Tibetan
ན་བཅོས་ཀྱི་རིམ་པ་ཇི་སྙེད་ཅིང་མཛད་རྒྱུའི་བཀའ་དྲིན་བསྐྱངས་རུང་། སྐྱེས་ཐོབ་སྦྱོར་བྱུང་གང་ཐད་ནས་འཕགས་ཡུལ་གྱི་མཁས་པ་དང་མཉམ་པ་སུའང་མ་བྱུང་བར་བརྟན་དགོངས་པ་ཇི་བཞིན་ལོན་པ་ཡེ་བྱུང་མི་འདུག་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས། རྗེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་མཁྱེན་རབ་དང་ཐུགས་རྗེ་མཚུངས་པ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡང་དག་པའི་གནད་ངོ་མ་ཁྱབ་གདལ་དུ་སྤེལ་བའི་ཐུགས་ཁུར་ཆེར་བཞེས་པ་དང་འབྲེལ། རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་སྐབས་འདུལ་བ་དང་། མདོ་སྡེ། མངོན་པ་སོགས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་ཟབ་མོ་རྣམས་ཀྱི་དཀའ་གནད་ལྷུག་པར་བཀྲོལ་བའི་དབུ་ཕལ་འདུལ་མཛོད་སོགས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་དང་སྤྱི་དོན་ལམ་རིམ་སོགས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་སྒོ་ཇི་སྙེད་དང་། ལྷག་པར་དབུ་མ་རྩ་ཤེར་དང་། འཇུག་པ་བཅས་ལྟ་བའི་སྲོག་ངོམ་ཡང་བོད་རྣམས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་མཐའ་གང་རུང་ཞིག་དང་། ལུང་མ་བསྟན་ལྟ་བུའི་གཡང་སར་ལྷུང་བ་མང་བ་ལས། དབུས་ཀྱི་གནས་ལུགས། བདེན་གཉིས་ཀྱི་གསང་གནད་རྣམས་ཇི་བཞིན་རྟོགས་མཁན་ཉུང་བར་གཟིགས་ནས་གྲུབ་མཐའི་སྙིང་པོ་ལྟ་བ་ཡིན་གཤིས་འདིའི་གནད་ལ་ནི་ཚུ་ཚེ་རིང་པོའི་བར་ཐོས་པས་བཙལ། བསམ་པས་དཔྱད། སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་། ལུང་རིགས་ཀྱི་ནན་ཏན་བསྒྲུབ་རྒྱུ་སོགས་ལྷུར་ལེན་མཛད་ནས་ གཞན་ལས་གོ་རྟོགས་མྱོང་གསུམ་ཁྱད་བྱེ་བ་དཔེར་ན་རྒྱུ་སྐར་གྱི་དབུས་སུ་ཉི་མ་ལྟ་བུར་གྱུར་རུང་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཟབ་མོའི་གྲུབ་མཐའ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་མི་ཡོང་བར་དགོངས་ཏེ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུ་ལ་གསོལ་འདེབས་དང་དྲི་བའི་འབད་རྩོལ་ལྷུར་ལེན་ངོས་ཞལ་ལུང་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་བསྟན་བཅོས་འདི་གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་མཛད་པ་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཁྲུལ་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་བསྟན་བཅོས་གཅིག་པུར་སོང་བས་ཐུབ་དབང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སྐྱེས་རྣམས་ནི་འདི་ཁོ་ན་ལ་སྙིང་པོར་སེམས་པར་འོས་ཤིང་། ལྷག་པའི་ལྷ་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་སྐུ་ཚེར་ཡི་དམ་དུ་བསྟེན་པའང་འདིའི་དོན་ཁོ་ནའི་གྲོགས་སུ་བརྣག་པ་བཞིན་ནོ། དེ་བཞིན་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱིས་མཚོན་བྱམས་ཆོས་རྣམས་དང་། དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ཚད་མའི་གཞུང་སོགས་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་སོགས་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་ཚོགས་མདོ་རིམ་མཐའ་དག་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་ལེགས་བཤད་མཐའ་ཡས་པ་དང་། ཁྱད་པར་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྐབས་སྔགས་རིམ་ཆེན་མོས་ཐོག་དྲངས། བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྟེ་གསང་འདུས་དང་། །དུས་འཁོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་སྐོར་གྱིས་གཙོས་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱི་རྒྱུད་ཟབ་མོ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ། །བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཟང་བཤད། །མན་ངག་གི་སྨར་ཁྲིད་སོགས་སྣན་ཅན་བོད་ཡུལ་ན་ལྟ་ཞོག འཕགས་ཡུལ་པའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་བའི་ངོ་མཚར་གྱི་ལེགས་བཤད་ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་བཟང་ལ་མང་བ་རྣམས་སྤྲོས་སུ་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཕྱོགས་ནས་ སྤྱིར་བཏང་ཙམ་གྱི་ལུགས་སུ་མིན་པ་དངོས་ཤུགས་ཀུན་ནས་ཚིག་ཉུང་ལ་དོན་ཐོན་པ། ཁྱད་པར་ཟབ་དོན་དཀའ་བའི་གནད་རྣམས་རྒྱ་མཚོའི་ཟབས་གདིང་ནས་དཀྲུགས་པ་ལྟ་བུའི་རྗེན་གཅེར་དུ་ཕྱུང་བ་སོགས་ངོ་མཚར་བའི་སྒོ་འབྱམས་སུ་ཀླས་པ་བཅས་མདོར་ན་ཚིག་གཅིག་ང་མཆིས་པ་ཐམས་ཅད་ཟབ་རྒྱས་ཀྱི་དོན་ཁོ་ནའི་རྩལ་གཏོན་པ་ཞིག་གི་ལུས་སུ་གྲུབ་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་དམིགས་པ་དང་། དེ་ཡང་མ་ཀི་འདུལ་བ་ཀཱ་རི་ཀ་ནས་བཟུང་། ཡ་ཀི་གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བར་གཞུང་སྡེ་སྣོད་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའོ་ཕྱོགས་དང་འབྲེལ་བ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་མ་གཏོགས། གཞན་ཕལ་ཆེ་བའི་བཀའ་འབུམ་ཞེས་བསྟོད་བསྔགས་ཕྲིན་བསྐུར་ལྟ་བུའི་རྩོམ་ཆོས་ཐར་ཐོར་དང་། །འདོན་འགྲིགས་ལྟ་བུའི་ཆོག་སྒྲིགས་ཤས་ཆེ་བ། གཏོ་མདོས་ཡས་གླུད་སོགས་ཀྱི་ཡིག་ཆ་ཡན་ཆད་བོད་དུ་བསྒྲིགས་པ་དང་མཚུངས་སུ་མེད་པ་སྨོས་སུ་ཅི་དགོས། །གཞན་གཟུང་ལུགས་ཟབ་མོ་རྣམས་ལ་སྔར་དང་བྱིས་བྱོན་གྱི་མཁས་པ་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོས་ལུང་རིགས་དང་བློ་གྲོས་ཀྱི་རྩལ་ཅི་ཡོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་བཤད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བགྱིས་པ་བོད་ཡུལ་བའི་ལུགས་སུ་ཡོངས་གྲགས་རྣམས་ཀྱི་ཡིག་ཆས་ཀྱང་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀའི་ཆ་ནས་སྐྱོན་དང་བྲལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་རང་གཤིས་ལ་ཆ་ཙམ་ཡང་བསྒྲུན་དུ་ཡོད་མེད་ནི་གཟུ་བོར་གནས་པའི་རྣམ་དཔྱོད་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་ནུས་ལ། དེར་མ་ཟད་ལེགས་བཤད་ཕྲ་མོའི་གནས་ལའང་མཁས་པཚད་མར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་རིགས་དྲི་མ་མེད་པས་གཞལ་བའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང་ ཁྱད་མེད་པར་ཕྱི་ཕྱིར་ཆེས་བརླིང་ཞིང་ཟབ་པར་གྱུར་པ་མངོན་སུམ་བྱུང་དང་འབྱུང་བཞིན་པ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱི་ཟབ་རྒྱས་ཀྱི་ལུགས་ཡོངས་རྫོགས་པ་མན་ངག་ཏུ་དྲིལ་བའི་གསུང་གསང་འགང་པོ་ཆེ་རྩོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་རྒྱུར་གཟུར་གནས་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མགྲིན་གཅི
Chinese
即使施予了多少治疗的次第和恩惠，无论在天赋还是后天修习方面，都没有出现能与印度圣地的学者相提并论的人，因此，宗喀巴大师以无与伦比的智慧和慈悲，致力于广泛传播佛陀教法的真正精髓。在因明方面，对于律藏、经藏、论藏等三藏的教言和注释，以及深奥的论著，都详尽地阐释了其中的难点，如《律藏根本颂》的注释和《菩提道次第广论》等，都做了很好的阐述。特别是对于《中观根本慧论》和《入中论》等见解的命脉，因为藏族人在深刻的意义上，大多落入某种极端，或者像悬崖一样堕入无记的境地，真正了解中观的实相、二谛的秘密的人很少，所以他认为宗派的精髓是见解，对于此中的要点，要经过长期的听闻来寻求，用思考来辨别，用禅修来体验，努力进行经论的严谨研究等等。 在理解、思考和体验上超越他人，例如像太阳在星辰中一样，即使那样也无法确定深刻的宗义，因此他认为要努力向文殊童子祈祷和提问，依靠无垢的圣言，对这两部论著进行注释，成为了唯一一部毫无错谬地确定龙树父子的思想的论著，因此，佛陀教法的追随者们应该将此作为核心。将殊胜的本尊文殊菩萨作为终身依怙，也如同是为了此意义的助伴一样。同样，以《现观庄严论》为代表的慈氏五论，以及法称论师的量论等注释，以及所有圆满菩提的因缘资粮，无不具备的无量善说，特别是果金刚乘方面，以《密宗道次第广论》为首，无上瑜伽部，即密集金刚等。
English
Even though countless stages of healing and grace have been bestowed, no one has emerged who can be compared to the scholars of the Indian holy land, whether in terms of innate talent or acquired practice. Therefore, the great master Je Tsongkhapa, with unparalleled wisdom and compassion, devoted himself to widely spreading the true essence of the Buddha's teachings. In the context of reasoning, he thoroughly explained the difficult points in the teachings and commentaries of the Vinaya, Sutra, and Abhidhamma, the three pitakas, and profound treatises, such as the commentary on the Root Verses on the Vinaya and the Lamrim Chenmo (Great Treatise on the Stages of the Path). In particular, regarding the lifeblood of views such as the Root Verses on the Middle Way and the Introduction to the Middle Way, he saw that Tibetans mostly fell into some extreme in their understanding of profound meaning, or fell into the abyss of the unstated, like a cliff. Few truly understood the reality of the Middle Way and the secrets of the two truths. Therefore, he believed that the essence of the doctrine was the view, and for this key point, one must seek through long-term listening, discern through thinking, experience through meditation, and diligently engage in scriptural and logical research. Surpassing others in understanding, thinking, and experience, even if one were like the sun in the midst of stars, that alone would not be enough to establish the profound doctrine. Therefore, he thought it necessary to diligently pray and ask questions to Manjushri, and relying on the immaculate words of the holy ones, he composed commentaries on these two treatises, which became the only treatises that unerringly established the thought of Nagarjuna and his son. Therefore, followers of the Buddha's teachings should regard this as the core. Relying on the supreme deity Manjushri as a lifelong yidam is also like regarding him as a companion for this meaning alone. Similarly, the Maitreya's Five Treatises, represented by the Abhisamayalankara, and the commentaries on Dharmakirti's treatises on valid cognition, as well as the immeasurable good explanations that fully possess all the causes and conditions for complete enlightenment, and especially in the context of the Result Vajrayana, beginning with the Great Treatise on the Stages of the Mantra Path, the Unsurpassed Yoga Tantra, namely Guhyasamaja, etc.
Chinese
以时轮金刚续的解释为主，包括四续部等基、道、果三者的甚深续部的意趣决定解释。生起次第和圆满次第的口诀。口耳相传的窍诀引导等，更何况在藏地，就连印度圣地的大学者们也没有出现过的稀有善说，极其卓越、美好而众多，都加以阐述。这样一来，显宗和密宗两方面，不是一般的通常方式，而是从直接和间接的各个方面，用简短的语言表达深刻的意义。特别是，对于深奥难懂的关键之处，就像从海底深处搅动一样，赤裸裸地揭示出来等，稀有之门数不胜数。总之，每一句话都发挥着深刻而广大的意义，除此之外别无他求。而且，从玛吉的《律经》开始，到亚吉的大密金刚乘之间，经、律、论、续、传承、口诀等所有典籍的见、修、行方面，都与之相关。除此之外，大部分所谓的“全集”，如赞颂、祈祷、书信之类的零星作品，以及像仪轨一样的法会仪轨居多，甚至连朵玛、赎祭等仪轨的文本，都与在藏地编纂的不同，更不用说了。对于其他甚深的观点，过去和现在成百上千的学者们，都以各自的智慧和逻辑，进行了各种各样的解释，但即使是藏地普遍流传的文献，在词句和意义两方面，也无法与无错且具功德的自性相提并论，这一点公正而有智慧的人们都能够理解。不仅如此，即使在细微的善说之处，那些成为智者典范的人们，用无垢的理证来衡量时，也如同佛陀的教言一样，越来越深刻和精妙，正如显现和正在显现的那样，将诸佛的教言和注释的深刻而广大的方式，全部浓缩为口诀的秘密精要，是无可争辩的。公正且具有法眼的人们，都会异口同声地赞同。
English
Primarily focusing on the explanations of the Kalachakra Tantra, including the definitive interpretations of the profound tantras of the three bases, paths, and results, such as the four classes of tantras. Also included are oral instructions on the generation and completion stages, and pithy instructions of secret teachings. Not only in Tibet, but even among the great scholars of India, such rare and excellent explanations, exceedingly marvelous, good, and numerous, have not appeared, and these are elaborated upon. Thus, in both Sutra and Tantra, it is not merely a common approach, but in every aspect, directly and indirectly, using few words to express profound meanings. In particular, the key points of profound and difficult subjects are laid bare, as if stirred up from the depths of the ocean. The doors to wonders are countless. In short, every single word expresses the essence of profound and vast meaning, and nothing else is sought. Moreover, from the Mātrika Vinaya Sutra to the Great Secret Vajrayana, all aspects of view, meditation, and conduct in the scriptures, Vinaya, Abhidharma, Tantras, transmissions, and oral instructions are related to it. Apart from that, most of the so-called "Collected Works" consist of scattered compositions such as praises, prayers, and letters, and mostly ritual arrangements like liturgical texts. Even the texts of Torma offerings and ransom rituals are different from those compiled in Tibet, needless to say. Regarding other profound views, hundreds and thousands of scholars, past and present, have made various explanations with whatever skill they have in logic and intelligence. However, even the commonly circulated Tibetan texts cannot be compared in the slightest to the faultless and virtuous nature in terms of both words and meaning. This can be understood by those who are impartial and possess wisdom. Furthermore, even in the subtle points of excellent explanations, when those who have become exemplary scholars measure with immaculate reasoning, they become increasingly profound and subtle, just like the Buddha's teachings. As it is manifest and becoming manifest, the profound and vast methods of the Buddhas' teachings and commentaries are all condensed into the secret essence of oral instructions, which is beyond dispute. Those who are impartial and possess the eye of Dharma will unanimously agree.