Tibetan
་མཐར་གྱིས་སྤོང་བ་དང༌། འབྲས་བུ་མཐར་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་གྱི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་དེ་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དུ་འབྲས་བུ་འཐོབ་པ་ལ་ཐོད་རྒལ་བ་དང་རིམ་གྱིས་པ་གཉིས་དང༌། སྤང་བྱ་སྤོང་བ་ལ་ཡང་མཐར་གྱིས་དང༌། ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་བ་གཉིས་ཏེ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བ་ནི། སྤང་བྱ་རིམ་གྱིས་པ་དང་ མི་འགལ་ལ་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་པ་ནི་སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་བ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་བཞི་པོ་འདི་ཞུགས་གནས་གང་ལ་བཞག་ཅེ་ན་འབྲས་བུ་དང་སྤང་བྱ་མཐར་གྱིས་པ་ནི་ཞུགས་གནས་བརྒྱད་ཆར་ལ་ཡོད་ལ་འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བ་ནི་འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་ཀྱི་ཞུགས་གནས་བཞི་ཁོ་ན་ལ་བཞག་སྟེ། བཅུ་དྲུག་པ་དང་པོར་ཐོབ་པའི་ཚེ་འབྲས་བུ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བར་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཐོབ་པ་དེ་འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བའི་དོན་ཡིན་ཞིང་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་འབྲས་བུ་སྔ་མ་དོར་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་བཅུ་དྲུག་པའི་ཚེ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ཏེ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་སྲིད་རྩེའི་སྒོམ་སྤང་མི་སྤོང་བ་དང་མཐོང་ལམ་གྱིས་ཀྱང་བསྒོམ་སྤང་དེ་སྤང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་བ་ནི་འབྲས་བུ་དང་པོ་དང་ཐ་མ་གཉིས་ཉིད་ལ་བཞག་སྟེ་ཕྱིར་འོང་ལ་ཁམས་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་གང་ཡང་སྤངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདོད་པའི་དགུ་པ་མ་སྤངས་ན་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་མི་འགྱུར་ལ་དགུ་པ་སྤངས་ན་ཁམས་གསུམ་གའི་དགུ་ཆར་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མངོན་པ་མཛོད་དུ་ནི། འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་དུ་དང་མཐར་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་གཉིས་བཤད་ཀྱི་ཅིག་ཅར་བ་གཏན་མི་འདོད་མོད། རྨོངས་པ་དག་ནི་མཛོད་ལས་བཤད་པའི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་ཅིག་ཅར་བར་འདོད་པ་ནི་ཆ་མེད་ཀྱི་རྒྱུས་གཏམ་སྨྲས་ནས་རང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་མཐོང་སྟེ། མཛོད་ལས། སྤྱིར་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྗེས་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ཁམས་གོང་གི་གཉེན་པོར་སོང་བ་དེས་འདོད་སྔ་རབས་པ་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པར་གཏན་མི་འདོད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ནི། མཛོད་ལས། སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་བར། །བསམ་གཏན་མཐའ་བརྟེན་གཅིག་ལ་ཀུན། །དེའི་སྔོན་དུ་ཐར་ཆ་མཐུན་ཞེས་པ་ལྟར་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱོར་ལམ་མཐོང་ལམ་བསྒོམ་ལམ་མི་སློབ་ལམ་ཀུན་སྟན་གཅིག་ལ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་གཞི་གཅིག་པ་གཅིག་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། འདོ
Chinese
逐渐断除，以及就逐渐显现果位的角度来说，并非决定说圣者就是如此。因为获得果位有顿超和渐次两种，所断之法断除也有逐渐和一时断除两种，所以共有四种。其中顿超果位与渐次断除所断不相违，而渐次果位与一时断除所断相违。那么这四种补特伽罗安立于何处呢？果位和所断都是渐次的，存在于八种入住位中，而顿超果位只安立于中间两种果位的四种入住位中。在初次获得第十六果位时，不舍弃之前的果位而获得之后的果位，这就是顿超果位的含义，因为入流果不需要舍弃之前的果位。阿罗汉果在第十六果位时无法获得，因为在见道之前不舍弃有顶的修断，而且见道也无法断除修断。其中一时断除所断，只安立于最初和最后的两种果位，因为一来者没有断除上界的任何烦恼。如果不舍弃欲界的第九品烦恼，就不会成为不来者，如果舍弃了第九品烦恼，就舍弃了三界的一切九品烦恼，因此会成为阿罗汉。在《俱舍论》中，只说了顿超和渐次显现果位两种，根本不承认一时断除。愚昧者认为《俱舍论》中所说的像犀牛角一样的独觉是一时断除，这就像说了毫不相干的故事，来显示自己的真实一样。如《俱舍论》所说：“总的来说，不是欲界的后品。”就像成为了上界的对治，根本不承认它能成为欲界前品烦恼的对治。分别说者认为，像犀牛角一样的独觉，如《俱舍论》所说：“导师和犀牛角菩提，禅定边际一切于一。”就像依靠第四禅，在一座上生起加行道、见道、修道、无学道一切道一样，因此必须承认异生和阿罗汉的基础是一样的。
English
Gradually abandoning and, from the perspective of gradually manifesting the fruit, it is not necessarily determined that the noble persons are just like that. Because there are two ways to obtain the fruit: sudden transcendence and gradual progression, and there are also two ways to abandon what is to be abandoned: gradually and all at once, so there are four in total. Among them, the sudden transcendence of the fruit is not contradictory to the gradual abandonment of what is to be abandoned, but the gradual fruit is contradictory to the simultaneous abandonment of what is to be abandoned. So where are these four types of individuals established? The fruit and what is to be abandoned are both gradual, existing in all eight states of dwelling, while the sudden transcendence of the fruit is only established in the four states of dwelling of the two intermediate fruits. When the sixteenth fruit is first obtained, the subsequent fruit is obtained without abandoning the previous fruit, which is the meaning of the sudden transcendence of the fruit, because the stream-enterer fruit does not need to abandon the previous fruit. The Arhat fruit cannot be obtained at the time of the sixteenth fruit, because before the path of seeing, the meditative abandonment of the peak of existence is not abandoned, and even the path of seeing cannot abandon that meditative abandonment. Among them, the simultaneous abandonment of what is to be abandoned is only established in the first and last two fruits, because the once-returner has not abandoned any of the afflictions of the upper realms. If the ninth category of afflictions of the desire realm is not abandoned, one will not become a non-returner, and if the ninth category is abandoned, all nine categories of the three realms are abandoned, so one will become an Arhat. In the Abhidharmakośa, only the two ways of sudden transcendence and gradual manifestation of the fruit are mentioned, and simultaneous abandonment is not recognized at all. The ignorant think that the solitary realizer like the rhinoceros horn mentioned in the Abhidharmakośa is a simultaneous abandonment, which is like telling an irrelevant story to show one's own truth. As the Abhidharmakośa says: "In general, it is not the latter of the desire realm." Just like becoming the antidote to the upper realms, it is not recognized at all that it can become the antidote to the former afflictions of the desire realm. The Vaibhāṣikas think that the solitary realizer like the rhinoceros horn, as the Abhidharmakośa says: "The teacher and the rhinoceros horn enlightenment, all on one meditation boundary." Just like relying on the fourth dhyana, generating all the paths of application, seeing, meditation, and no-more-learning on one seat, therefore it must be admitted that the basis of the ordinary person and the Arhat is the same.