ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང་། སྒྲ་ཡི་ལྷ་ལ་སྒྲ་གདངས་དང་། ཡི་གེའི་གཟུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་སྒྲར་བརྗོད་པའི་ཡི་གེ་ལའང་། སྒྲ་གདངས་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་བཟླས་དང་། ཤུབ་བཟླས། ཡིག་འབྲུ་རེ་རེ་ལ་སེམས་པའི་རྟོག་པ་དང་གསུམ་མོ། །དོན་དམ་པའི་ལྷ་ལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། དེ་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་གཉིས་སོ། །སྒྲུབ་པ་པོ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། འདི་ལྟར་འཁོར་བར་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་པོ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འཐོབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་འདི་ལས་གཞན་དུ་མེད་ལ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ནི་དུ་མ་ཚོགས་པ་དང་སྐད་ཅིག་མར་འབྱུང་བའི་རྒྱུན་ཙམ་ཡིན་གྱི། འདི་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་མོད། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྣང་བ་ལ་སྐུར་བ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འདི་ཙམ་ལ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱ་ཞིང་། ཡང་དག་པར་དཔྱད་ན་ཚོགས་པ་དང་རྒྱུན་རྫས་སུ་མེད་ལ། 9-4-8b ཆོས་སོ་སོ་བ་ཚོགས་པ་ལ་ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་པ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་ཅིང་། ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་གཞི་རྩ་དང་བྲལ་བཞིན་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་འགོག་པ་མེད་པ་ཡིན་པས། བདག་དེ་ནི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་དུའང་མི་འབྱེད་དེ་ཤེས་པར་བྱར་མེད་ལ། བདག་དེས་གཟུགས་སོགས་ལ་དམིགས་ཤིང་འབྱེད་པའང་རྣམ་པར་སྤངས་པས། ཕུང་པོ་བདག་མིན། དེ་དག་ཕན་ཚུན་ཏུ་ལྡན་པ་མིན། བདག་གིས་ཕུང་པོ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའང་མིན་པས། བདག་ཏུ་འདོགས་པའི་ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་གྲོལ་བ་ཡན་ལག་མེད་པའམ་ཡན་ལག་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་དེ་དང་དེའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པས་ན་བདག་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་རྨི་ལམ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བའི་དུས་ན། ལོངས་སྤྱད་བྱ་དང་སྤྱོད་བྱེད་དུ་སྣང་མོད་ཀྱི། སེམས་དེའི་རང་གི་ངོ
Chinese
或者以如来（Tathāgata，梵文，tathāgata，字面意思：如实而来者）或其长子之形象显现，如文殊（Mañjuśrī，梵文，mañjuśrī，字面意思：妙吉祥）、观世音（Avalokiteśvara，梵文，avalokiteśvara，字面意思：观自在）或金刚手（Vajrapāṇi，梵文，vajrapāṇi，字面意思：持金刚）等。 如同法界（Dharmadhātu，梵文，dharmadhātu，字面意思：法之界）与无二之大智慧（Mahājñāna，梵文，mahājñāna，字面意思：大智慧）显现为象征之手印（Mudrā，梵文，mudrā，字面意思：印契）的形象，以及真言（Mantra，梵文，mantra，字面意思：保护心识）之音声，和手印（Mudrā，梵文，mudrā，字面意思：印契），如莲花等之显现。思维对境之本尊（Deva，梵文，deva，字面意思：天神）自性，可分为形象本尊、声音本尊和胜义本尊三种。第一种又分为具有眼等肢分之有肢分身，及其手印，如法轮和金刚杵等。声音本尊又分为声音和文字形象两种。第一种，即以声音表达之文字，又分为仅专注声音之意念诵、低声念诵和思念每个字之分别念三种。胜义本尊则分为法界（Dharmadhātu，梵文，dharmadhātu，字面意思：法之界）和专注法界之无分别智两种。修行者之自性，即在此轮回中感受苦乐，并成为获得解脱之所依，除五蕴（Skandha，梵文，skandha，字面意思：蕴）之外别无他物。五蕴（Skandha，梵文，skandha，字面意思：蕴）仅是众多聚合和刹那生灭之流，其中并无实有之‘我’存在。然不可否认缘起（Pratītyasamutpāda，梵文，pratītyasamutpāda，字面意思：此有故彼有）之显现，此如幻象般之存在，仅可称为‘我’之自性。若深入分析，则无聚合和常有之实体。 各别之法聚合，仅是假立之‘有肢分’，并无实体。肢分亦无法分解为极微和刹那，故无根基，然缘起之显现如水中月般不可阻挡。故‘我’不可于色等现象中分别，亦不可知。‘我’亦不执着和分别色等，故五蕴（Skandha，梵文，skandha，字面意思：蕴）非我，彼等互不相属，‘我’亦不支配五蕴（Skandha，梵文，skandha，字面意思：蕴），故从所有执‘我’之分别念中解脱，称为无肢分或肢分解脱。若谓识能享受一切对境，并施设种种名言，故‘我’仅是识，则因分别念之习气力，如梦中般显现能取所取之时，虽有能享受和所享受之显现，然彼心之自性……
English
Or appearing as the Tathāgata (Tathāgata, Sanskrit, tathāgata, literally: one who has come thus) or as the eldest son, such as Mañjuśrī (Mañjuśrī, Sanskrit, mañjuśrī, literally: gentle glory), Avalokiteśvara (Avalokiteśvara, Sanskrit, avalokiteśvara, literally: the lord who looks down with compassion), or Vajrapāṇi (Vajrapāṇi, Sanskrit, vajrapāṇi, literally: the one who holds the vajra). Like the Dharmadhātu (Dharmadhātu, Sanskrit, dharmadhātu, literally: the realm of dharma) and the great wisdom (Mahājñāna, Sanskrit, mahājñāna, literally: great wisdom) that is non-dual, manifesting as the form of a symbolic mudrā (Mudra, Sanskrit, mudrā, literally: seal), and the sound of mantra (Mantra, Sanskrit, mantra, literally: that which protects the mind), and the appearance of mudrās (Mudra, Sanskrit, mudrā, literally: seal), such as lotuses. The nature of the deity (Deva, Sanskrit, deva, literally: god) that is the object of contemplation can be divided into three types: the form deity, the sound deity, and the ultimate deity. The first type is further divided into the body with limbs that possesses limbs such as eyes, and its mudrās (Mudra, Sanskrit, mudrā, literally: seal), such as the wheel and the vajra. The sound deity is divided into two types: sound and the form of letters. The first type, which is the letter expressed as sound, is further divided into mental recitation that focuses only on the sound, whispered recitation, and the conceptualization of thinking about each letter. The ultimate deity is divided into the Dharmadhātu (Dharmadhātu, Sanskrit, dharmadhātu, literally: the realm of dharma) and the non-conceptual wisdom that focuses on the Dharmadhātu (Dharmadhātu, Sanskrit, dharmadhātu, literally: the realm of dharma). The very nature of the practitioner is that which experiences happiness and suffering in this samsara and becomes the basis for attaining liberation, and there is nothing other than these five skandhas (Skandha, Sanskrit, skandha, literally: heap). The five skandhas (Skandha, Sanskrit, skandha, literally: heap) are merely a continuous stream of many aggregates and momentary occurrences, and there is no inherently existent 'self' within them. However, the appearance of dependent origination (Pratītyasamutpāda, Sanskrit, pratītyasamutpāda, literally: arising on the basis of a condition) cannot be denied; this illusory existence can only be called the very nature of 'self'. If analyzed deeply, there is no aggregate or permanent entity. The aggregation of individual dharmas is merely a designation of 'having limbs' and has no real substance. The limbs also cannot be broken down into atoms and moments, so there is no basis, but the appearance of dependent origination, like the moon in water, cannot be stopped. Therefore, that 'self' cannot be distinguished in any form of rūpa (form) and cannot be known. That 'self' also does not fixate on or distinguish rūpa (form), so the skandhas (Skandha, Sanskrit, skandha, literally: heap) are not the self, they are not mutually related, and the 'self' does not control the skandhas (Skandha, Sanskrit, skandha, literally: heap), so liberation from all conceptualizations of clinging to a 'self' is called without limbs or liberation from limbs. If it is said that consciousness enjoys all objects and applies various terms to them, so the 'self' is merely consciousness, then due to the power of the habitual tendencies of conceptualization, when the grasper and the grasped appear as in a dream, although there is the appearance of the enjoyer and the enjoyed, the very nature of that mind... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་བོར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆ་ཙམ་ཡང་ཕྱི་ནའང་མེད་ནང་ནའང་མེད། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་སོགས་ཆོས་གང་གི་རྣམ་པར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་སེམས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་ལྔས་ཀྱང་བལྟ་བར་བྱར་མེད་པ་ཕྲ་བ་རྟོགས་དཀའ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་མདོར་ན་བདག་དང་ཕུང་པོ་དང་རྣམ་རིག་གི་སྤྲོས་པ་ཀུན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལས་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་སྟོང་པ་ཙམ་ལ་མི་བྱའི། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ 9-4-9a གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཐོབ་ན་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བས་དེར་འཛིན་གསུངས། མདོར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལས་འདས་ཏེ་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་གཏན་ལ་ཕེབས་ན། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ལ་དོན་དམ་པའི་ལྷ་ཡང་དེ་ཚུལ་གཅིག་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དང་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཚུལ་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ན་མཚན་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་འགྲེལ་པར་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། བདག་དང་ཕུང་པོ་རྣམ་རིག་གི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའམ་ཡན་ལག་མེད་པ་ཞེས་སྤྱིར་བསྟན་ནས། བྱེ་བྲག་ཏུ། དམིགས་པ་གཟུགས་སོགས་མེད་པ། དམིགས་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་མེད་པ། མི་གཡོ་བ། རབ་ཏུ་འོད་གསལ་བ། རང་རིག་པས་གསལ་བར་རྗེས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ་མཚན་ཉིད་ལྔའམ་དྲུག་ལྡན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབས་ནས་དེ་ལ་བློ་གཞག་པར་བྱ་ཞིང་། དེའི་རྗེས་སུ་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་ཀྲྀ་ཡ་ལྷ་དྲུག་ཅེས་གྲགས་པ་སྟེ། དང་པོ་སྟོང་པའི་ལྷ་ནི། བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཅིང་ཁྱད་མེད་པས་བདག་དང་ལྷ་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་ངེས་ཤེས་སམ་ང་རྒྱལ་དུ་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེའི་ངང་ལས་ལྷ་གང་ཡིན་གྱི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་སྒྲ་གདངས་ཙམ་ནམ་མཁའ་ལས་གྲགས་པར་བསམ་པ་སྒྲའི་ལྷའོ། །གདངས་དེ་ལས་སྔགས་ཀྱི་ཡི་ 9-4-9b གེའི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ནམ་མཁའ་ལ་སྣང་བ་ནི་ཡི་གེའི་ལྷའོ། །དེ་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མངོན་དུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ་ལྷའི་ངོ་བོ་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་དེ་དག་འདུས་ཏེ། དག་པའི་དངུལ་ཆུ་གསེར་གྱི་ཕྱེ་མ་ལ་ཞེན་པ་ལྟར་འདྲེས་པ་ལས་བདག་དང་ལྷ་གཉིས་སུ་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ལས་འོད་འཕྲོས་འཕགས་པ་མཆོད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལྷག་པའི་ལྷའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་གསལ་ཞིང་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལྷའོ། །དེ་ནས་དེའི་འཚོག་མ་དང་སྤྱི་གཙུག་སོགས་སུ་ལ
Chinese
即使将分解到最小的微尘，也找不到心的内外。由于它不具备形状、颜色等任何法的特征，因此，即使是如来五眼也无法观察到它，它是微细、难以理解且自性空性的。简而言之，它超越了对自我的执着、蕴以及一切识的戏论。注释中说：‘对自我的如实认知，不应仅仅理解为通过理性分析而达到的空性。如果获得了自我的如实认知，即二元对立的智慧之体性，就能成佛，因此要对此进行执持。’简而言之，超越了识之体性的法，安住于显空不二的智慧之中，那么，自我的如实认知即是如此，胜义谛的本尊也是如此，一切法的实相和胜义菩提心也是如此。安住于这种状态，就是无相瑜伽。因此，论师的注释中说，自我的如实认知，一般而言，是超越了自我、蕴和识的戏论，或者说是没有分支的。具体而言，是没有所缘的色等，没有能缘的相状，不动摇，极其光明，通过自证智而清晰体验的，具备五种或六种特征。因此，要确定这样一种自我的如实认知，并对此进行专注。之后，观想本尊的自性，这就是所谓的克里亚六本尊（Kriya Six Deities）。首先是空性本尊：自我和本尊的如实性在不可分别的法界中成为一体，没有差别，因此要确信自我和本尊的自性是一体的，或者说要生起我慢，这就是无显现的等持。从这种状态中，观想任何本尊的咒语的字音仅仅是从虚空中发出的声音，这就是声音本尊。从这个声音中，咒语的字形显现在虚空中，这就是字形本尊。然后，为了圆满显现形象本尊，在本我的如实认知，即月轮的形象之上，本尊的体性，即咒语的字母聚集在一起，就像纯净的白银附着在金粉上一样混合在一起，从自我和本尊二者无别成为一体的自性中，光芒四射，利益圣众和有情众生等等，清晰地显现出超胜本尊的形象，并对此生起我慢，这就是形象本尊。然后，观想它的顶髻等等。
English
Even if broken down to the smallest particle, the mind cannot be found either externally or internally. Since it does not possess the characteristics of any dharma such as shape and color, even the five eyes of the Tathagata cannot see it. It is subtle, difficult to understand, and naturally empty. In short, it transcends all the elaborations of self, skandhas, and consciousness. The commentary states: 'The true nature of self should not be merely understood as emptiness achieved through rational analysis. If one attains the true nature of self, which is the nature of non-dual wisdom, one will become a Buddha, therefore hold onto it.' In short, transcending the dharma of the nature of consciousness, and abiding in the wisdom of non-duality of appearance and emptiness, then the true nature of self is such, and the ultimate deity is also the same. It is also called the reality of all dharmas and the ultimate Bodhicitta. Remaining in that state is also the yoga without characteristics. Therefore, in the teacher's commentary, the true nature of self is generally stated as being beyond the elaborations of self, skandhas, and consciousness, or without branches. Specifically, it is without objects such as form, without the aspect of a subject, unmoving, extremely luminous, and clearly experienced through self-awareness, possessing five or six characteristics. Therefore, one should ascertain such a true nature of self and focus on it. Afterwards, contemplate the nature of the deity, which is known as the Kriya Six Deities. First is the emptiness deity: the true nature of self and deity are one and the same in the indivisible Dharmadhatu, without difference. Therefore, one should be certain that the nature of self and deity are one, or one should generate pride, which is the samadhi without appearance. From this state, imagine that the sound of the mantra syllables of any deity is merely a sound emanating from space, this is the sound deity. From that sound, the form of the mantra syllables appears in space, this is the syllable deity. Then, in order to fully manifest the form deity, on the true nature of self, which has become the form of a moon mandala, the essence of the deity, the letters of the mantra, gather together, mixing like pure silver adhering to gold dust. From the nature of self and deity being non-dual and becoming one, light radiates, benefiting the noble ones and sentient beings, etc., clearly manifesting the form of the supreme deity, and generating pride in being so, this is the form deity. Then, contemplate its topknot, etc. --------------------------------------------------------------------------------