Tibetan
་སྨིན་ཟིན་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་གསོ་བར་བྱ་བ་མིན་པ་དང༌། འབྲས་བུ་མ་བྱུང་བའི་བག་ཆགས་རྣམས་ནི་བག་ཆགས་གསར་པས་གསོ་བར་བྱ་བ་དང་གཉིས་ཡིན་ཞེས་བཞེད་ པ་ནི་ཐེག་བསྡུས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་དེ་དག་རང་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་ཤེས་དང་རྫས་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེ་ན། བག་ཆགས་དེ་ཡང་རྟེན་ལས་ནི། །རྫས་གཅིག་ཐ་དད་གང་ཡང་མིན། །ཇི་ལྟར་ན།གཅིག་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ས་བོན་དམིགས་རྣམ་ཡོད་པ་དང༌། །འགྲོ་བ་ལྔ་ཡི་ས་བོན་རྣམས། །འཆོལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། །ཁམས་ཀྱང་འཆོལ་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་མིན། །ས་བོན་དང་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གཉིས་རྫས་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཀུན་གཞི་ས་བོན་ཆ་དེ་ལ་དམིགས་རྣམ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ན་ས་བོན་ལ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཡང་འགྲོ་བ་ལྔའི་ས་བོན་རྣམས་འཆོལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བ་ལྔའི་ས་བོན་རྣམས།རྫས་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྟེན་གཅིག་ལ་འགྲོ་བ་ལྔའི་ས་བོན་ཡོད་པ་དེ་དུས་མཉམ་དུ་ནི་ཡོད་དགོས་ལ་དེ་དག་ཀྱང་རྟེན་དེའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་རྫས་གཅིག་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཤིང་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པས་ན་ས་བོན་ལྔ་པོ་དེ་རྫས་ཆ་ཤེས་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་ཤེས་པ་ཆ་མེད་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྟེན་གཅིག་ལ་འགྲོ་བ་ལྔའི་ས་བོན་ཡོད་པ་དེ་དུས་མཉམ་དུ་ནི་ཡོད་དགོས་ལ་དེ་དག་ཀྱང་རྟེན་དེའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་རྫས་གཅིག་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཤིང་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པས་ན་ས་བོན་ལྔ་པོ་དེ་རྫས་ཆ་ཤས་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་ཤེས་པ་ཆ་ཤས་གཉིས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདོན་ན་བདེ་འགྲོའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ས་བོན་དེ་འཇོག་བྱེད་མི་དགེ་བས་བཞག་པར་ཐལ། ངན་འགྲོའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ངན་འགྲོའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ས་བོན་དེ་འཇོག་བྱེད་དགེ་བས་བཞག་པར་ཐལ། བདེ་འགྲོའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བློ་གྲོས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡངས་པའི་རིགས་པ་ལ་མ་འབད་ཅིང་སྒྲའི་སྤྱི་ཙམ་ཤར་བ་ཁ་ཅིག་འགྲོ་བ་ལྔའི་ས་བོན་རྣམས་ཕན་ཚུན་ ཡིན་མི་དགོས་ཏེ། དངོས་པོ་དང་གཟུགས་གཞན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདི་དཔྱད་དེ། ཅི་གཟུགས་དང་རྫས་གཅིག་པའི་དངོས་པོ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་རྫས་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་མི་འགྲུབ
Chinese
既然成熟的习气已经没有了，所以不需要再培养。认为尚未产生结果的习气需要用新的习气来培养，这与《摄大乘论》的观点不符。那么，这样的习气与作为其所依的识，是一体还是他体呢？习气从所依来说：既非一体，亦非他体。为什么不是一体呢？因为种子有对境和相状，以及五道的种子会混杂，界也会混杂，所以不是一体。种子和阿赖耶识二者不是一体，否则，阿赖耶识就会有种子的对境和相状。如果承认，就与“种子没有对境和相状”的说法相矛盾。而且，五道的种子会混杂，因为必须承认五道的种子是一体的。怎么理解呢？一个所依上存在五道的种子，这必须是同时存在的，而且这些种子也必须被认为是与该所依的阿赖耶识的刹那一体的，而刹那没有部分，所以五个种子会变成一个没有部分的实体，因为是无分识的自性。怎么理解呢？一个所依上存在五道的种子，这必须是同时存在的，而且这些种子也必须被认为是与该所依的阿赖耶识的刹那一体的，而刹那没有部分，所以五个种子会变成一个没有部分的实体，因为是无分识的自性。如果这样说，那么善趣的异熟种子就是由不善的造作者所安立的，因为它是恶趣的异熟种子。同样，恶趣的异熟种子就是由善的造作者所安立的，因为它是善趣的异熟种子。对于此，一些不努力运用广阔智慧的推理，仅仅是粗略理解字面意思的人认为，五道的种子不需要互相是对方，认为事物和形体是不同的。对此进行分析：如果形体和实体是一体的事物，那么它是形体的实体吗？如果像第一种情况那样，你的观点就不能成立。
English
Since the matured habituation is gone, there is no need to cultivate it. The view that the habituations that have not yet produced results need to be cultivated with new habituations is not in accordance with the intention of the *Compendium of Mahāyāna*. Then, are such habituations one with or different from the consciousness that serves as their basis? From the perspective of the basis, habituations are neither one nor different. Why are they not one? Because seeds have objects and appearances, and the seeds of the five destinies would be mixed, and the realms would also be mixed, so they are not one. The seed and the ālaya-vijñāna are not one, otherwise the ālaya would have the object and appearance of the seed. If you assert that, it contradicts the statement that "seeds have no object or appearance." Furthermore, the seeds of the five destinies would be mixed, because it must be admitted that the seeds of the five destinies are one. How so? The seeds of the five destinies exist on one basis, and they must exist simultaneously, and these seeds must also be considered to be one with the moment of the ālaya-vijñāna of that basis, and since the moment has no parts, the five seeds would become one entity without parts, because it is the nature of indivisible consciousness. How so? The seeds of the five destinies exist on one basis, and they must exist simultaneously, and these seeds must also be considered to be one with the moment of the ālaya-vijñāna of that basis, and since the moment has no parts, the five seeds would become one entity without parts, because it is the nature of indivisible consciousness. If you say that, then the seed of the vipāka of the happy realms is established by the unwholesome maker, because it is the seed of the vipāka of the bad realms. Similarly, the seed of the vipāka of the bad realms is established by the wholesome maker, because it is the seed of the vipāka of the happy realms. To this, some who do not strive to use the reasoning of vast intelligence, but merely roughly understand the literal meaning, think that the seeds of the five destinies do not need to be each other, thinking that things and forms are different. Analyze this: If the thing that is one with form and substance is the substance of form, or is it not? If it is like the first case, your view cannot be established.
Tibetan
་སྟེ། ཁྱོད་ནི་གཟུགས་དང་རྫས་གཅིག་པའི་དངོས་པོ་དེ་སྒྲ་དང་དྲི་རོ་ལྟ་བུ་དང་ཡང་རྫས་གཅིག་པར་འདོད་ལ་གཟུགས་ཀྱི་རྫས་ཡིན་ན་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་དོ། །གཟུགས་ཀྱི་རྫས་མ་ཡིན་ན་རྫས་གཅིག་པའང་ཡིན་ལ་རྫས་གཞན་པའང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྨྱོན་པའི་ཚིག་སྟེ་ཁོ་བོ་ཅག་སྨྱོན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་རྩོད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་ཀྱང༌། ཤིང་མིན་ལས་ལྡོག་དངོས་པོ་སྟེ། །ཤ་པ་ཡིན་ན་གཞན་ཤིང་མིན། །གཞན་ཤིང་ཡིན་ན་ཤ་པ་མིན། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་གཞན་མིན་ཕྱིར། །ཞེས་ཤིང་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཤ་པ་དང་རྫས་གཅིག་གམ་ཐ་དད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཤ་པ་ལས་གཞན་པའི་ཤིང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ཤིང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཤ་པ་ཤིང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤིང་མིན་ལས་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤ་པ་ལས་གཞན་ཡང་ཤིང་དང་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་ན། ཤ་པ་ཤིང་མ་ཡིན་ཏེ་རྫས་རྣམས་ཕན་ཚུན་ལ་འདྲེས་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པའི་རིགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་སྲིད་གསལ་བ་རྣམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་སྤྱི་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་བརྟགས་པའི་སྐྱོན་གཉིས་པོ་སྤོང་མི་ནུས་སོ། །གཞན་ཡང་རྫས་གཅིག་ཏུ་ཁས་བླངས་ནས་ཆ་གཉིས་འདོད་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་ན་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་གཉིས་རྫས་གཅིག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་དགག་པར་མི་ནུས་སོ། །ཡང་ཁམས་ཀྱང་འཆོལ་པ་ཉིད་དུ་ འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ཁམས་ཀྱིས་ལྷའི་སྙོམས་འཇུག་བསྒོམ་པའི་མཐུས་གཟུགས་ཀྱི་ལྷའི་རྣམ་སྨིན་འགྲུབ་པའི་ས་བོན་འདོད་པའི་ཀུན་གཞི་ལ་དགོས་པ་དེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དེ་དང་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ས་བོན་ཏེ་འདོད་པའི་སར་གཏོགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། གསར་དུ་བཞག་པའི་ས་བོན་དེ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྫས་གཅིག་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་པ་མཐའ་ཡས་སོ། །རྫས་ཐ་དད་ཇི་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རྟེན་གཅིག་ལ་ནི་ཀུན་གཞི་གཉིས། །ཡོད་པར་འགྱུར་བས་སོ་སོ་མིན། །རྫས་ཐ་དད་ན། གཟུགས་དང་ལྡན་མིན་དང༌། ཚོགས་བདུན་གང་ཡང་མིན་ཏེ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང་གཟུགས་མེད་ནའང་ཡོད་པ་དང༌། ཚོགས་བདུན་མེད་པའི་ཚེ་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གཉིས་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་དགོས་ལ་དེ་འདོད་ན་རྟེན་གཅིག་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་དུ་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །མ་ངེས་ཏེ་སེམས་གཅིག་གི་འཁོར་དུ་སེམས་བྱུང་དུ་མ
Chinese
，你认为色和实体是同一种事物，就像声音和气味一样，如果它们是色的实体，那么它们就不会随之而变化。如果它们不是色的实体，那么它们既是同一种实体，又是不同的实体，这简直是疯话，我们不和疯子争论。法的后续是：非木所反之事物，若是沙巴则非木，若他者是木则非沙巴，彼之自性非他故。意思是说，非木所反的事物，与沙巴是同一种实体还是不同的实体？如果是前者，那么沙巴之外的木的显现都会变成非木；如果是后者，那么沙巴就不是木，因为它不是非木所反的。如果认为沙巴之外也是与木同一种实体，那么沙巴就不是木，因为实体相互混合存在，这与所说的道理相符。因此，只要认为存在独立于显现之外的普遍实体，就无法避免对实体同一性和差异性进行考察的这两个过失。此外，如果承认是同一种实体，却又认为有两个部分没有矛盾，那么肢体和有肢体二者是同一种实体，即使是佛陀也无法否定。而且，界也会变得混乱。比如，色界通过修习天界的等持，以色界天神的异熟成就的种子，对于想要存在于阿赖耶识中的需求，必须认为它与阿赖耶识是同一种实体。种子，也就是属于欲界的事物，会变成仅仅属于欲界，因为新设立的种子，是欲界的阿赖耶识。因此，对于同一种实体，有无数这样的道理。如果不是不同的实体，那又如何呢？因为一个所依上会有两个阿赖耶识，所以不是各自独立的。如果是不同的实体，那么就不是具有色或不具有色，也不是七识中的任何一个，因为作为实体而存在，即使没有色也存在，即使没有七识也会产生。那么，两个阿赖耶识必须变成一个，如果这样认为，那么一个所依上就有两个阿赖耶识，因此会变成多个相续。不一定，因为一个心的眷属中有多个心生
English
, you consider form and substance to be the same thing, just like sound and smell. If they are the substance of form, then they will not change with it. If they are not the substance of form, then they are both the same substance and different substances, which is simply madness. We do not argue with madmen. The subsequent of the Dharma is: The object that is the opposite of non-wood, if it is Shapa, then it is not wood, if the other is wood, then it is not Shapa, because its nature is not other. It means, is the object that is the opposite of non-wood, the same substance as Shapa or a different substance? If it is the former, then the manifestations of wood other than Shapa will become non-wood; if it is the latter, then Shapa is not wood, because it is not the opposite of non-wood. If you think that other than Shapa is also the same substance as wood, then Shapa is not wood, because substances exist mixed with each other, which is consistent with the reason stated. Therefore, as long as it is believed that there is a universal entity independent of manifestations, these two faults of examining the identity and difference of entities cannot be avoided. Furthermore, if it is admitted that it is the same entity, but it is thought that there is no contradiction in having two parts, then the limb and the one with limbs are the same entity, even the Buddha cannot deny it. Moreover, the realms will also become chaotic. For example, the form realm, through the power of meditating on the samadhi of the gods, with the seed of the maturation of the gods of the form realm, for the need to exist in the Alaya consciousness, it must be considered that it is the same entity as the Alaya consciousness. The seed, that is, the thing belonging to the desire realm, will become only belonging to the desire realm, because the newly established seed is the Alaya consciousness of the desire realm. Therefore, for the same entity, there are countless such reasons. If it is not a different entity, then how is it not? Because there will be two Alaya consciousnesses on one basis, they are not independent of each other. If they are different entities, then it is not with or without form, nor is it any of the seven consciousnesses, because it exists as an entity, it exists even without form, and it arises even without the seven consciousnesses. Then, the two Alaya consciousnesses must become one, and if this is thought, then there are two Alaya consciousnesses on one basis, so it will become multiple continuums. Not necessarily, because there are multiple mental events in the retinue of one mind.