Tibetan
འཛིན་པ་མ་བཅོམ་པར་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐོབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་ནི་རིགས་ཏེ། རྣམ་ཤེས་རྐྱེན་སོ་སོར་ངེས་པ་ཚང་བ་ལས་སྐྱེ་བར་ནི་འདོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདུན་ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བཞིའི་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་ གྱུར་པ་ཡིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་པས་འཁོར་ཉོན་མོངས་ཅན་དེ་དག་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པ་ན་ལྡོག་པ་རིགས་ལ་ཡིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཡེ་མེད་དུ་ལྡོག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གནས་གྱུར་གྱི་དོན་གློ་བུར་གྱི་ཉེས་པ་རྣམས་ལམ་གྱི་མཐུས་ཟད་པར་བྱས་ནས་རང་གི་རང་བཞིན་གསལ་བར་འགྱུར་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་དོན་གསང་ལས། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ་འདི་ལྟར་ནུས་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་སོ། །ཡང་ལུགས་ཕྱི་མ་འདི་ལ་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད་པ་འདི་ཡོད་དེ། འདས་ལམ་མ་སྐྱེས་གོང་དུ་དུས་གཅིག་ཏུ་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་འབྱུང་ལ་འདས་ལམ་སྐྱེས་ན་ནི། ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ།མཉམ་གཞག་གི་ཚེ་ཡིད་དེ་གང་ཟག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པ་དང༌། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་གསལ་བར་འཇུག་ལ། ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་དང་མ་བྲལ་ཞིང་མི་གསལ་བར་འཇུག་གོ། དེ་ཡང་མ་རིག་པ་ལྟ་བ་ང་རྒྱལ་དང༌། འདོད་ཆགས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་བཞི་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་ཅིང་དགེ་བ་ཡང་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་མཉམ་གཞག་གི་ཚེ་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་བདག་མེད་པ་གཉིས་མཐོང་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཆར་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བས་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དོན་ གསང་ལས། ཅིག་ཅར་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀ་མཐོང་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་མ་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐག་པའི་སྲིད་ཀྱི་དབྱིབས་ལ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་སྦྲུལ་དུ་རབ་ཏུ་རྟོག་པ་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ལྟ་བ་ཅིག་ཅར་ཆོས་དང་གང་ཟག་ཏུ་རབ་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་འབྱུང་ངོ༌། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྐྱེས་ན་ནི། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གང་ཟག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པར་ཡིད་དེ་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་གསལ་བ་དང༌། སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཏི་མུག་དང་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་འབྱུང་ངོ༌། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཉན་ཐོ
Chinese
如果未摧毁执着，也不会获得那个智慧。这正是理路，因为想要心识从各自确定的因缘聚合中产生。第七识是被四种烦恼的异力转变为烦恼性的，但并非自性如此，因此，当那些作为眷属的烦恼断除烦恼障时，理应止息，但心识的自性却不可能完全止息，因为转依的意义是指通过道的力量使突发的过患得以消除，从而使自己的本性得以显现。如《义密》中所说：“有些人说是有漏的，因为这样具有两种能力。”又，对于后一种观点，有这样的详细分析：在超越道未生起之前，同时产生对人与法的执着，如果超越道生起，那么就是声闻圣者。在等持之时，心识不会对人进行增益，并且清晰地专注于人无我的意义，但对于诸法，则不会脱离增益，并且不清晰地专注于诸法。这又与无明、见、慢，以及非烦恼性的贪欲四者相应，但由于它们也是非烦恼性的，因此不会对获得声闻的果位造成障碍，也不是善法。如果是一位菩萨圣者，那么在等持之时，会现量见到二无我，因此，能障碍见到二无我的对人的执着和对法的执着都不会显现，因此是无漏的。也如《义密》中所说：“由于成为同时见到二无我的障碍的无明，就像以缘于绳子的状态的分别作为先导而错误地认为它是蛇一样，与烦恼性的心识相应的见，会同时对法与人进行增益。”如果生起出世间道，那么由于圣声闻见到人无我，因此不会对人进行增益，而心识对于诸法是不清晰的，并且会产生与增益的自性愚痴和见相应的状态。那个非烦恼性的也属于声闻。
English
If clinging is not destroyed, that wisdom will not be attained either. This is precisely the reason, because it is desired that consciousness arises from the aggregation of individually determined causes and conditions. The seventh consciousness is transformed into an afflicted one by the other power of the four afflictions, but it is not its own nature. Therefore, when those afflictions that are retinues eliminate the afflictive obscurations, they should cease, but the self-nature of consciousness cannot cease completely, because the meaning of transformation refers to the fact that through the power of the path, sudden faults are eliminated, thereby allowing one's own nature to become clear. As it is said in the *Meaning Secret*: "Some say that it is with outflows, because it has two abilities." Also, for this latter view, there is this detailed analysis: Before the transcendental path arises, the clinging to person and phenomena arises simultaneously, but when the transcendental path arises, then it is a noble Śrāvaka. At the time of equipoise, the mind does not impute to a person, and clearly engages with the meaning of the selflessness of the person, but with regard to phenomena, it is not separated from imputation and does not engage clearly. This also corresponds to ignorance, view, pride, and the four non-afflicted desires, but since they are also non-afflicted, they do not obstruct the attainment of the fruit of the Śrāvaka, nor are they virtuous. If it is a noble Bodhisattva, then at the time of equipoise, both selflessnesses are seen manifestly, therefore, the clinging to a person and the clinging to phenomena, which obstruct the seeing of the two selflessnesses, will not manifest, therefore it is without outflows. As it is also said in the *Meaning Secret*: "Because of the ignorance that becomes an obstacle to seeing both selflessnesses simultaneously, just as with the conceptualization of the state of a rope as a snake, preceded by the conceptualization, the view corresponding to the afflicted mind arises, simultaneously imputing to phenomena and person." When the supramundane path arises, then because the noble Śrāvaka sees the selflessness of the person, therefore there is no imputation to a person, and the mind is unclear about phenomena, and the state of corresponding to the nature of imputation, delusion and view arises. That non-afflicted one also belongs to the Śrāvaka.
Tibetan
ས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདོད་པའི་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང༌། ཆོས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་ང་རྒྱལ་དག་དང་ཡང་མཚུངས་པར་ལྡན་ནོ་ཞེས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའམ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་ཞིག་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་གནས་སྐབས་དེ་ན་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀ་མངོན་སུམ་པའི་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་འབྱུང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དོན་གསང་དུ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བག་ཆགས་སྒོད་དམ་མི་སྒོད། སྒོད་ན། སངས་རྒྱས་སྔ་མ་རྣམས་བག་ཆགས་སྒོ་ཡུན་རིང་བས་དེ་དག་མཐུ་ཆེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཕྱི་མ་རྣམས་ཡུན་ཐུང་བས་མཐུ་ཆུང་ བར་འགྱུར་བ་དང༌། བག་ཆགས་སྒོ་གཞི་ལུང་མ་བསྟན་ཁོ་ནར་མ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །མི་སྒོད་ན་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུང་བ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་ཞེས་པའི་ལན་ལ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚེ་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་ནུས་པ་མཐར་ཐུག་ཏུ་རྒྱས་པས་ན་བག་ཆགས་གསར་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་ཞེས་པ་ལྟར་རྒྱུན་མཐའི་རྗེས་སུ་ཡིད་ཤེས་ཟག་མེད་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ནུས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སོན་པས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་པའམ། ཡང་ན་རྣམ་ཤེས་གང་གནས་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ཕན་ཚུན་རྐྱེན་དང་རྐྱེན་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གོང་གི་ཚུལ་དེ་ལྟར་བྱས་ནས་དགུ་པར་ཡང་ཡིད་ཤེས་གནས་གྱུར་པར་གསུངས་པ་ཡང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ཐོབ་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུ་ཙམ་ལུས་པའི་ཕྱིར་རགས་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་ཀྱི་ཡིད་ཤེས་མ་ལུས་པར་གནས་ན་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པར་དྲུངས་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་མིང་དང་མཚན་མའི་རྣམ་པར་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་སྒྲིབ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ནས་བརྒྱད་པ་ནས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་འབྱུང་བ་དང༌། འབད་རྩོལ་ཞི་བའི་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྲུབ་འབྱུང་བར་བཤད་པ་ནི་བདག་གིས་མཉམ་པར་བཞག་པའོ། །བདག་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་བོ་སྙམ་པའི་གང་ཟག་ཏུ་ཞེན་པའི་རྟོག་པའི་ འབད་རྩོལ་ཞི་བ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་འདོགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།
Chinese
为了不对地的果实造成障碍，为了是欲妙果实之因，为了能获得涅槃，所以说善不是；对于非烦恼之法，也同样具有贪执和慢心；如果菩萨是完全回向或决定性的种姓，那么在这种情况下，两种无我都会显现，并且只有无漏才会产生。如是说。那么，在佛的境界中，意识的增上缘是什么样的呢？密意中说：如镜般的智慧，习气是增长还是不增长？如果增长，那么，先前的佛陀们因为习气增长的时间长，所以他们威力大，而后来的佛陀们因为时间短，所以威力小；并且习气增长的基础不一定只是无记。如果不增长，那么，力量和无畏等无量功德的产生就会变成无因。对于这个回答，就像金刚喻定一样，当无漏的种子全部同时达到究竟的力量时，就不依赖于新的习气而持续产生，就像在常边之后，意识无漏产生，它本身就达到了究竟力量的自性，所以应该会持续不断地进行。或者，要知道，任何识转依的智慧，它们之间都会变成互为因和因生。以上述方式进行后，第九也说意识转依，这也是为了获得四种各别自证智的自在，并且因为只剩下少许修断，所以只是粗略地考虑，如果意识完全存在，那么因为完全拔除了戏论的习气，所以没有以名和相的方式出现的识，因此会完全断除所知障。因此，从第八地开始，无分别智持续不断地产生，并且说无勤作的利他事业自然成就，这是我所安立的。我以为要成办有情义利，对于执著于补特伽罗的分别
English
In order not to obstruct the fruit of the earth, in order to be the cause of the desired fruit, and in order to attain Nirvana, it is said that virtue is not; for non-afflictive dharmas, there is also attachment and pride; if a Bodhisattva is one who is fully dedicated or of a definitive lineage, then in that state, both selflessnesses will manifest, and only the uncontaminated will arise. Thus it is said. So, what is the dominant condition of mind consciousness in the realm of the Buddha? In secret meaning, it says: Does the habitual tendency of mirror-like wisdom increase or not? If it increases, then the former Buddhas are more powerful because the habitual tendency increases for a long time, while the later Buddhas are less powerful because the time is short; and the basis for the increase of habitual tendency is not necessarily only unspecified. If it does not increase, then the arising of immeasurable qualities such as strength and fearlessness will become causeless. In response to this, like the Vajra-like Samadhi, when all the uncontaminated seeds simultaneously develop to the ultimate power, they arise continuously without relying on new habitual tendencies, just as after the constant edge, mind consciousness arises uncontaminated, and it itself attains the nature of ultimate power, so it should continue constantly. Or, know that whatever consciousness is transformed into wisdom, they will become mutual causes and effects. After doing the above in this way, it is also said in the ninth that mind consciousness is transformed, which is also in order to gain mastery over the four individual perfect knowledges, and because only a small amount of cultivation abandonment remains, it is only roughly considered, if mind consciousness exists completely, then because the habitual tendencies of elaboration are completely eradicated, there is no consciousness that arises in the form of name and sign, so the cognitive obscurations will be completely abandoned. Therefore, from the eighth level onwards, non-conceptual wisdom arises continuously, and it is said that effortless activities for the benefit of others are naturally accomplished, which is what I have established. I thought that I would accomplish the benefit of sentient beings, for the conceptualization of clinging to the person