Tibetan
ད་པར་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་ བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ངོ་མཚར་གྱི་ཡོན་ཏན་དུ་མས་བརྒྱན་པ་འབྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པས་རང་དབང་མཆོག་ཐོབ་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བུ་བཅིངས་པ་དང་བྲལ་མ་ཐག་ཏུ་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་དང༌། དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ངང་པའི་དཔེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཡིན་ལ། ཆགས་བྲལ་གྱི་དཔེ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་གྲགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་མངོན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་ཀུན་གཞིར་འདོད་པ་ནི་རྩིངས་པར་མངོན་ཏེ་ལུང་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་པ་བཏང་ལ་དཀྱུས་མ་ཉིད་བཤད་དེ། ཀུན་གཞི་ས་བོན་གྱི་ཆ་དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཆོས་ཐམས་ཅད། །རྒྱུ་འམ་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རུ། །སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་གཞིའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྐྱེ་བ་ཅན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་དེར་སྦྱོར་བའམ། དེ་ཡང་རྒྱུའི་དངོས་པོར་དེ་དག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཡང་ན་སེམས་ཅན་དག་དེའི་བདག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་ངེས་ཚིག་གསུམ་ཆོས་གཅིག་གི་ངེས་ཚིག་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་ས་བོན་དང་རྣམ་སྨིན་མ་ཕྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས། རྣམ་པར་དབྱེ་སྟེ་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་འདིར། སྤྱིར་ཀུན་གཞི་ཞེས་འབྱུང་བའི་ དོན་ནི་འདིར་ཆོས་ཀུན་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཀུན་གཞི་ས་བོན་ཀྱི་ཆ་ལ་ཀུན་གཞི་ཞེས་པ་ནི། ཚོགས་བདུན་གྱིས་བསྡུས་པའམ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་དེ་དག་འདིའི་འབྲས་བུར་འདིར་སྦྱོར་བའམ། ཡང་ན་ཀུན་གཞི་དེ་ཉིད་ཆོས་དེ་དག་གི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་འདིར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་གཞིའོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་ནི་འགྲོ་བ་ལྔའི་སེམས་ཅན་ཀུན་འདིར་ཉོན་ཡིད་ཀྱིས་བདག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞིའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ས་བོན་གྱི་ཆ་དེའི་ལྡོག་དུས་གང་ཞེ་ན། དེ་ཕྱིར་དབང་ཐོབ་དགྲ་བཅོམ་ལ། །ཀུན་གཞི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །འཇོག་བྱེད་གཉིས་པོ་མེད་ཕྱིར་
Chinese
就像不是现在这样一样。法身是从烦恼和所知障中解脱出来的，具有力量和无畏等众多奇妙的功德，是一切财富的处所，随心所欲地享用，获得最上的自在。例如，国王的儿子刚从束缚中解脱出来，就从头顶上灌顶，拥有圆满的权势和最上的财富一样。如是说。第四个是，天鹅的比喻在世间广为人知，而离贪的比喻则显然是根据论典而说的。如果这样做，那么一些智者认为无漏的种子是阿赖耶识，这显得粗糙，因为它与这个教证相违背。放下繁琐的论述，直接解释：阿赖耶识的种子部分为什么称为阿赖耶识呢？一切遍染烦恼之法，在因或果的实体中，结合的缘故是阿赖耶识。如是说：为什么称它为阿赖耶识呢？有生之类的一切遍染烦恼之法，作为果的实体在那里结合，或者它也作为因的实体在那里结合，所以是阿赖耶识。或者，众生们在那里结合为它的自性，所以是阿赖耶识。如是所说，应当这样解释。这里，三个词语像是同一个法的定义一样，这是在没有区分种子和异熟的情况下说的，所以要加以区分来解释。也就是说，在这里，一般来说，出现“阿赖耶识”这个词的意义是，在这里结合一切法，而特别地，阿赖耶识的种子部分被称为阿赖耶识，是因为它是七识的集合，或者是烦恼、业和生的遍染之法的因缘，所以那些法作为它的果在这里结合，或者阿赖耶识本身作为那些法的因的实体在这里结合，所以是阿赖耶识。阿赖耶识的异熟部分是，五道轮回的众生都在这里被染污的意念结合为自我，所以是阿赖耶识。那么，这样的种子部分的止息时间是什么时候呢？因此，获得自在的阿罗汉，没有阿赖耶识，因为没有能安立的二者。
English
It is like not being in the present state. The Dharmakaya is liberated from afflictions and cognitive obscurations, adorned with numerous wonderful qualities such as power and fearlessness, the abode of all wealth, enjoying as desired, having attained supreme freedom. For example, a king's son, as soon as he is freed from bondage, is immediately crowned from the top of his head, possessing perfect power and supreme wealth. So it is said. The fourth is, the swan analogy is well-known in the world, while the detachment analogy is clearly based on the scriptures. If this is done, then some scholars consider the uncontaminated seed to be the Alaya, which seems crude, because it is contrary to this scripture. Put aside the elaborate discussion and explain directly: Why is the seed part of the Alaya called Alaya? All pervasively afflicted dharmas, in the substance of cause or effect, because of the combination, it is Alaya. As it is said: Why is it called Alaya-vijnana? All beings' pervasively afflicted dharmas, as the substance of the result are combined there, or it is also combined there as the substance of the cause, therefore it is Alaya-vijnana. Or, sentient beings are combined there as its self, therefore it is Alaya-vijnana. As it is said, it should be explained in this way. Here, the three terms are spoken of as if they were definitions of the same dharma, which is said without distinguishing between seed and maturation, so it should be distinguished and explained. That is, here, in general, the meaning of the word "Alaya" is that all dharmas are combined here, and in particular, the seed part of the Alaya is called Alaya because it is the collection of the seven consciousnesses, or the cause of the pervasively afflicted dharmas of affliction, karma, and birth, so those dharmas are combined here as its result, or the Alaya itself is combined here as the substance of the cause of those dharmas, therefore it is Alaya. The maturation part of the Alaya is that all sentient beings of the five realms are combined here by the defiled mind as self, therefore it is Alaya. So, what is the time of cessation of such a seed part? Therefore, an Arhat who has attained power does not have Alaya, because there are no two that can establish it.
Tibetan
རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་རམ། ས་བོན་གྱི་ཀུན་གཞི་དེ་ཉིད་དེ་དག་གི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཉོན་ཡིད་ཀྱིས་བདག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་གཞིར་བཞག་པ་དེའི་ཕྱིར་དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཀུན་གཞི་ས་བོན་གྱི་ཆ་མེད་ལ་སྤྱིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་མེད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པས་ཀུན་གཞིར་འཇོག་བྱེད་གཉིས་པོ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ། ཐེག་བསྡུས་ལས། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཉོན་ མོངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱོར་ཞེས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ། བག་ཆགས་གསུམ་གྱི་ལྡོག་དུས་ནི། དོན་གསང་ལས། སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་མ་བྱུང་གི་བར་དུའོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ས་བོན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ནི། གཉེན་པོ་མ་བྱུང་གི་བར་དུའོ། །དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་ཡང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ཀྱི་བར་དུའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ནི། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་བར་དུ་རྒྱུན་འཇུག་པ་ཙམ་གྱིས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་ངོ༌། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དབང་ཐོབ་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ལ་མེད་ན། དེ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་པོ་ཁས་ལེན་དགོས་སམ་མི་དགོས། དགོས་ན། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ན། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་མ་གཏོགས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །མི་དགོས་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དང༌། ལྷག་མེད་ཀྱི་བར་དུ་འཇུག་པ་ཉམས་སོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་རྣམ་སྨིན་གྱིས་ཁྱབ་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་ཀུན་གཞིས་མ་ཁྱབ་སྟེ། དབང་ཐོབ་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ཡོད་ཀྱང་ཀུན་གཞིའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་གཉིས་པོ་མི་འབྱུང་ལ། ཚོགས་བརྒྱད་དུ་སྟོན་པ་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དང་བརྒྱད་དུ་བྱེད་པ་ནི། རིགས་ལ་སེ
Chinese
若。因为从一切烦恼的法都是果的实物，或者种子的一切基础，将那些作为彼等之因的实物结合之故，以及被烦恼意执著为我之故，所以安立为一切基础，因此获得自在的菩萨八地以上，以及声闻和独觉阿罗汉等，就个别而言，一切基础没有种子的部分，总的来说，没有一切基础的阿赖耶识，因为已经断除了一切烦恼，所以没有安立一切基础的两种作用。并非不成立，在《摄大乘论》中说：声闻和学习的菩萨们，是显示一部分的体性，阿罗汉和独觉，以及如来们，是烦恼的障碍全部显示的体性，以及烦恼和所知障全部显示的体性，应各自结合。个别而言，三种习气的还灭之时是，在《义明秘诀》中说：有支的习气的种子，直到异熟果未生起之间。坏聚见的种子和烦恼性的戏论的习气的种子，直到对治未生起之间。善和无记性的戏论的习气的种子也是，声闻和独觉彼等未完全从涅槃中超出之间。如来的则是，仅仅以金刚喻定之间持续进入的方式，持续不断地生起。如是等等。如果一切基础的阿赖耶识在获得自在者和阿罗汉等没有，那么，彼等的相续中，必须承认八识，或者不必须承认？如果必须承认，则会变成有一切基础的阿赖耶识，否则，会变成有不是八识聚的识。如果不必须承认，那么，异熟的金刚喻定等，以及进入无余涅槃之间就会退失，如果这样认为，没有过失。虽然一切基础的阿赖耶识被异熟所遍及，但是异熟的识没有被一切基础所遍及，因为获得自在者和阿罗汉有异熟的识，但是没有一切基础的意义，所以不会产生两种过失，在显示八识聚时，将一切基础的阿赖耶识和第八识分开，是因为种姓的差别。
English
If. Because all the afflicted dharmas are the objects of fruit, or the basis of all seeds, because those are combined as the objects of cause for them, and because they are apprehended as self by the afflicted mind, therefore, it is established as the basis of all. Therefore, the bodhisattvas who have attained mastery from the eighth bhumi onwards, and the Arhats of the Shravakas and Pratyekabuddhas, in particular, the all-basis lacks the aspect of seeds, and in general, there is no all-basis consciousness, because all afflictions have been abandoned, so there are none of the two functions that establish the all-basis. It is not unestablished, for in the Compendium of Vehicles it says: "The Shravakas and bodhisattvas who are learning are characterized by showing one aspect. The Arhats and Pratyekabuddhas, and the Tathagatas, are characterized by showing all the obscurations of affliction, and the characteristics of showing all the afflictions and obscurations of knowledge, should be applied accordingly." In particular, the time of the reversal of the three habitual tendencies is: In the Secret Meaning, it says: "The seed of the habitual tendency of the limb of existence is until the fruit of maturation has not arisen. The seed of the view of the aggregation of destruction and the seed of the habitual tendency of the elaboration of affliction is until the antidote has not arisen. The seed of the habitual tendency of the elaboration of virtue and non-indicated is also until those Shravakas and Pratyekabuddhas have not completely passed beyond nirvana. For the Tathagatas, it continuously arises by merely continuously entering until the vajra-like samadhi." As it is said. If the all-basis consciousness is not present in those who have attained mastery and the Arhats, then is it necessary to accept the eight consciousnesses in their continuum, or is it not necessary? If it is necessary, then there will be an all-basis consciousness, otherwise, there will be a consciousness that is not one of the eight aggregates of consciousness. If it is not necessary, then the vajra-like samadhi of maturation and the entry into the state without remainder will be lost. If you think so, there is no fault. Although the all-basis consciousness is pervaded by maturation, the consciousness of maturation is not pervaded by the all-basis, because those who have attained mastery and the Arhats have the consciousness of maturation, but there is no meaning of the all-basis, so the two faults will not occur. When showing the eight aggregates, the reason for separating the all-basis consciousness and the eighth is because of the difference in lineage.