Tibetan
་གཏི་མུག་ལ་བཏགས་བའི་བག་མེད་འདོད་ཆགས་ལ་བཏགས་པའི་རྒོད་པ། གཏི་མུག་གི་ཆ་ལ་བཏགས་པའི་མ་དད་པ། ལེ་ལོ། རྨུགས་པ་སྟེ་དྲུག་འབྱུང་བས་ན་འཁོར་བཅོ་ལྔར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་དག་འབྱུང་བར་བཤད་ཀྱང་དགུར་གྲངས་ངེས་ཏེ་དྲུག་པོ་དེ་དག་གདགས་གཞི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་དེའི་རྫས་ཡིན་པས་ན་དེ་བཞི་ལས་གུད་ན་མེད་དོ། །རྫས་དགུ་པོ་འདི་ལས་སེམས་བྱུང་གཞན་མི་འབྱུང་བ་ནི། རྒྱས་པར་དོན་གསང་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་ཚིག་མངས་སུ་དོགས་པ་དང༌། དཀའ་བའི་གནས་མ་ཡིན་པས་མ་བྲིས་སོ། །ལྔ་པ་ས་དཔྱད་པ་ནི། ཅི་ཉོན་ཡིད་འདི་གང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་རྟེན་དེ་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་ས་དེ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་འདོད་པའི་སོ་སྐྱེ་ཞིག་གིས་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ན་ཉོན་ཡིད་མི་ལྡོག་པས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་དུ་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་རྟེན་དེའི་ཀུན་གཞི་ལ་ཉོན་ཡིད་འཁོར་བཅས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་སྲེད་པས་ རིས་སུ་བཅས་པས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེའི་འོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང༌། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ཡང་སྐྱོན་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། འདོད་པའི་སོ་སྐྱེ་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཞེས་པ་ནི། གཙོ་བོར་འཁྲིག་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་ཐོབ་པ་ཡིད་མི་བདེའི་གདུང་བ་མེད་པ་དང༌། འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་ཆགས་པ་མངོན་གྱུར་བ་རྒྱུད་གདུང་བར་བྱེད་པ་མེད་པས་ན། ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་ཆགས་སྡང་འགའ་ཞིག་ཙམ་སྤངས་པ་ཡིན་གྱི་ཉོན་ཡིད་འདི་ནི་བདག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་དང་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་པས་འདི་གཉེན་པོའི་མཐུས་ལྡོག་པས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་དགོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ཡིད་འདི་འཇུག་ལྡོག་གི་དུས་གང་ཞེ་ན། འགོག་པ་མཉམ་གཞག་གནས་སྐབས་དུས། །དབང་ཐོབ་དགྲ་བཅོམ་མཐར་ཐུག་གོ། འདི་ལ་གནས་སྐབས་རེས་འགའ་བའི་ལྡོག་དུས་དང༌། མཐར་ཐུག་གཏན་ལྡོག་པའི་དུས་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། ས་བརྒྱད་པ་ལ་མི་སློབ་པའི་ལམ་མ་ཐོབ་པའི་དུས་ཀྱི་འགོག་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་གི་དུས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་དང༌ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སུམ་ཅུ་པ་ལས། དགྲ་བཅོམ་མེད། འ
Chinese
愚痴所系的放逸，贪欲所系的掉举，愚痴分上的不信，懈怠，昏沉，这六者生起，难道不会变成十五种随烦恼吗？答：虽然说这些会生起，但数量确定为九，因为这六者是能被安立为所依的四种烦恼的体性，所以与那四者没有差别。除了这九种体性之外，不会生起其他的随心所，这要从广说、密意、分别、略说中去了解。这里因为担心文字繁多，而且不是困难之处，所以没有写。第五，观察处所：什么是随烦恼心，存在于谁的相续中，作为所依的那处所是生起的地方吗？不是吗？如果按照第一种说法，那么一个欲界的凡夫如果对欲界的贪欲断除，随烦恼心不会退转，因此欲界的烦恼会显现并进入相续中。如果按照第二种说法，那么作为所依的阿赖耶识，随烦恼心及其眷属会执著为我，因为被区分开来，所以欲界的烦恼不会增长吗？答：凡是生起的地方都会说“哦”，并且会变成如前所说的过失，因此不承认第二种说法。如果是那样，那么对第一种说法也提出了过失，不是吗？答：没有过失。所谓欲界的凡夫对欲界的贪欲断除，主要是指对性行为的贪欲断除，以及获得止观的道路，没有不愉快的痛苦，并且对五种欲妙的贪著显现，不会使相续痛苦，因此只是舍弃了一些表面上的贪嗔，而随烦恼心则是与俱生的我执和合，因此必须依靠对治的力量才能退转，所以必须生起无漏的智慧。像这样的心，什么时候进入和退转呢？寂止等持为暂时，获得自在阿罗汉为究竟。这里有暂时退转的时候，以及究竟退转的时候两种。第一种是：在第八地没有获得无学道的时候进入寂止的时候，以及圣者们的等持的时候。第二种是获得自在的菩萨，八地以上，以及声闻缘觉阿罗汉们。就像《三十颂》中所说：阿罗汉无。
English
The laxity associated with ignorance, the agitation associated with desire, the lack of faith associated with ignorance, laziness, and drowsiness – if these six arise, won't they become fifteen secondary afflictions? Answer: Although it is said that these arise, the number is fixed at nine, because these six are the nature of the four afflictions that can be established as the basis, so there is no difference from those four. Apart from these nine natures, no other mental events arise, and this should be understood from the extensive explanation, the hidden meaning, the differentiation, and the concise explanation. Here, because I am worried about too many words, and it is not a difficult point, I have not written it. Fifth, examining the place: What is the secondary afflicted mind, in whose continuum does it exist, is that place where it arises the place of reliance? Or not? If according to the first statement, then if an ordinary being of the desire realm has abandoned attachment to desire, the secondary afflicted mind will not turn back, therefore the afflictions of the desire realm will manifest and enter the continuum. If according to the second statement, then the alaya consciousness, which is the basis of reliance, will cling to the secondary afflicted mind and its retinue as self, and because they are distinguished, will the afflictions of the desire realm not increase? Answer: Wherever it arises, it will be said "Oh," and it will become the fault as previously stated, therefore the second statement is not accepted. If that is the case, then a fault has also been pointed out in the first statement, hasn't it? Answer: There is no fault. The so-called ordinary being of the desire realm has abandoned attachment to desire, mainly refers to the abandonment of attachment to sexual activity, and the attainment of the path of calm abiding and insight, without unpleasant suffering, and the manifestation of attachment to the five desirable qualities, which does not cause suffering to the continuum, therefore only some superficial attachment and aversion are abandoned, while the secondary afflicted mind is combined with the innate self-grasping, therefore it must rely on the power of the antidote to turn back, so it is necessary to generate uncontaminated wisdom. When does such a mind enter and turn back? Cessation and equipoise are temporary, and attaining freedom as an Arhat is ultimate. Here there are two times: a temporary turning back and an ultimate turning back. The first is: when entering cessation at the time when the path of no more learning has not been attained on the eighth ground, and at the time of the equipoise of the noble ones. The second is the bodhisattvas who have attained freedom, from the eighth ground and above, and the Hearers and Solitary Realizers who are Arhats. As it is said in the Thirty Verses: Arhats do not have.
Tibetan
གོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་ན་མེད། །འཇིག་རྟེན་ འདས་པའི་ལམ་ན་མེད། །འདི་ནི་གྱུར་པ་གཉིས་པའོ། །ཞེས་དང༌། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་ཡང༌། ཡིད་གང་ཞེ་ན་གང་དུས་རྟག་ཏུ་རློམ་སེམས་པའི་བདག་ཉིད་དང༌། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། མི་སློབ་པའི་ས་མ་གཏོགས་པར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། གང་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་འགགས་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཡིད་ནི་གཉིས་ཏེ་ངར་སེམས་པའི་ཡིད་དང༌། དེ་མ་ཐག་པའི་ཡིད་དོ། །དེ་གཉིས་ལ་རིམ་པ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་ཡིད་དང༌། ཀུན་རྫོབ་པའི་ཡིད་ཅེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། རྣམ་ཤེས་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། ཚོགས་དྲུག་ལས་གུད་ན་གཞག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོས་ནི་ཚོགས་དྲུག་མཚན་མ་ལ་འཆིང་བའི་གནས་བྱས་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པར་བྱེད་ལ། གཉིས་པ་ནི་ཚོགས་དྲུག་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་བྱས་ནས་རང་འགགས་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་གོ་འབྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལ་ཡིད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་བྱེད་པས་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་མ་ཐག་པའི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་དང༌། གཉིས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང༌། མ་རིག་པ་དང་རྟག་ཏུ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སྟེ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གང་གནས་གཅིག་པོས་ནི་བསྐྱེད་ལ། གཉིས་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱས་པ་སྟེ། ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་མ་ཐག་པ་དང་ངར་སེམས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དབང་ཐོབ་པའི་སེམས་པ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ན་ཉོན་ཡིད་མེད་ན། དེ་དག་ན་ཡིད་ཤེས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་ཉོན་ཡིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དབང་ཐོབ་པ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པས་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་གནས་གྱུར་པས། །མཉམ་ཉིད་ཡེ
Chinese
在寂灭的等持中没有，在超世间的道中没有，这是第二种转变。如是说。在《摄类学》中也说：何为意？即是恒时怀有傲慢之自性，并缘于阿赖耶识，且与四种烦恼——我见、我执、我慢、无明——相应者。此意于道现前时、入于灭尽定、以及非学地之外，于善、不善、无记一切中皆有。并且，任何六识灭尽之后的识，即是意。如是说。如此一来，意即有两种：执我的意和紧随其后的意。对于这二者，依次也可称为胜义意和世俗意。因为不依赖于其他识而能独立存在，并且无法脱离六识而存在。其中，第一种意以六识为束缚对境，从而产生一切有漏烦恼；第二种意则以六识为近取因，凭借自身灭尽之力，开启后续识产生的机会。如是说：意有两种，即作为紧随其后之因，成为处所，故称为识灭尽之后的意，是识产生的处所；第二种是烦恼意，与四种烦恼——坏聚见、我慢、我执、无明——恒时相应，是识产生一切烦恼的处所。识由第一种意所生，由第二种意而成为烦恼。因为对境进行识别，所以称为识。因为是紧随其后和执我的缘故，所以意有两种。如果自在者之心、阿罗汉、以及圣者的等持中没有烦恼意，那么他们那里也将没有意识，因为意识的增上缘——烦恼意——不存在的缘故。并且，自在者和阿罗汉将获得平等性智，如是说：烦恼意转成处，平等性
English
It is not in the absorption of cessation, nor in the path beyond the world. This is the second transformation. Thus it is said. Also in the Compendium of