Tibetan
བས་ནི་བརྒྱད་དེ། ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཞེས་པ་ནས་འབབ་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་བར་དང༌། ཟག་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་བསིལ་བར་གྱུར་ཅིང་བསིལ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་དགྲ་བཅོམ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་མདོ་སྡེ་དེ་དག་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཉམས་པ་ཡོད་པར་དམ་འཆའོ། །དོན་འདི་ལ་མཛོད་འགྲེལ་དུ་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ན་རེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་ཟེར་ཏེ་འདི་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཅི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅེ་ན། ལུང་དང་རིགས་པས་སོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ཡང་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་བཟུང་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལོག་རྟོག་སུན་འབྱིན་པར་མཛད་དོ། །འདིར་འགྲེལ་བཤད་དུ་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ སྤང་པས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དང་པོ་མ་ཡིན་པ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལས་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་སྲིད་དེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་གཉིས་པའི་ཡང་བཞེད་པས་འབྲས་བུ་དང་པོ་དང་ཐ་མ་གཉིས་ངེས་པར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཁོ་ནས་འཐོབ་པ་མི་ཉམས་ལ་འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་ནི་འཕགས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་དེ་གཉིས་ལས་ཉམས་པ་སྲིད་དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤངས་པ་ནི་ལྡོག་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དོན་དེ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཡང་བཞེད་པར་མངོན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་དུ། དེ་ཉིད་དང་བརྟན་དང༌། མ་ལུས་ཁྱད་པར་མཁྱེན་པར་འགྲུབ། །གཤེགས་པ་རྟོགས་པའི་དོན་ཕྱིར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་པ་དང་སློབ། །མི་སློབ་ལས་ལྷག །ཅེས་ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཁྱེན་པ་དང༌། མཁྱེན་པ་བརྟན་པ་དང༌། མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པས་རིམ་པ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་པ་དང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་ལས་ལྷག་ཅེས་པ་ལྟར། སྡུག་བསྔལ་བརྟེན་མིན་ཕྱིར་ལེགས་ཡིན་ཞེས་དང༌། བདག་ལྟའི་ས་བོན་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །སླར་མི་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། གོམས་ཕྱིར་མ་ལུས་སྤངས་པ་ཡིན། །ཞེས་ཐུབ་པའི་སྤངས་པ་ལེགས་པར་སྤངས་པ་དང༌། སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པ་དང༌། མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ སྤང་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཏེ་རིམ་པ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་པ་དང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་ལས་ལྷག་པར་བསྟན་པར
Chinese
第八是，从“长久以来”到“降临”之间，以及“如同漏处”的一切法，都已变得清凉，因为经中说阿罗汉是清凉的。引用这些经部作为证据，主张阿罗汉也会退失。对于这个意义，《俱舍论释》中经部师们说，甚至阿罗汉也不会完全退失。他们这样说，那么如何理解这是合理的呢？通过圣言和理证。第二佛陀也秉持经部师的观点，驳斥了分别说者的邪见。在此，《释论》中“也”这个词，不仅显示了见道所断之法，断除后不会完全退失，而且也显示了阿罗汉也不会完全退失。如果不是最初的果位，一来果和不来果可能会退失，因为它们可能通过世间道获得。第二佛陀也这样认为，最初和最后的果位必定只能通过出世间道获得，所以不会退失，而中间的两个果位，圣者也可以通过世间道获得，所以这两个果位可能会退失，因为通过世间道断除的法可能会退转。这样阐述道。这个意义，也被智者之顶饰，吉祥法称所认可，在《释量论》中说：“彼性与坚稳，以及无余知，成办逝者悟，故胜外道学，不学。”如是，能仁的证悟，以彼性知、坚稳知、无余知，依次胜过外道、有学和无学。“痛苦依非故，是为善妙。”以及“断除我见种，故不再行返。”以及“串习故无余，断除即是也。”如是，能仁的断除，具有善妙断除、不再退转断除、无余断除的三种殊胜，依次显示了胜过外道、有学和无学的道理。
English
The eighth is that from "for a long time" to "descends", and all dharmas like "leaky places" have become cool, because it is said in the sutras that Arhats are cool. Quoting these sutras as evidence, it is asserted that Arhats can also regress. Regarding this meaning, the Sautrantikas in the commentary on the Abhidharmakosha say that even Arhats do not completely regress. They say this, so how can it be understood as reasonable? Through scripture and reasoning. The Second Buddha also holds the view of the Sautrantikas and refutes the wrong views of the Vaibhashikas. Here, the word "also" in the commentary shows not only that the dharmas to be abandoned by the path of seeing, once abandoned, do not completely regress, but also that Arhats do not completely regress. If it is not the first fruit, the once-returner and the non-returner may regress, because they may be attained through the worldly path. The Second Buddha also thinks that the first and last fruits must only be attained through the supramundane path, so they do not regress, while the two intermediate fruits can also be attained by noble ones through the worldly path, so these two fruits may regress, because what is abandoned through the worldly path may revert. This is how it is explained. This meaning is also recognized by the jewel on the crown of the wise, the glorious Dharmakirti, who said in the Pramanavarttika: "That nature and stability, and knowing without remainder, accomplish the Sugata's realization, therefore superior to outsiders, learners, and non-learners." Thus, the Sugata's realization, with knowing that nature, stable knowing, and knowing without remainder, successively surpasses outsiders, learners, and non-learners. "Because suffering does not depend, it is excellent." And "Because the seed of the view of self is abandoned, therefore there is no more returning." And "Because of habituation, all is abandoned." Thus, the Sugata's abandonment has three kinds of excellence: excellent abandonment, non-reverting abandonment, and complete abandonment, successively showing the reason for surpassing outsiders, learners, and non-learners.
Tibetan
་དགོངས་པ་བརྟགས་ནུས་ཤིང༌སློབ་པའི་སྤངས་པ་སླར་མི་ལྡོག་ན་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པས་སློབ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་སློབ་པའི་སྤངས་པ་ལྡོག་སྲིད་པར་མཁས་པ་གཉིས་མཐུན་ཡང་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མི་འདྲ་སྟེ། ཆོས་མངོན་པའི་ལུགས་བཤད་ཟིན་ལ་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་སླར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ན་སྤངས་པ་མི་ལྡོག་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་བདག་ལྟའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པས་ཇི་སྲིད་བདག་འཛིན་དྲུངས་མ་ཕྱུང་བ་དེ་སྲིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འཇུག་པས་ན་སློབ་པ་རྣམས་ལ་བདག་འཛིན་དྲུངས་ཕྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །འོ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་མི་ཉམས་པ་ལ་ལུང་གང་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དེ་འདྲ་བའི་སྤངས་པ་དེ་སླར་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་བས་སྤང་ངེས་སུ་གསུངས་པ་དང༌། སློབ་པ་ལ་བག་ཡོད་པ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་མི་གསུངས་པ་དང༌ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཀྱང་གནས་གསུམ་གྱིས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་མ་སྤངས་ཤིང་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ཡིན། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཡིན། དེ་ལ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་དགོས་པར་གསུངས་ལ། དགྲ་བཅོམ་པས་ཕྲ་རྒྱས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པས་ན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མ་ཚང་ངོ༌། །རིགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་གཏན་མི་སྐྱེ་བའི་གཉེན་པོ་སྐྱེས་ན་ཇི་ལྟར་ཉམས་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་མ་སྐྱེས་ན་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་རྩད་ནས་མ་བཏོན་ན་ཅི་ལྟར་ཟག་ཟད་ཡིན། ཟག་ཟད་མིན་ན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཉམས་པ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་དྲངས་པའི་མདོ་དེ་དག་གི་དགོངས་པ་གང་ཞེ་ན། འདིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉམས་པ་ནི་དུས་སྦྱོར་ཡིན་ལ། དེ་གང་ལས་ཉམས་ན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཉམས་པ་མདོའི་དོན་ཡིན་ནོ། །མདོ་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་ལྷག་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་བསམ་གཏན་བཞི་ལས་ཉམས་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་སེམས་རྣམ་གྲོལ་ལས་གཏན་མི་ཉམས་པར་གསུངས་པས་ན་མདོའི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །མདོ་གསུམ་པའི་དོན་ཡང་གནག་ཚོགས
Chinese
既然不能推断出（圣者）学道的断证，如果学道的断证不再退转，就不能成立因为断证不再退转而与学道有差别。因此，两位智者都同意圣者学道的断证可能会退转，但退转的原因不同。法相宗的观点已经阐述完毕，而理自在认为，如果烦恼断除后又在相续中产生，断证就不会退转，而且烦恼也是以我见为因的，所以只要我执没有连根拔起，烦恼就会产生，因此学道者没有连根拔起我执。他们是这样认为的。那么，有什么经典证明阿罗汉不会退转呢？经中说：诸比丘，凡是圣慧所断的，就是断了。像这样的断证，因为不再产生烦恼，所以说是决定断。经中说，对于学道者，要精进，要精进。但没有说对于阿罗汉，要精进。法相宗也说，以三种因缘，欲界的贪欲的随眠会产生，即没有断除欲界的贪欲的随眠，也没有完全了知，以及被欲界的贪欲所缠缚的法显现，还有不如理作意。经中说，烦恼的产生需要三种因缘聚合。阿罗汉已经断除了所有的随眠，所以不具备产生的因。这是什么道理呢？如果阿罗汉生起了永不产生烦恼的对治，怎么会退转呢？如果没生起，烦恼的种子没有连根拔起，怎么能说是漏尽呢？如果不是漏尽，又怎么能成为阿罗汉呢？因此，阿罗汉是不会退转的。那么，分别说部所引用的那些经的含义是什么呢？这里说阿罗汉的退转是时解脱，从什么退转呢？是从第四禅的等持中退转，这是经的含义。第二部经中也说，从由增上心所生的第四禅中退转，而从心解脱中是永远不会退转的，所以经的含义是这样的。第三部经的含义是黑品
English
Since it cannot be inferred that the abandonment of the (noble) path of learning, if the abandonment of the path of learning does not regress, it cannot be established that there is a difference from the path of learning because the abandonment does not regress. Therefore, both scholars agree that the abandonment of the noble path of learning may regress, but the reasons for the regression are different. The view of the Dharmalakshana school has been explained, while the Lord of Reason believes that if defilements arise again in the continuum after being abandoned, the abandonment will not regress, and defilements are also caused by the view of self. Therefore, as long as the clinging to self is not eradicated, defilements will arise, so learners have not eradicated the clinging to self. That's what they think. Then, what scriptures prove that Arhats do not regress? The sutra says: Monks, whatever is abandoned by noble wisdom is abandoned. Such abandonment, because it no longer produces defilements, is said to be definitely abandoned. The sutra says that for learners, one should be diligent, one should be diligent. But it does not say that for Arhats, one should be diligent. The Dharmalakshana school also says that with three conditions, the subtle attachments of desire in the desire realm will arise, that is, the subtle attachments of desire in the desire realm have not been abandoned, nor have they been fully understood, and the dharmas that are entangled by the desire realm's attachments appear, and there is also improper attention. The sutra says that the arising of defilements requires the aggregation of three conditions. Arhats have abandoned all subtle attachments, so they do not have the cause of arising. What is the reason? If an Arhat has generated the antidote that will never produce defilements, how can he regress? If it has not arisen, and the seeds of defilements have not been eradicated, how can it be said to be exhaustion of outflows? If it is not exhaustion of outflows, how can one become an Arhat? Therefore, Arhats do not regress. Then, what is the meaning of those sutras quoted by the Vaibhashikas? Here it is said that the regression of Arhats is liberation by time, from what does one regress? It is from the samadhi of the fourth dhyana that one regresses, this is the meaning of the sutra. The second sutra also says that one regresses from the fourth dhyana arising from the superior mind, but one never regresses from liberation of mind, so the meaning of the sutra is like this. The meaning of the third sutra is the black category.