Tibetan
ང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇུག་ཤེས་སྔོན་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དང༌། ཡིད་ཤེས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ན་ཡང་ཡོད་པས་ཚོགས་དྲུག་ལུས་ལེན་པར་སྨྲ་བར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། རྣམ་སྨིན་མཚན་ཉིད་པ་དང༌། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་ན་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་དང་པོར་མཚམས་སྦྱར་བ་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དགོས་པ་ལས། དེ་དག་དགེ་མི་དགེ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། གལ་ཏེ་དེ་དྲུག་ལ་དགེ་མི་དགེ་ཡོད་ཀྱང་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་ཀྱང་ཡོད་ལ་དེ་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་མི་ནུས་ཏེ། ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆར་གྱུར་པ་ནི། ཚེ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་འཇུག་ན་ཚོགས་དྲུག་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་བར་མ་ཆད་དུ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་ཚོགས་དྲུག་གིས་ལུས་ལེན་ན་ལུས་ལེན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རྒྱུན་གྱིས་མ་ཁྱབ་ན་གང་མ་ཁྱབ་པ་དེ་ཤེས་པས་མ་ཟིན་པས་རོ་ལྟར་འགྱུར་བས་ཚོགས་དྲུག་ གནས་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཕྱིར་གནས་གང་དུ་རྣམ་ཤེས་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཟིན་པར་འགྱུར་གྱི་ལུས་ལྷག་མ་མ་ཟིན་པས་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། འཇུག་ཤེས་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ལུས་དབང་གིས་ལུས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་གནས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཟིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་རུང་སྟེ་རང་ཉིད་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བས་མ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དེ་དྲུག་གིས་ལུས་ལེན་ན་ཚེ་གཅིག་ལ་ལུས་ལན་མང་པོ་ལེན་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་རེས་འབྱུང་རེས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཀུན་གཞི་མེད་ན་ཚོགས་དྲུག་གིས་ལུས་ལེན་པར་འདོད་དགོས་ལ་དེ་དག་རྒྱུ་ལྔས་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ལུས་ལེན་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ལུས་ལེན་བྱེད་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཅིའི་ཕྱིར་ལུས་ཉེ་བར་ལེན་པ་མི་རུང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཇི་སྐད་དུ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་དང་པོའོ། །ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་ནི། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་དམིགས་ཏེ་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པའོ། །ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་དག་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བསྡུས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་མི་ དམིགས་ཏེ་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་པའོ། ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་འབྱུང་བ་ནི་གནས་སོ་སོར་ངེས་པ་སྟེ་གནས་གང་དང་གང་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་དང་གང་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེ་ནི་དེས་ཟིན་པར་འགྱུར་གྱི་ལྷག་མ་ནི་མ་ཟིན་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་རུང་ངོ༌། །ཟིན་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་བཞི་པའོ། །ཡང་དང་ཡང་ལུས་འཛིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རེས་འགའ་ནི་འབྱུང༌། རེས་འགའ་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྔ་པའོ། །ཞེས་སོ། །རིགས་པ་གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཀུན་གཞི་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་ཡང་སྐྱོད་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་གཞི་རྒྱུན་དུ་འཇུག་ལ། འཇུག་ཤེས་ཀྱང་རེས་འགའ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ནི་ཉེས་པ་མེད་པ་ལ་ཉེས་པར་འཛིན་པ་ཞིག་སྟེ་འདི་ནི་ཁོ་བོ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་ན། གང་ཟག་ཁ་ཅིག་ཡུལ་དྲུག་ལ་མཐོང་བར་འདོད་པ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་འདོད་པ་སྟེ་ཡུལ་དྲུག་སོ་སོ་ལ་ཡིད་བྱེད་རིས་སུ་མ་ཆད་པར་དྲུག་ཀ་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པ་ན་ཐོག་མར་རྣམ་ཤེས་བྱེ་བྲག་པ་གཅིག་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་འཇུག་ཤེས་དེ་དག་ལུས་དབང་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམས་ཡོད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་འདོད་ཉན་འདོད་ཀྱི་རྟོགས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པས་ཡུལ་དྲུག་ཀ་ལ་ཡིད་བྱེད་དྲུག་དུས་མཉམ་དུ་ཡོད་པ་ལྟར་གསུངས་ཀྱང༌། ཡུལ་ སོ་སོ་ལ་རིས་སུ་མ་ཆད་པར་ཉེ་རིང་མེད་པ་གང་ཡང་འབྱུང་རུང་གཅིག་ལ་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱང་སྟེ། ཡུལ་དབང་ཡང་ཉེ་བའི་ཚེ། རྣམ་ཤེས་དྲུག་ལས་འདི་དང་པོར་སྐྱེའོ་ཞེས་མི་ངེས་ཀྱང་གང་རུང་གཅིག་སྐྱེས་པ་ན་དེ་དང་དུས་མཉམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཡིད་བྱེད་གཅིག་གིས་ཤེས་པ་རིགས་མཐུན་གཉིས་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བའི་སྐབས་འབྱེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཡུལ་གཟུགས་ལྟ་བུ་ལ་ལྟ་འདོད་ལྟ་བུའི་ཡིད་བྱེད་ངེས་པར་རྒྱུར་དགོས་ན་རྟོག་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་སྲིད་པས་ཁྱོད་བདེན་མོད། འོན་ཀྱང་རྐྱེན་བཞི་འཚོགས་ན་འབྲས་བུ་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བས་ན་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ཚོགས་དྲུག་གའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དང་ཡུལ་དང་དབང་པོ་ཡང་དུས་མཉམ
Chinese
因为我没有连接，以及入胎识是先前业的异熟，并且意识在连接时也存在，因此也不能说六识取身。如果是异熟的自性，以及连接的识，那么在生处最初连接的是异熟，因此必须完全是不记别的，但因为能见到那些善与不善。如果那六个有善与不善，也有无覆无记，并且那是异熟，所以也没有过失，也不能这样说。因为成为不记别异熟的一部分，如果持续到寿命终尽，那么六识就不会持续不断地存在。而且，如果六识取身，如果取身的识流没有遍及，那么没有遍及的部分就不会被识所摄持，会像尸体一样。因为六识 在各自的处所是确定的，所以在何处产生识，那里就会被摄持，而剩余的身体没有被摄持，就会变成那样。因为入胎识没有能力在同一时间遍及所有身体而产生。如果说意识的处所凭借身体而遍及所有身体，所以处所自身摄持，那是不行的，因为自身与识分离而没有摄持。而且，如果那六个取身，也会有一次生命中多次取身的过失，因为那些有时产生有时不产生。因此，如果没有阿赖耶识，就必须承认六识取身，但那些因为五种原因是不行的。而且，因为取身是所缘，所以必须承认取身的阿赖耶识。如是说：为什么不能取身？回答说有五种情况：就像这样，阿赖耶识是从先前的行之因产生的。眼等入胎的识是从现在的缘产生的，如所说，凭借根、境和作意，诸识将产生，就像广说的那样，这是第一个理由。而且，六识是缘着善与不善的，这是第二个理由。而且，六识中的一些
English
Because I have no connection, and the entering consciousness is the result of previous karma, and consciousness also exists at the time of connection, therefore it is not possible to say that the six consciousnesses take the body. If it is the nature of the result, and the consciousness of connection, then what is connected first in the place of birth is the result, so it must be completely unspecified, but because those good and bad can be seen. If those six have good and bad, and also have unobscured and unspecified, and that is the result, then there is no fault, and it cannot be said like that. Because becoming a part of the unspecified result, if it continues until the end of life, then the six consciousnesses will not exist continuously. Moreover, if the six consciousnesses take the body, if the stream of consciousness that takes the body does not pervade, then the part that does not pervade will not be grasped by consciousness, and it will become like a corpse. Because the six consciousnesses are definite in their respective places, so wherever consciousness arises, that place will be grasped, but the remaining body is not grasped, and it will become like that. Because the entering consciousness does not have the ability to arise pervading all bodies at the same time. If it is said that the place of consciousness pervades all bodies by means of the body, so the place itself grasps, that is not possible, because oneself is separated from consciousness and does not grasp. Moreover, if those six take the body, there will also be the fault of taking the body many times in one life, because those sometimes arise and sometimes do not arise. Therefore, if there is no Alaya consciousness, it must be admitted that the six consciousnesses take the body, but those are not possible because of five reasons. Moreover, because taking the body is the object, it must be admitted that the Alaya consciousness takes the body. It is said thus: Why is it not possible to take the body? The answer is that there are five situations: Just like this, the Alaya consciousness arises from the cause of previous actions. The consciousness of entering the womb, such as the eye, arises from the present condition, as it is said, by means of the senses, objects, and attention, the consciousnesses will arise, just like the extensive saying, this is the first reason. Moreover, the six consciousnesses are directed towards good and bad, this is the second reason. Moreover, some of the six consciousnesses
Chinese
未曾明示，凡是为异熟所摄的，其行相不可得，此为第三个理证。又，六识的生起，是各自处所决定的，即从哪个处所生起哪个识，那个识就被它所摄持，其余的则不被摄持，这是不行的。被摄持也是不行的，因为没有识的缘故，此为第四个理证。又，会造成一再受生的过失。比如，眼识有时生起，有时不生起，其余的也一样，此为第五个理证。如是说。第二个理路是：有些人说，安立阿赖耶识也有过失，比如，会造成两个识同时生起。因为阿赖耶识是恒常存在的，而转识有时生起。如果这样说，你这是把没有过失的当成有过失，这正是我们所许的。如果两个识不能同时生起，那么，有些人认为对六境都能见，乃至认为有识，即对六境各自的作意没有差别，对六者没有远近，那么最初任何一个特殊的识都不会生起，因为那些转识具有身、根、作意的因，没有差别的缘故。想要看和想要听的两种觉知不可能同时生起，所以即使说六境都有六个作意同时存在，对于各个境，没有差别，没有远近，任何一个都可以。如果是不加区别的作意，境和根也很接近的时候，也不能确定六识中哪个先产生，但是任何一个产生的时候，其他识就不会同时产生，因为一个作意不可能区分两种同类识同时产生的场合。如果对于像色法这样的境，必须要有像想看那样的作意作为因，那么两种觉知不可能同时产生，你说的是对的。但是，如果四个条件聚合，果识就会产生，所以两个识可以同时生起。比如，六个识蕴的因缘和境、根也是同时的。
English
Not having clearly shown, whatever is included in the maturation, its aspect is unattainable, this is the third reason. Moreover, the arising of the six consciousnesses is determined by their respective locations, that is, from whichever location whichever consciousness arises, that consciousness is grasped by it, and the rest are not grasped, which is not permissible. It is also not permissible to be grasped, because there is no consciousness, this is the fourth reason. Furthermore, it would lead to the fault of repeatedly taking rebirth. For example, eye consciousness sometimes arises and sometimes does not, and the same is true for the others, this is the fifth reason. Thus it is said. The second line of reasoning is: Some say that positing the existence of the ālaya-vijñāna also has faults, for example, it would cause two consciousnesses to arise simultaneously. Because the ālaya-vijñāna is constant, while the active consciousnesses arise only sometimes. If you say this, you are taking what is not a fault as a fault, which is exactly what we accept. If two consciousnesses cannot arise simultaneously, then, if some people think that one can see all six objects, and even think that there is consciousness, that is, if there is no distinction in the attention to each of the six objects, and there is no near or far to the six, then initially no particular consciousness will arise, because those active consciousnesses have the causes of body, sense faculty, and attention, without any difference. The two cognitions of wanting to see and wanting to hear cannot arise simultaneously, so even if it is said that there are six attentions simultaneously for the six objects, for each object, there is no distinction, no near or far, any one can occur. If it is an indiscriminate attention, and the object and sense faculty are also close, then it is not certain which of the six consciousnesses will arise first, but when any one arises, other consciousnesses will not arise simultaneously, because one attention cannot distinguish the occasion of two similar consciousnesses arising simultaneously. If for an object like form, it is necessary to have an attention like wanting to see as a cause, then two cognitions cannot arise simultaneously, and you are right. However, if four conditions are assembled, the result, consciousness, will arise, so two consciousnesses can arise simultaneously. For example, the causes and conditions of all six aggregates, and the object and sense faculty are also simultaneous.