Tibetan
བ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ན་དེ་དག་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གདུང་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་དག་གི་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་གི་དམྱལ་སྣང་མཚན་ཉིད་པ་སྣང་བའི་ས་བོན་སད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དམྱལ་སྣང་དེ་ཀུན་གཞི་ལ་དངོས་སུ་སྣང་ལ་དེ་ཡང་བག་ཆགས་སད་པ་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ས་བོན་གྱི་མཐུས་དེ་དག་དངོས་སུ་སྣང་ན་ཕན་གནོད་དུ་འགྱུར་ཏེ་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་གི་ཡུལ་སྣང་བས་ཕན་གནོད་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །འགྲོ་བ་རིགས་མཐུན་པའི་སྣོད་ནི་སྣང་འགྱུར་དང་སྤྱོད་འགྱུར་གཉིས་ཀའི་ལས་ལས་གྲུབ་པས་ཕན་གནོད་དུ་འགྱུར་ཡང་རིགས་མི་མཐུན་གྱི་སྣོད་རྣམས་སྣང་འགྱུར་གྱི་ལས་ལས་གྲུབ་ལ་སྤྱོད་འགྱུར་གྱི་ལས་ལས་མ་གྲུབ་པས་ཕན་ གནོད་དུ་མི་འགྱུར་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་འགའ་ཞིག་རིགས་མཐུན་པའི་འགྲོ་བ་འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་ཁ་ཅིག་ལ་ཕན་པར་མཐོང་ལ་ཁ་ཅིག་ལ་གནོད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ནང་གི་ཤེས་པ་ལ་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་སྣོད་ཀྱང་མི་འདོད་པས་ན་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་རང་མཚན་པར་སྣང་བའི་ཡུལ་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ཕན་གནོད་དུ་འགྱུར་གྱི་སྤྱོད་འགྱུར་ལ་མི་བལྟོས་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་གཤིན་རྗེ་ལ་གཤིན་རྗེ་རང་མཚན་པར་སྣང་བ་ན་འཇིགས་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། སྒྱུ་མའི་ན་ཆུང་ལ་ན་ཆུང་རང་མཚན་པར་སྣང་བ་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆགས་པ་བསྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མི་ལྟ་བུའི་ཀུན་གཞི་ལ་དམྱལ་བ་སྣང་བ་དེ་དམྱལ་བ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་སྣང་ངམ་མི་སྣང༌། དང་པོ་ལྟར་ན། དམྱལ་སྣང་དེ་དམྱལ་བ་པ་ཁོ་ནའི་ལས་དབང་གིས་སྣང་བ་དེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན། ལྕགས་བསྲེགས་ས་གཞི་སུ་ཡིས་བྱས། །མོ་ཚོགས་དེ་དག་ཅི་ལས་བྱུང༌། །དེས་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །སྡིག་སེམས་བྱུང་བར་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་པས་གནོད་དོ། །ཡང་མིའི་ཀུན་གཞི་ལ་སྣོད་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་དམྱལ་བའི་ཀུན་གཞི་ལ་ཡང་སྣང་བར་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན། ཇི་སྐད་དུ། ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་མི་རྣམས་དང༌། །ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་རིགས་སུ། །དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཅེས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མ་གྲུབ་པའི་རིགས་པ་གསུངས་པ་རྣམས་བོར་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་དབང་ཤེས་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ལ་དེ་དང་ཀུན་ གཞིའི་སྣང་བ་གཉིས་མི་གཅིག་གོ་
Chinese
那么，痛苦的煎熬就会产生，因为在它们的阿赖耶识上，地狱景象的自性显现的种子被唤醒了。这不是不成立的，因为地狱景象在阿赖耶识上真实显现，而且这也依赖于习气的唤醒。这也不是不确定的，因为凭借种子的力量，它们真实显现时会带来利益和损害，例如在梦中，令人愉快和不愉快的境象显现会带来利益和损害一样。同类众生的器是显现变化和受用变化二者的业所成就，因此会带来利益和损害，但异类众生的器是显现变化的业所成就，而不是受用变化的业所成就，因此不会带来利益和损害，也不能这样说。因为某些色声等境，对于某些同类众生来说，看到的是利益，而对于某些众生来说，看到的是损害。而且，由于不承认除了显现为形象的内在意识之外的器，因此仅仅是令人愉快和不令人愉快自相显现的境象，就会带来利益和损害，而不依赖于受用变化。例如，在幻化的阎罗王显现为阎罗王自相时，会产生恐惧，而在幻化的少女显现为少女自相时，仅仅是这样就会产生贪恋。此外，在像人一样的阿赖耶识上显现的地狱，是像地狱众生所见那样显现，还是不显现？如果是前者，那么地狱景象仅仅是地狱众生自己的业力所显现，这就不成立了。如果承认，那么“铁烧地是谁造？ 众多女众从何来？ 因此，所有这些， 都是由罪恶之心产生，佛陀所说。” 这句话就成了障碍。而且，必须承认，就像在人的阿赖耶识上显现的器一样，在地狱的阿赖耶识上也显现。如果是这样，那么，正如所说：“饿鬼、畜生、人类和天神， 如何各自类别， 同一个事物，心识各异， 因此，是不成立的意义。” 这样，所说的外境不成立的理证也会被抛弃。如果说，那是对这些众生的根识那样显现，而那和阿赖耶识的显现二者并不相同。
English
Then, the suffering of torment will arise, because on their Alaya consciousness, the seeds of the nature of the hellish appearance are awakened. This is not unestablished, because the hellish appearance actually appears on the Alaya consciousness, and this also depends on the awakening of habits. This is also not uncertain, because by the power of the seeds, when they actually appear, they will bring benefit and harm, just as in dreams, the appearance of pleasant and unpleasant realms brings benefit and harm. The vessel of beings of the same kind is accomplished by the karma of both appearance transformation and enjoyment transformation, so it will bring benefit and harm, but the vessels of beings of different kinds are accomplished by the karma of appearance transformation, but not by the karma of enjoyment transformation, so it will not bring benefit and harm, and it cannot be said that way. Because some objects of form, sound, etc., for some beings of the same kind, what is seen is benefit, while for some beings, what is seen is harm. Moreover, since one does not accept a vessel other than the inner consciousness that appears as an image, therefore, merely the appearance of objects that appear as pleasant and unpleasant self-characteristics will bring benefit and harm, without relying on enjoyment transformation. For example, when the illusory Yama appears as the self-characteristic of Yama, it will generate fear, and when the illusory young woman appears as the self-characteristic of a young woman, it will generate attachment just by that. Furthermore, does the hell that appears on the Alaya consciousness of a person appear as it appears to hell beings, or does it not appear? If it is the former, then the hellish appearance is merely manifested by the karma of the hell beings themselves, which is not established. If you admit it, then "Who made the iron-burning ground? From where did the multitude of women come? Therefore, all of these, are produced by sinful minds, said by the Buddha." This statement becomes an obstacle. Moreover, it must be admitted that just as the vessel appears on the Alaya consciousness of a person, it also appears on the Alaya consciousness of hell. If so, then, as it is said, "Hungry ghosts, animals, humans, and gods, how each category, the same thing, minds are different, therefore, it is an unestablished meaning." In this way, the reasoning that the external object is not established will also be abandoned. If it is said that it appears that way to the root consciousness of those beings, and that the appearance of that and the Alaya consciousness are not the same.
Tibetan
ཞེས་ན། དབང་ཤེས་ལ་དོན་ལྔར་སྣང་བ་དེ་གཉིས་ཀ་ཀུན་གཞིའི་གཟུང་ཆ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་སྐྱེའོ། །ཞེས་པའི་ལུང་དང༌། རྣམ་ཤེས་ལྔ་ཡིས་འཛིན་བྱེད་ཅིང༌། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་དམྱལ་བ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་མི་སྣང་ཡང་དམྱལ་སྣང་མཚན་ཉིད་པ་སྣང་བར་འདོད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བདེ་འགྲོའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །རྐང་པ་ལྷག་མ་བཞི་ཡང་རིགས་པ་འདིས་དཔགས་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་པ་བ་འགའ་ཞིག་ཀུན་གཞི་གཅིག་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་མན་ཆད་མནར་མེད་པ་ཡན་ཆད། སྣང་ཞེས་འདོད་ལ་ཁ་ཅིག་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལས་ལས་གྲུབ་པས་མི་སྣང་ལ་གཞན་སྣང་ཞེས་འདོད་པ་དང༌། གཞན་དག ། བྱེ་བཤད་ལས། འདིའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་བསམས་ནས་ཚད་ཀྱིས་བཅད་མི་ནུས་པའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རྫས་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་འདོད་པ་ལ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་ལ། གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་དོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ལུང་འདི་ཉིད་གནོད་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ལུང་དེའི་དོན་ནི་ཚད་ཀྱིས་བཅད་མི་ནུས་པའི་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་སྟོན་པ་མིན་གྱི་དམིགས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་རྣམ་པ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་གིས་བཟུང་ངོ་ཞེས་ཀུན་གཞི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་གསལ་བར་བཅད་མི་ནུས་ལ་རྗེས་སུ་ངེས་པ་ཡང་འདྲེན་མི་ནུས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་ན་སྔར་ལྟར་གྱི་གནོད་བྱེད་འཇུག་གོ། འོ་ན་ཁམས་འོག་མ་གཉིས་ན་སྣོད་བཅུད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྣང་ཞེ་ན། དངོས་སུ་རང་གི་དབང་དོན་ནོ། །བརྒྱུད་ནས་དེ་ཡི་ཚོགས་དྲུག་གི། ཡུལ་དུ་སྣང་བར་གང་ནུས་པ། །ཀུན་བཞིའི་ཡུལ་དུའང་འཇོག་པ་ཡིན། །དངོས་སུ་དམིགས་པ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་པོ་དེ་ལ་སྣང་བའི་ཡུལ་རྣམས་ཡིན་ལ་བརྒྱུད་ནས་ནི་རྟེན་དེའི་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་དུ་སྣང་བར་གང་ནུས་པ་རྟེན་དེའི་ཀུན་གཞིའི་ཡུལ་དུའང་འཇོག་གོ། འོ་ན་སེམས་ཅན་ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། སེམས་ཅན་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་དབང་པོ་ལྔར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་པས་གནོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་སྣང་བའི་དབང་པོ་ལ་བདག་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔའོ་ཞེས་སྟོན་གྱི་ཀུན་གཞི་གཅིག་ལ་བདག་གཞན་གྱི་དབང་པོ་ལྔ་དངོས་སུ་སྣང་ཞེས་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ཀུན་གཞི་ལ་དངོས་སུ་སྣང་བའི་གཞན་གྱི་དབང་པོ་དེ་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་པོ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན་འགྲོ་བ་རྣམས་རྒྱུད་
Chinese
如是，显现于根识之五境，彼二者皆为阿赖耶之所取分，谓显现为境之识生起也。如是之教证，及五识执持等已宣说竟。若如第二种观点，如地狱众生所见般不显现，然若许地狱之显现自性显现，则太过分，谓于一切善趣之安乐亦将显现也。剩余四句亦应以此理推知。是故，有宗经部师认为一阿赖耶识，下至第四静虑，上至无热天皆显现。然有者认为第四静虑乃由不共业所成，故不显现，而显现于他者。其他观点亦有。别解脱经中，此之所缘与行相不能完全断除之义，思择后，认为不能以量断除之外器内情之物皆显现，然对此无有成立之理，且有损害。若云：非也，此教证即为损害。答：彼教证之义非谓不能以量断除之外器内情一切皆显现，乃谓如是之所缘，为此等之行相所执持等，阿赖耶识自身亦不能明晰断定，亦不能引生随后的确定之义，否则如前之损害将成立。 若问：则于下二界中，何种外器内情显现耶？答：实则为自之根境也。间接则为彼之六聚。凡能显现为境者，亦安立为阿赖耶识之境。实则所缘乃显现于自相续之根之境也，间接则凡能显现为彼所依之六聚之境者，亦安立为彼所依之阿赖耶识之境也。若问：则《有情》之解释中，有情乃于自他相续中显现为五根者，如是说是否相违？答：彼乃谓于阿赖耶识所显现之根，为自他相续之五根，如是宣说，非谓于一阿赖耶识，自他之五根真实显现。若不如是，则于自之阿赖耶识真实显现之他者之根，若为他相续之根自性，则众生
English
Thus, the five objects appearing to the sense consciousness are both the apprehended aspect of the ālaya, as the scripture says, 'The consciousness that appears as an object arises.' And it has already been shown by 'The five consciousnesses grasp,' and so on. According to the second view, it does not appear as it does to the hell-beings, but if it is asserted that the nature of the appearance of hell appears, then it would be too extreme, because it would also appear to all the happiness of the happy realms. The remaining four lines should also be understood by analogy with this reasoning. Therefore, some Abhidharma masters assert that one ālaya consciousness appears from the fourth dhyāna down to Avīci. However, some say that the fourth dhyāna is not common and is accomplished by karma, so it does not appear, but appears to others. There are other views as well. In the Vinaya-vibhāga, after considering the meaning of 'The object and aspect of this cannot be completely cut off,' they think that all the substances of the outer and inner world that cannot be cut off by measure appear, but there is no proof for this, and there is harm. If you say, 'No, this scripture itself is harmful,' the meaning of that scripture is not that all the outer and inner world that cannot be cut off by measure appears, but that the ālaya consciousness itself cannot clearly determine such an object, held by such aspects, and cannot lead to subsequent certainty, otherwise the previous harm will arise. If asked, then what kind of outer and inner world appears in the two lower realms? The answer is: actually, it is one's own sense object. Indirectly, it is the six aggregates of that. Whatever can appear as an object is also established as an object of the ālaya consciousness. Actually, the object is the object that appears to the senses of one's own continuum, and indirectly, whatever can appear as the object of the six aggregates of that basis is also established as the object of the ālaya consciousness of that basis. If asked, then in the commentary on 'sentient being,' it says, 'A sentient being is whatever appears as the five senses in the continuum of oneself and others,' does that contradict? The answer is: that is to say that the senses that appear to the ālaya consciousness are the five senses of the continuum of oneself and others, and it does not mean that the five senses of oneself and others actually appear to one ālaya consciousness. If it is not like that, then if the senses of others that actually appear to one's own ālaya consciousness are the nature of the senses of the continuum of others, then beings