Tibetan
་ཏན་དུ་སྣང་བའི་ཆོས་གང་ཞིག་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ། རྟོག་པ་ལ་གཟུགས་མི་རྟག་པར་སྣང་བ་ལྟ་བུ། རྫས་ལྡོག་གི་བཤད་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་བའི་བཞེད་པར་སྣང་ངོ༌། །དེང་སང་གྲགས་ཚོད་ལས་རྫས་ལྡོག་གི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཁྱོད་གཞི་གྲུབ། ཁྱོད་ཁྱོད་རང་ཡིན། ཁྱོད་མ་ཡིན་དེ་ཁྱོད་མ་ཡིན་པར་ཁྱོད་གཞི་གྲུབ། ཁྱོད་ཁྱོད་རང་མ་ཡིན་པའམ། ཁྱོད་མ་ཡིན་དེ་ཁྱོད་ཡིན་པ་གང་རུང་ཡིན་པ། དང་པོ་གཟུགས་ལྟ་བུ། ལྡོག་ཆོས་ལ་དབྱེ་ན། གཉིས་ལས། རང་མ་ཡིན་གྱི་ལྡོག་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཁྱོད་གཞི་གྲུབ། ཁྱོད་ཁྱོད་རང་མ་ཡིན་པ། མཚན་ཉིད་ལྟ་བུ། རང་ཡིན་གྱི་ལྡོག་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཁྱོད་གཞི་གྲུབ། ཁྱོད་ཁྱོད་རང་ཡིན། ཁྱོད་མ་ཡིན་དེ་ཁྱོད་ཡིན་པ། མཚོན་བྱ་ལྟ་བུའོ། །རང་ཡིན་དང་རང་མ་ཡིན་དང་རང་ཡིན་སོགས་ཤིན་ཏུ་ཁས་ལེན་དགོས་ཤིང༌། འདི་དག་ལ་རྫས་ལྡོག་གི་ཐ་སྙད་དུ་བཞག་པ་ལ་ཡིད་བརྟན་མི་སྣང་ངོ༌།། །།རང་དོན་རྗེས་དཔག་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། ཚུལ་གསུམ་ཚང་ བ། ཚུལ་གསུམ་པོ་གང་ཞེ་ན། ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། རྟགས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་འགོད་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ཚད་མས་ངེས་པའི་ཚུལ། རྗེས་ཁྱབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། རྟགས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་སྒྲུབ་ཚུལ་ལྟར་མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ནར་ཡོད་པར་ངེས་པའི་ཚུལ། ལྡོག་ཁྱབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། རྟགས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་སྒྲུབ་ཚུལ་ལྟར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ཁོ་ན་རེ་ངེས་པའི་ཚུལ། ཡང་ན་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། བསྒྲུབ་བྱ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་གང་ཟག་གིས་ཚུལ་གསུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རྟགས། དེའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། བསྒྲུབ་བྱ་ལ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་བསལ་གང་ཡང་མ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་གིས་རྟགས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགོད་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཚུལ། ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གིས་གྲུབ་པའི་རྗེས་ཁྱབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གིས་རྟགས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་སྒྲུབ་ཚུལ་ལྟར་མཐུན་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པར་ངེས་པའི་ཚུལ། དེས་གྲུབ་པའི་ལྡོག་ཁྱབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གིས་རྟགས་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཚུལ། དེས་ན། རྗེས་ལྡོག་གི་མཚན་ཉིད་གོང་མ་གཉིས་རྟགས་ཀྱི་རྗེས་ལྡོག་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ནམ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་
Chinese
任何恒常显现的法并非实物，例如，在概念中显现的色法是无常的。关于实体与反体的论述，似乎是杰尊仁达瓦的观点。如今流传的实体与反体的定义依次是：你成立为基础；你是你自身；非你不是你，你成立为基础；你不是你自身，或者非你是你，二者必居其一。第一个例子如色法。如果从反体法的角度来划分，分为两种。非自体的反体法的定义是：你成立为基础；你不是你自身。例如定义。自体的反体法的定义是：你成立为基础；你是你自身；非你是你。例如所诠释的对象。对于自体、非自体和自体等，必须非常肯定地承认。但是，对于将这些安立为实体与反体的术语，我并不感到信赖。关于确定自利比量，正确理据的定义是：具备三相。所谓三相是什么呢？周遍于所立的定义是：理据与想要证明的有法相符，并且以量成立的方式。随遍的定义是：理据按照想要证明的方式，仅仅存在于顺品中的方式。反遍的定义是：理据按照想要证明的方式，仅仅不存在于违品中的方式。或者，正确理据的定义是：对于尚未以量成立所要证明之事的补特伽罗而言，以量成立具备三相的理据。其中的周遍于所立的定义是：对于尚未以量成立所要证明之事的补特伽罗而言，理据以与想要证明的有法不同的方式安立，并且以量成立的方式。对于已成为有法者的补特伽罗而言，成立的随遍的定义是：对于已成为有法者的补特伽罗而言，理据按照想要证明的方式，仅仅存在于顺品中的方式。由此成立的反遍的定义是：对于已成为有法者的补特伽罗而言，理据仅仅不存在于想要证明的违品中的方式。因此，随遍和反遍的定义，仅仅是理据的随遍和反遍的定义。想要了解的有法，或者所要证明的法。
English
Any constantly appearing dharma that is not a real entity, such as the appearance of form as impermanent in conception. The discussion of substance and negation seems to be the view of Jetsun Redawa. Nowadays, the definitions of substance and negation are successively: You are established as a basis; you are yourself; what is not you is not you, you are established as a basis; you are not yourself, or what is not you is you, one of the two must be the case. The first example is like form. If we divide from the perspective of negation phenomena, there are two types. The definition of the negation phenomenon of non-self is: You are established as a basis; you are not yourself. For example, a definition. The definition of the negation phenomenon of self is: You are established as a basis; you are yourself; what is not you is you. For example, the object to be expressed. One must affirm very strongly self, non-self, and self, etc. However, I do not feel confident in establishing these as the terms of substance and negation. Regarding the determination of inference for oneself, the definition of a valid sign is: possessing the three modes. What are the three modes? The definition of the property of the subject is: the sign is established by valid cognition in accordance with the way it is placed on the subject that one wishes to know. The definition of the subsequent pervasion is: the sign is definitely present only in the similar instances, according to the way of establishing the probandum. The definition of the reverse pervasion is: the sign is definitely absent only in the dissimilar instances, according to the way of establishing the probandum. Alternatively, the definition of a valid sign is: for a person who has not established the probandum itself by valid cognition, the sign that has the three modes established by valid cognition. The definition of its property of the subject is: for a person who has not included any establishment or negation of the probandum itself by valid cognition, the sign is established by valid cognition in accordance with the way it is placed on the subject that one wishes to know in a different manner. The definition of the subsequent pervasion established by a person who has become the subject is: for a person who has become the subject, the sign is definitely present only in the similar instances, according to the way of establishing the probandum. The definition of the reverse pervasion established by this is: for a person who has become the subject, the sign is definitely absent only in the dissimilar instances of the probandum. Therefore, the definitions of subsequent and reverse pervasion above are merely the definitions of the subsequent and reverse pervasion of the sign. The subject that one wishes to know, or the dharma to be proven.
Tibetan
ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བཏགས་པ་བ་གང་ཞིག །དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་དཔག་གཞིར་གཟུང་བ། སྒྲ་ལྟ་བུ། བསྒྲུབ་བྱའི་ ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བཏགས་པ་བ་གང་ཞིག །དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་རྟགས་ཀྱིས་དཔག་པར་བྱ་བ། མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ། མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། སྒྲུབ་ཚུལ་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་མི་སྟོང་པ། བུམ་པ་ལྟ་བུའོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་གོ་ལྡོག །དབྱེ་ན། གཞན་པ། འགལ་བ། མེད་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གསུམ་མོ། །དཔེ་རིམ་པ་བཞིན། སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཤེས་བྱ་ལྟ་བུ་དང་རྟག་པ་ལྟ་བུ་དང༌། རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུའོ། །རྟགས་ཡང་དག་ལ་གྲངས་ངེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་གསུམ། འབྲས་བུའི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག །རང་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་དེ་བྱུང་དུ་འབྲེལ་བ། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། སྒྲུབ་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཞིག །དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཡིན་ན་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་གཅིག་པའི་ཁྱབ་བྱེད་ཡིན་པ། མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཞིག །དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་དངོས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཡིན་ན། དགག་པ་ཡིན་པ། འབྲས་རྟགས་ལ་དབྱེ་ན། རྒྱུ་ཆོས་སྒྲུབ། རྒྱུ་དངོས་སྒྲུབ། རྒྱུ་སྔོན་སོང་སྒྲུབ། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ། རྒྱུའི་སྤྱི་སྒྲུབ་པའི་འབྲས་རྟགས་དང་ལྔ། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་འབྲས་རྟགས་གང་ཞིག །ཁྱོད་ཀྱི་དུས་ན་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དེ་གྲུབ་པས་ཁྱབ་པ། དཔེར་ན། ཁ་ནང་བུ་རམ་གོང་བུའི་སྟེང་དུ་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་ ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་བུ་རམ་གྱི་རོ་ད་ལྟར་བ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གང་ཞིག རང་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པའི་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ། དཔེར་ན་དུ་ལྡན་ལ་མེ་ཡོད་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ། དུ་བ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱི་མ་གསུམ་པོ་དཔེ་རིམ་བཞིན། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་འཛིན་ཉན་ཤེས་རང་རྒྱུ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྔོན་དུ་སོང་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་རྩོལ་བྱུང་ཉན་ཤེས་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཟུགས་འཛིན་དབང་ཤེས་ལ་དབང་ཡིད་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་ཡིད་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་མེ
Chinese
的体性。彼成立的所立宗法者为何？彼成立的所立法的度量基准所取，如声。所立法的体性。彼成立的所立宗法者为何？彼成立的所立有法之上的因所衡量。如无常。顺品的体性。如成立方式所立法的非空性，如瓶。异品的体性即是彼之反面。分类有：他性、相违、无有，是异品三种。例子依次为：成立声为无常，如所知和常法，以及兔角。正因以数量决定的角度来分有：果、自性、不可得因三种。果因的体性。具足三相的理路为何？从自身异体的所立法和彼所生而相关联。自性的正因的体性。成立因的正因是为何？彼成立的所立法若是，则是你的本体一性的遍。不可得的正因的体性。具足三相的正因是为何？彼成立的实事的所立法若是，则是遮遣。果因分类有：因法成立，因事成立，因先有成立，因差别成立，因总的成立的果因有五种。第一种的体性。彼成立的果因是为何？你的时间里彼成立的所立法彼成立所遍。例如：在口内红糖丸之上成立红糖的形状现在有，以红糖的味道现在有作为因。第二种的体性。具足三相的正理为何？从自身异体的彼成立的所立法的果。例如在有烟的地方成立有火，以烟作为因。后面的三种例子依次为：成立有作用的声的执持听觉是自因声无常先有，以功用生听觉作为因。成立色执持根识有根意之外的因，以根意之外的因无
English
The characteristic of that. What is the proponent of the established side of that establishment? The measure basis of the dharma to be established of that establishment is taken, like sound. The characteristic of the dharma to be established. What is the proponent of the established side of that establishment? The reason is to be measured on the subject of the dharma to be established of that establishment. Like impermanence. The characteristic of the similar class. The non-emptiness of the dharma to be established according to the method of establishment, like a vase. The characteristic of the dissimilar class is the opposite of that. The classification includes: otherness, contradiction, non-existence, which are the three dissimilar classes. The examples are in order: establishing sound as impermanent, like knowable and permanent dharma, and rabbit horns. Genuine reasons are divided from the perspective of definite numbers: three types of result, nature, and non-apprehension reasons. The characteristic of the valid result reason. What is the reason that possesses the three modes? The dharma to be established, which is different in substance from itself, and is related to that which arises from it. The characteristic of the valid nature reason. What is the valid reason for establishment? If the dharma to be established of that establishment is, then it is the pervasive of your single entity. The characteristic of the valid non-apprehension reason. What is the valid reason that possesses the three modes? If the dharma to be established of the entity of that establishment is, then it is negation. The classification of result reasons includes: establishing the cause dharma, establishing the cause entity, establishing the cause prior, establishing the cause difference, and establishing the cause general, there are five result reasons. The characteristic of the first type. What is the result reason of that establishment? In your time, the dharma to be established of that establishment is pervaded by that establishment. For example, to establish that the shape of brown sugar is present on the lump of brown sugar in the mouth, using the taste of brown sugar as the reason. The characteristic of the second type. What is the valid reason that possesses the three modes? The result of the dharma to be established of that establishment, which is different in substance from itself. For example, to establish that there is fire where there is smoke, using smoke as the reason. The following three examples are in order: To establish that the apprehension of sound, the hearing consciousness, is the prior cause of the impermanence of sound, using the effort-born hearing consciousness as the reason. To establish that the sense consciousness that apprehends form has a cause other than the sense mind, using the cause other than the sense mind as non-