Tibetan
ཤད་ཟིན་ཏོ། ༈ །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་འཐོབ་པ་གང་ཞེ་ན། ཕྱིར་མི་འོང་གང་དེ་ཐོབ་པའི་རྟེན་ལ་འདའ་བ་སྟེ། མཛོད་དུ། གཞན་ནི་འདི་ལ་མྱ་ངན་འདའ། །ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་དང་པོ་ཐོབ་པའི་རྟེན་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་ཆོས་ཞིར་འཇོག་པ་ལ་མི་རིགས་པ་མེད་དོ། །ལུས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་སློབ་པ་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཕྱིར་མི་འོང་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱིར་མི་འོང་གི་དབྱེ་བ་འདི་དག་ཀྱང་འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་མི་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་ཁམས་གོང་མར་འགྲོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲེལ་པར་ཅི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་དབྱེ་བ་འདི་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་མེད་དེ། འདི་ལྟར་མཛོད་ལས། འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་གྱུར་པའི་འཕགས། །ཁམས་གཞན་དུ་ནི་འགྲོ་བ་མེད། །འདོད་པའི་ཁམས་སུ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འཕགས་པ་ནི་ཁམས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་མེད་དེ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་དོན་ཡང་འགྲེལ་བཤད་དུ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གང་ཞིག་ཚེ་དང་པོ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ འབྲས་བུའམ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་ཚེ་གཉིས་པ་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་དང་པོ་གཉིས་གང་རུང་ཐོབ་ནས་ཤི་བའི་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་པ་ཞིག་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་རྟེན་དེ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གསུངས་པས་ན་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་གྱུར་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་གྱུར་གྱི་ཕྱིར་མི་འོང་གི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། སྤྱིར་འདོད་ཁམས་སུ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འཕགས་པ་ནི་འཕགས་ཆོས་ཚེ་གཉིས་སུ་བསྟེན་པ། ཚེ་དེ་ལ་འདའ་བ་ཞིག་དགོས་པར་གསལ་ལོ། །ཁམས་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བ་ལ་ཚེ་གྱུར་ཙམ་མི་སྨོས་པར་འདོད་པར་ཞེས་ཁྱད་པར་སྨོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། འགྲེལ་པར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གལ་ཏེ་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དག་ཏུ་ཡང་འཇུག་སྟེ་གོང་དུ་འཕོ་བ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བརྒྱ་བྱིན་རྒྱུན་ཞུགས་ཡིན་པ
Chinese
完毕。 什么是于现法中得寂静？ 即不还者于所得之身而般涅槃。如《俱舍论》云： ‘余于此中般涅槃。’ 是也。然于预流及一来初得之身而得阿罗汉者，亦安立为现法寂静，亦无不可。何为以身现证？ 《集论》中云： ‘何为以身现证？ 谓诸学众于八解脱而修禅定者。’ 如是，谓不还者能入八解脱等至也。如是，不还之此等差别，亦不应理于欲界寿究竟之不还者，以欲界寿究竟者，不可能往上界故。释中云： ‘何故不还者寿究竟者亦有此差别耶？’ 曰： ‘无也。’ 如此，《俱舍论》云： ‘欲界寿尽诸圣者，不往余界而迁逝。’ 谓欲界中寿究竟之圣者，不往余界，以于彼寿即得不还果，而般涅槃故。欲界寿究竟之义，亦于释中云： ‘不还者寿究竟者，谓若于初寿得预流果，或一来果，于第二寿转为不还者。’ 如是，谓得最初二果之任何一果而死，于后世得不还者，彼亦说于彼身而般涅槃故，说从族姓而生，于欲界寿究竟，是有妨害也。如是，欲界寿究竟之不还之义如是。总的来说，欲界中寿究竟之圣者，是圣法于二世而修习，于彼世必须般涅槃，是为明显。于不往余界，不单说寿尽，而说于欲界，有何差别耶？释中云： ‘色界中寿究竟者，若是，于无色界等亦可有，谓往上界迁识，至有顶之边际者。’ 如是也。如是，帝释是预流者
English
Finished. What is obtaining peace in the present dharma? It is the non-returner who attains parinirvana in the body he has attained. As the *Abhidharmakośa* says: 'Others attain parinirvana in this.' That is it. However, there is no reason why those who attain Arhatship in the body in which they first attained Stream-enterer and Once-returner should not also be established as peace in the present dharma. What is it to realize with the body? The *Compendium of Topics* says: 'What is it to realize with the body? It refers to those who are learning and meditating on the eight liberations.' Thus, it means that the non-returner is able to enter into the samadhi of the eight liberations. Thus, these distinctions of the non-returner are also not applicable to the non-returner who has exhausted his life in the desire realm, because one who has exhausted his life in the desire realm cannot go to the higher realms. The commentary says: 'Why do non-returners who have exhausted their lives also have these distinctions?' It says: 'No.' Thus, the *Abhidharmakośa* says: 'The noble ones who have exhausted their lives in the desire realm do not go to other realms.' It means that the noble ones who have exhausted their lives in the desire realm do not go to other realms, because in that life they attain the fruit of non-returning and attain complete parinirvana. The meaning of exhausting life in the desire realm is also explained in the commentary: 'The non-returner who has exhausted his life is one who, in his first life, attains the fruit of Stream-enterer or Once-returner, and in his second life becomes a non-returner.' Thus, it means that one who has attained any of the first two fruits and dies, and in the next life attains non-returning, is said to attain parinirvana in that body, so it is harmful to say that one is born from lineage to lineage and exhausts his life in the desire realm. Thus, the meaning of the non-returner who has exhausted his life in the desire realm is like that. In general, the noble one who has exhausted his life in the desire realm is one who practices the noble dharma in two lives, and it is clear that he must attain parinirvana in that life. What is the difference between not only saying that life is exhausted, but also saying that it is in the desire realm, when one does not go to other realms? The commentary says: 'If one has exhausted his life in the form realm, then it is also possible to be in the formless realms, that is, to go to the end of the peak of existence, where one transmigrates to the higher realms.' That is how it is. Thus, Indra is a Stream-enterer.
Tibetan
་དེས་བདག་ཚེ་འཕོས་ནས་མིར་སྐྱེས་པའི་རྟེན་ལ་མྱང་འདས་མ་ཐོབ་པར་འཆི་བའི་ཐ་མར་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཐོབ་པའི་ཉམས་པས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་འོག་མིན་དུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅེས་སྟོན་པའི་དྲུང་དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་མི་རིགས་ཏེ། འདོད་པར་འཕགས་ཆོས་ཚེ་གཉིས་སུ་བསྟེན་པའི་ཚེ་གྱུར་ཡིན་ཀྱང་གཟུགས་ཁམས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཁྱོད་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཆོས་མངོན་པ་མི་ཤེས་པས་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟར་བཏབ་ཟེར་ན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སྟོན་པས་དེ་སྐད་མ་སྨྲ་ཞེས་འགོག་རིགས་པ་ལས་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ ནི། བརྒྱ་བྱིན་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བར་འདོད་ནས་དེ་སྐད་སྨྲས་པས་དེ་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་བཀག་ཅེས་འདོད་དེ། འགྲེལ་པར་འོ་ན་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས། དབྱངས་དང་བཅས་པའི་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་མདོ་ལས། འདི་ནས་ཤི་འཕོས་མིར་གྱུར་རྟེན་ལ་མི་འདའ་ཡིས། །བདག་ནི་ཐ་མར་ཉམས་ན་ལྷ་གང་འོག་མིན་ཞེས། །རྣམ་པར་གྲགས་པ་དེར་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཤོག །ཅེས་གང་སྨྲས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་ཆོས་མངོན་པ་མངོན་པར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བཀག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་ལ། ཁ་ཆེའི་སློབ་དཔོན་འདུས་པ་བཟང་པོའི་ལན་ནི་འགྲེལ་བཤད་དུ། སློབ་དཔོན་འདུས་བཟངས་ན་རེ་འཆི་འཕོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཡིད་འབྱུང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་བརྒྱ་བྱིན་ཡང་ཡང་ཚེ་འཕོས་ནས་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ལ་ཡིད་འབྱུང་སྐྱེས་ལ་དེའི་ཡིད་མི་གསད་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པས་མ་བཀག་ཅེས་ལན་འདེབས་མོད་འོན་ཀྱང་འཐད་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པར་མངོན་ཏེ།སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་རྩོད་པ་དེའི་ལན་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་འདི་སྐད་ཟེར་ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་པ་དང༌། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མངོན་པ་མི་ཤེས་པར་དེ་སྐད་སྨྲས་ན་སྟོན་པས་དགག་པར་རིགས་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་དགའ་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་དང་འགལ་བའི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་ཡལ་བར་འདོར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཡང་འདོད་པར་ཚེ་གྱུར་ཁམས་གཞན་དུ་སྐྱེ་མི་དགོས་པར་ཚེ་ དེ་ལ་འདའ་བར་བསྟན་པས་དགའ་བར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་འདོད་པར་ཚེ་གྱུར་ཁམས་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང༌། ཚེ་དེ་ལ་འདའ་བར་བསྟན་པ་དང་འགལ་བར་བསམས་ནས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི
Chinese
因此，在導師面前祈願說，願我壽命終結，轉生為人，在死亡的最後關頭，若未證得涅槃，且完全喪失了未證得阿羅漢的功德，則願能投生到色究竟天，這是不合理的。因為即使欲界天人依止殊勝之法而有二世之壽，但也顯示了他們也會進入色界。如果分別說者你說，因為帝釋天不了解阿毗達磨，所以才這樣祈願，這也是不合理的，因為如果是這樣，導師本應阻止他說這樣的話，但他並沒有阻止。如果這樣問，分別說者對此的回答是：帝釋天想要捨棄欲界的痛苦，所以才這樣說，為了讓他高興，所以導師沒有阻止。在註釋中說，那麼帝釋天在《具韻帝釋經》中說：「從此死後轉生為人，若不能超越，我於最後若衰敗，願生於名為色究竟天之處。」這話是什麼意思呢？分別說者說，因為他不了解阿毗達磨，為了讓他真正高興，所以世尊也沒有阻止。經中是這樣說的。克什米爾的論師僧護的回答在註釋中說：論師僧護說，厭惡具有死亡和轉生原因的輪迴痛苦，是真正值得高興的。帝釋天一次又一次地壽命終結後又轉生，對此感到厭惡，為了不讓他灰心，所以導師沒有阻止，這樣回答，但這顯然是不合理的。因為論師也只是說，對於這個爭論的回答，分別說者是這樣說的，除此之外沒有多說。如果帝釋天因為不了解阿毗達磨而這樣說，導師本應反駁，因為僅僅為了讓帝釋天高興，就做出與導師的教言相違背的論斷，這是不能容忍的。而且，對於帝釋天來說，也不需要壽命終結後轉生到其他界，因為顯示了他在當下這一世就能獲得解脫，這樣也會讓他高興的。先前認為與欲界天人壽命終結後不會轉生到其他界，以及顯示了在當下這一世就能獲得解脫相違背，因此，分別說者
English
Therefore, it is unreasonable to make a prayer in the presence of the Teacher, saying, "May I, having passed away from this life and taken rebirth as a human, if I do not attain Nirvana at the final moment of death, and if I am completely ruined by the failure to attain Arhatship, may I be born in Akanistha." For even though the gods of the desire realm rely on the excellent Dharma and have a lifespan of two lifetimes, it is also shown that they enter the form realm. If you, the Vaibhashikas, say that Indra made such a prayer because he did not understand the Abhidharma, that is also unreasonable, because if that were the case, the Teacher should have prevented him from saying such a thing, but he did not prevent him. If asked, the Vaibhashikas answer this by saying that Indra spoke in that way because he wanted to abandon the suffering of the desire realm, and the Teacher did not prevent him in order to make him happy. The commentary says, "Then, what is the meaning of what Indra said in the Sutra of Indra with Melodies: 'Having died and transmigrated from here, if I do not pass away in the support of a human, if I am ruined at the end, may I be born in the place known as Akanistha'?" The Vaibhashikas say that it is because he does not understand the Abhidharma, and the Blessed One did not prevent him in order to make him truly happy. This is what is said in the scriptures. The answer of the Kashmiri teacher Sangharakshita is given in the commentary: "The teacher Sanghabhadra says that being disgusted with the suffering of rebirth, which has the cause of death and transmigration, is something that should be truly rejoiced in." It is said that Indra was disgusted with repeatedly passing away from life and taking rebirth, and the Teacher did not prevent him in order not to discourage him. However, this appears to be unreasonable, because the teacher only said, "The Vaibhashikas say this in response to that argument," and did not say anything more. If Indra said that because he did not understand the Abhidharma, the Teacher should have refuted him, because it is unacceptable to make assertions that contradict the Teacher's teachings merely to make Indra happy. Moreover, for Indra, it is not necessary to pass away from life and be reborn in another realm, because it is shown that he can attain liberation in this very life, which would also make him happy. Previously, it was thought to be contradictory to the fact that beings in the desire realm do not go to another realm after the end of their lives, and that it is shown that liberation can be attained in this very life. Therefore, the Vaibhashikas