Tibetan
་བ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གིའོ། །ཡང་ན་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་སྟེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པ་ཡང་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་པའི་ས་བོན་ནི་ཕྱིའི་ས་བོན་ཏེ་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པའི་ས་བོན་ནི་ནང་གིས་ས་བོན་ཏེ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་ཡང་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གསང་དང་བཤད་སྦྱར་གྱི་བཤད་པ་སྔ་མ་ལྟར་ན་དང་པོ་དང་གསུམ་པ་ལྔ་པ་རྣམས་ཞར་ལ་བྱུང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ་བཤད་སྦྱར་གྱི་བཤད་པ་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཞར་བྱུང་ངོ༌། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཐེག་ཆེན་བསྡུས་པ་ལས། ཕྱི་དང་ནང་དང་མི་གསལ་བ། །གཉིས་དང་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དང་ནི། །དམ་པའི་དོན་དེ་དེ་དག་ཀུན། །ས་བོན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འདོད། །བསྟན་ལུང་མ་བསྟན་བསྒོ་བྱ་བ། །སྒོ་བར་བྱེད་དང་འབྲེལ་བ་དང༌། །སྒོ་བྱེད་དེ་ལས་གཞན་དུ་མིན། །དེ་ནི་བག་ཆགས་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་ནི། གཞན་ཡང་མངོན་བརྗོད་བདག་ལྟ་དང༌། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བག་ཆགས་གསུམ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གང་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་གསུམ་དང༌། རྣམ་པ་བཞིར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ བག་ཆགས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་བྲེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང༌། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་བག་ཆགས་དང་པོ་ནི། ཀུན་གཞིའི་སྟེང་གི་ས་བོན་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མིང་དང་མཚན་མའི་རྣམ་པར་འབྱུང་ཞིང་མདོར་ན་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་འདོགས་པའི་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ན། །འདི་ལ་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་ཏེ། ཡིད་ཤེས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་འཕྲོ་བའི་ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་བརྗོད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་ཏེ་མིག་མིག་ཅེས་དང༌། གཟུགས་གཟུགས་ཞེས་པའི་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཐེག་ཆེན་བསྡུས་པར། དེ་ལ་ལུས་དང་ལུས་ཅན་དང་ཟ་བ་པོའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དེས་ཉེ་བར་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དུས་དང
Chinese
那是不被预言的。二是外和内。或者说是果和因，这两个原因的阿赖耶识的相也是二。因此，以因和果的事物，产生普遍烦恼和完全清净的法。世俗的种子是外在的种子，因为仅仅是名言的知识的境。胜义的种子是内在的种子，因为在详细观察时也必须承认。如果按照义隐和解说的说法，那么第一、第三、第五个仅仅是顺便提及的，如果按照解说的第二个说法，那么是顺便提及的。如是说，在《摄大乘论》中说：外和内和不明显，二和世俗的自性和，殊胜的意义，那些都是，认为是六种种子。已说未说应说者，门中间者和关联，门作者不是其他，那是习气自性。如是说。第二，分为三类是：另外，显说我见和，有支习气三。那也如是说：什么是阿赖耶识的详细分类？简而言之，应观察为三种和四种。其中，习气的三种差别是三种，即显说习气的差别和我见习气的差别和，有支的习气的差别。如是说，是三种。其中，第一个习气是：阿赖耶识上的种子，从色到一切智之间的诸法的名和相的相出现，简而言之，是施设各种名言的意识的因的缘。这也被称为戏论的习气，因为意识是散布在各种境上的种子。也称为显说的习气，因为是眼眼和，色色等说法的相的意识的种子。如果那样，在《摄大乘论》中说：其中，什么是身体和有身和食者的识，以及，什么是应以其详细观察的识，以及，什么是应以其受用的识，以及，时间和
English
That is unprophesied. The second is outer and inner. Or it is fruit and cause, and the aspect of the Alaya Consciousness for these two reasons is also two. Therefore, it is said that by the entities of cause and fruit, phenomena of universal affliction and complete purification arise. The seed of conventional truth is the outer seed, because it is merely the object of conceptual knowledge. The seed of ultimate truth is the inner seed, because it must be acknowledged even when examined in detail. According to the earlier explanation of the implicit meaning and the commentary, the first, third, and fifth are merely incidental, while according to the second explanation of the commentary, it is incidental. As it is said in the Summary of the Great Vehicle: "Outer and inner and indistinct, two and the very nature of conventional truth, the ultimate meaning, all those are considered to be six kinds of seeds. What has been taught, not taught, and what should be taught, the intermediary of the door and the connection, the maker of the door is not other than that, that is the characteristic of habit." Thus it is said. The second, the division into three, is: Furthermore, manifest expression, self-view, and the habit of the limb of existence are three. That is also as it is said: "What is the detailed division of the Alaya Consciousness? In brief, it should be viewed as three types and four types." Among them, the three distinctions of habit are three types, namely, the distinction of the habit of manifest expression, the distinction of the habit of self-view, and the distinction of the habit of the limb of existence. As it is said, there are three. Among them, the first habit is: The seeds on the Alaya Consciousness, the names and signs of all phenomena from form to omniscience appear, and in short, it is the cause and condition of the mind consciousness that applies various terms. This is also called the habit of elaboration, because the mind consciousness is the seed that scatters on various objects. It is also called the habit of manifest expression, because it is the seed of the mind consciousness with the aspect of saying 'eye eye' and 'form form'. If so, in the Summary of the Great Vehicle it says: "Among them, what is the consciousness of body and embodied and eater, and what is the consciousness to be examined in detail by it, and what is the consciousness to be used by it, and time and"
Tibetan
་གྲངས་དང་ཡུལ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ས་བོན་ཞེས་སྔར་བརྗོད་པ་ནི་གཙོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། འདིར་བསྟན་པ་ནི། གཞན་དབང་དེ་ཀུན་གཞིའི་ས་བོན་ཅན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་བསྡུས་པའི་རྣམ་རིག་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ཡང་ལུས་ཞེས་པ་ནས་ཐ་སྙད་པའི་བར་གྱི་རྣམ་རིག་རྣམས་ནི་བག་ཆགས་གསུམ་དུ་བྱེད་པ་ན་མངོན་བརྗོད་ཀྱི་བག་ཆགས་ལས་འབྱུང་སྟེ། གཞན་ གཉིས་ལས་མི་འབྱུང་ལ་འདི་དག་ཀྱང་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །དེས་ན་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དེའི་བག་ཆགས་དེ་འཇོག་པ་ཡང་ཡིད་ཤེས་འཁོར་བཅས་ཁོ་ནས་འཇོག་ལ། བསྐྱེད་པ་ཡང་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཡིད་ཤེས་ཉིད་བསྐྱེད་དོ། །གཉིས་པ་བདག་ལྟའི་བག་ཆགས་ནི། ཉོན་ཡིད་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པས་བཞག་པ་བདག་དང་གཞན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་འབྱུང་བའི་ས་བོན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བདག་དང་གཞན་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་ཏེ་འཇིག་ལྟའི་ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ནི། འཇུག་ཤེས་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བས་བཞག་པ་སྲིད་པ་བདེ་འགྲོའམ་ངན་འགྲོ། འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བར་སྣང་བའི་ས་བོན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དང་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སྲིད་པ་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལ་རྣམ་སྨིན་གྱི་བག་ཆགས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ་འདི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་དང་དོན་འདི་དག་ལ་འདིར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཞེས་པ་དེ་དག་ཤེས་རིག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པས་དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དབང་པོ་ལྔ་དང་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་དོན་ལྔར་སྣང་བ་འདི་དག་ལ་དཔྱད་པ་ན་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་ཀུན་ཏུ་ཆད་པར་སྣང་ལ་དེའི་ཚེ་ནི་དེ་དག་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་མི་འདོད་དེ་འཇིག་རྟེན་ན་ གྲགས་པ་དང་མ་དག་པའི་བློ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་རྣམ་གཞག་བྱེད་དོ། །བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པ་ན་དེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཤེས་པ་དང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོ
Chinese
数量和处所和名言的各别识，是从显说的习气种子所生的缘故。如是说应如何理解？没有过失，因为以前所说的意识的种子，是就主要的方面而说的。这里所说的是：他起性是具有阿赖耶识种子的，由非真实的遍计所摄的识，并且对于此识，从身体乃至名言的各别识，在做三种习气时，是从显说的习气所生的，不是从另外二者所生的，并且这些也是意识的显说之法。如是思惟。因此，就显说来说，它的习气的安立，也是只有意识及其眷属才能安立，并且生起也是生起施设名言的意识。第二，我见习气是：由烦恼意及其相应者所安立的，显现为我和他之相的识生起的种子。如是说：我和他的差别的各别识，是从我见习气的种子所生的缘故。此又名为坏聚见习气，因为是坏聚见之种子的缘故。第三，有支习气是：由入胎识善或不善所安立的，显现为有善趣或恶趣，死殁和生起的种子。如是说：善趣和恶趣和死殁和生起的各别识，是从有支习气的种子所生的缘故。此又名为异熟习气，因为这是成为完全成熟的自性的缘故。这些根和境，这里称为各别识，是因为那些成为知识的自性，所以那样说吗？不是的。那么，是怎样的呢？五根和色声等五境显现的这些，在观察时，显现为像外境一样完全断灭，在那时，不认为那些是知识的自性，而是像世间 所说和不清净的心的显现一样进行安立。如果进行考察和分析，那么那样显现的，是说为知识和它本身和他者吗？
English
The separate consciousness of number, place, and expression arises from the seed of the habit of manifestation. How should what is said like this be understood? There is no fault, because the seed of consciousness previously mentioned was spoken of in terms of the main aspect. What is shown here is: Other-powered nature is the consciousness that is possessed of the seed of the basis of all, and is included by the non-truly conceptualized. And for this consciousness, from the consciousness of the body up to the expression, when making the three habits, it arises from the habit of manifestation. It does not arise from the other two, and these are also the dharma to be manifested by consciousness. Thus it is thought. Therefore, in terms of manifestation, the establishment of its habit is also established only by consciousness and its retinue, and the arising also arises from the consciousness that applies expressions. Second, the habit of the view of self is: the seed of the arising of the consciousness that appears as the aspect of self and other, established by the afflicted mind and its associates. As it is said: The separate consciousness of the difference between self and other arises from the seed of the habit of viewing as self. This is also called the habit of the view of the collection of annihilation, because it is the seed of the view of the collection of annihilation. Third, the habit of the limb of existence is: the seed of the existence that appears as good or bad realms, death and arising, established by the entering consciousness, whether virtuous or non-virtuous. As it is said: The separate consciousness of good and bad realms, death and arising, arises from the seed of the habit of the limb of existence. This is also called the habit of maturation, because this is the nature of becoming completely mature. Are these faculties and objects called separate consciousness here because those have become the nature of knowledge? No. Then, what is it like? These appearances of the five faculties and the five objects such as form and sound, when examined, appear to be completely cut off like external objects, and at that time, they are not considered to be the nature of knowledge, but are established as they appear to the world and the impure mind. If examined and analyzed, is what appears like that said to be knowledge and itself and other?