Tibetan
ང་བས་ཡུལ་དེ་མི་སྣང་ཡང་དམིགས་པར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལ་ཡང་སྣོད་བཅུད་སྣང་ངམ་ཞེ་ན། ཀུན་གཞིའི་གཟུང་ཆ་དག་ལ་ནི། །རྣམ་ཤེས་ལྔ་ཡིས་འཛིན་བྱེད་ཅིང༌། །དྲུག་པས་ཐ་སྙད་འདོགས་པས་ན། །ཁམས་གཉིས་དག་ཏུ་ངེས་པ་སྟེ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་གཟུགས་མེད་པ། །གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མ་འདས་དང༌། །གཟུགས་ཅན་ས་རུ་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །ཤེས་ལ་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ལས། །མ་གཏོགས་ཕྱི་རོལ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་ལ་དོན་དུ་དངོས་སུ་སྣང་བ་ལ་དབང་ཤེས་ལྔས་འཛིན་ཅིང་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་དབང་དོན་གཉིས་ཅར་ལ་ཐ་སྙད་འདོགས་པས་ན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལ་སྣོད་བཅུད་མི་སྣང་སྟེ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟེན་གཅིག་གི་ཀུན་གཞི་ལ་དངོས་སུ་སྣང་བའི་དོན་ལྔ་ནི་རྟེན་དེའི་དབང་ཤེས་ལས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གཟུང་བྱ་གཅིག་ཉིད་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་གཟུང་ཆར་འགྱུར་ལ་འདོད་ན་ཤེས་པ་ལ་གང་སྣང་བ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གཉིས་རྫས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་ན་གཟུང་ ཆ་ཐུན་མོང་བ་མི་སྲིད་དོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་ཤེས་པ་ལ་གང་སྣང་བ་དེའི་བདག་ཉིད་དམ། དེ་ལས་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་ཡིན་གྱི་དེའི་ཚེ་ནི་ཐུན་མོང་བ་ཁས་མི་ལེན་ལ་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་ངོ་ན་གཟུང་ཆ་ཐུན་མོང་བ་འདོད་ཀྱང་དེ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དེ་གཞན་དུ་ན་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྣམ་གཞག་འཇིག་པ་དང༌། སྐྲ་ཤད་དང༌། དུང་གི་སེར་པོ་སོགས་དང༌། རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་རྣམས་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གཟུགས་སྒྲ་སོགས་མྱོང་བའི་ངོ་བོར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལ་སྣོད་བཅུད་སྣང་ན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ལས་མ་འདས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་ཅན་གྱི་སྣོད་བཅུད་རང་གི་ཤེས་པ་ལ་དངོས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པར་མི་ནུས་ཏེ་ཐོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་ནུབ། སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་ནུབ་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གཟུགས་མེད་པ་གཟུགས་ཅན་གྱི་ས་རུ་འགྱུར་ཏེ་དང་པོའི་ཀུན་གཞི་ལ་གཟུགས་ཅན་གྱི་སྣོད་བཅུད་མཚན་ཉིད་པ་དངོས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ནའང་ཤེས་པ་ལ་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིས་རོ། །དེས་ན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་བསྒོམས་པའི་མཐུས་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་གཟུགས་ཅན་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་ས་བོན་ལ་གནོད་པ་བྱས་པས་རེ་ཞིག་གཟུགས་མེད་དུ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་གཟུགས་ཅན་ སྣང་མི་ནུས་ཏེ་དཔེར་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བསྒོམས་པའི་མཐུས་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་ས་བོན་ལ་གནོད་པ་བྱས་པས་སྙོམས་འཇུག་དེ་ལས་ཇི་སྲིད་མི་ལྡང་གི་བར་དུ་ཚོགས་དྲུག་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལ་དམིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་གཟུགས་ཅན་གྱི་སྣོད་བཅུད་ནི་མི་སྣང་ལ་བག་ཆགས་དམིགས་པར་འཇོག་པའི་དོན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས། འདས་སོགས་དེ་བཞིན་རྨི་ལམ་དང༌། །གཟུགས་བརྙན་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ཡང༌། །དམིགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །དེ་ལ་དམིགས་པར་རུང་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་ཡོད་པ་ལ་བལྟོས་མི་དགོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཀུན་གཞི་ནི། སྔོན་གྱི་དགེ་མི་དགེའི་ལས་ཀྱིས་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་གཞིར་འཕངས་ནས་ཅི་སྲིད་མ་ཤིའི་བར་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་ལྡོག་པས་ན་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག་གི་སྣང་བའི་དམིགས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་མེད་དུ་དོན་དང་དབང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་གསུམ་ལས་བག་ཆགས་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བག་ཆགས་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་དོན་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་དེའི་མཐུས་གནས་དོན་ལུས་སུ་སྣང་རུང་ཡིན་པས་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྦྱང་ན་གནས་པའི་ས་བོན་དེ་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་རུང་ཡིན་པས་མྱུ་གུའི་རྐྱེན་བྱེད་ཅེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ ལ་གཟུགས་ཅན་གྱི་སྣོད་བཅུད་སྣང་ཞེས་ཁ་ཅིག་འདོད་པ་བསྣུན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏོ། །གཟུགས་མེད་དུ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཁམས་འོག་མ་གཉིས་སུའང་ཀུན་གཞི་གཅིག་ལ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རྫས་ཐམས་ཅད་སྣང་ངམ་ཞེ་ན། འོག་ནའང་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་ནི། །ཀུན་གཞི་ལ་ནི་སྣོད་དང་བཅུད། །ཐམས་ཅད་སྣང་ན་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི། །ལྷ་ལའང་དམྱལ་སྣང་འབྱུང་བ་དང༌། །དམྱལ་བ་ལ་ཡང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི། །སྣོད་བཅུད་སྣང་བ་འབྱུང་བ་དང༌། །ཐ་མལ་རྣམས་ལའང་བསྐལ་པ་ཡི། །ཡུལ་སྣ་ཚོགས་པ་སྣང་བར་འགྱུར། །ཁམས་འོག་མ་གཉིས་ལའང་ཀུན་གཞི་གཅིག་ལ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རྫས་ཐམས་ཅད་སྣང་ན་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ལའང་ལྕགས་བསྲེགས་འབར་བ་སོགས་དམྱལ་བའི་སྣང་
Chinese
就像我们不认为某个地方不存在，但却想要专注于它一样。那么，无色界的阿赖耶识也会显现器情世间吗？对于阿赖耶识的所取分来说：五种识会执持，第六识会施加名称，因此确定存在于两个界中。如果不是这样，那么无色界就不会超越色想，并且会变成有色界，因为除了显现在意识中的色之外，没有外在之物。实际上，在阿赖耶识中显现的事物会被五种根识执持，而意识则会对根和境二者施加名称，因此无色界的阿赖耶识不会显现器情世间，因为无色界的意识不可能对色施加名称。因此，在一个所依的阿赖耶识中实际显现的五种事物，并非隐藏于该所依的根识之外。如果认为一个所取境可以变成两种识的所取分，那么由于显现在意识中的事物就是意识的自性，因此两种识会变成一个实体，所以不可能有共同的所取分。这是没有问题的，因为“显现在意识中的事物就是意识的自性吗？或者与它是一还是异？”这句话是在进行分析时说的，在那个时候不承认有共同之处，但在未经考察分析的情况下，即使认为有共同的所取分，也不认为它是意识的自性，否则五蕴的分类会瓦解，头发、梳子、海螺的黄色等等，以及梦境中的事物都会变成实体，并且会变成体验色声等的自性。如果无色界的阿赖耶识显现器情世间，那么无色界的众生就不会超越色想，因为有色界的器情世间会实际显现在自己的意识中。这是不可能接受的，因为经中说“有对的想也灭尽，种种的想也灭尽”。此外，无色界会变成有色界，因为最初的阿赖耶识会实际显现有色界的器情世间。这也不是不确定的，因为在上面的两个界中，除了显现在意识中的色之外，没有成立外在的色。因此，修习无色界的等持
English
It is like we do not consider a place to be non-existent, but we want to focus on it. So, does the formless ālaya-vijñāna also manifest the container and contents of the world? For the apprehended aspect of the ālaya-vijñāna: The five consciousnesses grasp, and the sixth applies names, therefore it is certain to exist in the two realms. If it were not so, then the formless realm would not transcend the perception of form, and it would become the realm of form, because there is nothing external except for the form that appears in consciousness. In reality, the things that appear in the ālaya-vijñāna are grasped by the five sense consciousnesses, and the mind consciousness applies names to both the sense and the object, therefore the formless ālaya-vijñāna does not manifest the container and contents of the world, because it is impossible for the formless mind consciousness to apply names to form. Therefore, the five things that actually appear in the ālaya-vijñāna of one basis are not hidden from the sense consciousnesses of that basis. If it is thought that one apprehended object can become the apprehended aspect of two consciousnesses, then since the thing that appears in consciousness is the nature of consciousness, the two consciousnesses would become one entity, so it is impossible to have a common apprehended aspect. This is not a problem, because the statement "Is the thing that appears in consciousness the nature of consciousness? Or is it one or different from it?" is said when analyzing, and at that time it is not admitted that there is anything in common, but in the face of not examining and analyzing, even if it is thought that there is a common apprehended aspect, it is not thought that it is the nature of consciousness, otherwise the classification of the five aggregates would collapse, and hair, combs, the yellowness of conch shells, etc., and the things in dreams would become entities, and would become the nature of experiencing form, sound, etc. If the formless ālaya-vijñāna manifests the container and contents of the world, then the sentient beings of the formless realm would not transcend the perception of form, because the container and contents of the world of form would actually appear in their own consciousness. This cannot be accepted, because it is said in the sutras, "The perception of contact also ceases, and the perception of variety also ceases." Furthermore, the formless realm would become the realm of form, because the initial ālaya-vijñāna would actually manifest the container and contents of the world of form. This is also not uncertain, because in the two upper realms, there is no external form established except for the form that appears in consciousness. Therefore, practicing the samādhi of the formless realm
Chinese
以等持力损害了在阿赖耶识中存在的有色显现之种子，因此在暂时处于无色状态期间，无法显现有色之境，例如，通过修持无想定等持，损害了在阿赖耶识中存在的六识之种子，因此在未从该等持中起身之前，六识不会生起。如此一来，无色界的阿赖耶识将变得无所缘，因为有色的器情世界不会显现，并且也没有将习气作为所缘安立的意义。如果认为并非如此，那将变成承认了无所缘的识。并非如此，因为《大乘集论》中说：“过去等如是，梦境与影像，此二亦非有，以彼为所缘。”如是所说，并非一切识都需要依赖于有所缘，特别是阿赖耶识，由于先前善与非善之业，被抛向善趣与恶趣之基础，并且在未死之前，刹那也不会停止，因此是以抛业之力量而行，并非依赖于显现之所缘。如此一来，在无色界中，由于没有意义和根，因此是三种所缘中的习气所缘。而且，即使实际上没有成为习气所缘之事物，但凭借其力量，仍然可以显现为住所、事物和身体，因此成为所缘，例如，可以说存在于稻田中之种子，如果与因缘相遇，则能够产生苗芽，因此是苗芽之因。如果这样做，那么某些人认为在无色界的阿赖耶识中显现有色的器情世界之观点，就会被推翻。如果在无色界是这样，那么在下二界中，是否也是在一个阿赖耶识中显现一切器情之物呢？如果在下界中，也是在一个有情之阿赖耶识中显现一切器情，那么色界的诸神也会显现铁烧等地域，
English
By the power of samadhi, the seeds of colored appearances existing in the alaya are damaged, so that colored realms cannot appear while temporarily abiding in the formless realm. For example, by meditating on the samadhi of non-perception, the seeds of the six consciousnesses existing in the alaya are damaged, so the six consciousnesses do not arise until one rises from that samadhi. If this is the case, the alaya of the formless realm will become without an object, because the colored container and contents do not appear, and there is no point in establishing habitual tendencies as objects. If you think that this is not the case, then you will be admitting a consciousness without an object. There is no fault in this, because the Mahāyānasaṃgraha says: "The past, etc., as well as dreams and images, these two are also not objects, because they can be objects." As it is said, not all consciousnesses need to rely on having an object, especially the alaya, which is thrown into the basis of happy and unhappy migrations by previous virtuous and non-virtuous actions, and does not stop for even a moment until death, so it proceeds by the power of the throwing action, and not by relying on the object of appearance. If this is the case, in the formless realm, since there is no object or sense, it is the habitual tendency object among the three objects. Moreover, even if the thing that becomes the habitual tendency object does not actually exist, it can still appear as a place, thing, and body by its power, so it becomes an object. For example, it can be said that the seed existing in the rice field, if it meets with conditions, can produce a sprout, so it is the cause of the sprout. If this is done, then the view of some people that the colored container and contents appear in the alaya of the formless realm will be refuted. If this is the case in the formless realm, then in the two lower realms, do all the container and content objects appear in one alaya? If in the lower realms, all the container and content objects appear in the alaya of one sentient being, then the gods of the form realm will also see the appearance of hell, such as burning iron,