Tibetan
ལ་པོ་མྱོས་ཀྱང་རུང་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ལ་དབང་པོ་རྣམས་སྦྱོང་བའི་སྐལ་བ་ཅན་ནི་ཡིན་པའོ་ཞེས་སོ། །མི་འཁྲུགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡང༌། དེ་ཉིད་ལས། མི་འཁྲུགས་པའི་ཆོས་ཅན་གང་ཞེ་ན། གང་རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་རྣོན་པོས་ཏེ། མྱོས་ཀྱང་རུང་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལས། ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་སོ། །དོན་འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟར་འདོད་དེ། དགྲ་བཅོམ་པ་དྲུག་པོ་དེ་ལ་དབང་པོ་དང༌། རིགས་དང༌། སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་དང༌། གང་ཞིག་གང་ལས་ཉམས་པའི་སྒོ་ནས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་འཆད་དོ། །དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དང་པོ་ལྔ་ནི་དད་མོས་སྔོན་དུ་སོང་བ་དང་དབང་རྟུལ་ཡིན་ལ་དྲུག་པ་ནི་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་དབང་རྣོན་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། དགྲ་བཅོམ་དྲུག་འདོད་དེ་དག་ལས། །ལྔ་ནི་དད་པས་མོས་ལས་སྐྱེས། །དེ་དག་ རྣམ་གྲོལ་དུས་དང་སྦྱོར། །མི་གཡོའི་ཆོས་ཅན་མི་གཡོ་བ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དུས་མི་སྦྱོར་གྲོལ། །དེ་ནི་མཐོང་ཐོབ་རྒྱུ་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་སོ་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལ་དང་པོ་ནས་དེའི་རིགས་སུ་གནས་པ་དང༌། དང་པོ་ནས་དེའི་རིགས་མ་ཡིན་ཡང་ཕྱིས་གང་ཟག་དེའི་རིགས་སུ་སོང་བ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་གང་ཟག་དྲུག་ཆར་ལ་ཡོད་ལ། གཉིས་པ་ནི་ཕྱི་མ་ལྔ་ལ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱིས་དབང་པོ་སྦྱངས་པས་བདག་གསོད་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རིགས་སུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ལས་རིགས་དམན་པ་མེད་པས་དེ་ལ་འོག་མའི་རིགས་སྦྱངས་པ་ལས་ཕྱིས་རིགས་འཕོས་པ་མེད་དེ། མཛོད་ལས། ཁ་ཅིག་དང་པོ་ནས་དེའི་རིགས། །ཁ་ཅིག་སྦྱངས་པ་ལས་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་སོ། །སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མཛོད་འགྲེལ་ལས། དང་པོ་གཉིས་ནི་སྔོན་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ན་ནི་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང༌། གུས་པར་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བ་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་གུས་པར་སྦྱོར་བ་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི་གཉིས་ཀར་སྦྱོར་བ་པ་ཡིན་ལ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཡིན་ནོ། །དྲུག་པ་ནི་གཉིས་ཀར་སྦྱོར་བ་པ་དང་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡིན་ལ། གུས་སྦྱོར་ནི་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་ཡིན་ཅིང༌རྒྱུན་སྦྱོར་ནི་རྩོལ་བ་དྲག་
Chinese
即使喝醉了，或者没有喝醉，安住在见法中，也不是完全退失的命運者，而是具有调伏诸根的命運者。具有不退转法者也是如此。出自《俱舍论》：什么是不退转法者？就是那些天生具有敏锐根器的人，即使喝醉了，或者没有喝醉，安住在见法中，也不是完全退失的命運者。这是从根器的角度来区分的。对于这个意义，分别说者们是这样认为的：对于那六位阿罗汉，从根器、种姓、加行（或作“结合”）的差别，以及从什么中退失的角度来解释其特性的不同。根器的差别是怎样的呢？前五位是信仰在前，根器迟钝；第六位是见道所得在前，根器敏锐。如《俱舍论》所说：有六种阿罗汉的说法，其中五种是因信仰和意乐而生。他们 在解脱时和合。具有不退转法者不会退转。因此，他们在解脱时不会和合。那是从见道所得的因产生的。那么，种姓的差别是怎样的呢？这里有两种情况：一种是从一开始就属于那种种姓，另一种是从一开始不属于那种种姓，但后来变成了那种人的种姓。其中，第一种情况六个人都有，第二种情况后五个人有。例如，退失法者通过调伏诸根，变成了自杀法者的种姓。因为没有比退失法者更低的种姓，所以没有从修习下等种姓而后来改变种姓的情况。如《俱舍论》所说：有些人从一开始就属于那种种姓，有些人是从修习中转变而来的。那么，加行的差别是怎样的呢？《俱舍论释》中说：前两位只是在以前学习的阶段才持续不断地结合，没有恭敬地结合。第三位是持续不断地结合者。第四位是恭敬地结合者。第五位是两者都结合，但根器迟钝。第六位是两者都结合，而且根器敏锐。就像所说的那样。恭敬的结合是指持续不断的强烈精进，而持续的结合是指强烈的努力。
English
Even if drunk or not drunk, abiding happily in seeing the Dharma, one is not destined to completely fall away, but is destined to tame the senses. Those with the Dharma of non-regression are also like this. From the Abhidharmakośa: What is a person with the Dharma of non-regression? It is those who are naturally endowed with sharp faculties, even if drunk or not drunk, abiding happily in seeing the Dharma, they are not destined to completely fall away. This is distinguished from the perspective of the faculties. Regarding this meaning, the Vaibhāṣikas think like this: For those six Arhats, the differences in characteristics are explained from the perspectives of the faculties, lineage, application (or "union"), and from what they fall away. What is the difference in faculties? The first five have faith as a precursor and are dull in faculties, while the sixth has attainment through seeing as a precursor and is sharp in faculties. As the Abhidharmakośa says: There are said to be six types of Arhats, of which five are born from faith and aspiration. They are united at the time of liberation. Those with the Dharma of non-regression do not regress. Therefore, they are not united at the time of liberation. That arises from the cause of attainment through seeing. So, what is the difference in lineage? Here there are two situations: one is that from the beginning they belong to that lineage, and the other is that from the beginning they do not belong to that lineage, but later become the lineage of that person. Among these, the first situation is present in all six people, and the second situation is present in the latter five. For example, a person with the Dharma of falling away, through taming the senses, becomes the lineage of a person with the Dharma of suicide. Because there is no lineage lower than that of a person with the Dharma of falling away, there is no situation of changing lineage later from practicing an inferior lineage. As the Abhidharmakośa says: Some from the beginning belong to that lineage, some are transformed from practice. So, what is the difference in application? The Abhidharmakośa commentary says: The first two only continuously unite in the stage of previous learning, without respectfully uniting. The third is one who continuously unites. The fourth is one who respectfully unites. The fifth is one who unites in both ways, but is dull in faculties. The sixth is one who unites in both ways and is sharp in faculties. It is as it is said. Respectful union is continuous intense diligence, while continuous union is intense effort.
Tibetan
པོ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་ཆགས་པའོ། །གང་ཞིག་གང་ལས་ཉམས་པའི་ཚུལ་ཡང་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་དྲུག་པོ་དེ་ལས་གང་ཞིག་ཉམས་ན་དང་པོ་ལྔ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་ལས་ཉམས་ན་འབྲས་བུ་དང་རིགས་ གཉིས་ལས་ཏེ། དེ་ཡང་རིགས་དང་པོ་དང་འབྲས་བུ་དང་པོ་གཉིས་ལས་ནི་མི་ཉམས་སོ། །དེ་ལ་རིགས་དང་པོ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ༈ །འབྲས་བུ་དང་པོ་ནི་འབྲས་བུ་མཐར་གྱིས་འཐོབ་པའི་ལྟར་ན་རྒྱུན་ཞུགས་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བ་ལྟར་ན་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་པོར་འགྱུར་བས་འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བས་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་སྲིད་ཀྱང་འབྲས་བུ་དང་པོ་གསུམ་ལས་ཉམས་མི་སྲིད་དེ། དེ་དག་གི་སྤངས་པ་དེ་བྱིས་ལམ་དང་འདས་ལམ་གཉིས་ཆར་གྱིས་བརྟན་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་གྱིས་པ་ནི་ཁམས་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་དགྲ་བཅོམ་ལས་ཉམས་ཏེ་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་སོང༌། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་བདུན་པ་ཡན་ཆད་སྐྱེས་པས་ཕྱིར་འོང་དུ་སོང༌། དྲུག་པ་མན་ཆད་སྐྱེས་པས་རྒྱུན་ཞུགས་སུ་སོང་བ་ཡོད་ཀྱང་རྒྱུན་ཞུགས་ལས་ནི་ཐོད་རྒལ་བ་དང་གཉིས་ཆར་ཉམས་མི་སྲིད་དེ་མཐོང་སྤང་རྣམས་ཀུན་བཏགས་པའི་བདག་ལྟའི་རྩ་བ་ཡིན་ལ་འཕགས་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པས་ན་བདག་ལྟ་གཞི་མེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་སྤངས་པ་མི་ལྡོག་གོ། སྒོམ་སྤང་གི་གཞི་ཆགས་པའི་ཡུལ་སྡུག་པ་དང་ཁོང་ཁྲོའི་ཡུལ་མི་སྡུག་པ་ལྟ་བུ་ནི་དངོས་པོ་ལ་གནས་པས་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བས་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པ་ནི་ལྡོག་གོ། རིགས་ལས་ཉམས་པ་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་འདི་ཡོད་དེ། ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་རིགས་གོང་མར་འཕོ་བ་ཡོད་ཀྱང་འོག་མར་ཉམས་པ་མེད་དེ་དེ་ལས་རིགས་དམན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་དང་པོ་ལས་མི་ཉམས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དང་པོ་ནས་ ཉིད་ཀྱིས་རིགས་དེ་སློབ་ལམ་དང་མི་སློབ་ལམ་གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་ཡུན་རིང་དུ་འདྲིས་པས་བརྟན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ནས་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱིས་དབང་པོ་སྦྱངས་ཏེ་འཆི་བར་སེམས་པར་གྱུར་པ་ལྟ་བུའི་རིགས་ནི་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་བརྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ལས་ཉམས་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡང་མཛོད་དུ། བཞི་ནི་རིགས་ལས་ལྔ་འབྲས་ལས། །ཉམས་འགྱུར་དང་པོ་ལས་མ་ཡིན། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །དང་པོ་ལས་མ་ཡིན་གྱི་འགྲེལ་བཤད་དུ། འབྲས་བུ་དང་པོ་རྒྱུན་ཞུགས་ཁོ་ནར
Chinese
是无有懈怠的精进持续不断。从何处退失的情况又是如何呢？像这样，如果从这六者中的任何一个退失，那么最初的五个都会退失。从何处退失呢？从果和种姓二者退失。其中，从最初的种姓和最初的果二者是不会退失的。其中，最初的种姓已经讲完了。༈。最初的果，如果像是逐渐获得果那样，就是入流果。如果像是顿超果那样，就成为一来果和不来果二者的最初的果，因此以顿超果所获得的阿罗汉可能会从果退失，但是不会从最初的三个果退失。因为那些的断除是由孩童道和已过道二者都稳固了的缘故。渐次者是因为上界烦恼在相续中产生，所以从阿罗汉退失而成为不来果。如果产生欲界第七品烦恼，就成为一来果。如果产生第六品以下烦恼，虽然有成为入流果的情况，但是从入流果，顿超果和二者都不会退失，因为见断都是俱生我执的根本，而圣者以现量证悟了俱生的无我，因此我执无有基础的烦恼不会产生，所以入流果的断除不会退转。修断的基础所依，如可憎之境和嗔恨之境不可憎之类，因为存在于事物上，所以缘于那些的烦恼产生，因此修断的断除会退转。从种姓退失，则有这个差别：有退失之法者，有转为上等种姓的情况，但是没有退为下等的情况，因为没有比那更低的种姓的缘故。不从最初的种姓退失的理由也是，从最初开始，自己就于学道和无学道二者的场合中，长时间地串习那个种姓，因此变得稳固的缘故。后来获得阿罗汉后，退失之法者调伏诸根而思维死亡之类的情况，是因为没有被二道稳固的缘故。从何处退失的情况就是这样，如《俱舍论》中说：“四从种姓退，五从果退失，不从最初退。”所说的。在“不从最初退”的解释中，最初的果仅仅是入流果
English
It is the continuous diligence without laziness. How does one fall back from something? Like this, if one falls back from any of these six, then the first five will fall back. From what does one fall back? From the two, fruit and lineage. Among them, one does not fall back from the first lineage and the first fruit. Among them, the first lineage has already been explained. ༈. The first fruit, if it is like gradually obtaining the fruit, is the Stream-enterer. If it is like the Sudden Attainer, it becomes the first fruit of the Once-returner and the Non-returner. Therefore, an Arhat attained by the Sudden Attainer may fall back from the fruit, but will not fall back from the first three fruits. This is because their abandonment is stabilized by both the Path of the Child and the Path of Transcendence. The Gradual One falls back from the Arhat and becomes a Non-returner because higher realm afflictions arise in the continuum. If the seventh affliction of the desire realm arises, one becomes a Once-returner. If afflictions below the sixth arise, there are cases where one becomes a Stream-enterer, but from the Stream-enterer, neither the Sudden Attainer nor both will fall back, because the seen abandonments are the root of the fabricated ego-grasping, and the Noble Ones directly realize the fabricated selflessness, therefore afflictions without a basis for ego-grasping do not arise, so the abandonment of the Stream-enterer does not revert. The basis of the cultivated abandonment, such as the repulsive object and the non-repulsive object of anger, exists in the object, so afflictions arise focusing on those, therefore the abandonment of the cultivated abandonment reverts. There is this distinction in falling back from the lineage: one who has the nature of falling back can transform into a higher lineage, but there is no falling back to a lower one, because there is no lineage lower than that. The reason for not falling back from the first lineage is also because from the beginning, one has been familiar with that lineage for a long time in both the Path of Learning and the Path of No More Learning, therefore it has become stable. Later, after attaining Arhatship, the lineage of one who has the nature of falling back, who trains the senses and thinks of death, is because it has not been stabilized by the two paths. The way of falling back from something is like this, as it is said in the Treasury: "Four fall back from lineage, five from fruit, not from the first." In the explanation of "not from the first," the first fruit is only the Stream-enterer.