Tibetan
པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྗེན་ལ་བུད་དེ་ཚེ་གཅིག་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་མཛད་པའི་ཚུལ་ཡང་། གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་མཚན་གཞི་འཇོག་པ་ལྟར་ན། །འཕགས་ཡུལ་གྱི་གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་ས་ར་ཧ་པ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་ཆེན་བརྒྱད་ཅུ་དང་ངོ་མཉམ་པར་གྱུར་ཅིང་། །དེར་མ་ཟད་དང་པོར་ཐོས་པ་མཛད་པའི་སྐབས་ནས་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསལ་བོ་རང་འཁྲུངས་དང་བསྟུན་ཐོས་སྒོམ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་མཛད་འདུག་པ་ལ་གཞིག་ན་དོན་དུ་རྟོགས་གྲོལ་དུས་མཉམ་པ་ཨིནྡྲ་བོ་དྷི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་གསལ་བར་སྣང་ངོ་། །བོད་དབུས་གཙང་མདོ་ཁམས་དང་བཅས་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བཅུ་བཞི། ནང་གསེས་འགྲན་ཟླ་མེད་པ་བཞི་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་འཕགས་ཐོབ་ངེས་པའི་གཙུག་ནོར་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་བསྟེན་པའི་ཚུལ་མཛད་འདག་ནའང་། དོན་ལ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡི་དམ་འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོ་ཁོ་ན་བརྟེན་པར་མཛད་པ་ ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མའི་དབང་དུ་འཇམ་དབྱངས་དེ་ཉིད་དང་ཉིན་མཚན་དབྱེ་བ་མེད་པར་མི་དང་མི་ལབ་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པར་མ་ཟད་དབང་ཐོབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་གངྒཱའི་རྡུལ་དང་མཉམ་པ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ལྷན་ཅིག་པའི་དབུས་ན་ཟབ་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་བགྲོ་གླེང་དང་། ཟབ་དོན་གྱི་ཆོས་ཚོལ་བ་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྣམ་ཐར་ལ་རྟག་ཏུ་མངའ་དབང་བསྒྱུར་བ་ལས་གཞན་དུ་མ་དམིགས་པ་ནི་རྟགས་སྤྱོད་པས་སྟོན་པ་ཡིན་ནའང་ཐ་མལ་བའི་བློས་ཇི་བཞིན་གཞལ་བྱའི་གནས་དང་བརྗོད་བྱའི་ཡུལ་དུ་མ་གྲུབ་པོ། སྤྱིར་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཉིད་སྤྲུལ་གཞི་བྱེ་བྲག་པའི་དབང་དུ་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་གཙོ་བོར་བཟུང་དགོས་ཏེ། །མདོ་རྒྱུད་དུ་མ་ནས་ཡང་ཡང་ལུང་གིས་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཡང་། མཁའ་འགྲོ་གསང་བའི་རྒྱུད་ལས། །འཇམ་དཔལ་སྤྲུལ་པ་བློ་བཟང་ཞེས། བསྟན་པ་རྒྱས་བྱེད་ངོ་མཚར་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སྟོང་གི་མཛད་པ་དང་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྣམས་ཏེ་བྱོན་པ་ལྟ་བུ་འགྲན་པའི་ཟླ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་གསལ་དང་པོར་ཐོས་བསམ་སྐབས་ནས་ཀྱང་ཆོས་སྡེ་ཁག་རྣམས་སུ་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཐོས་བསམ་པ་གང་བཟང་ཕལ་ཆེ་བ་རྣམས་སློབ་མར་མ་གྱུར་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་མཚོན་སློག་ཚོགས་མང་དུ་འདུ་བ་ནས་བཟུང་། །འཁོར་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྟ་བུའི་དགེ་འདུན་གྱི་ཚོགས་མཚོལ་ངང་མོ་ལྟར་
Chinese
無有之心的法性顯露，一生中示現證得金剛持果位之方式，若如成就者之名號安立，則與印度之成就自在薩ra哈巴等八十位大成就者相等。不僅如此，最初聞法之時，心的明晰定自然生起，隨之聞思雙運，若依此而論，實則如印札菩提一般，頓悟同時解脫，以現量可以明顯看出。在西藏衛藏多康等地，依止了十四位善知識，其中以無可匹敵之四位等為代表，示現依止了諸多必能獲得果位的殊勝上師，然實際上，對於所有善知識，唯一依止本尊妙音勇識，因為在世俗幻相中，與妙音（文殊）本身日夜不分，如同人與人交談一般，不僅如此，因為是獲得灌頂之行境，故於如恆河沙數之佛菩薩無有分離，恆常處於一起之中，進行甚深廣大之佛法辯論，以及尋求甚深意義之佛法等，對於不可思議之行境，恆常自在掌握，除此之外別無他見，雖以行為表示，然非凡夫之心所能如實衡量之處與言說之境。總之，此傑仁波切之化身，應主要視為文殊菩薩之化現。因為諸多經續中屢屢以教證明顯宣說之故。此外，《空行秘密續》中云：「文殊化身名為洛桑，能令教法增廣極稀有。」如是宣說。其稀有之事業次第，如同將千佛之事業與功德全部匯集而來一般，遠離一切匹敵，尤為特殊的是，最初聞思之時，各個法座中，凡是持藏者、聞思者中較為優秀者，幾乎沒有未成為其弟子者，從聚集眾多弟子開始，僧眾如阿羅漢般，如同湖中之天鵝。
English
The nature of mind, devoid of any obscurations, was revealed, and the way he manifested the attainment of the Vajradhara state in one lifetime. According to the establishment of the name of a Siddha, he became equal to the eighty great Siddhas, such as the master of accomplishment from India, Saraha. Moreover, from the time he first listened to the teachings, the clear Samadhi of mind arose naturally, and accordingly, he practiced the union of listening and contemplation. If we consider this, in reality, it is evident by direct perception that enlightenment and liberation occurred simultaneously, just like Indrabodhi. In Tibet, Ü-Tsang, and Do-Kham (Kham region), he relied on fourteen virtuous spiritual friends, including four unparalleled ones, representing many supreme jewels who were certain to attain realization. However, in reality, he relied solely on the tutelary deity Manjushri the Hero for all virtuous spiritual friends. Because in the illusory realm of conventional truth, he was inseparable from Manjushri (Jamyang) himself, day and night, like people talking to each other. Moreover, because it was the realm of experience of empowerment, he was inseparable from Buddhas and Bodhisattvas as numerous as the grains of sand in the Ganges River, constantly together, engaging in profound and extensive Dharma discussions, and seeking profound Dharma meanings. He always had mastery over inconceivable activities, and nothing else was seen. Although this is shown by his conduct, it is not a place that can be truly measured by the ordinary mind, nor a subject of speech. In general, this Jetsun Rinpoche's incarnation should be mainly regarded as an emanation of Manjushri. Because it is clearly stated again and again in many Sutras and Tantras. Furthermore, in the Secret Tantra of the Dakinis, it is said: "The emanation of Manjushri is named Lobsang, who will expand the teachings and is extremely wondrous." As it is said. The order of his wondrous activities is like bringing together all the activities and qualities of a thousand Buddhas, and is free from all rivals. In particular, from the time of his initial listening and contemplation, in all the Dharma centers, almost all of the best holders of the Tripitaka and contemplators became his disciples. From the gathering of many disciples onwards, the Sangha was like Arhats, like swans in a lake.
Tibetan
བརྒྱ་ཕྲག་ཁྲི་ཕྲག་མང་པོ་ལོ་ཟླ་བཞིན་གང་མང་དུ་འདུས་པར་བརྟེན་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱུན་ཆད་ མེད་པར་བསྐོར་བས་ཐུགས་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་མཁས་གྲུབ་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་དང་། རྒྱལ་ཚབ་དར་མ་རིན་ཆེན་གྱིས་གཙོས་མཁས་གྲུབ་ཀྱི་སློབ་མ་བགྲང་པ་ལས་འདས་པ་བྱུང་ཞིང་། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོའི་ཞལ་ལུང་བཞིན་དགའ་ལྡན་གྱི་གདན་ས་ཆེན་པོ་བཏབ་ནས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་གྲྭ་འོག་མིན་གྱི་ཞིང་ཁམས་ལྟ་བུ་གཙུགས་པས་གདན་སའི་མཐིན་དུ་མཛད། །དེ་ནས་ཐུགས་སྲས་སློབ་མ་འགའ་རེ་ལ་བཀའ་ལུང་ཕོག་པའི་འབྲས་སྤུངས། །སེ་ར། །བཀྲས་ལྷུན་སོགས་ཆེས་སྡེ་ཆེན་པོ་བཟང་ལ་གྲངས་མང་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཤར་བ་ལས། །རིམ་པར་སློབ་མ་ཡང་སློབ་མཐའ་ཡས་པ་བྱུང་བའི་ཐུགས་བསྐྱེད་སྒོ། །རྒྱ་སོག་བོད་གསུམ་གྱིས་མཚོན་རྗེ་འཇམ་མགོན་བླ་མའི་རིང་ལུགས་འཛིན་པའི་ཆོས་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་སྡོད་ཛཱ་ཏི་དབྱུག་པས་བརྡུངས་མན་ཆད་དང་། སྨན་རྒྱ་མོ་དར་འཐག་ས་ཡན་ཆད་དུ་མཚན་མོ་སྔོ་བསངས་མའི་མཁའ་ལ་རྒྱུ་སྐར་གྱི་བཀོད་པ་དང་འདྲ་བ་དཀར་འཇམ་ཡུགས་བརྡལ་གྱིས་ནོར་འཛིན་གྱི་ཁྱོན་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་ནི་ད་ལྟ་ཀུན་གྱི་མིག་དང་རྣ་བར་བཤམས་པ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་འདི་བཞིན་པ་སྟེ། །དེ་འང་ཆོས་གོས་གསུམ་གྱིས་ལུས་བརྒྱན། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱིས་ངག་བརྒྱན། །བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་བརྒྱན་པ་ཤ་སྟག་མ་གཏོགས་བསྟན་དགོན་གྱི་མིང་ནི་ཐོགས་ལ་དོན་ནི་ཆུང་བ། ལྷག་པར་འཚོ་བ་སྤྱོད་དེ་འདྲ་མ་ཡིན་པར་དུས་དེང་སང་བར་དུ་ཕྱི་གཙང་ནང་གཙང་། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་བྱ་བ། །འཆད་རྩོད་རྩོམ་གསུམ་གྱི་བྱེད་པ་ཅན་ཤ་སྟག་པས་རྒྱལ་ཁམས་གང་ བ་ནི་མངོན་སུམ་ལ། གྲངས་མང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དགོན་ཆེ་ཤོས་ཁྲི་ཁྲག་མང་པོ་དང་། །དགོན་ཆུང་ཞིག་ཡིན་ནའང་འཚོགས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་རེ་ཟུང་ལས་ཕྱིར་དམའ་མི་སྲིད་པ་ལྟ་བུ་དང་། །གྲངས་མང་པ་ཙམ་ལ་ངོ་མཚར་རྒྱུ་ཆེར་ཅི་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྡོམ་གསུམ་རྣམ་དག་གིས་རྒྱུད་ཕྱུག་པ་ཤ་སྟག་སྟེང་ཕལ་ཆེར་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ཏེ། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཆེ་བ་གཞན་ལྟ་ཞོག །ཐ་ན་ཕྱི་ནང་གི་སྤྱོད་ལམ། །ཀུན་སྤྱོད་གཙང་སྦྲ་ཙམ་ཁོ་ནའང་ཆོས་སྡེ་གཞན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཁྱད་བྱེ་བ་ཞིག་གོ །དེས་ན་གྲུབ་མཐའ་གཞན་ལའང་འདུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བཟུང་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་གཞི་ཞེས་དེང་སང་གི་བར་དུ
Chinese
由于成百上千、成千上万的年月里聚集了众多的人，因此法轮持续不断地转动，以心子的首席弟子克珠杰·格勒巴桑和嘉曹·达玛仁钦为首，出现了无数的克珠杰的弟子。如妙音勇士（འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོ།）的授记一样，建立了甘丹寺（དགའ་ལྡན།）大寺，如同密严刹土（འོག་མིན།）一般建立了显密经院，使之成为寺院的支柱。之后，一些心子弟子得到了教言，建立了哲蚌寺（འབྲས་སྤུངས།）、色拉寺（སེ་ར།）、扎什伦布寺（བཀྲས་ལྷུན་）等非常庞大且优良的僧团，如同轮涅之轮般兴盛。次第出现了无数的弟子和再传弟子，这是发心的结果。以汉、蒙、藏三地为代表，凡是信奉宗喀巴大师教法的寺院，从用棍子敲打僧众的住所开始，直到汉地妇女纺织丝绸的地方为止，夜晚如同湛蓝天空中的繁星般，洁白光滑的僧袍覆盖了整个大地，如同现在展现在大家的眼和耳前一样，显而易见。那是用三法衣庄严身体，用三藏庄严语言，用三学庄严内心，除此之外，寺庙的名字虽然存在，但意义却很小。特别是生活方式并非如此，直到现在，仍然保持着外在和内在的清净，以闻思修三事为业，以讲辩著三事为行，这样的修行者遍布整个国家，这是显而易见的。如果从数量上来说，最大的寺庙有成千上万的僧人，即使是小寺庙，也有数百僧人，不可能更少。仅仅是数量众多，并没有什么值得惊奇的。所有这些人都以清净的三律仪来丰富自己的相续，而且大多数都是持有三藏的善知识。其他殊胜的功德暂且不提，仅仅是内外行为和伦理道德的清净，也是其他寺庙无法比拟的。因此，其他宗派也非常珍视戒律的行为，认为它是佛陀教法经教和证悟的基础，直到现在。
English
Due to the accumulation of many hundreds of thousands and millions of years, the wheel of Dharma has been turned continuously. Headed by Khedrup Gelek Palzang, the chief disciple of the heart-son, and Gyaltsab Dharma Rinchen, countless disciples of Khedrup appeared. As prophesied by Manjushri the Brave, the great Ganden Monastery was established, and the monastic colleges of Sutra and Tantra were established like the realm of Akanishta, making it the pillar of the monastery. Thereafter, some heart-son disciples received instructions and established Drepung, Sera, Tashi Lhunpo, and other very large and excellent monastic communities, flourishing like the wheel of samsara and nirvana. Successively, countless disciples and their disciples appeared, which is the result of aspiration. Represented by the three regions of China, Mongolia, and Tibet, all the monasteries that uphold the teachings of Je Tsongkhapa, from the place where the monks' residences are struck with sticks to the place where Han women weave silk, at night, like the stars in the clear blue sky, the white and smooth robes of monks cover the entire earth, just as it is now displayed before everyone's eyes and ears, it is obvious. That is, the body is adorned with the three Dharma robes, the speech is adorned with the three pitakas, and the mind is adorned with the three trainings. Apart from that, the name of the monastery exists, but the meaning is small. In particular, the lifestyle is not like that, and until now, it still maintains external and internal purity, with the three activities of hearing, thinking, and meditating as its profession, and with the three activities of teaching, debating, and writing as its conduct. Such practitioners are all over the country, which is obvious. If we talk about the number, the largest monasteries have tens of thousands of monks, and even small monasteries have hundreds of monks, and it is impossible to be less. There is nothing surprising about just the large number. All of these people enrich their continuums with pure three vows, and most of them are Khenpos who hold the three pitakas. Leaving aside other special qualities, even the purity of inner and outer behavior and ethics is a unique feature that other monasteries cannot match. Therefore, other schools also cherish the practice of monastic discipline, considering it the foundation of the Buddha's teachings of scripture and realization, until now.