Tibetan
ཞན་གྱི་ཆོས་སྐད་འཕྱུགས་པས་ན་རང་སྐད་མ་ཐོན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མཛོད་ཀྱི་གནས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་རང་ལུགས་འགྲེལ་པ་ནི། ས་བོན་དང་ནུས་པ་དང་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གཅིག་གོ། ས་བོན་ནི་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བས་སྐུ་མཆེད་དགོངས་པ་གཅིག་གོ། དེས་ན་བསྒོས་པའི་ས་བོན་འདི་ནི། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཡིན་ལ་གཟུགས་སེམས་སེམས་བྱུང་གང་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་ལྡན་པ་གང་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ་ས་བོན་དང་ལྡན་པ་དང༌། དབང་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་བག་ཆགས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་གོང་དུ་དྲངས་པ་དང༌། དོན་གསང་དུ་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ས་བོན་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་དྲངས་ཤེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ་སྤྱིར་ཀུན་གཞི་ས་བོན་ལ་ཡང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པ་ནི། ས་བོན་དང་རྣམ་སྨིན་མ་ཕྱེ་བའི་རིགས་བཤད་ཡིན་ཏེ་ཕྱེ་ནས་ས་བོན་དང་རྣམ་ཤེས་རྫས་གཅིག་ཐ་དད་དྲིས་པ་ན་གང་ཡང་མ་ཡིན་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་དོན་གསང་ལས་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ནི། གོང་གི་འཕྲོས་ བཙལ་ན་བསྡུས་པའི་རྒྱས་བཤད་དུ་འདུག་པ་དང༌། སོ་སོ་ཐ་དད་དམ་ཞེས་པའི་ཐད་དུ་འགྲེལ་པ་གཉིས་ཀས་ཞལ་འཆམ་པར་བཀྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་གསང་དུ་ས་བོན་སྔ་མའི་རྒྱུན་འཇུག་པས་ས་བོན་ཕྱི་མའི་དུས་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐལ་བ་མཉམ་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ས་བོན་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དང༌། བཤད་སྦྱར་དུ། བག་ཆགས་ཙམ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ཙམ་མཐོང་བས་འཁྲུལ་བར་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་ས་བོན་དངོས་པོར་འདོད་ལ་རྫས་སུ་མི་འདོད་ན། སྔོན་མེད་པའི་ལུགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དེ། སློབ་དཔོན་འདི་སྐུ་མཆེད་དངོས་པོ་ལ་རྫས་བཏགས་གཉིས་སུ་འབྱེད་དེ། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་འདུས་བྱས་སུ་བཞེད་ལ་རྫས་སུ་མི་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་སློབ་དཔོན་སོ་སོའི་ལུགས་མ་འདྲེས་པར་འབྱེད་པ་ནི་མཁས་པ་མཛངས་པ་གསལ་བ་ཡིད་གཞུངས་པའོ། །བག་ཆགས་དེ་དག་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་གསུམ་ལས་གང་ཞེ་ན། འཇོག་བྱེད་དགེ་སོགས་གང་ཡིན་ཀྱང༌། །བཞག་པའི་བག་ཆགས་ལུང་མ་བསྟན། །མ་བསྒྲིབས་ལ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ལུང་དང་རིགས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དགེ་བ་གང་ཞེ་ན། དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་བག་ཆགས་སོ་ཞེས་དང༌། རྗེས་སུ་ འབྲེལ་བའི་མི་དགེ་བ་གང་ཞེ་ན། དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་བག་ཆགས་སོགས། །ཞེས་བག་ཆགས་དགེ་མི་དགེ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གལ་ཏེ་བསྒོས་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ལུང་མ་བསྟན་དུ་འདོད་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་མི་བྱེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། འཇུག་ཤེས་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་བསྐྱེད་པའི་ས་བོན་གྱིས་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་མི་བསྐྱེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། སྡོམ་པ་ཐོབ་ནས་ཇི་སྲིད་མ་བཏང་བར་དུ་དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་སྨིན་འཕེན་པ་ལ་དགེ་མི་དགེ་གང་རུང་ཞིག་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་དེ་རྒྱུ་དང་རིགས་མཐུན་གཅིག་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚོགས་དྲུག་འགགས་པའི་ཚེ་ན་ཡིད་མངོན་གྱུར་དུ་ནི་མེད་ལ་ས་བོན་ཡོད་ཀྱང་ལུང་མ་བསྟན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དགེ་དང་མི་དགེ་མཚན་ཉིད་པར། །འདོད་ལ་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་མེད། །ཅི་སྟེ་སྔར་གྱི་ལུང་རིགས་དེ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་བག་ཆགས་དགེ་མི་དགེ་མཚན་ཉིད་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་འགྲོ་བར་བསྟན་པ་དང༌། རིགས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་འགྲོ་བར་བསྟན་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། རྗེས་སུ་འགྲེལ་བ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་ཡོད་པས་བག་ཆགས་དགེ་མི་དགེ་མཚན་ཉིད་པར་གྱུར་ན། དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་མེད་དུ་ཡང་གཟུགས་མཚན་ཉིད་པ་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་གཟུགས་སུ་བཤད་པ་དེ་དེ་ན་མཚན་ཉིད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་མི་དགེ་བ་མཚན་ཉིད་པ་ཡོད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་མི་བྱེད་པར་ཐལ་ཞེས་པ་ནི། རྣམ་སྨིན་འཕེན་བྱེད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་ནི་འདོད་པ་སྟེ་བག་ཆགས་དེ་འཇོག་
Chinese
因为我的藏语佛学术语不精通，所以无法用自己的语言表达。另外，在《俱舍论》第二品的注释中，世亲论师的自宗解释是：种子、功能和习气，这三者意义相同。种子是假立的存在，而不是实有的。这样说来，师兄弟二人的观点是一致的。因此，这种特殊的种子，是行蕴的一部分，是与行蕴不相应的行法。因为它是有为法，并且不是色、心或心所。在《摄类学》中，如果问什么是具有，回答是：从体性的角度来说，和之前一样。从分类的角度来说，有三种，即具有种子，具有能力，具有生起。因为这样说的缘故。这样的话，习气有三种差别的相，即上面引用的，以及在《秘密根本续》中也说，阿赖耶识也以种子和异熟的差别分为两种，这些应该如何引用呢？没有过失，因为一般来说，阿赖耶识用种子的词语来表示，这是没有区分种子和异熟的说法，如果区分了种子和异熟是同体还是异体，因为无论哪种都不是，所以这样表示。特别是在《秘密根本续》中这样表示，是上面的延续。 如果寻找，就在简略的广释中，并且在“各自不同吗”的方面，两个注释都一致地解释了。并且在《秘密根本续》中，因为先前的种子持续进入，所以后来的种子只是不同时期的因缘。不是增上缘，因为是共同的福分显现的因。也不是等无间缘，因为不是心所的自性。也不是所缘缘，因为种子没有所缘。以及在《释论合编》中，仅仅是习气不是阿赖耶识，因为这样说的缘故，仅仅看到文字就误解是不应该的。如果认为种子是实物，但不认为是实体，那么是前所未有的观点吗？对于这个也没有过失，这位论师兄弟将实物分为实体和假立两种，即不相应行。
English
Because my Tibetan Buddhist terminology is not proficient, I cannot express it in my own language. Furthermore, in the commentary on the second chapter of the Abhidharmakośa, the self-explanation of Master Vasubandhu is: "Seed, function, and habit are the same in meaning. Seed is a nominal existence, not a real existence." Thus, the views of the brothers are consistent. Therefore, this special seed is a part of the aggregate of formations, and is an unassociated formation obtained from the aggregate of formations. Because it is conditioned and is neither form, mind, nor mental factors. In the Compendium of Topics, if asked what is possessed, the answer is: "From the perspective of nature, it is the same as before. From the perspective of classification, there are three types, namely, possessing seed, possessing power, and possessing arising." Because it is said so. In that case, the habits have three kinds of differences, which is what was quoted above, and in the Root Secret Tantra it is also said that the alaya-vijñana is also divided into two types by the difference of seed and maturation, how should these be quoted? There is no fault, because in general, the alaya-vijñana is expressed by the word seed, which is a statement that does not distinguish between seed and maturation. If the seed and maturation are distinguished as the same entity or different entities, because neither is the case, it is expressed in this way. In particular, the Root Secret Tantra expresses it in this way, which is a continuation of the above. If you search, it is in the abbreviated extensive explanation, and in the aspect of "Are they different from each other?", both commentaries explain it consistently. And in the Root Secret Tantra, because the previous seed continues to enter, the later seed is only the cause and condition of different times. It is not the adhipati-pratyaya, because it is the cause of the manifestation of shared merit. It is also not the samanantara-pratyaya, because it is not the nature of mental factors. It is also not the alambana-pratyaya, because the seed has no object. And in the Commentary Compilation, merely habit is not the alaya-vijñana, because it is said so, it is not appropriate to be mistaken by merely seeing the words. If you think that the seed is a real thing, but do not think it is a substance, then is it an unprecedented view? There is no fault in this either, this master brother divides real things into substance and nominal, that is, unassociated formations.
Chinese
因为您认为它是组合的，但不认为是实体。也正因为如此，不混淆各位导师的宗派而进行区分，是贤者、智者、明智者和心怀正念者的行为。这些习气是善、非善、还是未说明的三者中的哪一种呢？无论是作为施设者的善等任何一种，所安立的习气都是未说明的。未遮蔽等是剩余的。这是不合理的，因为与经文和理证相违背。例如，《摄类学》中说，随顺的善是什么呢？就是那些本身的习气。随顺的非善是什么呢？就是那些本身的习气等等。因为说了习气有善和非善。如果认为所有串习的习气都是未说明的，那么就会导致不成为异熟的因，以及生起善、非善、未说明的入识之种子不生起同类果，以及获得律仪后，只要没有舍弃，就不会持续不断地产生善，因为投生异熟需要善或非善中的任何一种，而且同类果必须与因是同类。当六识灭尽时，意虽然没有显现，但即使有种子，也认为是未说明的，是这样吗？那不是那样的。那么是怎样的呢？善与非善具有自性，想要却无法成立。如果还是之前的经文和理证呢？这不是成立习气是善或非善自性的正确方法。为什么呢？因为这其中有显示经文不能作为成立的依据，以及理证不能作为成立的依据这两种情况。第一种情况是，如果因为有随顺解释等经文，习气就成了善或非善的自性，那么无色界也会有色的自性，因为所说的随顺的色在那里有自性，因为有色的种子。上两界也会有非善的自性。第二种情况有三种，第一种是，导致不成为异熟的因，意思是，导致不成为异熟的投生者，这是所希望的，即安立习气
English
Because you consider it to be compounded but not as a substance. Also, precisely because of that, distinguishing the tenets of each teacher without mixing them is the act of a wise, intelligent, clear-minded, and mindful person. Are these habitual imprints one of the three—virtuous, non-virtuous, or unspecified? Whatever is the establisher, such as virtue, the habitual imprint that is established is unspecified. 'Unobscured,' etc., is the remainder. That is unreasonable because it contradicts scripture and reasoning. For example, in the Compendium of Topics, what is the virtuous that is connected subsequently? It is the habitual imprint of those very things. What is the non-virtuous that is connected subsequently? It is the habitual imprint of those very things, etc. Because it is said that habitual imprints are virtuous and non-virtuous. If it is asserted that all habitual imprints that are habituated are unspecified, then it would follow that they do not produce maturation, and it would follow that the seeds that produce virtuous, non-virtuous, and unspecified entering consciousnesses do not produce a result that is of the same kind, and it would follow that once vows are obtained, virtue would not arise continuously until they are relinquished, because the projection of maturation requires either virtue or non-virtue, and the result that is of the same kind must be of the same kind as the cause. When the six consciousnesses cease, the mind is not manifest, but even though there are seeds, they are considered unspecified, is that so? That is not so. How is it then? Virtue and non-virtue have defining characteristics, but there is no proof. What if it is the same as the previous scripture and reasoning? This is not a valid proof that habitual imprints are virtuous or non-virtuous by nature. How so? Because in this case, there are two things: showing that scripture does not serve as proof, and showing that reasoning does not serve as proof. The first is: if habitual imprints become virtuous or non-virtuous by nature because there is scripture such as 'subsequent explanation,' then it would follow that there is also a form by nature in the formless realm, because the form that is explained as 'connected subsequently' has a nature there, because there is a seed of form. It would also follow that there is a non-virtuous nature in the two higher realms. The second has three parts. The first, 'it would follow that it does not produce maturation,' means that it would follow that it is not a projector of maturation, which is what is desired, namely, the habitual imprint that is placed.